George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Censuur

Verbiedt Rotterdamse officier van justitie voordracht Sharia-lied?

with 5 comments

sharia

Bart FM Droog zette me op het spoor van een opvallende inperking van de meningsuiting. Jack Terrible, dichter en beeldend kunstenaar uit Amersfoort, wilde op 24 mei in Rotterdam op een bijeenkomst van de Dutch Defence League bovenstaand Sharia-lied voordragen. Voor de demonstratie was toestemming gegeven. Maar zijn voordracht ging niet door. E. J. Bron geeft op zijn blog de details: ‘Nog tijdens de redevoeringen werd Jack discreet benaderd door één van de aanwezige politiemensen met de mededeling dat hij zijn lied NIET mocht voordragen: De Officier van Justitie had dat de avond tevoren nog besloten. Als reden werd opgegeven dat er ‘aanstootgevende dingen’ in de tekst zouden staan. Jack werd te verstaan gegeven dat een poging de voordracht tóch door te zetten, zou resulteren in arrestatie. . .’

Als dit verslag van Bron klopt, dan is er iets merkwaardigs aan de hand. Het is de vraag hoe ‘aanstootgevend’ -dat valt op te vatten als ‘ergerlijk’, ‘ergerniswekkend’ of ‘scandaleus’- een grond voor een wettelijk verbod kan zijn. Waar baseert de officier van justitie zich feitelijk op? Het Sharia-lied zal voor velen niet getuigen van goede smaak, fijngevoeligheid of een correcte politieke mening en zal tot onder de huid irriteren, maar dat is nog geen grond voor een verbod. Het Sharia-lied valt de islam frontaal aan en kan als politieke stellingname gezien worden. Het is ook opvallend dat het verbod door een politiefunctionaris tersluiks aan Jack Terrible wordt gedaan. Dit lijkt alle ingrediënten van een hoax te bezitten. Dus een broodjeaapverhaal. Het is maar te hopen dat dat het is. Want als een Rotterdamse officier van justitie werkelijk dit lied heeft verboden, dan is dat een slechte zaak voor de open samenleving en de vrijheid van meningsuiting van Nederland.

Foto: Schermafbeelding van posting ‘Strijdlied ‘Sharia’ gecensureerd door officier van justitie!’ door Peter Frans Koops.

Amerikaanse rechter bepaalt dat YouTube ‘Innocence of Muslims’ mag tonen

leave a comment »

12f2e516-ca88-4a74-93ea-4ed45c2542d2-bestSizeAvailable

Herinnert u zich de film ‘Innocence of Muslims’ nog die in 2012 de voorpagina’s haalde? Een islamkritische of zelfs islamofobe film werd het genoemd. En dat was het ook. Het werd er pas ingewikkeld op toen president Obama die pal zou moeten staan voor de vrijheid van meningsuiting volgens het eerste amendement van de Amerikaanse grondwet er zich mee ging bemoeien en aan Google verzocht om te kijken of de trailer van ‘Innocence of Muslims’ in lijn was met de voorschriften van haar kanaal YouTube. Hoewel tegelijk het Witte Huis zei dat het de vrijheid van expressie niet zou onderdrukken. Een gemengd signaal dus. Het bleef nog lang onrustig in de landen die moeite hebben met de meningsuiting en islamkritiek willen onderdrukken.

Cindy Lee Garcia is de actrice die 5 seconden in beeld was in de film en naar wie in bovenstaand citaat wordt verwezen. Achteraf gaf ze aan niet geweten te hebben in welke film ze had meegespeeld. Via een rechtszaak dwong ze af dat Google de film van YouTube verwijderde omdat haar leven gevaar liep vanwege moslims die de film afkeurden en het op de medewerkers gemunt zouden kunnen hebben. De uitspraak constateerde dat de profeet Mohammed in de film als een moordenaar, pedofiel en homoseksueel werd afgebeeld. De uitspraak had grote consequenties voor de amusementsindustrie doordat het aan medewerkers als Cindy Lee Garcia een onafhankelijk auteursrecht gaf over hun eigen optreden. De gevolgen daarvan waren niet te overzien.

Op 18 mei is in hoger beroep bij het 9th U.S. Circuit Court of Appeals in San Francisco de zaak herroepen. De belangen van de amusements- en de internetindustrie waren ermee gemoeid. YouTube is niet langer verplicht om ‘Innocence of Muslims’ te blokkeren. Reuters geeft in een overzicht weer dat de uitspraak in hoger beroep een afweging maakt tussen persoonlijke bescherming van Garcia tegenover de grenzen van het auteursrecht en de meningsuiting: ‘In this case, a heartfelt plea for personal protection is juxtaposed with the limits of copyright law and fundamental principles of free speech’. Deze keer heeft de meningsuiting gewonnen.

Foto: Achterhaalde waarschuwing op YouTube voor het hoger beroep van afgelopen maandag 18 mei van het 9th U.S. Circuit Court of Appeals in San Francisco in de zaak van Cindy Lee Garcia versus Google over ‘Innocence of Muslims’. Nu hoeft Google deze film niet langer te blokkeren. 

Censuur Curaçaosch Museum in naam van prinses Beatrix over Rotterdamchinezen

with one comment

Kop van een persbericht luidt: ”Prinses Beatrix’ bezoek aan Curaçaosch Museum leidt tot censuur’. Het gaat om de tentoonstelling ‘Guera na Kòrsou?!,War in Curaçao 1940-1945’ in het Curaçaosch Museum die Beatrix op 2 mei zal openen. Naar nu blijkt is echter een door de Stichting Eerherstel Oorlogsslachtoffers Curaçao (SEOC) voorgesteld onderdeel geweigerd. Het heeft te maken met 15 arbeiders van Chinese afkomst uit Rotterdam van Shell-Curaçao die op 20 april 1942 vanwege een staking door de Nederlandse autoriteiten werden doodgeschoten. SEOC ijvert al jaren voor eerherstel van deze in de doofpot gestopte episode.

Het persbericht zegt: ‘De SEOC wilde onder meer een namenlijst van vijftien oorlogsslachtoffers op een bord vermelden, geplaatst langs de route van prinses Beatrix. De organisatie ‘werkgroep Guera na Kòrsou liet de SEOC vele keren merken dat dit intern op verzet stuitte. Men wilde niet het risico lopen dat de prinses deze vijftien namen onder ogen zou krijgen. Deze kwestie ligt politiek nog zeer gevoelig in Nederland.’ Zoals het er nu naar uitziet wordt in naam van prinses Beatrix -maar zonder haar medeweten- censuur toegepast door Antilliaanse autoriteiten. Het is de vraag of censuur het Nederlandse koningshuis en het Koninkrijk dient.

De SEOC zegt: ‘Noch de Nederlandse overheid, noch enige onafhankelijke onderzoekscommissie heeft zich ooit beziggehouden met deze wandaad. Nog tijdens de oorlog werd het de toenmalige gouverneur van de Antillen zelfs officieel opgedragen een Chinese gezant die mogelijk naar de toedracht van het incident zou gaan informeren ‘terstond de mond te snoeren’.  Na de oorlog weigerde de Parlementaire Enquêtecommissie Regeringsbeleid 1940-1945 om het bloedbad onder de Shell-stakers in haar onderzoek te betrekken.’ Is het geen tijd de 73 jaar oude episode over de Rotterdamchinezen af te sluiten? Omdat de Chinezen uit Rotterdam afkomstig waren kan de gemeente Rotterdam wellicht het voortouw nemen tot verdere normalisatie.

Zonder de moord op de 15 Chinezen goed te praten was het gezien de oorlogssituatie begrijpelijk dat in 1942 de Nederlandse autoriteiten vreesden dat de staking de olieproductie onder druk zette. Deze was immers van strategisch belang voor de hele geallieerde oorlogsinspanning. Dat is wat anders dan angstig opererende Antilliaanse autoriteiten die in 2015 in naam van het koningshuis vanwege vermeende gevoeligheden en hun eigen prestige waarbij het beeld past dat ze alles onder controle hebben hun toevlucht tot censuur nemen. Ligt deze kwestie overigens werkelijk ‘zeer gevoelig in Nederland’? Het lijkt er eerder op dat het onbekend is.

Zes Amerikaanse schrijvers protesteren tegen prijs Charlie Hebdo

with 3 comments

Vrijheid van meningsuiting waaraan beperkingen worden gesteld is geen vrijheid van meningsuiting meer. Salman Rushdie legde dat enkele maanden geleden uit. Zes leden van de Amerikaanse PEN club hebben echter niet begrepen wat vrijheid van meningsuiting is. Het gaat om de schrijvers Peter Carey, Michael Ondaatje, Francine Prose, Teju Cole, Rachel Kushner en Taiye Selasi. De New York Times meldt dat ze protesteren tegen de beslissing van de PEN club om de jaarlijkse Freedom of Expression Courage award aan Charlie Hebdo te geven en dat ze het gala waar de award wordt uitgereikt niet zullen bijwonen. Eerder dit jaar werden 12 redactieleden van het Franse satirische tijdschrift bij een moordaanslag door twee islamisten vermoord.

Kushner verwijt Charlie Hebdo ‘culturele intolerantie‘ en ‘een soort van gedwongen seculier standpunt’. Deze schrijvers hebben er niets van begrepen. Komt dat door hun Amerikaanse blik op de wereld? Ze kennen Charlie Hebdo niet dat alles en iedereen op de korrel neemt en reduceren het tot een tijdschrift dat moslims denigrerend zou afbeelden. Ze begrijpen evenmin wat meningsuiting echt inhoudt. Best triest, die Peter Carey, Michael Ondaatje, Francine Prose, Teju Cole, Rachel Kushner en Taiye Selasi die menen op te komen voor tolerantie, maar feitelijk het omgekeerde doen. En wat is in hemelsnaam een ‘gedwongen seculier standpunt‘?

Boekverbod: Rabobank, George van Houts, rechter Biesma. Recht?

with one comment

Update: Correctie: George van Houts laat in een reactie op zijn FB-pagina weten dat rechter Biesma niet de voorzieningenrechter in Den Haag is die uitspraak deed over het verbod van De Verpanding. Biesma was rechter in een andere zaak waarbij de Rabobank betrokken was. De bronnen waarop ik me baseerde bleken niet te kloppen. Complicatie is dat de uitspraak van 1 april 2015 van de voorzieningenrechten bij de Rechtbank Den Haag op rechtspraak.nl niet is terug te vinden. Desondanks blijft het boekverbod opvallend. 

Theatermaker en acteur George van Houts bindt in onder druk van de Rabobank. Zo lijkt het. Hij verwijderde een filmpje van zijn FB-pagina waarin hij namen van Rabobank-medewerkers van de afdeling Bijzonder Beheer noemt. Dat zijn volgens Quote: ‘Martijn Ewalds, Bijzonder Beheer Rabobank Maastricht. Roel Dreesen, Bijzonder Beheer Rabobank Maastricht. Ruud Spierenburg, medewerker Rabobank in Sas van Gent, afdeling Bijzonder Beheer. Gijs Hol, collega van Spierenburg bij de Rabobank in Sas van Gent. Jaap Luteijn, Intern Accountmanager Bijzonder Beheer a.i. bij Rabobank Hart van Brabant.’ Zijn dit criminelen in krijtstreep?

De namen komen uit het boek ‘De Verpanding; hoe de Rabobank op de kunst van haar klanten jaagt’ dat hier is te lezen. Het is door rechter J. E. Biesma uit de handel genomen omdat er namen worden genoemd van Rabo-medewerkers die bedrijven zouden hebben benadeeld toen ze aanklopten bij de afdeling Bijzonder Beheer. John Patrick zegt op FB: ‘Grappig weetje: Biesma zit in de raad van commissarissen van Rabobank Leeuwarden/NW Friesland.’ Een bezoldigde functie. Dit klinkt niet echt onpartijdig. Leeuwarder Jurgens Redczus heeft aangifte tegen Biesma gedaan omdat de rechter zich in deze zaak niet verschoond heeft.

Van Houts wordt door de Rabobank onder druk gezet. Op zijn FB-pagina staat: ‘DE VERPANDING. Beste FB Frienden en alle anderen: Op nadrukkelijk verzoek van de RABOBANK heb ik mijn video over het verboden boekje: “De verpanding” om 07:15 verwijderd. Ik denk dat jullie wel begrijpen waarom….. Ik heb vanmiddag om 13:00 een onderhoud met een paar van hun bankmeneren op het hoofdkantoor te Utrecht. Als ik om 17:00 niet terug ben wil iemand dan komen zoeken?’ Het laatste woord is hierover nog niet gezegd. Vraag is of het handelen van de Rabobank handig is en niet averechts werkt. Door de gang naar de rechter en het onder druk zetten van Van Houts genereert het vooral negatieve publiciteit over de afdeling Bijzonder Beheer. 

Abby Martin verklaart Russia Today voor Russia Today. En Liz Wahl

with one comment

Abby Martin presenteerde tot voor kort Breaking the Set voor Russia Today America. Ze veroordeelde in 2014 de Russische inval in Oekraïne, maar zorgde er tegelijk voor dat het zich als baken van journalistieke vrijheid kon presenteren dat interne kritiek tolereerde. Ze werd ongewild een excuus-Truus. Martin bleef solidair, maar verlaat Russia Today uiteindelijk toch. Waarom precies is onduidelijk. Ze kijkt terug voor Russia Today Deutsch. Martin is medeoprichter van Media Roots en zit in het bestuur van de Media Freedom Foundation.

In haar betoog weerspreekt Martin niet de claim dat Russia Today een door het Kremlin gefinancierde zender is die het verhaal van de Russische regering vertelt. Ze relativeert dat door de bewering dat alle nieuwszenders dat doen, waarmee ze suggereert dat ze hetzelfde doen. Maar da’s de vraag. Want een politiek perspectief is wat anders dan het bewust verdraaien en verdoezelen van de feiten. De officiële verdedigingslinie van Russia Today valt samen te vatten als ‘niets is perfect’ en ‘er bestaat geen waarheid’. Zodat bewuste leugens of het systeemmatig ontwijken van elke kritiek op Rusland toegestaan lijken omdat immers niets en niemand deugt.

De betrokkenheid van iemand met het profiel en de overtuiging van Martin die zowel Russia Today goedpraat als betrokken is bij ‘progressieve’ media als Media Roots of de Media Freedom Foundation die anderen een hoge journalistieke standaard voorhouden is merkwaardig omdat ze ethiek en opportunisme combineert. En zo haar eigen dubbele standaard zichtbaar maakt. Ze meent daar met behoud van haar geloofwaardigheid mee weg te kunnen komen. Dit valt alleen te begrijpen door te kijken naar de omgeving waarin ze opereert. Namelijk die van de Amerikaanse media die door politieke en economische druk minder vrij is dan in Europa.

President Obama heeft een heksenjacht gevoerd op klokkenluiders als Chelsea Manning, John Kiriakou of Barrett Brown en journalisten als James RisenJames Rosen en Wikileaks’ Julian Assange die ongekend is in de Amerikaanse geschiedenis. Dat heeft het klimaat in de VS verziekt. Dat Martin en ‘progressieve’ collega’s strategische steun zoeken bij elke partner die ze kunnen vinden in hun strijd tegen de Amerikaanse overheid die sluipenderwijs de controlestaat optuigt is verklaarbaar, maar ook jammerlijk. Want de vijand van de vijand is niet altijd een vriend. Wat hebben journalisten te zoeken bij een nieuwsmedium van een land dat zich ontwikkelt tot een dictatuur zonder machtsdeling, rechtsstaat en persvrijheid? Ze moeten beseffen dat ze het legitimiteit geven waarvan het de vraag is of het die verdient. Ook ontbreekt in het verhaal van Martin een verwijzing naar nieuwsmedia als The Guardian of Der Spiegel die meerdere kanten van een verhaal tonen.

Toch is Martin een interessante journaliste en activiste. Hoewel ze om een goede internationale vergelijking te kunnen maken wellicht een te specifiek op de VS gerichte focus heeft speelde haar geweten wel mee in de afwijzing van de Russische invasie in Oekraïne. Ze wordt onaardig als ze Liz Wahl hooghartig afdoet als een onbenul met de suggestie dat die een eigen wil en haar intellectuele diepgang mist. Liz Wahl werd afgelopen zaterdag 21 maart op de Noorse SKUP-conferentie voor onderzoeksjournalistiek geïnterviewd door Per Anders Johansen. Ook Eliot Higgins van burgeronderzoekscollectief Bellingcat praatte mee. Wahl legt uit hoe Russia Today in de praktijk van de newsroom werkt en hoe censuur er de regel is. Een verslag dat in alle aspecten haaks staat op de beweringen van Abby Martin is hier te zien, onder ‘På innsiden av Putins propagandakanel‘.

Kunstzinnige naaktheid van Milo Moiré. Kan dat zonder censuur?

leave a comment »

De Zwitserse performancekunstenaar Milo Moiré loopt met een baby in de armen over de tentoonstelling Das nackte Leben in het LWL-Museum in Münster die 89.000 bezoekers trok. Tijdens de finissage op 22 februari 2015. Naakt. Milo Moiré zegt er achteraf over: ‘Milo und das Baby schauten sich die Akte an und wurden aufgrund ihrer Nacktheit selbst zum Akt.’ Opmerkelijk is dat er een gekuiste versie van haar rondgang is. Waar laat dat de verhalen over abstractie, representatie en perceptie? De vaktaal die de kunstvakken vult. Een zwarte balk geeft de grens aan. Maar schattig is het wel, met een baby. Dat moet gewoonweg onschuldig zijn.

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 274 andere volgers