George Knight

Debat tussen links en rechts

Archive for maart 2011

Hedwigepolder wordt niet ontpolderd

with 16 comments


De Zeeuwse Milieufederatie (ZMf) en Het Zeeuwse Landschap zien het ontpolderen van de Zeeuws-Vlaamse Hedwigepolder niet langer als onvermijdelijk. Na lang tegenstribbelen gaan ze mee in het diep gewortelde sentiment van de Zeeuwen om geen land aan het water prijs te geven. Het kabinet had dit al besloten. De natuurorganisaties proberen hun eigen geloofwaardigheid te redden.

In Zeeland is de ramp van 1953 nog levende geschiedenis. Tjeu van Mierlo (ZMf) verklaart de draai alsvolgt: We kunnen ecologisch en juridisch wel gelijk hebben, maar de ontpolderingsplannen leiden tot veel onrust en verdeeldheid in Zeeland. Waarmee niet gezegd is dat de natuurorganisaties ook gelijk hebben. Eerder lijkt dat ze zich politiek en maatschappelijk lelijk hadden geïsoleerd.

Oud-minister van VROM Pieter Winsemius stuurde op 14 januari 2011 partijgenoot Mark Rutte een open brief over de bezuinigingen op natuur. Winsemius: Zeker als we opnieuw nadenken over een zinvollere compensatie van de uitdieping van de Westerschelde. Indien het geld dat voor de Hedwigepolder is gereserveerd – ik schat 400 miljoen euro – wordt ingezet op een plaats waar het natuurrendement het hoogste is, bijvoorbeeld het wél aanleggen van de meest urgente EHS-verbindingen, maar ook het ‘kieren’ van de Haringvlietsluis, sla je veel vliegen in één klap.

Kees de Pater van Vogelbescherming Nederland reageerde daar een week later op. Hij verweet Winsemius onvoldoende kennis van zaken en stelde dat de Westerschelde een zeer belangrijk natuurgebied is dat in deplorable staat verkeert. Een reactie weerlegt dat en stelt ‘dat Nederland de Westerschelde aangemeld heeft als Natura-2000 gebied met de B-status. Dat betekent dat de Westerschelde in een goede mate van instandhouding verkeert.’

De politiek voerde met de hete adem van de Belgen en de EU in de nek een zwalkend beleid. De Zeeuw Balkenende greep in, CDA-dissident Ad Koppejan zette zich in tegen ontpoldering, Balkenende moest bakzeil halen en en in Zeeland speelde het steeds weer aloude sentiment tegen Holland op. De overkant van alle Zeeuwen. Zeeuwse natuurorganisaties kiezen nu eieren voor hun geld.

Foto: Het invaren van de laatste caisson in de Veersedam bij Vrouwenpolder, 24 april 1961, op prentbriefkaart (Zeeland in Beeld, Historisch-topografische atlas Veere, foto: Aero Camera N.V., Luchthaven Rotterdam)

Jan Nagel en de Onafhankelijke Senaatsfractie

with one comment

Jan Nagel van de ouderenpartij 50Plus heeft het plan om door samenwerking met de regionale kandidaten zijn tweede man Kees de Lange de zetel van de Onafhankelijke Senaatsfractie OSF in te laten nemen in de Eerste Kamer. Dat kan door een uitruil van reststemmen.

Dit heeft waarschijnlijk als gevolg dat de coalitie van VVD, CDA en PVV blijft steken op 37 zetels. Met de SGP heeft het dan een nipte meerderheid. Maar als de coalitie onder de 37 zetels zakt wordt ook dat onmogelijk. Want de uitslag blijft door de onvoorspelbare procedure tot op het laatste moment onzeker.

Over de tweede zetel die Kees de Lange zou innemen bestaat onduidelijkheid. Nagel claimt dat de twee zetels samen een front trekken, maar de OSF zegt met haar zetel onafhankelijk en zelfstandig van 50Plus te willen opereren. In persberichten wordt dat verschil onderstreept. Merkwaardig is dat Kees de Lange niet van deze partij afkomstig is, maar van 50Plus. Hoe onafhankelijk kan-ie zijn?

Johan Robesin van de Partij van Zeeland die lid is van de OSF-koepel zet de discussie over de onafhankelijkheid van de tweede OSF-zetel op scherp. Hij zegt namens vele OSF-ers te spreken. Robesin heeft zelfs verklaard zijn stem aan de PVV te geven. Die uitspraak kan gezien worden als een tactisch spel om de OSF-zetel los te weken van Nagels invloed.

Jan Nagel wordt ervan beticht voor zijn beurt te spreken en wordt in de media beschadigd. Deze kwestie kent geen winnaars. Het gebrek aan transparantie van de verkiezingen voor de Eerste Kamer, het opportunisme van Jan Nagel, de opvallende constructie van een 50Plusser op een OSF-zetel beschadigen niet alleen de hoofdrolspelers maar ook de Nederlandse politiek. De Eerste Kamer verdient beter.

Foto: Bas Jan Ader, Fall II, 1970

Written by George Knight

31 maart 2011 at 13:55

Geplaatst in Politiek

Tagged with , , ,

Religie leidt tot overgewicht

leave a comment »

Hoe komen berichten in de media? En worden ze vertekend? Voorbeeld is het bericht Religie maakt dik op gezondheidsnet.nl dat ingaat op een onderzoek van Matthew Feinstein van Northwestern University over jongeren. De opening is: Mensen die veel tijd doorbrengen in de kerk zijn gemiddeld dikker dan mensen die dat niet doen. Religie wordt gelijkgesteld aan de kerk. Feinstein is positief over de gezondheid van gelovigen, maar niet waar het hun overgewicht betreft.

Gezondheidsnet.nl verwijst naar het bericht Study: Going to Church Makes You Fat op msnbc.msn.com, een gematigd-progressieve nieuwsbron. In vertaling is de zin verdwenen Are church attendees praising the lard along with the Lord? Ofwel, verheerlijken kerkbezoekers reuzel naast de Heer? Gezondheidsnet schrapt dat eerdere onderzoeken een verband tussen kerkbezoek door ouderen en overgewicht hadden aangetoond. Belangrijk omdat het een langlopend onderzoek betreft.

Msnbc.msn.com verwijst naar Arkansasmatters.com, voegt niks toe en zet alle alinea’s achter elkaar. Arkansasmatters.com verwijst niet naar de bron met de titel Religious Young Adults become Obese by Middle Age. Onderzoeker Feinstein wijst op programma’s door kerkgemeenschappen om overgewicht tegen te gaan.

In het persbericht staat de fascinerende zin: the new study makes it clear that normal-weight younger adults with high religious involvement became obese, rather than obese adults becoming more religious. De korte surftocht leert dat de nuance eenzijdig verschuift naar christendom en vetzucht. Waar onderzoekers over religie en overgewicht praten. Nieuwsbronnen hebben in hun eigen dynamiek een onderzoek versimpeld.

Foto: Kamakura Daibutsu, Japan, 1954

Written by George Knight

29 maart 2011 at 18:25

Geplaatst in Media, Religie, Zorg

Tagged with , ,

Wilders en islam voelen zich belaagd

leave a comment »

Ik ben geen criticus van de islam of een aanhanger van Wilders, of omgekeerd. De vraag die ik me steeds weer stel is hoe zakelijke religiekritiek, de vrijheid van meningsuiting, het publieke debat en uitspraken van Wilders of vertegenwoordigers van de islam zich tot elkaar verhouden. En hoe de democratie het best gediend wordt.

Mijn vrees is dat religie haar extra juridische bescherming gebruikt als beperking van de meningsuiting en religiekritiek buiten de orde plaatst. Da’s een aantasting van een grondrecht. Afzondering dient de emancipatie van godsdienst niet. En ik ga mee in de kritiek op Wilders dat-ie een ander grondrecht zou aantasten als-ie de kans kreeg, namelijk de vrijheid van godsdienst. Maar planen of projecties zijn nog geen beleid.

Op 7 oktober 2006 zegt Wilders in een VK-interview over het Nederland van 2020: De moslims hangen in ieder geval onze normen en waarden aan. Ze accepteren de scheiding van kerk en staat en de gelijkheid van mannen, vrouwen en homoseksuelen. De overlast, de criminaliteit, de uitkeringsafhankelijkheid, de ellende zijn verdwenen. Iedereen past zich aan onze dominante cultuur aan. Wie dat niet doet, is hier over twintig jaar niet meer. Die wordt het land uitgezet.

Men kan het nog steeds niet eens zijn met wat Wilders hier zegt in het VK-interview, maar het nuanceert zijn woorden en maakt ze minder extreem. Hij ziet een uitruil van rechten en plichten en blijft binnen de rechtsstaat. Maar wel op zijn voorwaarden. Da’s precies dezelfde redenering die de islam hanteert. De gelijkenis is frappant.

Gevraagd door de interviewers schetst Wilders een hypothetisch beeld van zijn partijpolitiek voor de nabije toekomst. Ook de PVV zal altijd water bij de wijn moeten doen. Je kunt zelfs stellen dat dit aspect van coalitievorming de PVV de mogelijkheid geeft om te radicaliseren. Want in de praktijk weet het dat het eigen programma nooit onverdund uitgevoerd zal worden.

Het is gewenst dat zowel PVV als islam nooit zo groot worden dat ze het debat naar hun hand zetten. Hoewel het van de sterke zenuwen van de anderen afhangt of ze daar weerstand aan bieden. Het aandeel van de islam zal naar verwachting niet boven de 8% komen en dat van de PVV niet boven de 15%.  De meerderheid moet zich niet opwinden over islam of Wilders en zich niet af laten leiden door hun angstvisioenen en spookbeelden. De werkelijkheid is geen Western.

Foto: John Wayne in Fort Apache van John Ford, 1948.

Christenen het meest gediscrimineerd?

leave a comment »

Vormen christenen de meest gediscrimineerde groep ter wereld? Da’s de stelling bij een perspublicatie van Joris van Voorst tot Voorst. Hij is directeur van Kerk in Nood, de Nederlandse afdeling van de katholieke hulporganisatie Aid to the Church in Need.

Het onlangs uitgebrachte tweejaarlijkse rapport Persecuted and Forgotten geeft een overzicht van wereldwijde ontwikkelingen. Deze worden voor christenen als onrustbarend gezien: Taken as a whole then, is persecution of Christians getting worse? The findings of this report show that the situation is mixed. However, significant developments in key countries point to the inescapable conclusion that – especially in the Middle East and some other countries – Christianity is under threat as never before and could yet disappear.

De claim van Voorst is niet direct terug te vinden in het rapport. Het is ook moeilijk meetbaar wie wereldwijd de meest gediscrimineerde groep is. Zijn dat vrouwen, kinderen, burgers van ontwikkelingslanden, afvallige gelovigen, niet-religieus geïnspireerden, religieus geïnspireerden of anderen? En zijn dat dan christenen, moslims, Falun Gong of verschillende islamstromingen die elkaar de dood injagen? Het rapport stelt dat 75% van de religieuze vervolging tegen Christenen gericht is.

Het rapport legt het een verband tussen christendom en het Westen: Extremists increasingly link local Christians in their countries to the West. According to Islamists, leading nations – especially the USA – stand accused of being latter-day crusaders intent on supplanting Islam in its homelands. As they are in most cases unable to attack Western countries direct, many extremists turn their fire on local Christians.

Vervolging van christenen vindt plaats tot op hoog regeringsniveau, bijvoorbeeld in Noord-Korea. En: A total of 33 countries are covered in the book – from Afghanistan right through to Yemen. More countries have been included in the report to reflect the increasing and widening problems Christians have been facing. Having said that, some countries have been included less because of the suffering endured by Christians there and more because they are of key importance politically and in terms of ecumenical or inter-faith relations at the highest level.

In het rapport worden de ontwikkelingen in de islamnaties negatief beoordeeld: Of the countries where Christians are suffering more than before, the most notable examples are first and foremost Iraq but also elsewhere in the Middle East and wider Muslim world including Egypt, Lebanon, Pakistan and Turkey. At the time we went to press, Sudan was at risk of widespread violence.

Het beeld dat uit het rapport oprijst is er een van vervolging en een wereldwijde cultuurstrijd van het christendom tegen de islam, het hindoeïsme en dictatoriale staten. Het uiterste gevolg zou kunnen zijn dat het christendom uit delen van de wereld verdwijnt. In gebieden waar het christendom zelf expandeert lijkt dit probleem niet te bestaan.

De opsomming en analyse van katholieke zijde is goed om het debat over nut van religie, discriminatie van christenen en vermenging van kerk en staat op een hoger plan te brengen. Het politieke belang van het rapport is dat het in het openbaar het beeld doorbreekt van godsdiensten die samen optrekken. Er blijkt dat ze bruikbaar zijn voor het dienen van eigenbelang en volop slachtoffers maken.

Foto: Hitterdals Kerk, Telemarken, Noorwegen, 1890-1900

Written by George Knight

28 maart 2011 at 13:04

Schaduw van Chrislam verlamt politiek

leave a comment »

In Nederland ben je geen politicus als je niet vergadert met vertegenwoordigers van de grootste godsdiensten. De samenwerking tussen christendom en islam, ofwel de Chrislam deelt de lakens uit. De sterkte van de Chrislam is dat het christendom de binnenkamers van de macht voor haar rekening neemt en de islam zorgt voor straatrumoer. Van twee kanten zetten ze drukken en pakken de politiek in.

De politicus hoeft alleen maar afgebeeld te worden in de publiciteit. Wat besproken wordt is niet van belang. Soms speelt er een kwestie en lijkt het alsof het ergens over gaat. Kindermisbruik, vrouwen in een achtergestelde positie, een ver opgerekte scheiding van kerk en staat, vestiging van theocratie of kalifaat met voorbijgaan aan de rechtsstaat of fraude bij de bouw van een godshuis. Het verrast niet als het nooit uitgesproken wordt.

Vertegenwoordigers van de chrislam tonen blije gezichten zonder blijheid. Grimas als uiterste poging om de nieuwe tijd op afstand te houden. Ze hullen zich in een beeld vol begrip en een kleed van eeuwen dat dient om te imponeren. Zwaaiend met boeken vol dreiging met woorden die ze vredig noemen. In het besef dat hun toekomst voorbij is. Deze blijheid is ultieme triestheid en onderstreept verloren glorie.

De Chrislam is de spreekwoordelijke olifant in de kamer die niet genoemd wordt. Christendom heeft in het CDA, SGP en CU voorposten van het christelijk gedachtengoed. D66, PvdA en GroenLinks zijn de kwartiermakers van de islam. Deze stilzwijgende coalitie is onverslaanbaar en helpt eraan mee religiekritiek buiten de orde te plaatsen. Weliswaar krijgen binnen genoemde partijen enkele critici de ruimte, maar ze dienen vooral als excuus in de beeldvorming.

Zolang fundamentele religiekritiek in Nederland onmogelijk is blijft de schaduw van de Chrislam boven de politiek hangen. Vrijdenkers hebben het aan zichzelf te wijten dat ze geen frontale aanval kiezen. Maar ze zijn maatschappelijk en politiek zwak en kunnen blijkbaar geen vuist maken. Het wachten is op het moment dat de continue afkalving van de chrislam zover is dat haar greep op de politiek verdwijnt. Van de politiek zelf zal het niet komen.

Foto: Jongens in steeg, 1947

Written by George Knight

27 maart 2011 at 15:38

Geplaatst in Politiek, Religie

Tagged with , , , ,

Etno-Nederlanders winnen bij rechtlijnige benadering

leave a comment »

Bij etnische herkomst volg ik hier op het blog de Amerikaanse methode. De herkomst van burgers komt tot uiting in de koppeling van de groepsnaam. In de VS is het onaanvaardbaar om niet te praten over native-Americans, Afro-Americans of Dutch-Americans. De etnische groepen noemen zichzelf ook zo. Trots verbinden ze in hun naam hun land van herkomst met hun land van aankomst.

In Nederland is het geen gewoonte te praten over Marokkaans- of Turks-Nederlands. Niet alleen autochtonen zijn dat niet gewend, maar allochtonen evenmin. Bij een voetbalwedstrijd met hun land van herkomst zwaaien allochtone jongeren met de vlag van hun land van herkomst. Roepen ze hun longen schor zich Turks of Marokkaans te voelen. De eersten nog harder omdat Turkije meer trots oproept dan Marokko.

Gouda is in politiek en media de afgelopen 5 jaar een kristallisatiepunt van ongenoegen en machteloosheid geworden. PvdA-burgemeester Wim Cornelis wordt de instant-Cohen genoemd. De meester in het verwisselen van oorzaak en gevolg doet berichtgeving die hem niet uitkomt af als een pavlovreactieDe mensen zijn het zat, zegt de politiek, en vervolgens gebeurt er te weinig.

Liefde moet van twee kanten komen. Jongeren die ervoor kiezen om zich niet als Marokkaans-Nederlands of Turks-Nederlands te profileren en daar onbescheiden over zijn hebben zichzelf klem gezet als ze opgepakt worden. En in de statistieken terechtkomen. Ze worden in de media genoemd zoals ze zichzelf noemen. Al is het uit onmacht, dommigheid, stoerheid of lamlendigheid.

Of ik me nou Zeeuw of Utrechter voel, het staat mijn liefde voor Nederland niet in de weg. Het is aanvullend. Da’s de nuancering. Rechtsgelijkheid is de basis van de rechtsstaat. Herkomst mag geen verschil maken. Straffen in Nederland zijn niet misselijk, ondanks de beeldvorming. Het gaat echter niet fout in de rechtspraak, maar in het politiewerk. De pakkans van rotte appels is onaanvaardbaar laag.

De meerderheid aan Marokkaanse- en Turkse-Nederlanders is goedwillend. Zij hebben het meeste last van de ettertjes. Goeden worden aangesproken op het gedrag van rotjongens. Het lijkt logisch om deze hard aan te pakken. Ze mogen dan zelf kiezen hoe ze genoemd willen worden. Dan kunnen ze tot inzicht komen dat een naam niet alleen samengaat met rechten, maar ook met plichten. En groeien ze uit de ellende.

Foto: Twee molens, Nederland, 1890-1900

Written by George Knight

25 maart 2011 at 22:57

Geplaatst in Politiek

Tagged with , , ,