George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Putin

Tim O’Brien en Rachel Maddow: Trump is verbonden met Putin via de georganiseerde criminaliteit en Felix Sater

with 3 comments

Rachel Maddow baseert zich voor een analyse over de banden van president Trump met de georganiseerde misdaad en het Kremlin op een artikel van Tim O’Brien van Bloomberg View. Zoals dat heet in de Amerikaanse journalistiek, hij verbindt de puntjes met elkaar zodat een beeld ontstaat. Dat alles tegen de achtergrond van de onderzoeken door speciale aanklager Robert Mueller en congrescommissies die op stoom komen. Ze dringen Trump steeds meer in de verdediging. En verleiden hem tot steeds driestere reacties en tweets die zijn positie beschadigen in een neerwaartse vicieuze cirkel. De Russische maffiabaas Felix Sater speelt een hoofdrol in het verhaal over financiële marktmanipulatie, witwassen en het onroerend goed bedrijf van Trump.

Maar het belangrijkste, laatste puntje wacht nog op onderbouwing. Namelijk de verwijzing naar president Putin. Het is vooralsnog anekdotisch en nog niet met bronnen onderbouwd. O’Brien: ‘they had to take FL’s funds for deals they were doing with Trump because the investment firm was “closer to Putin.”’ Vooralsnog is het de getuigenis van investeerder Jody Kriss die aangeeft dat er een directe link tussen de Trump organisatie en investeringen door Putin in die Trump organisatie bestaat. Reken maar dat aanklager Mueller en zijn team documenten en getuigen vinden om de bewering van Kriss verder te onderbouwen. Trumps dagen zijn geteld.

Nord Stream II: MEP Rebecca Harms hekelt Duitse opstelling inzake Europese energiepolitiek vanwege plat eigenbelang

with 5 comments

Hoe betrouwbaar en standvastig is de Duitse politiek inzake de Russisch Federatie? Welk onverwerkt en verkeerd begrepen verleden sleept Duitsland met zich mee of verbergt het zich achter? Het is de terugkerende vraag die maar niet goed beantwoord kan worden. De Duitse europarlementariër voor de Groenen Rebecca Harms is kritisch op Duitse en Oostenrijkse sociaal-democraten die afwijzend reageerden op een voorstel in de Amerikaanse senaat om de sancties tegen de Russische Federatie aan te scherpen. Mede als antwoord op de inmenging van het Kremlin in de presidentsverkiezingen waar president Trump geen antwoord op geeft.

Harms reactie is voorspelbaar en raadselachtig. Het is een publiek geheim dat de Duitse sociaal-democraten voor het karretje van de Russische belangen gespannen staan. Voormalig kanselier Gerhard Schröder heeft de SPD zwaar belast door zich in te laten huren door het Kremlin. Zijn biograaf Gregor Schöllgen stelt dat niets hem zo beschadigd heeft als zijn ‘Gazpromisering’. In zijn kielzog zoog de nog steeds machtige Schröder de SPD mee. Het verwijt kan verbreed worden dat Schröder door zijn Russische lobbywerk niet alleen zijn eigen aanzien, maar dat van de Duitse politiek beschadigd heeft. Minister Sigmar Gabriel voegt zich kritiekloos in die groef en praat de positie van Schröder na. Uiteraard kunnen de sociaal-democraten dit alleen doen tegen de achtergrond van opportunisme bij het Duitse bedrijfsleven dat wil profiteren van Russische opdrachten.

Harms speelt de onschuld als ze niet meent te begrijpen  waarom ook de christen-democratische kanselier Angela Merkel zich tegen het voorstel van de Amerikaanse senaat inzake het aanscherpen van de Russische sancties schaart. Harms weet dat Merkel ook onder invloed van het Duitse bedrijfsleven staat en in 2014 publiekelijk verkondigde dat gasproject Nord Stream II geen politiek maar een puur economisch project is.

Dat de belangrijkste Duitse politici als Gabriel en Merkel onder het mom van de autonomie van de EU het Amerikaanse voorstel afwijzen is potsierlijk en vals. Want zoals Harms stelt is het de Duitse regering van CDU en SPD dat in deze kwestie van Nord Stream II en energiepolitiek het Duits belang voor het Europees belang stelt. In een EU waar toch al zoveel anti-Duitse sentimenten leven vanwege de Duitse economische dominatie is die Duitse opstelling gevaarlijk, kortzichtig en contra-productief. De Duitse regering doet er onder druk van het eigen bedrijfsleven en lobbyisten als Schröder alles aan om Nord Stream II door te laten gaan. Ondanks kritiek van voornamelijk Oost-Europese landen die de toenemende afhankelijkheid van Russische energie afwijzen. Omdat energieonafhankelijkheid officieel EU-beleid is hebben deze critici ook bestuurlijk het gelijk aan hun zijde, maar door de Duitse obstructie krijgen ze die niet. Of anders gezegd, de besluitvorming in de EU was allang afgerond als de Duitse regering niet het eigenbelang voor het Europees belang had gesteld.

Kortom, de Amerikaanse senaat komt met het initiatief dat de Europese Commissie zelf had moeten nemen. Maar door onmacht, verdeeldheid en vermenging van economie met politiek niet kon nemen. Het is trouwens de verwachting dat de Republikeinse meerderheid in het Amerikaanse Huis, Witte Huis en Buitenlandse Zaken bij monde van ex-chef van Exxon/Mobil minister Rex Tillerson de voorgestelde sancties zullen afzwakken. Exxon/Mobil heeft vanwege investeringen die uitgesteld werden als gevolg van de sancties er belang bij dat de sancties afgezwakt worden. Trump zal geen stapje extra zetten om Europese bedrijven en de EU tegemoet te komen, maar wel om Nord Stream II te redden vanwege het Russische belang. Ook binnen het Team Trump zijn de lijnen naar het bedrijfsleven kort. Ex-ambassadeur Richard Burt staat op de loonlijst van Gazprom en heeft directe toegang tot Trump. Naar verwachting stelt hij zijn acties af met Gerhard Schröder. Van alle partijen is het de EU die het meest verdeeld opereert omdat het zich laat verdelen. Dat is de schande.

Duk valt Livestro persoonlijk aan. Maar weerlegt radicaal-rechtse samenzweringsverhalen en racistische theorieën niet

with 2 comments

Wat de buitenlandvisie van journalist Wierd Duk onbegrijpelijk maakt is dat hij waarschuwt voor Amerikaanse neoconservatieven (Nuland, McCain), maar even kritisch is op de EU met haar Oostelijk Partnerschap dat hij eveneens opvat als een verlengde van het neoconservatisme (Radek Sikorski, Bildt). Zo weegt bij hem het neoconservatisme zwaar en bepaalt dat in alle situaties zijn houding tegenover EU en NAVO. Duk meent geen Putinversteher of Putin apologeet te zijn -daarom reageert hij zo fel op Livestro-, maar als puntje bij paaltje komt maakt hij zich evenmin sterk voor de EU. Zelfs niet de vernieuwde, hervormde versie ervan die nu door toedoen van de Franse president Emmanuel Macron in de steigers wordt gezet. En die afstand neemt van de VS. Duk met de uitgesproken meningen over alles en nog wat is vooral tegen en nergens voor. Tot nu toe.

Een houding die zich tegen neoconservatieven in NAVO of EU verzet is trouwens goed verdedigbaar. Als die zich overigens ook uitstrekt tot kritiek op Russische neoconservatieven of neo- of re-nationalisten met hun eigen veiligheidsindustrie. Want de overeenkomsten tussen de VS en de Russische Federatie zijn groot. Het grote geld in die landen omvat een circuit van banken, bedrijven, veiligheidsdiensten, wetenschap en media dat geld naar de politiek omleidt. Buiten de controle van burgers en parlement om. Er zijn ook verschillen, want in de VS biedt de burgermaatschappij desondanks meer controle op de macht. Met persvrijheid, parlementaire onderzoeken die kunnen bijten, een onafhankelijke rechtspraak en een vrij toegankelijk politiek bestel. Dat alles is in de Russische Federatie zo goed als uitgeschakeld. Men zou kunnen zeggen dat president Trump zich spiegelt aan president Putin, maar nu pas tot ontdekking komt dat de Amerikaanse democratische instanties hem het niet zoals Putin mogelijk maken om alleen (of met een kern van getrouwen) te heersen.

Duk zou aan geloofwaardigheid winnen als hij de nuances over buitenlandse politiek die hij claimt te bezitten om zou zetten in een positief beeld van de EU. Welk beeld dat ook is. Om dat vervolgens in de media naar buiten te dragen. Dat zou zijn weerbarstige, deconstructieve houding ombuigen in positivisme en opbouw.

Er is iets wat Duk daarvan weerhoudt. Dan moet hij niet vreemd opkijken als anderen hem moeilijk kunnen duiden en vinden dat hij zich anders voordoet dan hij is. Op het risico van psychologisering, wat Duk lijkt dwars te zitten is dat hij tussen twee stoelen terecht is gekomen. Hij is in de rechts-populistische hoek aangeland als een zeilboot aan lager wal, maar vindt eigenlijk dat hij daar niet thuishoort. Maar hij kan er geen afstand van nemen. En vindt er bentgenoten die tegen de islam waarschuwen en met wie hij het goed kan vinden. Zo neemt hij de retoriek over waarin hij bij voorkeur joodse opinieleiders (Soros, Livestro, Anne Applebaum, Nuland) op de korrel neemt en makkelijk meegaat in samenzweringstheorieën. Wellicht niet omdat hij ze echt gelooft -want daarvoor acht hij zich te verstandig- maar omdat het hem gewoon overkomt.

Ik denk niet dat Duk een extreem-rechtse complotdenker is. Dat meent Duk te moeten weerleggen naar aanleiding van een artikel van Joshua Livestro waarin deze dit zou beweren. Maar Livestro zegt nergens in zijn artikel wat Duk er over zichzelf meent uit af te moeten leiden. Livestro heeft het over complotdenkers met een ondergangsobsessie die de democratie in gevaar brengen en denken volgens de lijnen van de samenzwering. Hoe men daar verder ook over denkt is Livestro’s opsomming waardevol omdat het alle hoofdpersonen aan de radicale rechterzijde van het politieke spectrum in hun diversiteit en onderlinge verschillen op een rijtje zet. Duk weet dat de aanduiding ‘extreem-rechts’ verwijst naar het gebruik van geweld. Maar de term ‘extreem-rechtse complotdenkers’ die Duk in zijn antwoord aan Livestro citeert komt in Livestro’s artikel niet voor. Dat geeft te denken over Duks zorgvuldigheid. Natuurlijk is Duk geen gevaarlijke oproerkraaier. Het gaat niet om zijn persoon, maar om een stroming in de Nederlandse politiek en journalistiek die het idee van ‘waarheid’ en de democratische instituties ondermijnen. Duk is er volgens Livestro een radartje in. Niet meer en niet minder.

Nog een persoonlijke noot. Duk meent dat de Nederlandse media ‘gelijkgeschakeld’ zijn en er van een diepgaand debat nauwelijks sprake is. Het artikel van de conservatieve Livestro waar Duk op reageert toont trouwens het tegendeel van die bewering aan. Want Livestro gaat in details en grote lijn de diepte in en bauwt geenszins de vermeend links-liberale kleuring van de Nederlandse media na. In februari 2015 blokkeerde Duk me op Twitter. Ik schreef daarover: ‘Ik ken Duk verder niet en heb geen idee over zijn deskundigheid of politieke opstelling. Ik ken hem alleen van Twitter waar het me opviel dat hij vooral aandacht besteedt aan overtredingen van Oekraïense zijde. Dat mag. Niks mis mee. Ik heb hem daar enkele keren via tweets op aangesproken om te polsen hoe objectief hij is. Da’s blijkbaar meer dan Duk aankan.’ Als Duk een diepgaand debat aan wil gaan en hij dit leest, dan kan hij me deblokkeren. Als hij werkelijk een diepgaand debat wil.

Foto: Schermafbeelding van deel opinie-artikel van Wierd Duk ‘Wierd Duk: ‘Livestro beschuldigt me zonder bewijs, wil me framen als gevaarlijke oproerkraaier’ in De Volkskrant, 7 juni 2017. Dit is een antwoord op een opinie-artikel van Joshua Livestro ‘Jalta-hoofdredacteur is klaar met paranoïde samenzweringsverhalen[en] en idiote racistische theorieën’ in De Volkskrant van 3 juni 2017.

The Real News: Let’s not be bipolar, Paul Jay

leave a comment »

Het zijn niet alleen rechts-populisten of rechts-nationalisten die de gevestigde orde ondermijnen en het liefst in een Leninistische kladderadatsch het leed en de chaos willen opjagen om op de puinhopen een nieuwe samenleving te bouwen. Als het daar dan nog ooit van komt. Het zijn ook links-radicalen van de loony left die er een handje van hebben om los van de feiten tot oordeelsvorming te komen. Ze zweren bij deconstructie die ze ontlenen aan allang overleden Franse filosofen. Of zij hebben blauwdrukken voor opbouw die niet verder gaan dan Marxistische-Leninistische geschriften uit vorige eeuwen. Het is lastig om gelovigen te overtuigen. Zoals Paul Jay van het progressieve The Real News. Daarom een reactie die hem aanspreekt op emotie. Er zijn trouwens voldoende media zoals The Young Turks of Democracy Now! die een open blik en een progressieve politieke stellingname uitstekend weten te combineren. Maar The Real News of  counterpunch blijven hangen in oude vijandbeelden of juist het omgekeerde daarvan: oude vriendschappen tegen beter weten in.

Jay is the biggest distraction. Jay thinks in contradictions. Jay is bipolar and lost in political translation. Of course the Russian Federation under the Putin regime is an authoritarian state. With no state af law, with no sound and open political system, with less human rights and homo rights than ever before, with no sound climate policy and with no free press. The Reals News couldn’t exist in the Russian Federation, Jay. It would be closed down by the authorities. A Russian Federation is a state with no power to the people. The Kremlin is harming and destroying the Russian Federation. These are all important points progressive people should care about. And they do. But so it seems not Jay. Am I right?

Of course the U.S. under president Trump, but also under the presidents Clinton, Bush and Obama is a shame. Its arrogance is great. Its self image of being exceptional is grotesque. The U.S. is not exceptional. Fo a Western democracy it is only exceptional  in its shortcomings and inequality. Look at its poor health system. Since Citizen United the U.S. has a flawed political system. Big money own both political parties. The army, the arms industry, the multinationals and the financial institutions are more powerful players than the people. That is weird and shouldn’t be so in a real democracy.

But let’s not be bipolar, Jay. Putin is the enemy of the Russian people. The Russian army, arms industry, companies and financial institutions are more powerful players than the people. Exactly the same as in the U.S.. And as said, there is hardly a free press in the Russian Federation.

The U.S. under Trump is a big threat to the world. And also the laughing stock, but that is another aspect. And before this baby-president Trump Bush or Obama misbehaved enormously in the Middle East or Afghanistan. Caught by an incorrect structure they were part of and without being able to cope with it they had to held the wrong structure in the sky.

But let’s not be bipolar, Jay. If one wants to be a real journalist one has to look at all sides before crossing the street of journalism where one lives. And it seems you refuse to do that, Jay. Or something stops you from doing that. You can not reason clearly and openly any more. You only look at one side. And you see a terrible American society. And right you are. But that is not the whole story, Jay. You can’t stop halfway. Because if you do you are not any more a real journalist who is eager to know the truth. Then you are a journalist who only wants to know what’s wrong at the sunny side of the street whereupon the darkness dips. But Jay, there is also a terrible Russian society with a terrible authoritarian system which takes its own people hostage. You must have heard about that Jay. So tell it without hesitation or reservation. You do not have to block psychologically.

So, how should you behave if you want to be a real, impartial journalist? It is simple. You show what you see and what you know. Tell the facts before you Before you have made an opinion. Trump and the structure he represents is a disaster. And also is Putin and the structure he represents a disaster. To his own people, to the people of the Baltics, Poland and Ukraine and to the world. Jay, it is not necessary to make Putin’s deeds  less severe or unpleasant or mention his delusions only partially because the American state is even more damaging. That’s not objective journalism as it should be, Jay. That is political activism that laterally deals with journalism. Probably a lot of fun for you and confirmation of your self image, but an unusable method of informing a public. So Jay, come to yourself if you want to be a real journalist who shows all sides of one coin.

Spannende week in Washington met getuigenissen voor de Senaatscommissie Intelligence. Definitief begin van Trumps einde?

with 6 comments

Komende week is een spannende week in Washington. Er kunnen heel wat bommen vallen op de regering en het presidentschap Trump. Bombshell is het nieuwe Breaking News. Het gaat om de getuigenis in een openbare hoorzitting van de onlangs door Trump ontslagen FBI-directeur James Comey op donderdag voor de Intelligence  commissie van de Senaat. Hoewel het er nog op hangt of Trump door een zogenaamde executive order dat de status van wet heeft Comey zal verbieden om te getuigen. Maar juridisch lijkt Trump niet sterk te staan voor zo’n verbod aan Comey en politiek zal het Trump verder in problemen brengen. Hoewel dat waarschijnlijk evenzeer geldt voor Comey’s getuigenis dat wel eens het fundament onder het presidentschap van Trump kan wegslaan. Hoewel Comey tegelijkertijd terughoudend zal zijn om het speciale onderzoek van Bob Mueller niet in de wielen te rijden. Daar hebben beide oud FBI-directeuren overleg over gehad.

Op woensdag getuigen NSA-directeur admiraal Mike Rogers en directeur National Intelligence Dan Coats voor deze senaatscommissie. Journalist David Corn van Mother Jones verwacht vooral van Rogers vuurwerk, zoals hij in het MSNBC-programma ‘The Point with Ari Melber’ vertelde aldus een verslag van RawStory: ‘We now know for certain that Vladimir Putin waged political warfare against America’s democracy with the election last year. While that’s going on, Donald Trump is saying, ‘No, it’s not happening.’ It’s like a guy in front of a bank robbery saying, ‘Nothing is going on here.’ He was helping.’ MSNBC-medewerker Steve Clemons zegt informatie te hebben die bevestigt wat Corn zegt, namelijk dat Mike Rogers of Dan Coats een bom zullen laten vallen in hun getuigenis voor de senaatscommissie Intelligence. Een spannende week in Washington.

Robert Reich over de Trump-Putin deal. Wat zouden ze met elkaar afgesproken kunnen hebben?

with 5 comments

Oud-minister en progressief politiek activist Robert Reich stelt zich voor wat een afspraak (‘deal’) tussen de presidenten Vladimir Putin en Donald Trump zou kunnen inhouden. Hij houdt een slag om de arm door niet te stellen dat er zo’n deal is, maar als die bestond zou die uit vijf elementen kunnen bestaan: verwerping NAVO, tegenwerking EU, afwijzing klimaatakkoord Parijs, protectionisme en beëindiging van de westerse sancties.

RawStory publiceert de kern van Reichs betoog dat min of meer samenvalt met de video na 12’10’’. Reichs ‘fantasy’ is het vermelden waard omdat het inzicht geeft in Trumps beweegredenen om te breken met de traditionele Europese bondgenoten en zijn rare, kritiekloze omgang met de Russische Federatie van Putin.

Wat Robert Reich schetst is eerder driebanden, dan schaken. Met effecten die zijn bedoeld om anderen tot gedragswijziging te brengen. Begonnen door Putin en gevolgd door Trump. Dat laatste vermoedelijk vanwege chantage door het Kremlin wegens compromiterend materiaal of Trumps economische afhankelijkheid van Russische banken, oligarchen en tussenpersonen. Diverse onderzoeken brengen dat op dit moment in kaart.

Het gaat over de relatie van Putin, Trump en de reactie daarop in de westerse publieke opinie en politiek. Reich waarschuwt niet zozeer voor Trump of Putin, maar voor de reactie op hun samenspel of liever op Trumps afhankelijkheid van Putin. Reich pleit voor het hooghouden van democratische instituties en het bewaren van de goede relatie van de VS met haar Europese bondgenoten. Ondanks het stoken van Putin in die relatie en het gedwee volgen van Trump moeten de EU en het Amerikaanse volk zich niet laten provoceren.

Robert Reich:
Say you’re Vladimir Putin, and you did a deal with Trump last year. I’m not suggesting there was any such deal, mind you. But if you are Putin and you did do a deal, what did Trump agree to do?

1. Repudiate NATO. NATO is the biggest thorn in your side – the alliance that both humiliates you and stymies your ambitions in the Baltics and elsewhere. Trump almost delivered on this last week by pointedly not reaffirming Article 5, which states that an attack on one NATO ally is an attack on all.

2. Antagonize Europe, especially Angela Merkel. She’s the strongest leader in the West other than Trump, and you’d love to drive a wedge between the U.S. and Germany. Your larger goal is for Europe to no longer depend on the United States, so you can increase Russia’s influence in Europe. Trump has almost delivered one on this, too. Now Merkel even says Europe can no longer depend on America.

3. Reject the Paris accord on the environment. This will anger America’s other allies around the world and produce a wave of anti-Americanism – all to your advantage. Nothing would satisfy you more than isolating the United States. Seems like Trump is about to deliver on this one, too.

4. Embarks on a new era of protectionism. Or at least anti-trade rhetoric. This will threaten the West’s economic interdependence, and loosen America’s economic grip on the rest of the world. Trump is on the way to delivering on this one.

5. End the economic sanctions on Russia imposed after the annexation of Crimea and Russian backing of separatists in eastern Ukraine. No delivery on this as yet, but you understand why. Trump has got to cope with all the suspicion in the U.S. over the deal he made with you to win him the presidency. Once that dies down, he’ll end the sanctions. (In the meantime, he’ll hand back to you two diplomatic compounds that were taken by the U.S. in late December as punishment for Moscow’s interference in the 2016 presidential election.)

And what did you agree to do, Vlad? Not only help him win the presidency, but also shut up about it so he wouldn’t be impeached and then convicted of treason.

In other words – if you did do a deal – Trump is still in the process of delivering on his side of it, as are you. That’s the art of the deal.

John McCain: Russische Federatie grotere dreiging dan ISIS. Bizar dat we daar nog van overtuigd zouden moeten worden

with 18 comments

Republikeins senator John McCain is hardliner op veiligheidspolitiek. Gematigd conservatief en voormalig presidentskandidaat. Feit is dat conservatieven op dit moment de beste kritiek op Trump bieden. Hoe sceptisch men ook kan zijn over McCains bedoelingen en zijn aanschurken tegen de veiligheidsindustrie, betere kritiek dan dit is er niet. Bij een Republikeinse en Democratische partij die allebei in verwarring zijn en hun oude vanzelfsprekendheden zijn kwijtgeraakt. McCain kiest zijn momenten en die zijn terug te voeren op zijn houding jegens de agressieve politiek van het Kremlin en een met Putin en zijn vrienden onbegrijpelijk meegaande president Trump. Uiteraard is kernmacht de Russische Federatie een grotere dreiging dan ISIS. Het is het verschil tussen een gecoördineerde actie van een staat en een ongeregeld zooitje dat een godsdienst heeft gekaapt. Het is bizar dat het uitgelegd moet worden. Er zijn talloze, voornamelijk rechts-nationalistische partijen die ISIS en de islam als de grotere dreiging afschilderen. Een stelling die uit de lucht is gegrepen.