George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Terrorisme

Wat verandert gevangenneming van twee Russische GRU-militairen in Oekraïne?

with 4 comments

Kapitein Evgenii Yerofeyev van de Russische militaire inlichtingendienst GRU doet verslag voor de Oekraïense Inlichtingendienst SBU van zijn opereren in Oekraïne. Hij werd op 16 mei 2015 gevangen genomen door Oekraïense militairen bij Shchastya in de regio Luhansk, samen met sergeant Alexander Alexandrov die ook dient bij de Russische speciale troepen. Het Russische ministerie van Defensie ontkent dat de twee gevangen genomen Russen in actieve dienst waren, maar vraagt toch om hun uitlevering. Dat laatste klinkt tegenstrijdig.

Het optreden van Yerofeyev en Alexandrov past in het patroon van de hybride oorlog van het Russische leger in Oekraïne. Het is een complex beeld dat deels opgetuigd wordt voor de propaganda, en deels om politieke en militaire doeleinden. Er zijn lokale leiders met hun entourage die optreden in de Russische media om een idee van draagvlak onder de lokale bevolking te suggereren, er zijn naar schatting zo’n 25.000 huurlingen uit Rusland en uit landen in de sfeer van Rusland die het voetvolk (ook: kanonnenvlees) vormen, er zijn zo’n 9.000 reguliere Russische militairen met modern materiaal die vanuit de tweede linie vuurkracht geven als het penibel wordt (Ilovaisk, Debaltseve) en op roulatiebasis de Oekraïense grens oversteken, en er zijn zo’n 1000 speciale Russische troepen die operaties uitvoeren zoals sabotage, het leggen van mijnen en het achter de linies opereren om Oekraïense militairen in hinderlagen te doden. Yerofeyev behoort tot de laatste groep.

Ondanks overtuigend en omvangrijk bewijs dat reguliere Russische onderdelen in Oekraïne opereren is het een raadsel waarom dit bewijs toch maar geen doorslaggevende rol speelt in de bewustwording in het Westen over de Oekraïens-Russische oorlog. Er zit een rem op westerse regeringen en media om een feit een feit te noemen. Het hoor en wederhoor van de media wordt ongeloofwaardig en zelf beschadigend voor die media als het maar steeds de Russische ontkenning van de militaire aanwezigheid in Oekraïne zonder kanttekening blijft herhalen. Zoals de NOS doet. Toch is er beweging en is de tot voor kort terughoudende BBC kritischer geworden op de Russische ontkenning. Vraag is wat eerder komt: het einde van deze oorlog of de bereidheid bij westerse media en regeringen om volmondig te benoemen wat de Russen feitelijk in Oekraïne uitvoeren.

Simon Ostrovsky (Vice) interviewt Aleksandr Zakharchenko (DPR)

leave a comment »

De vraag die niet gesteld mag worden is de meest interessante. Simon Ostrovsky interviewt de in Donetsk geboren Aleksandr Zakharchenko. Leider van de zogenaamde Volksrepubliek Donetsk (DPR) in Oost-Oekraïne. Waarom kreeg Vice News toestemming om hem te interviewen? Zoals in elke oorlog doen geruchten de ronde dat Zakharchenko ontslagen dreigt te worden. Door het Kremlin dat in Donetsk en Luhansk aan alle touwtjes trekt zonder dat toe te willen geven. In 2014 ontsloeg Moskou de toenmalige Russische leiders van de DPR Igor Girkin en Aleksandr Borodai om de leiders te disciplineren en de opstand een Oekraïens gezicht te geven.

Zolang Moskou de eigen betrokkenheid ontkent kan Zakharchenko niet toegeven dat er reguliere Russische troepen in Oekraïne vechten. De veldslagen bij Ilovaisk en Debaltseve konden uitsluitend gewonnen worden doordat Russische stoottroepen Oekraïne in en uit werden gevoerd. Naast de Russische ondersteuning ter plekke. Zwakte van de zogenaamde Volksrepublieken is dat ze de inwoners weinig bieden aan staatsvorming.

Er is geen perspectief. Er wordt vernietigd, niet opgebouwd. Ostrovsky legt in de kleine marge die hij heeft daarop het accent. Naast de voor de hand liggende onderwerpen als de MH17 en de Russische betrokkenheid. Die niet genoemd mag worden. Maar toch wordt genoemd. Zakharchenko stelt zich voor z’n doen redelijk op.

Vragen over rol Russische generaal Lentsov in Oekraïne-missie OVSE

with 3 comments

Al maanden voert GorseFires Collectif actie tegen de Special Monitoring Mission to Ukraine (SMM) van de OVSE omdat deze missie de Russische luitenant-generaal Alexander Lentsov die plaatsvervangend commandant van het Russische leger is in de gelegenheid zou stellen om onder bescherming van de OVSE commando te voeren en ter plekke informatie te verzamelen die hij aan het Kremlin doorspeelt. De SMM werd op 21 maart 2014 op Oekraïens verzoek ingesteld en is een civiele, onbewapende missie met observatie en het gaande houden van de dialoog als doel. Lentsov en de Oekraïense generaal-majoor Oleksandr Rozmaznin maken deel uit van de Joint Centre for Control and Co-ordination (JCCC) die toeziet op de strijd en voortdurend locaties bezoekt. SMM rapporteert in dagrapporten en spotrapporten. Tweets van GorseFires zijn geblokkeerd door de SMM.

go

Of GorseFires gelijk heeft dat Lentsov een paard van Troje, een ‘spearhead general’ is valt lastig uit te maken. Maar het is merkwaardig dat een hoge Russische militair als Lentsov in de afgelopen maanden ongehinderd alle strijdterreinen ongehinderd kon verkennen, zoals het vliegveld van Donetsk, Debaltseve, de omgeving van Mariupol of Ilovaisk. Het valt niet uit te sluiten dat deze plaatsvervangende commandant van het Russische leger als coördinator en informant betrokken is bij de versterkingen die vanuit Rusland Oost-Oekraïne binnen blijven stromen. Is de OVSE-SMM missie een weeffout die in de huidige vorm maar beter gestopt kan worden?

Het is tegenstrijdig dat een hoge Russische generaal een hoofdrol kan spelen in een observatiemissie van een oorlog waarbij Rusland elke betrokkenheid ontkent. Wat heeft een Russische generaal er te zoeken? Door hem te vervangen door een militair uit een Scandinavisch land, Wit-Rusland of Kazachstan wordt de schijn van belangenverstrengeling tussen de Russische vertegenwoordiging in de JCCC en het Russische leger vermeden.

Reporter Simon Ostrovsky besteedt opvallend geen enkel woord aan de al maanden durende controverse over de rol van generaal Lentsov. Inclusief de aantijgingen die woordvoerder Michael Bociurkiw van de SMM keer op keer weerspreekt dat de SMM rechtstreeks gegevens zou doorgeven aan het pro-Russische leger in Oekraïne.

CC3QXBRWgAAi3lh

Foto 1: Tweet van GorseFires Collectif, 17 april 2015.

Foto 2: Simon Ostrovsky (Vice News) praat met de Russische luitenant-generaal Alexander Lentsov tijdens bezoek aan Shyrokyne, Donetsk op 16 april 2015.

Garton Ash positief over verandering Oekraïne. Maar een project van lange adem

leave a comment »

De Britse historicus Timothy Garton Ash meent dat de EU onwillig is om zich met Oekraïne bezig te houden omdat het zelf in crisis verkeert. De EU heeft het te druk met zichzelf. Daardoor ontbreekt het besef dat wat nu in Oekraïne gebeurt van directe invloed op West-Europa is. Positief is dat de EU Oekraïne niet vanwege gedeelde waarden hoeft te steunen, maar gewoonweg wegens eigenbelang. Hoewel Putin die waarden wel bedreigd door zijn propaganda en inzet van militairen buiten de Russische grenzen. Die bewustwording ontbreekt dus. De Russisch-Oekraïense oorlog kan zich westwaarts uitbreiden en zo direct de landen van de EU beïnvloeden. Garton Ash suggereert dat Oekraïne de eigen zaak beter moet bepleiten in de EU.

Een ‘oplossing’, of beter gezegd stap voorwaarts, is de consolidatie en versterking door Oekraïne van de eigen positie, zelfs als dat voor de komende tijd de aanvaarding van een bevroren conflict inhoudt. Dus concentratie op de versterking van Oekraïne zonder in te stemmen met de wettelijkheid van wat er in Oost-Oekraïne of op de Krim gebeurt. Tijd werkt volgens Garton Ash in het voordeel van Oekraïne, Europa en de vrijheid. En in het nadeel van Putin. Ofwel, Oekraïne moet niks weggeven aan Rusland wat het achteraf niet kan terugdraaien.

Garton Ash verklaart de Russische agressie sinds de Oranje revolutie van 2004 uit de behoefte om Oekraïne in de Russische invloedssfeer te houden. Omdat Putin in februari 2014 door de Maidan-revolutie Plan A verloor moest hij omschakelen naar Plan B. Dat bestond uit a) de annexatie van de Krim, b) de bezetting van delen van Oost-Oekraïne en c) de rest van Oekraïne maken en fixeren als een zwakke, disfunctionele staat. Putin probeert het conflict eerder door te laten sudderen, dan het te bevriezen. Oekraïne kan het tegendeel doen door te bewijzen dat het een functionele staat kan zijn. Zodat Putin met Plan C op de proppen moet komen.

De ondanks al zijn irrationaliteit nog steeds calculerende Putin moet door het Westen duidelijk gemaakt worden dat hij niet meer risico’s moet nemen die hem meer strafmaatregelen op kunnen leveren, zoals een dramatische verscherping van de economische sancties of wapenleveranties aan Oekraïne. Die dreiging die volgens Garton Ash het Westen nu nog onvoldoende uitspeelt is dus de stok achter de deur. Daarnaast moet het geloof en het vertrouwen in Oekraïne voor de langere tijd duidelijk uitgesproken en bewaard blijven. De EU moet hecht samenwerken om Oekraïne tot een functionerende, soevereine staat te helpen maken.

Timothy Garton Ash is positief over de kans om Oekraïne om te vormen tot een democratische rechtsstaat. Tegenover de niet misselijke problemen, zoals de immense corruptie, een ondoelmatige overheid, het slecht functioneren van het rechtssysteem en de macht van de oligarchen, ziet hij een enorme wil, vastberadenheid en hartstocht bij de bevolking om eruit te komen en Oekraïne ten goede te veranderen. Hij is even positief over de uitkomst van een conflict tussen een langzame democratie als de EU die volgens hem eensgezinder is dan het lijkt en een dictatuur als de Russische Federatie. Want uiteindelijk winnen democratieën het altijd.

Abby Martin verklaart Russia Today voor Russia Today. En Liz Wahl

with one comment

Abby Martin presenteerde tot voor kort Breaking the Set voor Russia Today America. Ze veroordeelde in 2014 de Russische inval in Oekraïne, maar zorgde er tegelijk voor dat het zich als baken van journalistieke vrijheid kon presenteren dat interne kritiek tolereerde. Ze werd ongewild een excuus-Truus. Martin bleef solidair, maar verlaat Russia Today uiteindelijk toch. Waarom precies is onduidelijk. Ze kijkt terug voor Russia Today Deutsch. Martin is medeoprichter van Media Roots en zit in het bestuur van de Media Freedom Foundation.

In haar betoog weerspreekt Martin niet de claim dat Russia Today een door het Kremlin gefinancierde zender is die het verhaal van de Russische regering vertelt. Ze relativeert dat door de bewering dat alle nieuwszenders dat doen, waarmee ze suggereert dat ze hetzelfde doen. Maar da’s de vraag. Want een politiek perspectief is wat anders dan het bewust verdraaien en verdoezelen van de feiten. De officiële verdedigingslinie van Russia Today valt samen te vatten als ‘niets is perfect’ en ‘er bestaat geen waarheid’. Zodat bewuste leugens of het systeemmatig ontwijken van elke kritiek op Rusland toegestaan lijken omdat immers niets en niemand deugt.

De betrokkenheid van iemand met het profiel en de overtuiging van Martin die zowel Russia Today goedpraat als betrokken is bij ‘progressieve’ media als Media Roots of de Media Freedom Foundation die anderen een hoge journalistieke standaard voorhouden is merkwaardig omdat ze ethiek en opportunisme combineert. En zo haar eigen dubbele standaard zichtbaar maakt. Ze meent daar met behoud van haar geloofwaardigheid mee weg te kunnen komen. Dit valt alleen te begrijpen door te kijken naar de omgeving waarin ze opereert. Namelijk die van de Amerikaanse media die door politieke en economische druk minder vrij is dan in Europa.

President Obama heeft een heksenjacht gevoerd op klokkenluiders als Chelsea Manning, John Kiriakou of Barrett Brown en journalisten als James RisenJames Rosen en Wikileaks’ Julian Assange die ongekend is in de Amerikaanse geschiedenis. Dat heeft het klimaat in de VS verziekt. Dat Martin en ‘progressieve’ collega’s strategische steun zoeken bij elke partner die ze kunnen vinden in hun strijd tegen de Amerikaanse overheid die sluipenderwijs de controlestaat optuigt is verklaarbaar, maar ook jammerlijk. Want de vijand van de vijand is niet altijd een vriend. Wat hebben journalisten te zoeken bij een nieuwsmedium van een land dat zich ontwikkelt tot een dictatuur zonder machtsdeling, rechtsstaat en persvrijheid? Ze moeten beseffen dat ze het legitimiteit geven waarvan het de vraag is of het die verdient. Ook ontbreekt in het verhaal van Martin een verwijzing naar nieuwsmedia als The Guardian of Der Spiegel die meerdere kanten van een verhaal tonen.

Toch is Martin een interessante journaliste en activiste. Hoewel ze om een goede internationale vergelijking te kunnen maken wellicht een te specifiek op de VS gerichte focus heeft speelde haar geweten wel mee in de afwijzing van de Russische invasie in Oekraïne. Ze wordt onaardig als ze Liz Wahl hooghartig afdoet als een onbenul met de suggestie dat die een eigen wil en haar intellectuele diepgang mist. Liz Wahl werd afgelopen zaterdag 21 maart op de Noorse SKUP-conferentie voor onderzoeksjournalistiek geïnterviewd door Per Anders Johansen. Ook Eliot Higgins van burgeronderzoekscollectief Bellingcat praatte mee. Wahl legt uit hoe Russia Today in de praktijk van de newsroom werkt en hoe censuur er de regel is. Een verslag dat in alle aspecten haaks staat op de beweringen van Abby Martin is hier te zien, onder ‘På innsiden av Putins propagandakanel‘.

Na Opstelten en Teeven: Wat is het alternatief voor Rutte-II?

with one comment

gw

Minister Opstelten en staatssecretaris Teeven zijn gisteren afgetreden wegens gebrekkige verantwoording over een deal in 2000 met drugsbaron Cees H.. Het probleem met Opstelten was niet zijn rendementsdenken, zijn regenteske stijl of zijn leeftijd, maar zijn gebrek aan rechtsstatelijkheid. Opstelten gaf geen inhoud, maar het idee van inhoud. Hij maakte justitie ondergeschikt aan veiligheid. Ik schreef in september 2014: ‘Om D66 electoraal de pas af te snijden zou het een meesterzet zijn van de VVD om weer een echte liberaal op Veiligheid en Justitie te posteren. Wie weet, doe eens wild: Sjef van Gennip van de Reclassering Nederland.

PVV-leider Geert Wilders hoopt dat nu ook de rest van het kabinet snel aftreedt. Daar valt veel voor te zeggen, want zoals Tom-Jan Meeuws afgelopen zaterdag treffend in NRC zei, Nederland heeft Paarshaat: ‘En of de politiek niet moet accepteren dat kiezers, ook als het beter gaat, blijven hechten aan vertrouwde tegenstellingen tussen links en rechts. Dat Paars per definitie tot weerzin van de kiezer leidt.

Als lid van de Piratenpartij weet ik niet eens of ik bij landelijke verkiezingen op die partij stem. VVD en PvdA worden het zeker niet. D66 evenmin omdat het een VVD-light is geworden. Religieus geïnspireerde politiek hoort niet thuis in de politieke arena. De PVV opereert te solistisch en heeft schepen achter zich verbrand. De SP is in de kern niet democratisch. GroenLinks is sympathiek, maar te soft voor het grote werk. De Partij voor de Dieren blijft toch te veel een themapartij. De seniorenpartij 50Plus van Jan Nagel en Henk Krol is vooral marketing. Met vele Nederlanders ben ik politiek weer eens dakloos. Niet door desinteresse, maar door het omgekeerde, te hoge eisen aan de politiek. Politieke partijen kunnen collectief de verwachtingen niet inlossen.

Dus ja, laat in hemelsnaam zo snel mogelijk het kabinet Rutte-II aftreden, want het doet niet wat het zei te gaan doen en wekt weinig vertrouwen. Van de andere kant is door het aftreden van Opstelten en Teeven het ergste verdwenen. Da’s een goede zaak. Als ook die andere minister die zwak opereert en naast Opstelten de afgelopen jaren de meeste kritiek kreeg aftreedt, namelijk Ronald Plasterk, dan kan het huidige kabinet doormodderen. Er is geen alternatief. De huidige politieke klasse heeft het niet in zich om meer kwaliteit te leveren. Nederland moet zich behelpen. Zelfs aftreden van een kabinet dat zichzelf in de weg zit lost niks op.

Foto: Tweet van Geert Wilders, 10 maart 2015.

Chomsky: Snowden moet terug kunnen keren naar huis

leave a comment »

Taalwetenschapper, publicist en activist Noam Chomsky ziet Edward Snowden als een patriottist. Niet van het soort dat met vlaggen zwaait, maar burgerschap toont. Chomsky meent dat Snowden een rol in de VS moet kunnen spelen. Over het effect van de zogenaamde War on Terror is Chomsky duidelijk. Deze strijd heeft niet het terrorisme bestreden, maar juist bevorderd. Een verdedigbaar standpunt. Sinds de militaire interventies van de VS in Afrika, het Midden-Oosten en het Verre Oosten onder president George ‘W’ Bush vanaf 2001 zijn het gezag, het aanzien en de steun voor de VS internationaal aanzienlijk afgenomen. De VS staan uit het lood.

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 262 andere volgers