George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘The New York Times

Don Trump Jr. publiceert e-mail die wijst op directe samenwerking van Team Trump met Russische regering. Is het een ‘smoking gun’?

with 9 comments

Aldus een e-mail van 3 juni 2016 van muziekproducent Rob Goldstone aan Don Jr, de oudste zoon van Donald Trump. In een opeenvolging van onthullingen door de New York Times is Don Jr. de laatste dagen in het nauw gebracht. Hij maakt nu de e-mails waar afgelopen dagen zoveel over te doen openbaar in een tweet. Naar hij zegt om de transparantie te dienen. Er staat ‘The Crown prosecutor of Russia (..) offered to provide the Trump campaign with some official documents and information that would incriminate Hillary and her dealings with Russia and would be very useful to your father. This is obviously very high level and sensitive information but is part of Russia and its government’s support for Mr. Trump.’ Vooral dat laatste wordt gezien als een ‘smoking gun’ dat zou bewijzen dat het Kremlin en Team Trump hebben samengewerkt in 2016.

Een en ander roept vooral vragen op. Want waarom neemt Don Jr. de verantwoordelijkheid en trekt hij alle flak naar zich toe? Vermoed wordt dat het gebeurt als afleiding voor andere betrokkenen. Don Jr. is relatief onbelangrijk en heeft geen officiële functie in het Witte Huis. Maar zijn zwager Jared Kushner wel. Deze laatste was ook aanwezig bij het gesprek met de Russische advocate Natalia Veselnitskaja in Trump Tower op 9 juni 2016. Dit laat de mogelijkheid open dat Don Jr. zich opoffert voor Kushner die dichter bij het vuur zit en als ‘Assistent van de President en Senior Advisor‘ directer met de president verbonden is. Hoe kwam deze reeks onthullingen eind vorige week op gang? Onduidelijk is vanuit welke hoek ze gelekt werden. Er worden drie opties genoemd. 1) Steve Bannon die als adviseur van Trump in het Witte Huis een machtsstrijd uitvecht met Kushner; 2) De Amerikaanse inlichtingendiensten; 3) Het Kremlin dat enig belang heeft om dit zelf te lekken.

Deze onthulling moeten gezien worden tegen de achtergrond van de onderzoeken naar de samenwerking tussen Kremlin en Team Trump tijdens de campagne van 2016 en daarna. Ze kunnen twee tegenovergestelde doelen beogen. Namelijk de druk van de ketel nemen door met pro-actieve lekken de scherpste angels uit deze onderzoeken proberen te trekken. Dat zou betekenen dat het lek uit de entourage van Trump zelf komt. Of het kan dienen om de druk op de ketel te houden en de Republikeinen die twijfelen over een harde aanpak van Trump over de streep te trekken om hem zo snel mogelijk hard ter verantwoording te roepen omdat de nationale veiligheid van de VS ernstig gevaar loopt. De crises in het Witte Huis volgen elkaar steeds sneller op.

Foto: Schermafbeelding van deel tweet van Don Trump Jr. 11 juli 2017.

‘Comey memos’ kunnen ‘smoking gun’ zijn voor Trumps afzetting

with 8 comments

Onthullingen in Kremlingate -de relatie van Team Trump met het Kremlin tijdens de presidentscampagne- blijven elkaar opvolgen. Revealed, Breaking News of Bombshell, het is maar net hoe redacties ze noemen. Vandaag wordt een nieuw begrip aan het dossier toegevoegd, de Comey memos. Ze zouden wel eens het ‘smoking gun‘ kunnen zijn dat Trump vanwege obstructie van de rechtsgang het presidentschap gaat kosten. Media hebben de memo’s niet gelezen, maar ze waren in kleine kring bekend. Comey wil ermee naar buiten treden. Vorige week dreigde Trump Comey nog om te zwijgen vanwege bandopnames van hun gesprekken.

De memo’s zijn verslagen die de onlangs ontslagen FBI-directeur James Comey sinds februari 2017 van zijn gesprekken met president Trump heeft gemaakt. Toen Trump Comey in een vertrouwelijk gesprek vroeg om het onderzoek naar nationale veiligheidsadviseur Mike Flynn te laten vallen voelde Comey de noodzaak om zich goed te documenteren. Hij weigerde en om een papieren spoor achter te laten begon hij de memo’s te schrijven. Het Witte Huis ontkent in een verklaring dat Trump dit aan Comey gevraagd heeft. Omdat het   memo’s van een (voormalige) FBI-beambte betreft kunnen ze in een hoorzitting toegelaten worden als bewijsstukken. De tweede, Democratische man van de huiscommissie Inlichtingen Adam Schiff heeft al aangekondigd Comey op te roepen om te getuigen over deze kwestie. Schiff wil de Comey memos dagvaarden inclusief de vermeende waarin Comey het verzoek van Trump beschrijft om het Flynn-onderzoek te stoppen.

Waarom keurt AD-hoofdredacteur Nijenhuis het goed? Wierd Duk peilt ‘de stemming’, maar selecteert populistisch gedachtengoed

with 4 comments

Wierd Duk mag voor het AD van zijn hoofdredactie als verslaggever de vinger aan de pols houden van het ongenoegen in de samenleving en het populisme. Het AD geeft er de titel aan mee ‘Wierd Duk peilt de stemming’. Dat doet hij vasthoudend en gedreven, maar ook ogenschijnlijk met vermenging van een eigen agenda. Duk is een activistische journalist, maar zonder dat het AD of Duk zelf daar volledige openheid over geven. Dat is een gemiste kans. Het blijft ongenoemd en daarom kan het verwarring scheppen waarom hij de stemming peilt. Gaat Duk het land af om willekeurig (‘at random’) signalen op te vangen en daar verslag van te doen of worden de signalen geselecteerd om ze in de mal van de bestaande mening van Duk te gieten?

Een antwoord geeft vandaag een artikel in AD en de eenzijdige selectie van de geïnterviewden. Duk beperkt zich tot usual suspects die door Nederlandse rechts-nationalistische media aan elkaar doorgegeven worden en uitsluitend het rechts-populistische verhaal vertellen. Duk voert onder meer de Hongaars-Nederlandse hoogleraar László Marácz op die met zijn pro-Kremlin en anti-EU meningen bekend is van Café Weltschmerz, de Oekraïens/Russisch-Nederlandse Jelena Plotnikova die tijdens het Oekraïne-referendum steevast werd opgevoerd als ‘Oekraïens’ wat onder meer voormalig SP’er Harry van Bommel op kritiek van The New York Times kwam te staan en de Pools-Nederlandse wiskundelerares Monika Jakubowska (40) uit Bergen op Zoom.

In het artikel van Duk komen EU-scepticisme, pro-Putin relativering, pleidooi voor de natiestaat, islamkritiek, immigratievrees, mediakritiek en het verwijt van een zwak opererende overheid samen. Dit zijn niet toevallig de elementen die altijd terugkomen in Duks stukken en die tot het rechts-populistische taaleigen behoren. Dit roept de vraag op of Duk werkelijk interesse heeft en begerig is om de stemming van Nederland in al zijn diversiteit te peilen of dat hij vooraf stemmingen selecteert die bij zijn rechts-populistische mening passen.

Er bestaat geen twijfel over dat Duk in dit type artikelen niet ‘de stemming’ van Nederland peilt, maar slechts ‘een stemming’ die niet toevallig samenvalt met zijn eigen stemming. Duk preekt voor eigen parochie en krijgt daarvoor ruimte van de AD-hoofdredactie. Dat mag en Duks politieke mening kan uiteraard klinken in de media. Hij is geen slechte journalist en is het waard om gehoord te worden. Maar het AD gaat de fout in en doet aan misleiding als het een uitgesproken politieke mening van een activistische journalist zonder context en disclaimer presenteert als onpartijdig, onbevooroordeeld en min of meer willekeurig tot stand gekomen.

Het zou hoofdredacteur Hans Nijenhuis en de eindredactie van het AD sieren als ze Duks artikelen voortaan presenteren wat ze werkelijk zijn. Namelijk een onverbloemde promotie van het rechts-populistische gedachtengoed. Dan kan Nijenhuis gelijk kijken of het bovenstaande citaat niet discriminerend is en of Duk dat ongefilterd in de krant had moeten zetten. Het kan best dat moslimmigranten die naar Europa vluchten door slecht onderwijs in hun thuisland een slechte opleiding hebben genoten en weinig kennis hebben opgedaan, maar het verwijt dat ze ‘vaak een laag IQ’ zouden hebben klinkt akelig discriminerend en onzinnig.

Foto: Schermafbeelding van deel artikelWierd Duk peilt de stemming: ‘Weinig vaderlandsliefde in Nederland’’ van Wierd Duk in het AD, 13 mei 2017.

Taner Akçam vindt origineel telegram dat planning Armeense genocide (1915) door Ottomaanse autoriteiten aantoont

leave a comment »

Bewijzen stapelen zich op dat de Armeense genocide van 1915 van bovenaf werd georkestreerd. Dus door de leiders van het Ottomaanse Rijk. Dat bestond tot 1923 toen het nieuwe Turkije bij de Vrede van Lausanne de huidige grenzen kreeg. Filmmateriaal is ondersteunend bewijs. Opeenvolgende Turkse regeringen ontkennen de planning van de uitroeiing van Christenen en Armeniërs, inclusief islamitische Armeniërs. Dat heeft alles te maken met nationalisme en het principe van één land, één volk dat met terugwerkende kracht legitimiteit aan het hedendaagse Turkije zou geven. Want als het ontstaan uit het Ottomaanse Rijk belast is, dan slaat dat terug op de legitimiteit van het huidige Turkije. Turkse regeringen ontkennen niet het drama, de pogroms en moordpartijen, maar wel de welbewuste planning en etnische zuivering als een staatszaak van hogerhand.

Het wachten was op een ‘smoking gun’ van de volkerenmoord op de meer dan 1 miljoen Armeniërs om de tegenkantingen van de Turkse regeringen definitief te weerleggen. Volgens een artikel in The New York Times lijkt dat nu gevonden te zijn door de uitgeweken Turkse historicus en socioloog dr. Taner Akçam die aan het Strassler Center for Holocaust and Genocide Studies van de Clark University in Worcester, Massachusetts onderzoek doet naar de Armeense genocide. Het bewijs is een origineel telegram dat de medeplichtigheid van de Ottomaanse autoriteiten in de volkerenmoord bevestigt. Akçam heeft het opgedoken in een archief van het Armeense Patriarchaat van Jeruzalem. Doordat de originele documenten van de naoorlogse militaire tribunalen die de planners van de volkerenmoord hadden veroordeeld -nadien- nergens meer te vinden waren, konden Turkse regeringen de planning van de volkerenmoord ontkennen. Dr. Akçam noemt de vondst een aardbeving in zijn vakgebied. Hij hoopt dat het de laatste steen in de muur van de genocide-ontkenners verwijdert.

The New York Times en de journalistiek: de waarheid is …

with 6 comments

Media doen er verstandig aan om in het openbaar te antwoorden op aanvallen van populisten. Deze hebben er een handje van om media nep te noemen en van te beschuldigen vooringenomen te zijn. Zelfs om het idee van de waarheid te betwijfelen. Maar er past een onderscheid. Journalisten zijn vaak -maar zeker niet altijd- links. Media zijn echter doorgaans -maar evenmin altijd- rechts. Ze zijn immers onderdeel van concerns met grote economische belangen die tegen de zittende macht aanleunen. Mediaconcerns verdedigen daarom per definitie de gevestigde orde. Dus zijn het de rechtse contouren (mediaconcern) of de linkse schijnbewegingen (journalisten) die doorslaggevend zijn? Het verschilt per land, maar deze tweedeling is overal zichtbaar.

Media winnen aan belang als de persvrijheid onder druk wordt gezet. Mits ze de urgentie van de dreiging beseffen en zich goed en krachtig weten te organiseren. Zoals nu sinds een maand door het aantreden van Donald Trump als president in de VS gebeurt. In autoritaire landen als Turkije, China of de Russische Federatie is het al te laat. Daar zijn de media gelijkgeschakeld en tot spreekbuizen van het zittende regime gemaakt. Ze zijn hun bewegingsvrijheid kwijt. Dat schrikbeeld wapent media in westerse landen waar populisten in opkomst zijn om het niet zover te laten komen. Dat is de achtergrond van de actie van The New York Times.

In Nederland zijn media akelig stil. Tot nu toe zien ze voor zichzelf geen rol weggelegd om het publieke debat van feiten te voorzien. Waar blijven NRC, Volkskrant, Parool, Trouw, NOS, RTL Nieuws of De Groene om gezamenlijk de alternatieve feiten van populisten van PVV, VNL, FvD, 50Plus of DENK kritisch tegen het licht te houden? Het publieke debat vraagt om nuancering die media kunnen bieden over de grenzen van hun eigen achterban heen. Maar ze zwijgen en beseffen onvoldoende de urgentie dat ze zich in moeten spannen omdat hun eigen functioneren op het spel staat. Wilders dreigt met zijn PVV de grootste partij te worden. Hoewel de PVV geen schijn van kans maakt om in de regering te komen zijn z’n volgers daar absoluut niet van overtuigd.

TPO maakt het zichzelf makkelijk en ziet de media-, kunst- en cultuurelite als links

leave a comment »

kun

Het is een genoegen om te reageren op TPO omdat de stukjes zo flinterdun en in vliegende haast geschreven lijken te zijn. Zonder onderbouwing en veel logica en altijd vanuit een herkenbare, voorspelbare conservatieve agenda en met als stijlmiddel de overdrijving. De stukjes hebben een tweeledig doel: bieden van verstrooiing en herkenning aan de eigen achterban. Heerlijk vloeken in de rechtse kerk. Het stuk met bovenstaande titel ontgaat dit lot niet. Marc van Molenbeek die zichzelf grappenderwijs ‘rechts-reactionair’ noemt baseert zich erin op een artikel van 8 januari 2017 in The New York Times dat vermeldt dat meer dan 130 kunstenaars en kunstcritici in een petitie musea oproepen om op inauguratiedag 20 januari de deuren te sluiten. Dat zou niet gericht zijn tegen de kunst, maar tegen de normalisering van Trump, aldus een verklaring. Mijn reactie:

Was het maar zo dat de Amerikaanse media en filmindustrie van progressieve signatuur waren. Dan hadden progressieven nog iets om op te pochen. Maar dat is een illusie. Eerder het omgekeerde is waar.

De gevestigde Amerikaanse media vertegenwoordigen het establishment en zijn bezit van grote bedrijven. En dat establishment is verre van links of progressief. Dat is per definitie conservatief omdat het gevestigde belangen vertegenwoordigt en dat liefst zo wil houden. En Hollywood? Daar telt vooral de box-office van de laatste film. Hollywood is al sinds een eeuw een droom- en geldfabriek. Net als de media heeft het niet de intentie om de samenleving eens lekker door elkaar te schudden en te veranderen. Welnee, Hollywood strooit vermaak over het publiek en helpt juist de verzoening met hun lot. Brood en spelen leiden af van maatschappijkritiek.

De museumsector in de VS of in Nederland is zo mogelijk nog behoudzuchtiger dan de media en de filmindustrie. Het is per definitie een sector die het moet hebben van het behoud en beheer van voorwerpen. De ultieme sterfplek voor kunst. Musea zetten evenmin op tot revolutie of opstandigheid. Op hun best richten ze er 30 jaar later een tentoonsteling over in. Dat is de hoogste progressiviteit die musea weten te benaderen. Het ligt niet in hun natuur om het anders te doen.

De VS verdient een president Trump die kritisch door de gevestigde media wordt gevolgd. Al is het maar om zijn tegenstrijdigheden in beleid toe te lichten. Zoals elke president of Nederlandse premier en allerlei machtsgroepen kritisch door de media gevolgd dienen te worden. Welke kleur er ook aan de macht is. President Trump dient daar geen uitzondering op te zijn. Hoewel hijzelf graag de uitzondering wil zijn.

Foto: Schermafbeelding van deel artikelKunst & cultuurelite VS gaat Trump snoeihard aanpakken: musea sluiten op inauguratiedag’ op TPO, 9 januari 2017.

Conservatieven in de Republikeinse partij zoeken nieuwe identiteit

with one comment

Voormalig hoofd van de CIA en lobbyist voor de wapen- en veiligheidsindustrie Michael Hayden is in gesprek met BBC’s Katty Kay. Hij acht het mogelijk dat de beïnvloeding van de Amerikaanse verkiezingen inclusief de hack van e-mails van de Democratische partij door Russen te herleiden valt tot president Putin. Probleem tot nu toe is dat de Amerikaanse regering de informatie niet met het publiek deelt. Medestanders van president-elect Trump kunnen daarom blijven beweren dat bewijzen ontbreken. Amerikaanse diensten zouden zich door openbaarmaking in de kaarten laten kijken. Dat willen ze voorkomen. Maar de tijd dringt. President Obama heeft tot 20 januari 2017 de macht en moet voor die tijd handelen. En hij is al zo’n twijfelaar.

Onderstaande grafiek geeft aan hoe de animositeit van Republikeinen jegens Putin veranderd is. Zijn favorability ratings zijn onder Republikeinen van juli 2014 tot december 2016 met zo’n 55 punten verbeterd. Hiermee is de wetmatigheid van een oud vijandbeeld gewijzigd. Terwijl die onder Democraten is verslechterd.

In een opinie-artikel voor The New York Times verbaast de conservatieve ‘talk-show host in Wisconsin’ Charlie Sykes zich over de verandering van het conservatisme in de Republikeinse partij waar racisten vrij baan kregen en nu de partij lijken te hebben overgenomen: ‘For years, we ignored the birthers, the racists, the truthers and other conspiracy theorists who indulged fantasies of Mr. Obama’s secret Muslim plot to subvert Christendom, or who peddled baseless tales of Mrs. Clinton’s murder victims. Rather than confront the purveyors of such disinformation, we changed the channel because, after all, they were our allies, whose quirks could be allowed or at least ignored. We destroyed our own immunity to fake news, while empowering the worst and most reckless voices on the right. This was not mere naïveté. It was also a moral failure, one that now lies at the heart of the conservative movement even in its moment of apparent electoral triumph. Now that the election is over, don’t expect any profiles in courage from the Republican Party pushing back against those trends; the gravitational pull of our binary politics is too strong.’ Conservatieven zoals Michael Hayden of senator John McCain zijn nu de minderheid in hun partij waar vijandbeelden op de kop zijn gezet.

wj

Foto: Schermafbeelding van tweet van Will Jordan, 14 december 2016.