George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Media

Karl Drabbe vliegt uit de bocht. Terugkeer van oude vijandbeelden in Nederland. Over collaboratie, Schreibtischtäter en compensatie

leave a comment »

kd

Karl Drabbe is een Vlaamse publicist aan de rechterkant van het politieke spectrum. Hij is onder meer columnist voor Jalta.nl. Bovenstaande alinea op Doorbraak.be schoot me behoorlijk in het verkeerde keelgat.

Ik reageerde als volgt: ‘De auteur legt zijn vinger aan de pols van Nederland, zo denkt hij. Maar komt met verkeerde of oude beelden. Nederlanders kijken allang niet meer zo negatief naar de Duitsers zoals ze tot pakweg 2000 deden. De beeldvorming is genormaliseerd. Nederland en Duitsland zijn in vele opzichten naar elkaar toegegroeid. Gidsland Nederland bestaat niet meer en Duitsland is gefragmenteerd en toont geen monolitisch vijandbeeld meer. 

Kwaadwillend wordt Drabbe als hij spreekt over ‘Schreibtischtäter’ die in Nederland ‘zo massaal samenwerkten met de Duitse bezetter halfweg vorige eeuw’. Hij wijst hierbij naar het begrip ‘collaboratie’ dat hij op België van toepassing acht. Met het begrip ‘Schreibtischtäter’ overspeelt Drabbe zijn hand. Want historisch is dat direct gekoppeld aan de massamoord op Joden en andere etnische groepen. Daar was in Nederland geen sprake van. In de bezette West-Europese landen collaboreerden op enigerlei wijze de nationale overheden met de bezetters, maar het is niet zo dat zoals in Roemenië of Hongarije in Nederland Nederlandse schrijftafeldaders massaal samenwerkten met de Duitsers. De Duitsers planden aan hun schrijftafels de massamoord en het onrecht, niet de Nederlanders. Of Belgen.

Drabbe grossiert in oude vijandbeelden die wellicht ooit een kern van waarheid bezaten, maar intussen allang achterhaald zijn. Het is merkwaardig dat hij meent dat Nederlandse media ‘altijd al op een lichtjes gespannen voet’ staan met Duitsland. Waar baseert hij dat op? De Nederlandse media berichten zakelijk over Duitsland, en niet anders dan over andere buurlanden. Daarnaast introduceert hij het begrip ‘compensatie’ als verklaring voor die vermeend gespannen verhouding van de Nederlandse media inzake Duitsland. Zijn suggestie is dat meer dan 70 jaar na de Tweede Wereldoorlog de Nederlanders nog steeds een schuldcomplex over die oorlog hebben. Drabbe heeft het bij het verkeerde eind. Hij is het die in het verleden leeft, niet de Nederlanders.

Foto: Schermafbeelding van deel artikelDE TERUGKEER VAN DE SCHAAMTE’ van Karl Drabbe op Doorbraak.be.

Kroniek van een aangekondigde ramp: verkiezingsstrijd tussen Trump en Clinton

leave a comment »

De strijd om het Amerikaanse presidentschap gaat vermoedelijk tussen Donald Trump en Hillary Clinton. De laatste is nog niet genomineerd en heeft in Bernie Sanders een geduchte concurrent. Het is een strijd tussen twee impopulaire kandidaten met historisch lage favorability ratings. Een bericht in de Huffington Post noteert dat voor Trump op 60% en voor Clinton op 54%. Sinds peilingen er in 1952 onderzoek naar doen zijn zulke lage waarden nog nooit gemeten. Dit betekent dat deze verkiezingsstrijd bijzonder is en derde kandidaten kans maken om ‘in te breken’. De libertarische presidentskandidaat Gary Johnson peilt zonder een campagne nu al op 10% steun en moet 15% halen om tot de landelijke verkiezingsdebatten toegelaten te worden.

Een electoraal proces dat leidt tot twee kandidaten die bij de bevolking vooral negatieve gevoelens oproepen en niet uit genegenheid of populariteit worden gesteund, maar om de ander dwars te zitten is het failliet van dit proces. Hoe kan het politieke systeem deze impopulaire kandidaten opleveren? Kritiek past niet in de laatste plaats de media die dit ‘gevolgd’ hebben zonder Trump en Clinton via onderzoek ‘door te lichten’.

In een reactie op The Hill schreef ik het volgende: ‘Question is Clinton has the capacity to do things that America needs done now. Clinton is right Trump has not. But Trump is also right Clinton does not have the capacity either. So her argument about Trump is irrelevant for the Americans because it says nothing about what she can do for the country. // What to expect if Clinton is the Democratic nominee in July at the convention? A boxing match with two attackers who have no defense. And a report of that fight by pro-Trump and pro-Clinton (fi The Hill) media which claim the other candidate is losing. Both they are right, because both unfavorable candidates are losing. // But why not pointing at other candidates besides Trump and Clinton who can win and unite the country? Isn’t that the responsibility of responsible media?

En in een vervolgreactie over een mogelijkheid die kan ontstaan bij een derde kandidaat: ‘I even see the following script. Clinton is indicted because of her private server and harming national security before the DNC convention but nominated because the establishment of the party continues to support her. Or does not know how to make a turn. Yet the evaluation by the bigwigs of the DNC is she has no chance against Trump. And positioning Biden or Kerry is impossible without confronting Sanders. This gives room for a center or center-left candidate which wille be tolerated by the DNC. Type Mike Bloomberg or Elizabeth Warren.’ Alleen is dan het probleem dat zo’n kandidaat niet in alle staten meer mee kan doen omdat de termijn voor de aanmelding verstreken is. Kortom, een eindstrijd tussen Trump en Clinton is een strijd tussen twee verliezers.

Cenk Uygur is boos over het spel van objectiviteit dat gevestigde media spelen

leave a comment »

Het is spijtig dat de kritiek van The Young Turks komt, en niet van de gevestigde media. Dat roept imners de reactie op ‘daar komt hij weer’. De essentie is juist dat de gevestigde media gekleurd zijn en niet objectief verslag doen. Op wellicht een verdwaalde columnist na. En daarom nooit met dit soort kritiek komen die Cenk Uygur in zijn boosheid en verontwaardiging en ook wel een pose van bekaaidheid hier te berde brengt. Deze media kleuren de werkelijkheid bij en als ze daarop aangesproken ontkennen ze dat. Dat maakt hun handelen niet alleen opgetuigd (‘rigged’), maar ook vals en onwaarachtig. Vertegenwoordigers van de gevestigde media spelen zo het spel dat ze objectief en onpartijdig zijn, terwijl ze verduiveld goed beseffen dat dat niet zo is.

Valt hier iets voor Nederland af te leiden? Ongetwijfeld, want ook hier functioneren gevestigde media op het snijvlak van commercie en journalistiek. Alleen houden ze beter de schijn op objectief te zijn. Maar dat zijn ze evenmin als hun Amerikaanse vakgenoten. Het is er trouwens geen kwestie van dat journalisten niet objectief zijn, maar ze kunnen dat niet zijn omdat ze moeten functioneren in een systeem dat dat niet is. De gevestigde media schurken per definitie behaagziek aan tegen het establishment en nemen daarvan de gedachtenwereld, agenda en wijze van argumenteren over. Lichtpuntjes zijn de nieuwe media die in een andere machtssfeer opereren, maar vaak weer tekortkomen aan professionaliteit en continuiteit. Media als The Young Turks die journalistieke kwaliteit combineren met publieksbereik en activisme ontbreken vooralsnog in Nederland.

Naïef reageren op interview van Bernie Sanders met NY Daily News is partij kiezen

with one comment

tr

Op 19 april zijn de primaries in New York. Bij de Democraten en bij de Republikeinen. Bij de Democraten staan er 247 kiesmannen op het spel die proportioneel worden verdeeld. Op California na is New York de belangrijkste staat. Dus de strijd is fel. En vooral in New York waar de media gevestigd zijn wordt het spel uitermate gemeen gespeeld. Bernie Sanders houdt vol en heeft 1.096 toegezegde kiesmannen tegenover Hillary Clinton 1.308. Los van de supergedelegeerden die minder gebonden zijn. De campagne van Sanders is de laatste weken in vorm, en die van Clinton niet. Daarom moet Sanders met alle middelen gestopt worden.

Op 1 april was er een interview van Sanders met de redactieraad van NY Daily News dat veelt stof heeft doen opwaaien. Zijn tegenstanders zeggen dat hij door de mand viel omdat hij zijn zaken niet op een rijtje had en zijn voorstanders zeggen dat het geen behoorlijke journalistiek was en hij er welbewust ingeluisd is. Lachende derde is Clinton die op de hand van het bedrijfsleven is en door de corporate  media wordt gesteund.

Door aanhaken bij de ene of de andere mening kiezen andere media partij. Of ze nemen het op voor Sanders door op de manipulatie door NY Daily News te wijzen, of ze nemen het op voor Clinton die zich presenteert als een redelijke kandidaat met ervaring. Het noemen van de framing wordt zo een bewuste keuze. Maar soms lijkt het onbewust te gebeuren, zoals een bericht van Bas den Hond in Trouw verduidelijkt. Of het moedwil of misverstand wordt niet volledig duidelijk. In elk geval gaat hij volledig mee in de framing van de gevestigde media tegen Sanders. Hij baseert zich vermoedelijk op berichtgeving over dit interview in The Washington Post of op CNN die de framing van NY Daily News grotendeels volgt. Alleen al door het eigenbelang van de media in deze zaak in zijn berichtgeving niet aan de orde te stellen mist Den Hond de gekleurde rol van de media.

Feitelijk gaat deze controverse allang niet meer over Sanders, maar over het functioneren van de Amerikaanse media die vooringenomen zijn, tegen de gevestigde macht aanschuren en niet alle kandidaten op dezelfde manier tegemoet treden. Dat is geen journalistiek meer, maar activisme. Precies dat waar deze gevestigde media The Intercept journalisten als Glenn Greenwald of Jeremy Scahill -die van hun activisme geen geheim maken en het als een geuzennaam opvatten- van beschuldigen. En uiteraard is er Cenk Uygur van The Young Turks die elk mediacomplot tegen Sanders fileert en maar al te graag op een hoogst trefzekere en amusante wijze ontmaskert. Als teken van wat er fundamenteel mis is met de Amerikaanse politiek. Door het grote geld.

Foto: Schermafbeelding van deel artikel ‘Sanders kan paar dagen rust in Rome wel gebruiken’ van Bas den Hond in Trouw, 10 april 2016.

Wilders: kabinet medeverantwoordelijk voor komende aanslagen. Alleen in eigen virtuele werkelijkheid heeft hij nog iets te zeggen

with 3 comments

gw

Aldus een tweet van RTL Nieuws van vanmiddag naar aanleiding van een nieuwsbericht dat door PVV-leider Geert Wilders werd geretweet. Aanleiding zijn de terreuraanslagen van vandaag in Brussel die via persbureau Amaq door terreurorganisatie Islamitische Staat (IS) zijn opgeëist, aldus een bericht van Reuters.

Wilders is de weg kwijt door te beweren dat als er in Nederland een aanslag plaatsvindt daarvoor het kabinet moreel medeverantwoordelijk is. Hoezo medeverantwoordelijk, praat het kabinet dan de daden van IS goed en neemt het geen maatregelen om de veiligheid te verhogen? Nee, dat is niet aan de orde. Met hetzelfde gebrek aan onderbouwing kan het omgekeerde beweerd worden, namelijk dat Geert Wilders moreel verantwoordelijk is als er een aanslag plaatsvindt. Ook dat is onzin. Want in dat geval is echt uitsluitend IS verantwoordelijk.

Wat Wilders hier zegt tekent niet zozeer zijn kracht, maar zijn zwakte. Om gehoord te blijven worden in de publiciteit moet hij steeds driestere uitspraken doen. Zijn argumenten worden steeds vergezochter en hebben steeds minder met de werkelijkheid te maken. Naar verwachting zal een steeds groter deel van de bevolking dit doorzien. Hoe dan ook maken dit soort uitspraken hem voor de andere partijen nog aanvaardbaarder dan hij al was. Wat volgt na kopvoddentaks, grenzen dicht, minder Marokkanen, nationalisme als wondermiddel voor alle klachten, en Rutte medeverantwoordelijk voor aanslagen van IS? Als rechtsbuiten zet Wilders zichzelf steeds meer buitenspel. De rest van het veld ziet het met afgrijzen aan. Wilders’ persoonlijke tragiek is dat hij als een van de langstzittende kamerleden (sinds 1998) geen alternatief heeft. Er is voor hem geen weg terug.

Foto: Tweet van RTL Nieuws, 22 maart 2016.

Kunstwerk ‘In Memoriam Albert Verlinden’ van Jordy Koevoets verwijderd door GVB

with 2 comments

jordy-koevoets-7

Een werk van de Bredase kunstenaar Jordy Koevoets is afgeplakt door het GVB. In een bericht geeft AT5 de bijzonderheden: ‘Het was bedoeld als statement tegen de roddeljournalistiek, een in memoriam voor RTL-boegbeeld Albert Verlinde. Het werd geplaatst in een vitrine op metrostation Wibautstraat maar werd snel afgeplakt door een geschrokken GVB.’ Koevoets wilde met de installatie In Memoriam: de dood van een roddelkoning een statement maken tegen ‘de onmetelijke en verzengende banaliteit en absurditeit van de huidige consumptie- en mediamaatschappij.’ Het werk is vandaag op last van het GVB definitief verwijderd.

Koevoets liet geen onduidelijkheid bestaan over zijn opstelling: ‘Weg gluiperige glimlach, weg schijnheilig gezicht; het is gedaan met de dagelijkse zelfbevlekking. Lieve Albert, we hebben van je genoten zolang het duurde…’. Het GVB kwam volgens een woordvoerder tot ‘deze ongebruikelijke beslissing’ omdat het werk ‘dusdanig kwetsend voor een bepaald persoon’ was dat het werd verwijderd. Waarom volgens Koevoets een ‘statement tegen de roddeljournalistiek’ een statement tegen de ‘consumptie- en mediamaatschappij’ is valt niet makkelijk in te zien. Ageren tegen licht amusement draagt de valkuil van de doodlopende weg in zich.

jordy-koevoets-8

Foto: InstallatieIn Memoriam: de dood van een roddelkoning’ van Jordy Koevoets in vitrine Metrostation Wibautstraat, Amsterdam. Voor en na.

Petitie tegen Wilders op sociale media toont noodzaak van media-educatie aan

leave a comment »

pet

Net zoals mensen een vaar- of rijbewijs moeten halen voordat ze er met hun boot of auto op uittrekken, zou je wensen dat ze een cursus volgen dat ze afsluiten met een examen voordat ze zich op sociale media mogen begeven. Het doel is hun kennis en vaardigheid te verhogen dat dit de kwaliteit van hun uitingen zo ten goede komt dat ze er zelf, hun directe omgeving en de samenleving ook iets aan hebben. Zodat het meer wordt dan een uiting van ongenoegen. Ikzelf heb het voorrecht aan een universiteit afgestudeerd te zijn met een studie media- en filmtheorie, daarnaast een bijvak communicatiewetenschappen, cursussen argumentatieleer en informatie-analyse te hebben gevolgd en werkzaam te zijn geweest als eindredacteur bij een tijdschrift.

Media-educatie is de blinde vlek van de Nederlandse sociale media. Gebruikers hebben meestal geen idee van de basisregels van de journalistiek (Code van Bordeaux), de beginselen van de argumentatieleer (Model van Toulmin) en de logica, de beginselen van de film-, media-, en televisietheorie en -geschiedenis, de beginselen van de narratologie (vertelwijze), de beginselen van de communicatieleer en de informatie-analyse. Aangevuld met elementaire historische kennis, historisch besef, politieke en juridische kennis, talenkennis en algemene ontwikkeling. Zo’n cursus kan niet teveel eisen, het gaat om het bijbrengen van elementaire kennis van genoemde vakgebieden in de hoop dat het niveau van de uitingen op sociale media ietwat toeneemt.

Media-educatie heeft meerdere doelstellingen. Het leert passief de omgang met media en het begrijpen en op waarde schatten van informatie die op ons aankomt en ons vaak overvalt en dreigt te laten verdrinken door de veelheid. Hoe kunnen we het kaf van het koren scheiden? Het leert actief om wat men op sociale media wil vertellen in een passende vorm te gieten. En het leert om daarbij verder te kijken dan onze neus lang is met als doel om maatschappelijk zinvol te opereren. Zodat de burgerzin toeneemt. Een effect van media-educatie is dat het publieke debat op een hoger peil wordt gebracht en de hufterigheid wordt teruggebracht. Vaak een gevolg van zich buitengesloten voelen en uit onmacht gewoonweg niet de juiste bewoordingen weten te vinden voor wat men wil zeggen. Uit gebrek aan nuancering grijpt men dan naar te zware bewoordingen.

De afgelopen 24 uur werd ik op sociale media nog uitgemaakt voor dromer en arrogante ignorant. Wat opvalt is dat zo’n verwijt het hoofdargument wordt en de argumentatie zo goed als vervangt. Hoofdzaak lijkt het ook niet om de ander te willen overtuigen, maar om buiten te sluiten en af te serveren door twijfel te zaaien over diens motivatie. Dat heeft nog weinig met een open debat te maken. Maar alles met een gesloten wereldbeeld. Media-educatie in het basisonderwijs en in het vervolgonderwijs kan dat wereldbeeld helpen openen.

Bovenstaande petitie is een voorbeeld van een ondermaatse uiting op sociale media. Het is in strijd met de regels van een elementaire media-educatie. Zo staat bij de constatering dat Wilders in 1991 een Israëlisch paspoort bezat, maar bij de inleiding dat hij dat nog steeds heeft. Dat spreekt elkaar tegen. Wilders heeft geen Israëlisch paspoort. Dat Wilders zeer loyaal is aan Israël is overvloedig beschreven, zoals hier, maar dat hij in de eerste plaats loyaal zou zijn aan Israël is nooit aangetoond. Het is gebaseerd op geruchten. Omdat de aannames van de argumentatie niet kloppen, mist de conclusie dat Wilders staatsgevaarlijk is elke grond.

Dit zou allemaal niets om het lijf hebben, als dit soort broddelwerk de zinvolle kritiek op Wilders niet in de weg zou staan. Maar deze verbeeldingen versterken eerder de positie van Wilders dan dat ze die verzwakken. Een cursus media-educatie zou petitionaris Frank Zweers kunnen helpen om een goede petitie tegen Wilders op te stellen. Die ik graag zou ondertekenen omdat ik Geert Wilders als een gevaar voor de democratie zie.

Foto: Schermafbeelding van petitieWilders het land uit’ op petities.nl.

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 342 andere volgers