George Knight

Debat tussen links en rechts

Archive for the ‘Maatschappij’ Category

Kunstsoap met Cathérine de Zegher, Toporovksi collectie en MSK Gent kent invalshoeken, belangen en onkunde. Nog geen conclusie

leave a comment »

Het wordt inmiddels een kunstsoap genoemd. De verwikkelingen van de geschorste directeur van het Gentse Museum voor Schone Kunsten (MSK) Cathérine de Zegher en de collectie Toporovski. Zien hier voor de voorgeschiedenis: een museumdirecteur die op non-actief wordt gezegd vanwege het vermoeden dat ze uit scoringsdrift min of meer onbewust via haar museum gelegenheid tot witwassen gaf aan een verzamelaar van een collectie 24 avant-gardistische Russische schilderijen waarvan de authenticiteit ernstig betwijfeld wordt.

In de publiciteit woedt een a-synchrone strijd over de schuldvraag. De Zegher die haar sporen heeft verdiend in de internationale kunstwereld kreeg vorige week steun in een open brief van bekende namen. Ze noemen de beschuldigingen aan haar adres leugenachtig en geven de media de schuld: ‘In particular the personal attacks against Catherine de Zegher reached a peculiar and unprecedented intensity that resulted in a trial by media.’ Zo wordt de boodschapper van het slechte nieuws tot zondebok gemaakt. De Zegher voelde zich door deze steun gesterkt. Dat zij zo snel kon vallen kan erdoor verklaard worden dat ze in de stad Gent en in haar eigen museum, en nationaal bestuurlijk onvoldoende steun had opgebouwd. Vlaamse museumdirecteuren distantieerden zich van haar omdat ze de museumsector beschadigd zou hebben. Ofwel, internationaal heeft ze steun die ze nationaal mist. De benoeming van de expert hedendaagse kunst De Zegher bij het traditionele MSK werd toendertijd door velen niet begrepen. De Russische avant-garde is niet haar specialisme.

De laatste aflevering in de kunstsoap is dat volgens de Russische kunstverzamelaar en bruikleengever Igor Toporovski 12 van de 24 werken die in het MSK gepresenteerd werden authentiek zijn. Dat zou blijken uit een onderzoek in vier laboratoria die door hem niet bij naam genoemd worden. Hij concludeert daaruit dat ze geen vervalsingen zijn omdat ze uit ‘de beginjaren 1900 zouden dateren’. De Groene politicus Bart Caron die kritisch dit dossier volgt wijst er in bovenstaande tweet terecht op dat dat nog niets zegt over de toewijzing van de werken. Verdere complicatie is dat kunsthandelaren die in Russische avant-gardekunst handelen een strafklacht hebben ingediend tegen De Zegher omdat ze vreesden dat de vermeende vervalsingen hun handel beschadigde. Hierbij werd na tussenkomst van een Gentse rechter beslag gelegd op de betreffende werken en de daarbij horende documenten. Waarbij het onderzoek tot stilstand kwam. De kunsthandelaren vonden het op hun beurt niet kies dat De Zegher en Toporovski een persconferentie gaven tijdens een lopende zaak.

Op betreffende persconferentie zei De Zegher volgens een bericht in HLN: ‘Ik spreek voor diegenen die houden van kunst, schoonheid en waarheid. Ik heb mijn eigen verhaal, gebaseerd op grondig onderzoek, bekende feiten en wetenschappelijk bewijs dat mijn oordeel en overtuiging bevestigt’. Dat tekent de tragiek van haar opstelling. De Zegher heeft inderdaad haar eigen verhaal dat haar oordeel en overtuiging bevestigt, maar wat dat betekent is de vraag. Deze kunstsoap gaat over commerciële en museale belangen, vermenging van politiek en kunstwereld, een museumdirecteur die losgezongen is van haar eigen omgeving en het moeras inwandelt, een minister die niet alert en passend handelt en media die door de museumdirecteur de schuld in de schoenen geschoven krijgen omdat ze verslag doen. De grootste verliezer is de Vlaamse museumsector.

Foto: Tweet van Vlaamse volksvertegenwoordiger namens Groen Bart Caron, 18 oktober 2018.

Advertenties

Gedachten over het Nederlandse electoraat naar aanleiding van het kiezersonderzoek ‘The Hidden Tribes of America’

with 2 comments

Door een bericht in Axios werd ik gewezen op het onderzoekThe Hidden Tribes of America’ van More in Common dat in oktober 2018 is gestart. Het gaat over het electoraat met diverse kiezersgroepen en de polarisatie van het politieke landschap. Het blijkt dat beide uitersten die in totaal 14% van de bevolking uitmaken voor het meeste rumoer op sociale media en in de publieke opinie zorgen. De 8% ‘progressieve activisten’ en de 6% ‘toegewijde conservatieven’ bestaan vooral uit welgestelde blanken, zijn hyperactief en gunnen elkaar het licht in de ogen niet. Zelfs als bij deze flanken de 19% traditionele conservatieven opgeteld worden, dan resteert een middengroep met een meerderheid van 67%. Ofwel, 2/3 van het Amerikaanse electoraat in het gepolariseerde politieke landschap rekent zich niet tot de flanken van de politiek.

Deze constatering bevestigt het beeld dat verkiezingen gewonnen worden in het centrum. Interessant is dat de 40% die president Trump steunt alleen tot een meerderheid kan leiden als andere groepen uit het midden die niet tot zijn vaste basis behoren in zijn kamp worden getrokken. Dat pleit voor een Democratische kandidaat in de presidentsverkiezingen van 2020 als Joe Biden die de middengroepen en de ‘gewone man’ aanspreekt. En die niet de culturele oorlog over identiteit centraal stelt, maar de sociaal-economische positie van de middengroepen. Hij moet uiteraard wel de progressieve flank voldoende tevreden stellen om succesvol in te breken in het centrum en de geradicaliseerde en naar rechts opgeschoven Donald Trump te verslaan.

In hoeverre dit Amerikaanse beeld naar Nederland valt te vertalen is de vraag. Maar de wetmatigheid dat ook in Nederland de hyperactieve flanken op sociale media en in de publieke opinie voor het meeste rumoer zorgen met voorbijgaan van de middengroepen lijkt ook aan de orde. Ze krijgen overmatig veel aandacht en dan vooral de conservatieven uit de achterban van PVV en FvD. De verhoudingen tussen de kiezersgroepen zullen in Nederland niet hetzelfde liggen dan in de VS, maar dezelfde wetmatigheid dat het centrum ongeveer 2/3 van het electoraat vertegenwoordigt is goed om in het achterhoofd te houden als links-, en rechts-radicalen claimen namens het volk te spreken. Dat doet ze aantoonbaar niet. Niet in Nederland en niet in de VS. Nader kiezersonderzoek in Nederland kan deze claim ontzenuwen en de politiek helpen deradicaliseren.

Foto: Schermafbeelding uit onderzoekThe Hidden Tribes of America’ van More in Common, oktober 2018.

Lompheid, ongevoeligheid, baldadigheid, afzeiken, onkunde en ‘leukheid’ zijn kenmerken van NRC-column Youp van ’t Hek

with 4 comments

Wat volgt is gekleurd en volgt uit een afkeer van persoon en vakgebied. Het gaat om de 64-jarige cabaretier Youp van ’t Hek en cabaret. Over dat laatste schreef ik in 2013: ‘Cabaret is amusement dat onder het mom van een hogere waarheid op een domineestoon het dagelijkse naar een dramatisch niveau tilt door te shockeren, op scherp te zetten of te ontroeren. Cabaret bestaat bij gratie van ontvankelijkheid in de wederzijdse afspraak tussen publiek en cabaretier. Fransen noemen dat zo aardig ‘Épater la bourgeoisie‘ ofwel indruk maken op de burgerij. Die laat zich graag afzeiken om deel te worden van iets groters dat het vermoedt. Cabaret is kleinkunst voor de kleinburger die egalitair geniet van zelfkastijding.

Wat mijn weerzin tegen cabaret verklaart is denk ik de ondraaglijke lichtheid en dominees-achtige pretentie ervan. Tegelijk besef ik dat de aanstellerij ervan goed aansluit bij de Nederlandse volksaard en bij bepaalde lagen van de samenleving (lagere middenklasse) populair is daarom een interessant fenomeen is. Mij kan kunst niet ‘hoog’ genoeg zijn (vooral muziek en beeldende kunst) en voor folklore of volkszang die van ‘onderop’ uit de samenleving ontstaat heb ik ook waardering. Aan die tussenvorm in het midden dat cabaret ofwel kleinkunst is en zich boven volkskunst verheven voelt, maar niet kan tippen aan ‘hoge’ kunst kan ik niet wennen. Het mist zowel de oprechte eenvoud als de diepte van respectievelijk volkskunst of ‘hoge’ kunst.

Youp van ’t Hek volg ik niet als cabaretier, maar als NRC-abonnee lees ik onregelmatig zijn zaterdagse columns. Na zijn eerste TV-optreden bij de KRO dat ik lang geleden toevallig zag begreep ik dat Épater la bourgeoisie het alpha en omega van zijn kleinkunst was. Die columns zijn geen plezier omdat ze alleen maar bevestigen wat ik al vind van cabaret en degenen die zich er professioneel mee bezighouden. Nieuwe ideeën of inzichten zijn er niet in te vinden. De columns zijn een herhaling van de paden die al door velen zijn platgetreden en Van ’t Hek in extreme vorm herhaalt. Hij verkondigt makkelijke meningen over de actualiteit die hij op elkaar stapelt en voorziet van een literaire vorm door spiegeling en overdrijving. Het is flinterdun, maar ongetwijfeld populair. Anders valt niet te begrijpen waarom de NRC-hoofdredactie de column handhaaft.

Erger dan weerzin tegen een persoon of vakgebied is desinteresse. Juist omdat het Van ’t Heks vaste benadering is om de kleinburgers af te zeiken en op de kast te jagen is wat hij nastreeft het oproepen van afkeer. Daar wil hij ons hebben omdat dat via een omweg de aandacht op hemzelf vestigt. Door de omkering van waarden zegt deze cabaretier dat hij ons in de spiegel laat kijken. Dat is slim omdat hij hiermee kritiek bij voorbaat terugkaatst en zich achter de spiegel onkwetsbaar maakt. Maar hoe kan een criticus voorbijgaan aan die positie die Van ’t Hek voor ons gecreëerd heeft en toch kritiek leveren die aan zijn straatje voorbijgaat?

Aanleiding voor mijn gebulder is van ’t Heks columnEen knietje’ van 29 september 2018 over de benoeming van rechter Brett Kavanaugh en de getuigenis van Christine Blasey Ford voor de Senaat. Van ’t Hek: ‘Bij die Ford vroeg ik me steeds af: waarom dit wanstaltige amateurtoneel met die gebroken stem en die krokodillentranen? Na 35 jaar! Waarom is ze toen niet krijsend naar haar moeder gerend? Aanranding en bijna-dood! Hallo? Is het geen belediging voor echt verkrachte vrouwen die de rest van hun leven worstelen met de grootste trauma’s? Dit is toch gewoon een van de miljoenen dronken studentenkamerincidentjes?’ Van ’t Hek heeft hier al volop kritiek op gekregen. Niet alleen doordat hij aantoonbaar van toeten noch blazen weet over de verwerking van een trauma, maar ook door zijn vrouwonvriendelijk standpunt. Hij glorieert in zijn onkunde, gebrek aan empathie voor een slachtoffer van grensoverschrijdend seksueel gedrag en gebrek aan politiek besef. Is het leuk wat hij ondanks zijn groteske lompheid zegt? Ik denk het niet, maar enfin, ik ben dan ook niet onpartijdig omdat ik een afkeer van cabaret heb en de manier waarop Youp van ’t Hek zijn vak uitoefent. NRC-lezers worden door Van ’t Hek heerlijk bevestigd in hun afkeer van dat wat kleinkunst is.

Foto: Schermafbeelding van deel columnEen knietje’ van Youp van ’t Hek in NRC, 29 september 2018.

Written by George Knight

16 oktober 2018 at 12:39

Voor mannen van lifestyle website ‘Manners’ is kunst onmisbaar naast hun persoonlijkheid en interieur

leave a comment »

Manners is ‘een lifestyle website voor mannen die heren willen zijn en heren die af en toe de man willen uithangen‘, zo zegt Manners over zichzelf. Het betekent niks, maar het klinkt interessant. Bij een lifestyle website kan kunst niet ontbreken, of dat wat voor kunst doorgaat. Dat maakt het artikel ‘Zo laat je jouw persoonlijkheid zien in je interieur’ duidelijk. ‘Kunst in jouw interieur’ wordt gebruikt om de persoonlijkheid van de man die een heer is en de heer die de man wil uithangen te benadrukken. Kunst wordt getemd tot een halffabrikaat om de persoonlijkheid van de man te helpen opkrikken. Het is veelzeggend dat dat volgens Manners nodig is. De man die het al eeuwen voor het zeggen heeft, maar nu al snel in de slachtofferrol vervalt. Om minder zijn oorlogen begonnen. De inzet is veelbelovend en garandeert succes: ‘Welk interieur je ook gekozen hebt, wij hebben kunst gevonden die perfect past bij jou.’ De clichédichtheid van het artikel is verbazingwekkend hoog. Het is te verleidelijk om niet uit het artikel van Younes Ben Abdelkader te citeren:

Over de muur: ‘Niet elke muur is geschikt voor een spijker of schroef om je favoriete kunstwerk aan op te hangen. In dit geval (of wanneer je gedoe met boren niet ziet zitten) zijn de verstelbare klevende spijkers van tesa de oplossing. (..) Hierdoor blijft de muur onbeschadigd en kun jij je interieur altijd mee laten veranderen met je stijl en persoonlijkheid, zonder de gaten van vorige keuzes te hoeven dichten.

Over de stijl modern: ‘Je bent een man die met de tijd meegaat. Je houdt van strak en simpel en zit niet graag in het donker. Je wil op een minimalistische manier uitstralen dat je geld hebt door het gebruik van luxe materialen en gestroomlijnde objecten. Een modern interieur dus. In dit geval heb je twee keuzes qua kunst. Een mooi figuratief schilderij past in elk modern interieur en gaat volledig op in de schema’s die jij voor je huis hebt uitgedacht. (..) Hang dit schilderij op een mooi centraal punt waar het meteen de aandacht kan trekken en de eenvoud van de rest van je interieur benadrukt.’

Over de stijl Scandinavisch: ‘Je bent altijd kalm en je houdt je koppie erbij. Je kunt de dingen altijd praktisch bekijken en rust en overzicht zijn jou op het lijf geschreven. Grote kans dat een Scandinavisch interieur dan perfect bij jou past. Dit interieur straalt puurheid en rust uit en ook duurzaamheid en symmetrie spelen een belangrijke rol. Het is dan ook geen verassing (sic! GK) dat het ophangen van geometrische kunstwerken in bijvoorbeeld zwarte, grijze of pasteltinten deze stijl geweldig uit de verf laat komen. (..) Een Scandinavisch interieur behoefd (sic! GK) geen eyecatcher, laat de subtiliteit voor zichzelf spreken.

Over de stijl landelijk: ‘Het perfecte interieur voor de stoere man van het platteland die zegt waar het op staat. Je houdt van puur en eerlijk en dat is ook te zien aan de natuurlijke materialen die in jouw huis terug te vinden zijn. Frisse kleuren en veel gebruik van hout, linnen of beton. De hele sfeer straalt het robuuste leven van het platteland uit. Comfortabel en uitnodigend zijn woorden die bij jou en je interieur passen. Maar wat voor kunst hoort daarbij? De meest voor de hand liggende keuze is natuurlijk een landelijk kunstwerk met aardetinten die precies in het kleurenpalet van je inrichting passen.’

Over de stijl industrieel: ‘Je bent een echte bad boy, je houdt van leer, staal en rijd (sic! GK) waarschijnlijk rond op een dikke motor. (..) Het gebruik van de materialen zoals leer en staal in combinatie met grijstinten en beton creëren (sic! GK) een fraai maar vooral stoer karakter in je interieur. Ook een vette bakstenen muur kan bijdragen aan een ruige look en een industriële uitstraling. Deze humoristische kunstvorm kan net dat sprankje kleur en gezelligheid brengen in het stalen industriekarakter. Toch geen plaats voor kleur in jouw ideale inrichting? Breng dan extra rust met ingetogen composities zoals vette skylines of architecturale kunstwerken.’

Wat je interieur en je persoonlijkheid ook moge zijn, het juiste schilderij kan altijd net die extra boost geven’, zo begint de slotalinea. In de visie van Manners bestaat kunst niet los van het interieur en de persoonlijkheid van de man. In de visie van Manners doet het er absoluut niet toe wat kwaliteit en strekking van het kunstwerk zijn. Bij de mannen van Manners is kunst ondergeschikt aan de lifestyle. Hoe dan ook is een kunstwerk ‘altijd een leuk gespreksonderwerp en zorgt het voor een stukje kleur of emotie bij iedereen die jouw nederige stulpje bezoekt‘. Dat is mooi meegenomen, want stel je voor dat je thuis een vrouw uitnodigt en verlegen zit om een gespreksonderwerp nadat je het uitgebreid hebt gehad over je motor, je rugbyteam, de regionale competitie klootschieten in de Achterhoek of je hobby langeafstandswandelen voor gevorderden. Dan biedt het kunstwerk uitkomst. In de stijl modern, Scandinavisch, landelijk of industrieel. De mannen van Manners zijn niet te benijden. Ze hebben een interieur en persoonlijkheid die een steuntje in de rug moet krijgen van kunst waar ze over geïnformeerd moeten worden. Gelukkig is er de deskundige commentator van Manners die van de hoed en de rand weet en advies over kunst geeft. En de klevende spijkers van tesa als oplossing ziet.

Foto’s: Schermafbeeldingen van delen van het artikelZo laat je jouw persoonlijkheid zien in je interieur’ van Younes Ben Abdelkader in Manners, 15 oktober 2018.

Written by George Knight

15 oktober 2018 at 12:37

Petitie van bestuurslid Pinkstergemeente vraagt vanwege duistere krachten college om eind aan viering van Halloween in Zoetermeer

leave a comment »

Uit een bericht in het AD blijkt dat Ben stopt met zijn actie tegen het Halloween-feest. Vanwege de negatieve publiciteit wil hij  in de openbaarheid niet met zijn achternaam genoemd worden. Bovenstaande petitie was hij gestart om het college van Zoetermeer te bewegen het feest te beëindigen. Dat werd hem niet in dank afgenomen. Volgens het AD is Ben bestuurslid van Pinkstergemeente Morgenstond in Zoetermeer. Ben: ‘De inbreuk op mijn privacy is te groot. Bovendien worden christenen vaak belachelijk gemaakt’.

Ben uit Zoetermeer denkt verder als hij de verheerlijking van dood en verderf niet alleen verwerpelijk vindt, maar hij er ook van overtuigd is ‘dat het uit de VS overgewaaide feest duistere krachten aantrekt. ,,Halloween zet de deur open voor de duistere wereld die wij niet met onze ogen kunnen zien.’’’ Het is knap dat Ben weet dat Halloween de deur openzet voor de duistere wereld die hij niet met eigen ogen kan zien.

Wat volgens Ben voor Halloween geldt, lijkt bij veel mensen voor religie te gelden. Uit een onderzoek van de HuffPost UK blijkt dat meer dan de helft van de Britten vindt dat religie meer goed dan kwaad doet. Minder dan een kwart meent dat het geloof een kracht ten goede is. De peiling laat ook zien dat meer mensen geloven dat atheïstisch zijn je eerder een goed mens maakt dan religieus zijn. Zo verkruimelt Bens kritiek bij een meerderheid van de bevolking van West-Europa. Hij is alleen komen te staan met zijn geloofsgenoten.

Het is niet religie die de norm is en de standaard zet, maar religie is de uitzondering geworden. Toch nemen mensen niet definitief afstand van spiritualiteit die ze tot voor kort in de geïnstitutionaliseerde godsdiensten, zoals het christendom vonden. Ze voelen zich vrij en wenden zich tot nieuwe verschijnselen die minder moralistisch, verplichtend, opeisend en meer vrijzinnig zijn. Zoals het Halloween-feest dat een mengsel is van commercie, evenement, een idee van spiritualiteit en de vertaling van liberale waarden zoals gelijkheid, tolerantie en diversiteit waar de georganiseerde en strikt hiërarchische godsdiensten steeds minder in kunnen voorzien. Ofwel, de christelijke kerk heeft door het eigen tekort het Halloween-feest over zichzelf afgeroepen.

Foto: Schermafbeelding van petitieGeen dood en verderf in Zoetermeer’ van Ben, 2018.

Het ‘democratisch tentoonstellingsmodel’ van Almere. Een selectie en inrichting zonder verstand te hoeven hebben van kunst. Echt?

with 2 comments

Het moet niet gekker worden dan in Almere. Daar wordt gesuggereerd dat in theater Corrosia een expositie ingericht wordt volgens het ‘democratisch tentoonstellingsmodel’. Is het echt? ‘Gewone’ Almeerders zouden samen met de burgemeester op kunstacademies door heel Nederland werken uitkiezen voor een expositie.

Tja, ‘democratisch’ klinkt goed, dus dat moet kloppen? Nee, het klopt van geen kanten. Het ‘democratisch tentoonstellingsmodel‘ is namelijk geworteld in een denkfout. In mislukt populisme om burgers bij kunst te betrekken. Als pseudo-professional. Het Almeerse model is een slag in de lucht en een belediging voor het vakmanschap in de kunstwereld. Alsof dat niet bestaat of genegeerd kan worden. Waarom worden ‘gewone’ Almeerders wel als kunstkenner ingezet en niet als wethouder, notaris, chirurg of welke specialist dan ook?

In werkelijkheid maken in Almere achter de schermen de professionals natuurlijk gewoon de keuzes. Het ‘democratisch tentoonstellingsmodel’ bestaat in het echt niet en is nep. Marketing om op te vallen en de publiciteit te halen met een tentoonstelling die anders zo goed als ongenoemd gebleven was. Net als de inspraak van de burger die kan kiezen tussen de door de professionals voorgeselecteerde optie 1114 en 1114a. Zo wordt een vals beeld gecreëerd vanuit de impuls om publicitair te scoren en zich te onderscheiden.

Bij nader inzien toont de als wervend bedoelde video aan waarom het ‘democratisch tentoonstellingsmodel’ tot mislukken gedoemd is. ‘Je hoeft geen verstand van kunst te hebben’ zegt ‘kunstkiezer’ Marjan Smit. ‘Je hoeft alleen maar je ogen open te doen’ om een expositie samen te stellen, zo zegt ze. Dat is ware toverkunst en volksverlakkerij. In het Almeerse theater Corrosia rukken nepnieuws, scoringsdrang en de relativering van de beeldvorming over het professionalisme van de tentoonstellingsmaker samen op. Om te huilen zo grappig.

Natural History Museum Londen krijgt verwijt zich te laten kopen door Saoedisch regime. Waarom zegt het giftige verhuur niet af?

with 3 comments

Het Natural History Museum in Londen ligt onder vuur voor een receptie van de Saoedische ambassade ter gelegenheid van de Dag van Saoedi-Arabië (23 september) vandaag. Het Saoedische koninkrijk krijgt wereldwijd steeds meer kritiek door de slachtpartij waarin de oorlog in Jemen is geëvolueerd, het opsluiten van mensenrechtenactivisten, de invoering van anti-homoseksuele wetten en de vermoedelijke moord van de Amerikaans-Saoedische journalist Jamal Khashoggi in het Saoedische consulaat in Istanboel. De stapeling maakt het publicitair brisant. Het lijkt er sterk op dat de Saoedische machthebber kroonprins Mohammad bin Salman zijn hand heeft overspeeld en teveel heeft vertrouwd op zijn goede band met president Trump en diens Midden-Oosten adviseur, schoonzoon Jared Kushner. De publieke opinie in het Westen keert zich tegen het Saoedische regime en het ontbreekt het museum nu aan speelruimte om daar passend op te reageren.

In een verklaring per tweet zegt het museum vandaag dat de receptie twee maanden geleden is geboekt en commerciële evenementen een belangrijke bron van inkomsten zijn. Deze verklaring maakt het er nog potsierlijker op. Net alsof dit museum geen baas meer in eigen huis is. Maar het museum vermarkt het eigen merk en prestige, vangt daarvoor geld en is er zelf partij bij zonder er ongeschonden uit te komen. Het tekent de zwakte van de argumentatie van het museum dat enig politiek besef lijkt te ontberen. De beschuldiging met ‘bloedgeld’ door het Saoedische regime gekocht te worden, zoals Owen Jones in een venijnig commentaar opmerkt, kan het er niet mee weerleggen. Het museum geeft zichzelf hiermee een brevet van onvermogen.

Het is opmerkelijk dat het museum zich zo afhankelijk heeft gemaakt van de commercie dat het in een publicitaire noodsituatie niet eens meer flexibel kan reageren door het evenement met een controversiële huurder af te zeggen. Overigens een huurder die twee maanden geleden ook al hoogst controversieel was. Heeft het museum hiervoor geen verzekering afgesloten? Het Natural History Museum kan dan wel beweren dat het ermee geen goedkeuring geeft aan de standpunten van het Saoedische regime, maar waarom het zich commercieel afhankelijk maakt van een autoritair regime dat een journalist ontvoert of vermoordt, in Jemen oorlogsmisdaden pleegt en mensenrechtenactivisten in de gevangenis gooit verklaart het er bepaald niet mee.

Foto 1: Tweet met verklaring (statement) van het Natural History Museum Londen, 11 oktober 2018.

Foto 2: Hintze Hall in het Natural History Museum in Londen is volgens een brochure van het museum te huur voor £18.000 (ex. BTW), dat is €20.500.