George Knight

Debat tussen links en rechts

Archive for juli 2014

Vrouw mishandeld om Israëlische vlag. Wat doet het gezag?

with 18 comments

Een Nederlands-Joodse vrouw die in Amsterdam een Israëlische vlag aan haar balkon hing werd door twee mannen zwaar mishandeld. Dit is onacceptabel. Het openbaar bestuur moet middelen vrijmaken om zulk geweld te bestrijden. En de aanvallers hard straffen. Ons land heeft hierbij niks te winnen. De Nederlandse rechtsstaat, de manier van samenleven en het sociaal contract worden erdoor bedreigd. Nederland heeft niks te winnen als emoties, frustraties en waanvoorstellingen uit het Midden-Oosten geïmporteerd worden door inwoners van Nederland. Deze verzetshelden na de oorlog. Jihadisten die zelf de wapens oppakken en naar het Midden-Oosten gaan verdienen meer respect dan deze mannen die met z’n tweeën een vrouw aanvallen. Ik ben voor een importverbod van gelijkhebberigheid en heetgebakerdheid. Zie hier AT5 voor de achtergrond.

Advertenties

Dmitry Tymchuk ziet een militaire coup tegen Putin. Oorlogsmist?

leave a comment »

BtzunZPCMAEhOYU

In de oorlog valt moeilijk uit te maken wat waar is. Het is de Oorlogsmist die in het Duits Kriegsnebel heet en in het Engels Fog of War. Informatie kent een mate van onzekerheid en onvolledigheid. Militairen verbergen per definitie feiten en verschaffen degenen die feiten kunnen achterhalen -zoals journalisten- mondjesmaat toegang. Zoals nu de onduidelijkheid over de rampplek van de MH17 in Oost-Oekraïne. In Nederland en de internationale diplomatie nog steeds bovenaan de agenda, op de plek van het theater -die afgesloten biotoop van een militaire handeling- allang weer ondergeschikt gemaakt aan de oorlog ter plekke. De omsingeling van Donetsk. Als er dagelijks tientallen doden vallen, dan dringt dat vanzelf eerdere doden naar de achtergrond.

Dmitry Tymchuk is een militair analist die vanuit pro-Oekraïens perspectief verslag doet. In februari 2014 zette hij het ‘Center of Military and Political Research’ in Kiev op om naar hij zegt de Russische propaganda te counteren. Elke dag geeft-ie een verslag met slechte en goede ontwikkelingen. Ook in Engelse vertaling. Zijn taalgebruik -Putin is per definitie een ‘thug’ (gangster)- en de motivatie van de strijd tekenen zijn kleuring. Maar hij laakte in de eerste fase van het conflict ook het gebrek aan professionaliteit van het Oekraïense leger. Tymchuk is doorgaans goed geïnformeerd, geeft dus weliswaar kleuring, maar gaat wel altijd uit van de feiten.

Meestal is z’n dagverslag te lezen zonder verrassing. De verovering van dorp A, de aanvoer van een nieuwe colonne wapens uit Rusland richting Donetsk, de dood van 20 bewoners in een huizenblok van stad C of een uitspraak van generaal B in het Kremlin of de Russische artillerie die voor de zoveelste dag vanuit Rusland Oekraïense troepen beschiet zijn wetenswaardigheden die iets abstracts hebben. De gegevens kloppen, maar zijn tegelijk ver weg in dat afgesloten militaire theater waar het lijkt alsof er een oorlogspel wordt gespeeld.

In het dagverslag van 30 juli is iets te lezen dat opvalt door de kracht van de suggestie en de dwarsverbinding tussen militairen en politici. Het roept de vraag op hoe echt een blik achter de schermen is. Vallen de glimp door het sleutelgat en een diepere waarheid samen? Of lopen ze uit de pas? Die onzekerheid maakt dit bericht fascinerend. Betovert het door onthulling of verhulling? Hoe dan ook oorlogsmist. Zo functioneel als de pest.

‘The Kremlin ordered to stop the supply of weapons to terrorists in eastern Ukraine. This was stated by a Russian State Duma parliamentarian, Ilya Ponomarev, who, by the way, is the only one [official] in Russian Parliament that voted against the annexation of Crimea by Russia.

The message is reassuring, but then Ponomarev made a trailblazing clarification, saying that “there are plenty of militaries in Russia, who feel compelled to help the “rebels,” that they can continue to supply them [terrorists] with weapons” even after Putin’s ban.

It is impossible to believe what Shoigu and his accomplices may disobey the godfather of all Russia. Although we do observe the following interesting picture. We have all the evidence that Russia is supplying weapons to terrorists and that it intensively shells the Ukrainian territory. But Moscow denies [doing this]. Taking into account Ponomarev’s statement, the conclusion suggests that this is all possible only if the Russian army… is not subordinate to the President and the Defense Minister.

Simply put, we are dealing with a military coup that is being extensively concealed by the Kremlin. The Russian army is waging war with Ukraine and supplies weapons to someone [terrorists], the FSB and the GRU conduct operations on the territory of Ukraine, and Moscow has no clue about this.’

Foto: Nieuw Oekraïens landschap, voorjaar en zomer 2014.

Turkse vice-premier: vrouwen moeten niet lachen in het openbaar

with 6 comments

1354169783_20120225

De Turkse vice-premier Bulent Arinc is niet wat je een lachebekje noemt. Hoewel hij echt blijkt te kunnen lachen. Deze gematigde zelfverklaarde islamist roept vrouwen op in het openbaar niet te lachen omdat dit volgens de islam onrein is. Je vraagt je je af waar Arinc deze interpretatie vandaan haalt. Of mannen in het openbaar volgens Arinc evenmin mogen lachen is de vraag. Morele corruptie kan immers niet alleen vrouwen aangewreven worden. Integendeel, mannen hebben het in Turkije voor het zeggen. Eh, voor het lachen. Dus zij moeten het goede voorbeeld geven. Arinc die ooit verklaarde om toespraken van premier Erdogan te moeten huilen. Dus als Arinc zo recht in de leer is als het lijkt, dan mag straks in Turkije niemand meer in het openbaar lachen. Dat wordt een treurige boel. Het gezegde luidt ‘de humor ligt op straat’. In Turkije ligt de humor in de politiek. Turkse vrouwen reageren op sociale media lachend op Arinc. Groot gelijk hebben ze.

FBL-EURO-2008-SUI-TUR-MATCH 10

Foto 1: De Turkse vice-premier Bulent Arinc lacht in het openbaar.

Foto 2: Turkse vrouwen kunnen lachen.

Written by George Knight

30 juli 2014 at 14:08

Oekraïne: Informatie-oorlog als massavernietiging. Welk antwoord?

with 2 comments

3e401f6f-053c-43c2-8d4d-8102c483149c-460x276

‘De kracht van de informatie-oorlog is zodanig dat we het bijna op een fysiek niveau voelen. Het veranderde een aantal massamedia in een massavernietigingswapen’, aldus de Oekraïense Kateryna Kotenko in een in het Engels vertaald artikel voor Euromaidanpress over de propaganda in de Russische-Oekraïense oorlog. Zij constateert dat de oorlog op verschillende fronten en niveau’s wordt uitgevochten: militair, diplomatiek en op internet. Allen onder de noemer van informatie en psychologische oorlogsvoering.

Kateryna Kotenko merkt op dat informatie-oorlog als verschijnsel niet nieuw is, maar dat het een nieuwe dimensie heeft gekregen: ‘We hebben te maken met een nieuwe informatieve matrix, die niet alleen een hatelijk wereldbeeld produceert, maar een nieuwe werkelijkheid creëert.’ Ze geeft als voorbeeld dat het binnen een half jaar ‘de basis van het bewustzijn‘ van de Russen en een deel van de Oekraïense bevolking veranderde. ‘Het is moeilijk voor te stellen, maar tussen twee derde en drie vierde van de Russen steunt de agressie en oorlog tegen Oekraïne, de moord op Oekraïners en de inlijving van Oekraïens grondgebied.’

Deze informatie-oorlog kan een land dwingen om deze nieuwe vorm van massavernietiging door propaganda te stoppen door het sluiten van buitenlandse TV-kanalen die onderdeel uitmaken van deze informatie-oorlog. Dit is een lastige afweging omdat democratische principes als vrijheid van meningsuiting en persvrijheid ermee -tijdelijk- opzij moeten worden gezet.  Het pleidooi van Kotenko verdedigt het besluit van de Oekraïense overheid om de Russische propaganda de voet dwars te zetten. Vooral in die regio’s waar de bevolking ervoor ontvankelijk is, zoals de Donbass in Oost-Oekraïne. Ze noemt het zelfs informatie genocide.

Kotenko schetst de valkuil van tegenpropaganda. Daarmee verliest ook het land dat de agressor met gelijke munt probeert terug te betalen. Het antwoord moet verder gaan dan actie-reactie dat een neerwaartse spiraal ook voor de beantwoorder betekent. Doel moeten democratie en open samenleving zijn. Kotenko geeft echter geen antwoord op de vraag hoe in de huidige oorlogssituatie objectieve journalistiek en op feiten gebaseerde berichtgeving zijn in te passen in dat antwoord. Oorlog laat die luxe niet toe. Het gaat om overleven in het nu.

Foto: ‘Een man op een scooter rijdt langs een billboard dat mensen aanspoort om komende zondag te stemmen in het referendum op de Krim referendum.’ 17 maart 2014. Credits: Baz Ratner / Reuters.

Rapport: Amerikaanse democratie bedreigd door massale spionage van journalisten en advocaten

with 7 comments

Het gaat niet goed met de Amerikaanse politiek. En met de Amerikaanse democratie. Het gaat slecht met de Amerikaanse journalistiek. Human Rights Watch en American Civil Liberties Union (ACLU) verklaren in het rapport ‘With Liberty to Monitor All’ welke moeite journalisten die de nationale veiligheid ‘verslaan’ en juristen moeten doen om het staatstoezicht van de nek te houden. De persvrijheid en het recht op een advocaat zijn in gevaar. Wat weer inhoudt dat de Amerikaanse rechtsstaat in gevaar is. Amy Goodman van Democracy Now! praat met de auteur van het rapport Alex Sinha en kritische onderzoeksjournalist Jeremy Scahill.

Hier voor commentaar van Dan Froomkin en hier voor rapport ‘With Liberty to Monitor All’ van HRW en ACLU.

De parallelle wereld van Daan Samson

with one comment

daan

‘Ik ben nog nooit een politicus tegengekomen met belangstelling voor cultuur. Ze zijn er bang voor, dat is het enige.’ Aldus de Spaanse schrijver Juan Marsé in een interview met Arjen Fortuin dat op 18 januari 2013 in NRC verscheen. Hoe anders lijkt beeldend kunstenaar Daan Samson zich te verhouden tegenover politici. Vooral die van rechts-liberale snit, zoals Halbe Zijlstra of Frits Bolkestein. Hij omarmt ze en drukt ze aan z’n borst. Ze lijken niet bang of onwennig voor zijn kunst en Samson toont geen wantrouwen tegenover hen. Maar schijn bedriegt. Uit angst kunnen politici ook het podium opvluchten. Als een stotteraar die gaat zingen of toneelspelen om het praten te ontlopen. En wat beoogt Samsom met zijn artistieke mimicry?

Samsons project ‘Holiday Trouvé’ laat zien hoe de kunstenaar met Corendon naar een resort vliegt, het ‘Corendon Premier Solto Hotel‘ in Alaçatı, Turkije. Samen met een 52-jarige kunsttoeschouwer. Dat werd op 17 juni weer gepresenteerd in het Rotterdamse TENT: ‘TENT presenteert de videoregistratie van kunstenaar Daan Samson’s experiment voor een nieuwe manier van kunstbeleving: op vakantie gaan met een bezoeker van TENT naar de ‘Caraïben van Turkije’, Alaçati en dat volledig gesponsord door Correndon Vliegvakanties.’ Is een beschouwer van het consumentisme of het ‘moderne levensgevoel’ nou eerder een pleitbezorger of een criticus ervan? Die vraag blijft hangen bij alles wat Samson doet. Het antwoord hangt af van de toeschouwer.

Samson zoekt het ultieme Droste-effect als een spitse Orson Welles die verdwaalt in het spiegelpaleis op de kermis. Samson spiegelt en spiegelt. Om zich niet te laten vangen en zijn blik te verruimen. Zonder zich in z’n kaarten te laten kijken. Hij biedt ons een lege plek in het gras. De Daan Samson van vlees en bloed wil niet in de weg staan en maakt zich tot de constructie ‘Daan Samson’. Het nauwgezet vormgeven van de extreme relativering van waarden met inzet van zichzelf is zijn kunst. Zo wordt op twee manieren het idee van een parallelle wereld opgeroepen die naast de bestaande bestaat. Onhoudbaar, maar voldoende voor kunst die een podium zoekt. De kunstenaar verdwijnt in het kunstwerk en het kunstwerk verdwijnt in de kunstenaar.

orsonmirror123

Foto 1: Still uit Holiday Trouvé’  van Daan Samson, 2014.

Foto 2: Still uit het slot van The Lady from Shanghai (1947) van regisseur Orson Welles.

Aruba: Waarom bemoeit Timmermans zich met Carvajal en recht?

with 39 comments

unnamed2

Update 11 juli 2015: Zonder een bron te noemen komt het AD met het bericht dat de Nederlandse regering eind juli 2014 een ‘draai’ maakte en onder dreiging van Venezolaanse oorlogsschepen Carvajal op Aruba vrij liet. Er zou een bijna oorlog met Venezuela hebben gedreigd. Behalve de stelligheid van de bewering zitten er geen nieuwe elementen aan het bericht in het AD waarvan het dus niet duidelijk is of er een nieuwe bron is die met nieuwe informatie komt of een oud bericht van bijna een jaar terug wordt opgepoetst. 

De VS ‘betreuren‘ het besluit dat de Venezolaanse Hugo Carvajal die het van cocaïnehandel verdenkt op Aruba moest worden vrijgelaten. Dat besluit kwam op ongebruikelijke wijze tot stand en de uitkomst is nog verrassender. Hoe kan het dat iemand die vrijgelaten wordt tot persona non grata verklaard wordt en wordt uitgewezen? Da’s ongebruikelijk in de diplomatie en kan als een belediging van Venezuela opgevat worden. Wat is de achtergrond om dat te doen? Carvajal is naar verluidt inmiddels naar Venezuela teruggevlogen.

Het begon allemaal toen de Nederlandse rechter-commissaris Ivon van Wersch die op Aruba gedetacheerd is moest bepalen of de op Aruba sinds donderdag 24 juli gedetineerde Hugo Carvajal over immuniteit beschikte. Afgelopen vrijdag hield ze haar beslissing aan omdat ze onvoldoende duidelijkheid had over zijn diplomatieke status. Van Wersch: ‘De belangrijkste vraag is of betrokkene diplomatieke immuniteit geniet of niet. Als er sprake is van diplomatieke immuniteit, kan de detentie niet worden verlengd.’ Na bestudering van de haar ter beschikking gestelde documenten bepaalde de rechter-commissaris vrijdagavond dat Carvajal gedetineerd kon blijven omdat hij geen diplomatieke status had. Een andere uitkomst was geweest dat de rechter-commissaris bepaald had dat Carvajal wel diplomatieke status genoot en gewoon op Aruba mocht blijven.

Als een duiveltje uit een doosje kwam afgelopen zondag het bericht vanuit Nederland dat Carvajal toch over diplomatieke immuniteit beschikte. Dat kwam vanuit Den Haag waar minister Frans Timmermans dit met terugwerkende kracht in een brief verklaarde. Dit hield in dat de detentie alsnog als onrechtmatig aangemerkt werd. Hiermee werden procureur-generaal Peter Blanken en Van Wersch in hun hemd gezet. Blanken heeft gelijk dat het OM op Aruba correct gehandeld heeft aan de hand van de informatie die het ter beschikking had. Van een achteraf door Timmermans geschreven brief kon Van Wersch op vrijdag geen weet hebben.

Hoe het kon gebeuren dat pas zondag uit Den Haag het bericht kwam dat Carvajal diplomatieke immuniteit had, terwijl de kwestie al sinds donderdag speelde en Den Haag kon weten dat de rechter-commissaris hierover vrijdag een uitspraak zou doen is een raadsel. Het roept de vraag op of over deze kwestie tijdig contact is geweest tussen de ministeries van Justitie en Buitenlandse Zaken. En zo nee, waarom niet?

Hoe het mogelijk is dat Carvajal die wordt vrijgelaten op basis van diplomatiek immuniteit tegelijk tot persona non grata kan worden verklaard is een vraag waarover de Arubaanse minister van Justitie Arthur Dowers geen uitspraak kan doen. Zo verklaart hij tegen NoticiaCla. Minister Timmermans heeft het besluit genomen en dat valt buiten de bevoegdheid van Aruba. Deze hoogst opmerkelijk gang van zaken vraagt om nadere uitleg.

Hoe kon het dat het ministerie van Buitenlandse Zaken in Den Haag niet tijdig rechter-commissaris Ivon van Wersch of haar baas Peter Blanken van de nodige informatie voorzag, maar die pas na de uitspraak van Van Wersch beschikbaar stelde? En hoe kan het dat Carvajal die over diplomatieke immuniteit bleek te beschikken niet op Aruba kon blijven, maar tot persona non grata werd verklaard door minister Timmermans? Hoe rijmt dat met de internationale rechtsorde en de diplomatieke regels zoals die vastgelegd zijn in het Verdrag van Wenen? Hoe kan het dat minister Timmermans met terugwerkende kracht een besluit van het OM overruled?

Uitleg in de Nederlandse media is dat Timmermans anders besloot dan z’n ambtenaren. Maar dat roept nog maar meer vragen op. Hoe konden Timmermans en z’n ambtenaren aan de hand van dezelfde documenten tot verschillende oordelen komen? Vooral, waarom moest Buitenlandse Zaken Carvajal tot persona non grata verklaren en uitwijzen terwijl dat ongebruikelijk is? Deze episode met een onverwachte gang van zaken voedt de speculaties dat minister Timmermans Hugo Carvajal als wisselgeld heeft gebruikt. Deze kwestie kent vooral verliezers: de scheiding der machten die door Timmermans werd genegeerd, het OM op Aruba, de geloofwaardigheid van Aruba en de relatie tussen Aruba en Nederland. Ernstig genoeg voor kamervragen.

Foto: Rechter-commissaris staat pers te woord over de zaak Hugo Carvajal. Aruba, juli 2014.