George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Nationale veiligheid

Eindrapport van commissie Collins uit Lagerhuis beveelt onderzoek naar Russische inmenging in Britse verkiezingen aan

with 3 comments

In 2016 werd de wereld opgeschrikt door twee gebeurtenissen: in juni in het Verenigd Koninkrijk de uitslag van het Brexit-referendum waarbij 51,9% stemde voor uittreding uit de EU en in november de verkiezing van Donald Trump tot Amerikaans president. De wereld is hier twee jaar later nog steeds niet van bekomen.

De uitslagen riepen niet alleen de vraag op hoe het had kunnen gebeuren, maar ook of het wel echt gebeurd is. Ging het bij nader inzien wel om geldige uitslagen die op een legitieme manier tot stand waren gekomen?

Die vragen werden wel opgeworpen, maar werden doelmatig gepareerd door de winnaars die de vragenstellers afschilderden als slechte verliezers. Waarbij het de vraag was met assistentie van wie deze verdedigingsmuur werd opgebouwd om kritische vragen over de legitimiteit te neutraliseren. Want het is consistent en logisch om te veronderstellen dat als er buitenlandse inmenging bij het Brexit-referendum en de verkiezing van president Trump bestond die eveneens zou bestaan om het onderzoek hiernaar te blokkeren of ruimschoots van desinformatie te voorzien. Omgekeerd beredeneerd bevestigt een continue desinformatie-campagne na 2016 over de legitimiteit van beide uitslagen dat er iets fundamenteels schort aan die legitimiteit.

Twijfel over de resultaten bestond vanaf het begin toen steeds meer berichten over Russische inmenging in de serieuze journalistiek opdoken, maar ook toen op 6 januari 2017 vlak voor het aantreden van Trump de Amerikaanse inlichtingendiensten het rapportAssessing Russian Activities and Intentions in Recent US Elections’ uitbrachten. Met als kern: ‘We assess Russian President Vladimir Putin ordered an influence campaign in 2016 aimed at the US presidential election. Russia’s goals were to undermine public faith in the US democratic process, denigrate Secretary Clinton, and harm her electability and potential presidency. We further assess Putin and the Russian Government developed a clear preference for President-elect Trump.’

De aandacht ging hierbij uit naar president Trump die geen moeite spaarde om de Russische inmenging in de Amerikaanse presidentsverkiezingen van 2016 te bagatelliseren en onderzoeken hiernaar tegen te werken. Toen na het ontslag door Trump van toenmalig FBI-directeur James Comey de toenmalige minister van Justitie Jeff Sessions de benoeming van een speciale aanklager naar de Russische inmenging door verantwoordelijk onderminister Rod Rosenstein niet blokkeerde was Trump ziedend. Speciale aanklager Robert Mueller ging in mei 2017 aan het werk en heeft talloze medewerkers van de Trump campagne aangeklaagd, van wie velen schuld hebben bekend. Ook Russen zijn aangeklaagd. Wanneer zijn eindrapport verschijnt is nog onduidelijk.

Inmiddels heeft het Huis van Afgevaardigden dat sinds januari 2019 een Democratische meerderheid heeft aangekondigd om het Rusland-onderzoek in breedte en diepte uit te breiden, naar onder meer de financiële achtergronden (witwassen via verkoop van vastgoed) van de Trump organisatie. Huis-commissies gaan de rode lijn over die Mueller niet over wilde of kon gaan. Het idee bij velen is dat voor de korte termijn de obstructie van het onderzoek door Trump en zijn medestanders relatief het makkelijkst te bewijzen is, maar ook dat de malversaties die de hechte verweving van Trump met de Russische maffia gedurende tientallen jaren aantonen Trump, zijn familie en zijn organisatie door ontmanteling voorgoed onschadelijk zal maken.

Zelfs als dat Maffia-achtig opereren van Trump aangetoond en door beide partijen geaccepteerd wordt en eindigt met afzetting (impeachment), dan wil dat nog steeds niet zeggen dat Trump zijn presidentschap op onregelmatige manier verworven heeft. Het is opvallend dat tot nu toe de Amerikaanse politiek terughoudend is geweest in het ter discussie stellen van de legitimiteit van Trumps presidentschap. Op progressieve Democraten als Maxine Walters na die over Trump zeiincapable of being a legitimate president’. Dat heeft te maken met de positie van een Amerikaanse president die volgens de grondwet een functie heeft die boven alle partijen verheven is. Maar als Trump de grondwet met voeten blijft treden zoals hij nu doet door op valse gronden de noodtoestand uit te roepen voor de bouw van een muur aan de grens met Mexico, dan beschadigt hij niet alleen de functie van het presidentschap, maar ook zijn eigen positie als president. Daarbij komt dat hij door samenwerking met het Kremlin de nationale veiligheid van de VS steeds meer op het spel zet.

De tegenprestatie van het Kremlin voor de hulp die Trump de Russen geeft kan niet anders dan hulp bij zijn verkiezing zijn. Quid pro quo, ofwel ‘voor wat, hoort wat’. Afgelopen jaren is hierover overvloedig bericht en is de rol van de Russische Trol-fabriek Internet Research Agency in Sint Petersburg en de sociale media overvloedig belicht. Het Wikipedia lemmaRussian interference in the 2016 United States elections’ geeft de details en bijna 500 voetnoten met verwijzing naar publicaties. Maar dan nog is het niet glashard aan te tonen dat Trump dankzij de inmenging van het Kremlin president is geworden. Het is zeer aannemelijk omdat de marges klein waren met slechts 77.000 stemmen verschil die in drie swing states (Pennsylvania, Wisconsin en Michigan) Trump over de drempel hielpen. Opmerkelijk is dat de Groene kandidaat Jill Stein die in december 2015 met Putin (en Mike Flynn) aan tafel zat in Moskou in twee van deze drie staten meer stemmen behaalde dan het verschil tussen beide belangrijkste kandidaten Clinton en Trump bedroeg.

Aandacht voor de legitimiteit van het Brexit-referendum is zowel in media als in politiek kleiner geweest dan de aandacht voor de legitimiteit van Trumps verkiezing tot president. Dat kan verklaard worden door de kortzichtigheid en chaos waarin de Britse politiek is beland waardoor het nog uitsluitend aandacht heeft voor zichzelf als partij, en het Brexit-proces. In de journalistiek hebben The Guardian en openDemocracy wel volop kritische aandacht besteed aan alle onregelmatigheden rond de Leave-campagne in het Brexit-referendum, en dan in het bijzonder de rol van miljonair en UKIP-sponsor Arron Banks. Lees hier de onderzoeken daarnaar van openDemocracy. Het vermoeden bestaat dat tegen de wet in Banks buitenlands (Russisch) geld heeft doorgesluisd en dat de Leave-campagne door oneigenlijke constructies meer besteed heeft dan wettelijk was toegestaan. Dat roept de vraag op hoe legitiem het Brexit-referendum is en de bijkomende vraag of dat geen tweede referendum rechtvaardigt die de onregelmatigheden uit 2016 kan overstemmen. Het ging om een kleine meerderheid van 1,270 miljoen stemmen op een totaal van 33,55 miljoen uitgebrachte stemmen.

Vandaag is het eindrapportDisinformation and ‘fake news’: Final Report’ van de Digital, Culture, Media and Sport Commissie onder voorzitterschap van Damian Collins (Conservatieven) van het Britse Lagerhuis verschenen waaruit hierboven enkele afbeeldingen zijn te vinden. Paragraaf 273 is een oproep aan de regering May om een onafhankelijk onderzoek in te stellen naar de Russische inmenging bij de algemene verkiezingen van 2017, het Brexit-referendum van 2016 en het Schotse referendum in 2014. De toelichting waarom dat gewenst is leest als een waslijst van onregelmatigheden en een relativering van de legitimiteit van de uitslag van deze verkiezingen, waaronder het Brexit-referendum. Het leest ook als een verwijt aan de regering May waarom het niet net als in de VS onafhankelijke onderzoeken heeft ingesteld naar de Russische inmenging bij verkiezingen. Het lijkt erop dat het Verenigd Koninkrijk een fikse achterstand heeft opgelopen bij de VS dat door benoeming van speciale aanklager Robert Mueller al sinds mei 2017 diepgaand onderzoek verricht. Wat ook als les voor de toekomst onderzocht kan worden benoemt de commissie Collins pijnlijk en onomwonden: ‘buitenlandse beïnvloeding, desinformatie, financiering, manipulatie van kiezers en het delen van gegevens’.

Foto’s: Schermafbeeldingen van delen uit het eindrapportDisinformation and ‘fake news’: Final Report’ van de Digital, Culture, Media and Sport Commissie van het Britse Lagerhuis, publiekspublicatie 18 februari 2019.

Advertenties

Trumps besluit om Amerikaanse troepen uit Syrië terug te trekken krijgt veel kritiek. Amerika’s vijanden zien het goedkeurend aan

with 15 comments

President Trump heeft besloten om de 2000 personen sterke Amerikaanse troepenmacht binnen 30 dagen terug te trekken uit Syrië. Volgens Trump is IS verslagen en kunnen daarom de Amerikaanse commando’s Syrië verlaten. Op deze beslissing komt van vele kanten kritiek. Het ministerie van Defensie en Buitenlandse Zaken, en de hoogste militairen zijn niet geconsulteerd door Trump en werden onaangenaam verrast door dit besluit. Vooral omdat IS weliswaar verslagen is, maar nog niet geëlimineerd, zoals ook Danny Yatom het voormalige hoofd van de Israëlische Mossad zegt. Assad, Putin, Erdogan en de Iraanse ayatollahs profiteren.

Het is een raadsel met wie Trump dit besproken heeft. Hij levert Syrië over aan de Russische Federatie en zijn vijand Iran. Hoe bizar is het om het uitschakelen van de ene vijand (IS) over te laten aan de andere vijand (Iran)? Het besluit beschadigt het vertrouwen in de VS. Bij de Koerdische bondgenoten die samen met de Amerikaanse troepen vechten in Noord-Syrië, bij de Franse en Britse strijdkrachten ter plekke en bij Israël dat ziet dat aartsvijand Iran vrij op kan rukken in Syrië door het vacuüm dat Amerikanen zullen achterlaten.

Er is maar één plausibele verklaring voor Trumps besluit, namelijk het zoeken van een afleiding voor zijn binnenlandse problemen en het creëeren van chaos. De vraag die dit besluit afroept is wat er nog meer voor nodig is om Trump af te zetten omdat hij een immens gevaar vormt voor de nationale veiligheid van zijn land. Mogelijk kan het door druk van de Senaat nog worden afgezwakt. Die keurt dit in overgrote meerderheid af.

Cohens getuigenis in Mueller-onderzoek is het begin van het eind van Trumps presidentschap

with 2 comments

De kogel is door de kerk. Alle vermoedens over de criminele activiteiten van de Trump organisatie worden bewaarheid in de getuigenis van sleutelfiguur (‘linchpin’) Michael Cohen. Deze voormalige klusjesman en advocaat van kwade zaken die 10 jaar lang centraal was in de Trump organisatie en die van binnenuit kent, werkt ondubbelzinnig mee aan het onderzoek van speciale aanklager Robert Mueller. Cohen nagelt Trump aan de schandpaal. Opzienbarend is dat in 2016 tijdens de campagne voor het presidentschap het idee ontstond dat president Putin een penthouse van 50 miljoen dollar in een in Moskou te bouwen gebouw met de naam Trump erop zou krijgen. Trump is juridisch kwetsbaar doordat hij dat tijdens de campagne ontkende. Cohens zaak komt op 12 december voor en de verwachting is dat hij een lichte straf krijgt vanwege zijn medewerking.

De twee stromen in het Mueller-onderzoek komen in de getuigenis van Cohen samen. Namelijk Trumps afhankelijkheid van Russisch crimineel geld die ertoe leidde dat het Kremlin Trump bezat en hem aan kon sturen in de richting waarin het wilde, en de Russische inmenging in de presidentsverkiezingen van 2016 die mede leidde tot diens verkiezing. Het verband is dat naargelang Trump in een meer machtige politieke positie zat, zijn waarde voor het Kremlin toenam. Dat was het Russische belang bij Trumps verkiezing: een vinger in de Amerikaanse pap. Trump is de Russische mol in de Amerikaanse politiek. Het ‘Make America Great Again’ van Trump moet dan ook gelezen worden als ‘Make Russia Great Again’ of ‘Make America Small Again’.

Omdat Trump vanwege zijn afhankelijkheid van Russisch crimineel geld, dat in de Russische Federatie direct aan de hoogste politiek gekoppeld is, een risico was voor de nationale veiligheid van zijn land is Trump de afgelopen jaren ingeperkt en geïsoleerd zoals het boek ‘Fear’ van Bob Woodward aantoonde. Want het was in regeringskringen bekend dat Trump bezit, een ‘asset’ van de Russen was. Het kon alleen niet hard worden gemaakt in de openbaarheid. Dat is door Cohens getuigenis binnen Muellers onderzoek veranderd.

Trump als president heeft geen kleren meer aan. Zijn verdediging en afleiding zijn in kracht afgenomen. Hij oogt nu nog ongerijmder en incongruenter dan hij afgelopen tijd al was. Het zal niet eentweedrie afgelopen zijn, maar het is toch wachten wanneer hij voortijdig aftreedt. Het einde van Trumps presidentschap lijkt nabij. Vraag is hoelang de Republikeinen hem nog zullen steunen. De verwachting is dat de Trump organisatie als crimineel bedrijf ontmanteld wordt en samen met Trump aan de verkeerde kant van de geschiedenis zal terechtgekomen. Door Cohens onthulling is Trump op weg naar de uitgang en nu al geschiedenis geworden.

Hoe kan het dat de uitspraak dat Trump een gevaar is voor de VS nog als nieuws wordt gepresenteerd?

with one comment

De gepensioneerde luitenant-generaal en voormalig commentator voor Fox News Ralph Peters spreekt zich bij CNN met tegenzin uit tegen president Trump. Hij ziet hem als on-Amerikaans en een gevaar voor de nationale veiligheid. Daar valt niets op af te dingen. Het is allemaal allang bekend en in openbare bronnen na te lezen wat Peters zegt. De mislukte en corrupte vastgoedondernemer Trump is een pion van het Kremlin, is door de Russische maffia en geheime diensten in het zadel geholpen en is bezig de positie van de VS en de westerse alliantie te ondermijnen. Hoe vaak moeten we het bekende nog horen voordat het bekende bekend wordt?

Peters houdt een pleidooi voor een opwaardering van het politieke midden, zowel centrum-links als centrum-rechts. Dat is een reactie die niet uit kan blijven op het radicalisme van vooral nationalistisch rechts dat fragmenteert, deconstrueert en aldus chaos schept. Vraag is wanneer die reactie komt en of er dan onherroepelijke schade door Trump en zijn acolieten is aangebracht.

Kremlin schrijft Trump als ‘bezit’ af en gooit het over een andere boeg: het zaaien van verwarring, chaos en verdeeldheid in VS

with 4 comments

De Amerikaanse president Trump zit gevangen tussen twee vuren. Speciale aanklager Robert Mueller zit Trump op de hielen in zijn Rusland-onderzoek. Het vermoeden bestaat dat Mueller en zijn team zoveel belastende zakelijke praktijken en criminele contacten van de president – die teruggaan tot de jaren 1980 – in kaart heeft gebracht dat Trump geen kant meer opkan. De Russen willen met inzet van hun compromitterend materiaal over Trump dat hij doet wat ze zeggen, zoals Kremlin-watcher Julia Davis oppikte van de Russische staatstelevisie en in bovenstaande tweet weergeeft. Vitaly Tretyakov voert aan dat de Russische regering de invloed (‘leverage’) die het heeft op Trump moet gebruiken om hem naar hun hand te zetten. De boodschap is dat als Trump Russische hulp wil bij de tussentijdse verkiezingen van november 2018 – zoals het Kremlin Trump ook hielp bij de presidentsverkiezingen van 2016 – hij moet doen wat het Kremlin zegt.

Het is onthullend wat Tretyakov zegt. Want een chanteur geeft nooit toe te chanteren. Daarnaast weten de Russen dat Trump het in Washington niet alleen voor het zeggen heeft. Na de ontluisterende persconferentie in Helsinki als afsluiting van de ontmoeting met president Putin die de indruk gaf dat Trump in diens zak zit zijn ook bij de Republikeinen in de Senaat alle bellen gaan rinkelen. Wetgeving die gesteund wordt door beide partijen is in de maak die de nationale veiligheid van de VS ondanks Trump moet veiligstellen. De naam die aan de DESKAA-wet gegeven wordt is duidelijk: ‘Defending American Security from Kremlin Aggression Act’. Atlantic Council geeft de achtergronden in een bericht. Zoals contraspionage-expert John Schindler in een opinie-artikel zegt zal het Kremlin Trump laten vallen, en mogelijk vermoorden als het van mening is dat hij machteloos is en in Washington niets meer voor de Russen kan bereiken. De verwachte Democratische winst in het Huis maakt dat nog aannemelijker. Helpen vergroten van verwarring en chaos, en zaaien van extra verdeeldheid is de strategie van de Russen als ze van mening zijn dat ze Trump voor hen geen nut meer heeft. Tretyakov maakt er een begin mee. Het Kremlin weet dat zijn mening in het Westen opgepikt wordt.

Foto: Tweet van Julia Davis, 10 augustus 2018.

Steeds meer aanwijzingen dat Trump een ordinaire landverrader is

with 5 comments

Een verslag van 18 juli 2018 in The New York Times is om twee redenen ingeslagen als een bom. Het zet op een rijtje dat Donald Trump sinds januari 2017 overtuigend bewijs heeft over de inmenging van het Kremlin in de presidentsverkiezingen van 2016 en de allesbepalende rol van de Russische president Putin daarbij. Maar Trump ontkent de kennis die hij sinds 1,5 jaar bezit. Opmerkelijk is dat dit gekwalificeerde nieuws van de Amerikaanse inlichtingendiensten nu naar buiten komt. Er is sprake van ‘een geheime bron dichtbij Putin’.

Het is abnormaal dat dit gelekt wordt. Het geeft aan dat inlichtingendiensten geen enkel vertrouwen in Trump meer hebben en de schroom van zich hebben afgeworpen om met dit materiaal de openbaarheid te zoeken. Dat is een ultieme poging om Trump te stoppen. Actueel is de Russische inmenging in de tussentijdse verkiezingen van november 2018 die een herhaling van 2016 dreigen te worden. Dat is des te zorgelijker omdat de ontmoeting van Trump en Putin in Helsinki geheim was en niet genotuleerd is. Zelfs Trumps naaste medewerkers weten niet wat er is afgesproken. Of welke geheime informatie Trump gedeeld heeft met Putin.

Is Trump een landverrader die ooit in de gevangenis belandt? Het wordt er steeds waarschijnlijker op. Het bewijs ervoor is overtuigend. Trump is een combinatie van Faust, Narcissus en Quisling. Hij heeft vanwege ijdelheid en eigenliefde zijn ziel aan de duivel verkocht en zijn land verraden. Deze streetwise Domme august.

Foto: ‘Clowns (paljas, grappenmaker). Drie [3] clowns poseren voor een circustent. In het midden de klassieke witte clown met een mooi kostuum versierd met glitters en pailetten. Links en rechts van hem staat de August (domme August) met de veel te grote jas, te grote broek en grote flapschoenen. Plaats en tijd onbekend.’ Collectie Spaarnestad.

Voorspelbare hysterie van Leon de Winter in De Telegraaf

leave a comment »

Leon de Winter is de rechtse buitenboordmotor van De Telegraaf. Het is de vraag waarom hoofdredacteur Paul Jansen hem de hand boven het hoofd houdt en hem een wekelijkse column biedt. Jansen is een journalist voor wie de feiten heilig zijn. Bij columnist Leon de Winter is dat omgekeerd. Hij laat feiten uit zijn mening volgen. Dat gaat niet om selectief winkelen in feiten met het doel om stemming te maken, maar om het verdraaien van de feiten. Uiteraard geeft De Winter zijn opinie binnen de beslotenheid van zijn column, maar zelfs dan is het bevreemdend hoe De Winter met zijn sprokkelende opinievorming gaten in zijn betoog laat vallen.

Leon de Winter is een complotdenker die de establishment media als links afbeeldt. Media die bezit zijn van bedrijven of ondernemers (zo bezit miljardair Jeff Bezos van Amazon The Washington Post) en per definitie optimaal gedijen bij de status quo. Links zijn deze media niet, eerder opportunistisch en berekenend. Leon de Winter verzwijgt -omdat het niet in zijn complotdenken past- dat speciale aanklager Robert Mueller een Republikein is die door de Republikeinse onderminister van Justitie Rod Rosenstein is benoemd. Leon de Winter verzwijgt dat toenmalig FBI-directeur -en tot voor kort Republikein- James Comey door zijn persconferentie waarin hij kort voor de verkiezingen van november 2016 aankondigde dat er een onderzoek naar Hillary Clinton liep Trump de overwinning in de schoot wierp. Terwijl Comey publiekelijk verzweeg dat er toen ook een onderzoek naar kandidaat Trump liep. Comey die overigens nu oproept om bij de tussentijdse verkiezingen van november 2018 Democratisch te stemmen om ‘de waarden van het land te redden’.

Leon de Winter is een luie en saaie denker met een beperkt politiek register. Hij combineert in zijn columns steeds dezelfde ingrediënten aan de hand van hetzelfde recept. Dat kon ooit aardig zijn om ook eens een tegendraads geluid te laten horen. Met een ultra-rechtse opiniemaker als Wierd Duk dekt hij bij De Telegraaf de radicaal-rechtse flank af. Vanuit commerciële overwegingen is dat begrijpelijk. Maar het wordt er wel erg potsierlijk op als die tegendraadsheid een sleur wordt en De Winter keer op keer zichzelf herhaalt en een gerecht brouwt dat steeds hetzelfde smaakt. Zo wordt het tekort van De Winter het tekort van De Telegraaf.

Foto 1: Column ‘De ziekelijke trekken van Trump-hysterie’ van Leon de Winter in De Telegraaf, 18 juli 2018. Via tweet René Kemp.

Foto’s 2-4: Tweets van GeorgeKnightLang, 18 juli 2018.