George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘James Comey

Schaduwboksen tussen Washington, Parijs, Brussel en Moskou. Marine Le Pen bezoekt Rusland maand voor presidentsverkiezing

with one comment

Met nog een maand te gaan tot de eerste ronde op 23 april zijn er nog 43% zwevende kiezers in de Franse presidentsverkiezingen. Vergeleken met de Nederlandse verkiezingen waar op een gegeven moment 2 op de 3 kiezers zweefde is dat weinig. Marine Le Pen bezoekt vandaag Moskou. Onduidelijk is of ze een gesprek heeft met president Vladimir Putin. Mede door de onthullingen van FBI-directeur James Comey over een onderzoek naar de vermeende samenzwering tussen Trump en de Russische regering weet het Kremlin dat ook haar verborgen handelingen worden gevolgd. Een bericht in Le Parisien geeft een aanwijzing wat Le Pen komt doen, namelijk de Russische regering ervan overtuigen dat zij de enige kansrijke kandidaat is. Mogelijk is ze ook uit op Russisch geld om haar campagne te financieren. Het Front National teert op dit moment grotendeels op geld van het Europarlement dat het oneigenlijk aanwendt. Omdat het Front de EU wil verlaten zal die inkomstenbron opdrogen. Het Kremlin zet ook in op de Republikeins-conservatieve François Fillon.

Het is de paradox van het extremisme, het Kremlin wil het Westen verzwakken, maar er tegelijk zaken mee doen. Russische energiereuzen Gazprom en Rosneft kopen niets voor een EU die door een onvoorspelbare Marine Le Pen in chaos wordt gestort. En de belangen van de Russische Federatie en de inner circle van Putin beschadigt. Want de Russische Federatie drijft grotendeels op de afzet van olie en gas in de EU. Zoals Donald Trump een onvermoede dynamiek heeft losgemaakt die zich tegen het Kremlin keert. De strategen in Moskou zullen dat willen voorkomen. Ze kunnen Le Pen niet afvallen, maar zullen haar evenmin onomwonden steunen.

FBI geeft in hoorzitting toe onderzoek te doen naar banden Trump met Kremlin

with 2 comments

Vandaag bevestigde FBI-directeur James Comey in een hoorzitting van de House Intelligence Commitee dat de FBI al sinds juli 2016 onderzoek doet naar de banden van Donald Trump met de Russische regering. Dat onderzoek startte meer dan drie maanden voor de verkiezingsdag op 8 november en werd tijdens de laatste maanden van de campagne voortgezet. Deze bekendmaking van Comey tast Trumps geloofwaardigheid verder aan. De president heeft tot op de dag van vandaag ontkend dat er banden met het Kremlin zijn. Het onderzoek kijkt of er sprake is van samenzwering of een crimineel vergrijp tussen Kremlin en Trump. Dat is dus nog niet vastgesteld. Het is ongebruikelijk dat inlichtingendiensten informatie geven over een lopend onderzoek. Maar met verwijzing naar het algemeen belang zegt Comey toch te verklaren dat er sprake is van een onderzoek naar het Witte Huis.  Een onderzoek naar een zittende president door de inlichtingendiensten is bijzonder. In de hoorzitting hielden Republikeinen Trump uit de wind en vlogen Democraten er hard in.

Written by George Knight

20 maart 2017 at 19:32

‘Morning Joe’ bevestigt het beeld: Trump Goes Nuts. Een land in crisis

with 10 comments

Washington Goes Nuts volgens een hoofdredactioneel van de WSJ. Joe Scarborough verwijst ernaar in Morning Joe dat een goed overzicht van recente ontwikkelingen geeft. Het definitieve oordeel lijkt geveld: de regering Trump is gek geworden. Er is geen ontkomen is. Deze beeldvorming valt nauwelijks nog weg te poetsen door afleidingen. Het zijn trouwens exact de afleidingen die door de twitterende Trump de wereld in worden geslingerd die voor de grootste problemen zorgen. Ze zijn bedoeld om de focus van het onderzoek van de contacten van Trumps team met het Kremlin weg te nemen. Maar de lekken blijven komen. Trump heeft de media, de inlichtingendiensten, president Obama en wat er aan verstand nog over is in de Republikeinse partij tegen zich in het harnas gejaagd. Trump wil de gevestigde macht naar zijn hand zetten, maar doet dat zo onhandig, incompetent en tegenstrijdig dat hij alleen maar weerstand oproept. De grens is bereikt omdat Trump de instituties aanvalt. Het is van tweeën een: of Trump of de Amerikaanse democratie overleeft het.

Obama vraagt Trump om het Kremlin te weerstaan terwijl hij dat zelf heeft nagelaten

with 9 comments

Laten we er geen doekjes om winden, president Obama heeft in zijn buitenlands beleid mooi weer gespeeld. En blijft dat doen. Hij vraagt president-elect Donald Trump zich ferm op te stellen tegenover de Russische Federatie, terwijl hij dat zelf heeft nagelaten. Obama is hypocriet. Hoe meent hij er in hemelsnaam mee weg te kunnen komen anderen iets te vragen wat hij zelf heeft nagelaten? Vertrouwt hij zozeer op een welwillende houding van de establishment media dat hij dat straffeloos meent te kunnen zeggen? Obama’s gebrek aan zelfkennis en zelfreflectie zijn immens. Zijn intellectualisme heeft hem wereldvreemd gemaakt. Benauwd voor buitenlandse avonturen heeft hij de grootste en duurste militaire macht ter wereld de handen op de rug gebonden. Het is een wonder waarom Obama publiekelijk niet meer kritiek op zijn veiligheidsbeleid krijgt.

John Schindler toont in een opinie-artikel voor de Observer overtuigend aan dat Obama door zijn aarzelend, zwalkend en weinig doortastend buitenlands beleid president Putin onnodig veel ruimte heeft gegeven in Oekraïne, Syrië of Kaliningrad. Door toedoen van de afwachtende houding van Obama is vooral in Europa de instabiliteit nodeloos vergroot. Door dit gebrek aan tegenspel ontstond geen stabiel evenwicht tussen de VS en de Russische Federatie. Putin kon steeds meer initiatief naar zich toe trekken en zich steeds agressiever gedragen. Ondanks de Amerikaanse handtekening onder het Boedapester Memorandum 1994 weigerde   Obama in maart 2014 de daad bij het woord te voegen. De Russische Federatie bezette na een gemanipuleerd referendum in maart 2014 de Krim dat Oekraïens territorium is. Dat memorandum garandeerde de territoriale integriteit van Oekraïne in ruil voor het opdoeken van het weliswaar verouderde, maar wel zeer omvangrijke Oekraïense kernwapenarsenaal. Het maakte Oekraïne kwetsbaar. Obama maakte zichzelf ongeloofwaardig.

Het is niet het Kremlin dat door hacks en lekken via WikiLeaks Hillary Clinton de verkiezingen liet verliezen. Het is Obama met zijn slechte veiligheidsbeleid en gebrek aan durf om banken en bedrijven aan te pakken die het verlies van Clinton grotendeels op zijn geweten heeft. Hoewel Clinton niet het antwoord op Trump was  zoals ik in juni 2016 schreef: ‘Clinton is de aangekondigde ramp, zoals Cameron dat voor zijn land was. De Democratische partij heeft als backup kandidaat Bernie Sanders achter de hand die nog steeds niet uit de race voor de Democratische nominatie gestapt is. Hij houdt vermoedelijk vol om twee redenen. Om punten van zijn progressieve agenda op de Democratisch conventie van 25-28 juli binnen te halen en zo het progressive platform te versterken. En om in te stappen als het onwaarschijnlijke, maar niet onmogelijke scenario zich voordoet: een aanklacht tegen Clinton vanwege spionage in verband met haar privé server aan de hand van een FBI-onderzoek. Het feit dat over de timing van het naar buiten komen ervan de gezagsgetrouwe, maar ook Republikeinse FBI-chef James Comey beslist is het schrikbeeld voor allen die het populisme een halt willen toeroepen. Als dit pas na de Democratische conventie gebeurt in het midden van de campagne dan is de ramp niet meer af te wenden’. De ramp was aangekondigd en iedereen kon hem aan zien komen komen.

Corporate Democraten als Obama hebben het verlies van het presidentschap op hun geweten. Het zou Obama sieren als hij voortaan zijn mond hield. In de acht jaar van zijn presidentschap kon hij handelen en liet dat na. Nu zitten de VS opgezadeld met een semi-fascist als Trump en kan Putin ruimte van anderen inpikken.

FBI-onderzoek naar Clinton toont opnieuw aan dat de Democratische partij de verkeerde kandidaat heeft genomineerd

with 12 comments

De FBI overweegt het nooit gesloten onderzoek naar de emails van Hillary Clinton weer op te pakken. Dat verklaarde de Republikeinse directeur van de FBI James Conway in een brief aan het congres die op vrijdag werd verzonden. 11 Dagen voor de verkiezingen. Het geeft Trump wind in de rug. Dit beïnvloedt de campagne aanzienlijk en Comey laadt de verdenking van partijpolitiek handelen op zich. Hij verdedigt zich dat hij zich ‘verplicht’ voelde om deze brief te sturen, zo citeert de New York Times, maar dat valt te bezien. Watergate aanklager Nick Akerman meent dat Comey deze brief nooit had mogen sturen zo citeert The Hill: ‘He had no business writing to Congress about supposed new emails that neither he nor anyone in the FBI has ever reviewed. It is not the function of the FBI Director to be making public pronouncements about an investigation, never mind an investigation based on evidence that he acknowledges may not be significant.’

Het zou mogelijk om drie emails gaan die op een laptop van Antony Weiner zijn gevonden naar wie de FBI een onderzoek wegens sexting heeft geopend. Weiner ligt in scheiding met de rechterhand van Clinton Huma Abedin, maar onduidelijk is of de emails van of naar Hillary Clinton zijn. Evenmin zouden ze iets te maken met het onderzoek naar de privé server van Clinton. Of de emails van gevoelige aard zijn is evenmin vastgesteld.

De brief van Conway en de opschudding die het veroorzaakt maakt duidelijk dat Hillary Clinton een kwetsbare kandidaat is. Ze is bijna even impopulair als de historische impopulaire Trump. Ondanks alle schandalen die Trump omringen en de establishment media die op haar hand zijn heeft ze geen definitieve afstand van hem weten te nemen in de peilingen. Elke kandidaat was beter geweest dan Clinton. Bernie Sanders had volgens de peilingen die tot in het begin van de zomer werden gehouden Trump weggevaagd omdat hij niet gezien werd als onbetrouwbaar noch als een kandidaat van het establishment, inclusief de veiligheidsindustrie.

Het is hier meermalen gezegd, de Democratische partij is corrupt en heeft een gigantisch risico genomen door Hillary Clinton te nomineren. Als Trump president wordt, dan is dat de schuld van de Clinton-machine die de Democratische partij met behulp van big money van Wall Street kaapte, maar zelf geen geloofwaardigheid aan de partij wist toe te voegen. Er euthanasie op pleegde. Ook als het kantje-boord wordt en Clinton met de hakken over de sloot wint, dan nog heeft de Democratische partij onverantwoord en onverstandig gehandeld door de sterkere kandidaat Sanders door manipulatie uit te rangeren. Zelfs als hij minder steun had genoten, zouden zijn geloofwaardigheid en betrouwbaarheid een reden geweest moeten zijn om hem te nomineren.

Springtime For Trump. Psychogram van een verkiezingsstrijd

with 3 comments

Bij het overlijden van Gene Wilder werd de filmkomedie The Producers (1967) van Mel Brooks in herinnering gebracht. Het verhaal heeft actuele waarde, zoals blijkt. Het gaat om theaterproducent Max Bialystock (Zero Mostel) die met boekhouder Leo Bloom (Gene Wilder) een constructie bedenkt om de verliesgevende productie ‘Springtime for Hitler’ -die grenst aan de wansmaak en daarom niet kan slagen- op de planken te brengen. Maar de productie slaat aan ondanks de verwachtingen en de calculatie van Bialystock en Bloom en wordt een financieel succes. Alleen niet voor de producenten die een verlies nodig hadden om winst te maken.

Het verhaal van The Producers doet denken aan Donald Trump. De grandioze overdrijving, de slechte smaak, de pogingen om te mislukken die in hun tegendeel verkeren omdat het publiek het volstrekt anders opvat dan de initiatiefnemers het bedoelen. Ondanks alle moeite die Trump steeds weer doet om zijn eigen glazen in te gooien. Het sterke vermoeden bestaat dat Trump om twee redenen in de presidentsrace is gestapt. Om er financieel beter van te worden en om aan prestige te winnen die de statuur van de vastgoedmagnaat doet vergeten. Het plan van Trump was dat hij zou winnen door te verliezen. Verliest Trump straks door te winnen?

Amerikaanse media zijn vol van complottheorieën, zoals een commentaar van Brent Budowsky voor The Hill. Maar omdat het ook dient om Trumps kandidatuur in diskrediet te brengen is het toch minder eenduidig dan het op het eerste gezicht lijkt.  Evenmin is het onmogelijk dat Trump zich halverwege de race heeft bedacht. Of twijfelt of hij wil winnen of verliezen. Er zit daarom geen plan achter omdat elke uitkomst hem uitkomt.

Het onmogelijke gebeurt. Eerst wint Trump tamelijk gemakkelijk de nominatie van de Republikeinse partij door in te zetten op wansmaak, persoonlijke emotie, overdrijving en interne tegenstrijdigheid en al zijn opponenten te vermorzelen. En nu maakt hij een redelijke kans om president te worden. Zijn tegenstander Hillary Clinton is bijna even impopulair als Trump en kan in de peilingen geen afstand van hem nemen.

Clinton heeft een ijzer in het vuur door een goede voorbereiding van de ground game in de afzonderlijke staten. Zij heeft lokale kantoren geopend die de kiezers naar de stembus moeten brengen, terwijl Trump dat aspect verwaarloost. Hij hoopt op de blanke kiezer en op onthullingen over de Clinton Foundation en haar privé email server waar de FBI en het ministerie van Buitenlandse Zaken onderzoek naar instelden. Het is in alle opzichten een asynchrone strijd. Terwijl Trump wansmaak, wispelturigheid en overdrijving tot zijn handelsmerk heeft gemaakt en er niet door wordt beschadigd is dat bij Clinton anders. Zij zet in op ernst en het uitstralen van ervaring en deskundigheid. Beide kandidaten kunnen ondanks zichzelf (mis)lukken.

Establishment Clinton kan verliezen van anti-establishment Trump. Dat is een les voor de Nederlandse politiek: vernieuw

with 2 comments

Jimmy Dore weet hoe het zit. De Amerikaanse gevestigde media (ook: establishment media) onderschatten Donald Trump. Tot op de dag van vandaag. Het geniale van de Democratische partij bestaat eruit dat het tegenover de gehate kandidaat Trump een kandidaat het veld in brengt die even gehaat is. Dat is domheid die aan genialiteit grenst. Maar het is geen grap omdat de gevolgen van onderschatting groot zijn. De malloot Donald Trump die zo onberekenbaar is dreigt president van de VS te worden. En zoals dat heet, van de vrije wereld. Daarom gaat het ook Nederlanders aan. In de analyse van Nate Silver heeft Trump op dit moment een kans van 36% om te winnen. Angstaanjagend voor wie de worsteling van Clinton ziet met haar eigen schaduw.

De keuze van de Democratische partij voor Clinton is blijkbaar gemaakt toen de bewustwording over de veranderde anti-establishment sfeer in het land nog niet tot de kern van de partij was doorgedrongen. Clinton is de establishment kandidaat bij uitstek en wordt in de beeldvorming ook zo gezien. Dat de Democratische partij en de establishment media nu net doen alsof alles onder controle is hoort erbij. Ze brengen een positief verhaal naar buiten. Op 25 juli begint de Democratische conventie en wordt naar verwachting Clintons nominatie bekrachtigd. Dan is er geen weg terug. Bernie Sanders is ook nog kandidaat bij de Democraten.

Uit de neergaande ontwikkeling van Hillary Clinton valt iets op te steken voor de Nederlandse politiek. Op 15 maart 2017 vindt de Tweede Kamerverkiezing plaats. Het is voor partijen belangrijk om kandidaten die gezien worden als vertegenwoordiger van het establishment spaarzaam in te zetten. En niet op de voorgrond te plaatsen. De steun die Trump nu krijgt is te herleiden tot de anti-establishment sfeer die ook in Nederland bestaat. En onder meer tot de uitkomst van het Oekraïne-referendum leidde. Nederlandse partijen moeten niet dezelfde fout maken als de Democratische partij. Als ze verstandig zijn geven ze op hun kandidatenlijsten een jongere generatie de bovenste plaatsen. Verworven machtsposities van een oude garde binnen partijen zijn niet langer een garantie voor succes, maar juist het omgekeerde: een garantie voor mislukking.