George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Micha Kat

Vragen over een achtergrondartikel van de NYTimes over Demmink

leave a comment »

1668r

Diana Jean Schemo is een Amerikaanse journaliste die in 2003 door haar toenmalige werkgever de New York Times werd voorgedragen voor de Pulitzer Prijs, maar deze niet won. Haar specialismen zijn kindermisbruik, armoede, religie en cultuur. Ze is tegenwoordig als mede-oprichter, bestuurslid en eindredacteur werkzaam bij 100 Reporters dat meent nieuwe journalistiek te bedrijven. In mei 2008 verliet Schemo volgens haar LinkedIn-pagina de Times als nationale verslaggever onderwijs. Haar laatste artikel voor de Times dateert van 29 juni 2008, dat is dus ruim zes jaar geleden. Daarna wordt ze nog tweemaal ‘former reporter’ genoemd.

Op 17 december 2014 meldt Vincent Verwey voor Crimesite dat The New York Timesbinnenkort’ komt met ‘een groot achtergrondartikel over Demmink  waaraan een half jaar is gewerkt. Volgens bronnen van Crimesite komt de NYT met een onthulling over de gang van zaken rond de benoeming van Demmink tot SG in 2002.’ Verwey noemt de naam van de journalist niet. Joris Demmink is de voormalige hoogste ambtenaar van Justitie die in verband wordt gebracht met pedofilie, obstructie van de rechtsgang en chantage van Justitieministers.

Vandaag verwijst Klokkenluideronline van Micha Kat naar Crimesite en naar dit achtergrondartikel in de New York Times dat ‘na ongekende intimidaties van ambassadeur Rudolf Bekink en het Koninklijk Huis’ door de Times niet zou worden gepubliceerd. Bronnen die dit zouden aantonen worden aangeduid als ’bronnen uit de VS’ en worden dus niet gespecificeerd. De aanname van Kat valt dus niet te checken.

Nog vreemder wordt het als Kat het achtergrondartikel verbindt met Schemo: ‘Er zal zelden een artikel zijn geschreven in de geschiedenis van de journalistiek dat zo gevaarlijk wordt geacht als dat over Demmink en Nederland door journaliste Diana Schemo.’ Maar Crimesite noemt in het bericht van 17 december Schemo niet. Kat verwijst naar een eigen bericht van 17 december: ‘Micha was een belangrijke bron voor journaliste Diana Schemo die dit artikel schreef. Schemo sprak anderhalf jaar geleden vier uur lang met Micha over de zaak-Demmink in hotel Krasnapolsky in Amsterdam. Schemo heeft anderhalf jaar lang geprobeerd haar artikel gepubliceerd te krijgen.’ Met de omschrijving ‘dit artikel’ verbindt Kat de Times en Schemo aan elkaar.

Er resteren volop vragen over een achtergrondartikel van Diana Schemo over Demmink dat The New York Times zou publiceren, maar onder druk van de Nederlandse regering en het Koninklijk Huis ingeslikt zou hebben. Nog los van de inhoud van mogelijke onthullingen. Het past trouwens wel in een patroon van de Times als gezagsgetrouwe krant die buigt voor de macht, waarop Glenn Greenwald meermalen heeft gewezen. Maar Schemo is al zes jaar niet meer verbonden aan de Times, doet daar geen klussen meer voor en is nu betrokken bij 100Reporters. Crimesite praat over een onderzoek van een half jaar en Kat van anderhalf jaar.

Maar het grootste raadsel van deze episode is waarom de Nederlandse media niet met de ultieme onthulling komen ‘rond de benoeming van Demmink tot SG in 2002’. Mogelijk kan het gewraakte achtergrondartikel elders verschijnen. Het beste zou zijn als Nederlandse media samenwerking zoeken met Diana Schemo of The New York Times om het artikel alsnog te laten verschijnen. Als ultiem bewijs dat het geen spookverhaal is.

Foto: Strobridge & Co. Lith., Thurston the great magician, circa 1910.

Advertenties

Verborgen agenda van Demmink komt boven water. Dus?

with 2 comments

JDTV registreert op 27 september 2013 een rechtszitting met Joris Demmink voor de Rechtbank Utrecht. Zijn advocaat Harro Knijff is aan het woord. Internetmedia zoals De Demmink Doofpot die de kwestie Demmink kritisch volgen zien brekend nieuws in dit fragment. Maar dat valt te bezien. Opmerkelijk is dat advocaat Knijff uit een agenda citeert om aan te tonen dat Demmink niet in Turkije was: ‘zijn eigen agenda laat zien dat hij op de datum van 20 juli 1996 in Nederland aanwezig was en enkele dagen daarna in Brussel’. Maar in de pas gepubliceerde pleitnota van advocate Adèle van der Plas blijkt dat Demmink in oktober 2011 te zijn gehoord voor een oriënterend feitenonderzoek. Hij liet toen optekenen dat zijn diplomatieke agenda waren vernietigd en hij zijn persoonlijke agenda’s ‘niet meer kon vinden’. Ze zijn nu dus teruggevonden.

In een andere ontwikkeling laat advocaat Knijff namens Demmink in Trouw weten dat zijn cliënt van het AD een schadevergoeding van 100.000 euro eist. Want: ‘Het betreft volgens hem immateriële schade die zijn cliënt zou hebben ondervonden van een publicatie in de krant over verondersteld misbruik van minderjarige jongens.’ Het AD schreef in oktober 2012 dat Demmink contact had met een pooier van minderjarige jongens en met de jongens zelf. Toen al dreigde Knijff met stappen tegen het AD. Een jaar later is het zover. En ook loopt er in Arnhem nog een zaak tegen Demmink die aangespannen is door twee Turkse jongens die zeggen in Turkije misbruikt te zijn door Demmink. Hij ontkent in Turkije te zijn geweest terwijl verschillende getuigen en slachtoffers het tegendeel beweren. Naar de kwestie-Demmink is nooit een diepgaand onderzoek verricht.

Wat voor onderzoek komt er naar Demmink: toe- of ontdekken?

with 13 comments

demmink2

De affaire-Demmink gaat maar niet liggen. Een kwestie van vertraging, misleiding en ontkenning. Centraal staat Joris Demmink de tot 1 november 2012 hoogste ambtenaar van het ministerie van Justitie. Hij wordt al jarenlang in verband gebracht met het seksueel misbruik van minderjarigen. Maar ook met machtsmisbruik, obstructie van de rechtsgang, intimidatie van de media en chantage van hooggeplaatsen. Omdat er nooit een diepgaand onderzoek is verricht naar de beschuldigingen bestaat er al jaren een patstelling. Met als gevolg onzekerheid over wat Demmink precies aangewreven kan worden. Dit is een ongewenste situatie die de opeenvolgende ministers van Justitie door een aanwijzing om deze zaak te onderzoeken hadden kunnen voorkomen. Ze deden dat niet en hebben de schijn gewekt Demmink in bescherming te hebben genomen.

Vandaag meldt het AD dat het OM een onderzoek is gestart naar Demmink. Vraag is of het deze keer eindelijk om een diepgaand onderzoek gaat dat probeert alle feiten boven water te krijgen. Aanleiding is een brief van het Turkse OM waarin staat dat ‘Demmink op 20 juli 1996 Turkije is ingereisd’. Een onbetekend feit ware het niet dat Demmink en z’n advocaat altijd hebben ontkend dat Demmink in de jaren ’90  in Turkije was. Waar-ie minderjarigen misbruikt zou hebben. De Rijksrecherche heeft afgelopen jaar een oriënterend feitenonderzoek naar de reisbewegingen van Demmink in Turkije gehouden. Dat kwalificeerde minister Opstelten als gedegen onderzoek. Hiermee introduceerde hij een onderzoekscategorie tussen oriënterend en diepgaand. Wat gedegen betekent is onduidelijk. Hoe dan ook is er nooit een diepgaand onderzoek verricht.

Gezien de voorgeschiedenis is het de vraag of er vertrouwen valt te ontlenen aan de nieuwste ontwikkelingen. Is de tijd rijp voor een onderzoek dat ontdekt, en niet toedekt? Henk Rijkers van het KN weet het deze keer zeker. Hij noemt de instelling van een onderzoek door het OM een doorbraak in de affaire-Demmink. Maar dat valt nog maar te bezien. Vraag is of het gezien de betrokkenheid van allerlei ministers, hooggeplaatsten en politieke partijen al tijd is voor een niet-gestuurd, onafhankelijk onderzoek. Dus zolang betrokkenen als Ivo Opstelten en Piet Hein Donner nog hoge posities in het openbaar bestuur bezetten. Mogelijk moeten we nog enige jaren wachten op de echte waarheid over Demmink. Hoewel sommigen het antwoord al weten.

Foto: Joris Demmink. Credits: NRC/Maarten Hartman.

Zie hier voor alle stukken van dit blog over Joris Demmink.

Berichtgeving over pedofilie heeft haken en ogen: Demmink

with 5 comments

g260-01

Alweer een bericht uit de Amerikaanse pers over een zweer uit het verleden die verborgen werd gehouden. Over pedofilie in de katholieke kerk. Een onderwerp waarbij de emoties hoog op kunnen laaien. Zo hoog zelfs dat critici die het bij de feiten willen houden zich gedwongen zien om afstand te nemen van degenen die overal een samenzwering in zien. Een typisch geval van paranoia. In hedendaags taalgebruik: de aluhoedjes.

Hier is vanaf 2010 herhaaldelijk aandacht besteed aan Joris Demmink. Tot voor kort de hoogste ambtenaar op het ministerie van Veiligheid en Justitie. Dus een machtig man in zijn tijd. Hij wordt al meer dan 10 jaar in verband gebracht met sexueel misbruik van minderjarigen. De zaak is vooral interessant -want er is nog geen afloop- vanwege de vermeende obstructie van de rechtsgang, de klassejustitie en de doofpot. Van zowel de Nederlandse rechtsstaat als de politieke klasse die had moeten optreden staat de geloofwaardigheid op het spel. Da’s omvattender dan het nooit goed te praten onrecht dat een individu als Demmink anderen aandoet.

Onder de paraplu van aandacht voor pedofilie schuilen dus vele opvattingen. Voor geïnteresseerden valt het onderscheid tussen kwaadheid, napraterij, narcisme, waanzin, rancune, heksenjacht en journalistiek niet meer te maken. Ze haken af. En ook de media wagen zich niet in het mijnenveld. Vanuit een taak van algemene berichtgeving doen ze plichtmatig verslag van de meest duidelijke gevallen. Jimmy Savile, Jerry Sandunsky of katholieke priesters. Verder kijken durven ze niet. Bevreesd om in het verkeerde kamp terecht te komen.

In Los Angeles waren het aartsbisschop Roger Mahony en de verantwoordelijke voor kindermisbruik monseigneur Thomas Curry die priesters met een beschuldiging aan hun broek naar een andere staat stuurden om vervolging te ontlopen. Die praktijk heeft tot 1987 geduurd. Mahony en Curry probeerden ook pedofiele priesters ervan te weerhouden om de waarheid tegen therapeuten te zeggen omdat deze verplicht waren om de misdaden te rapporteren. Ook deze zaak is nog niet afgerond. Pedofilie snijdt hard door de tijd.

Foto: Gezusters Maria en Ursula van Beckum op de brandstapel te Delden, 1544. Jan Luyken, 1685. Rijksmuseum.

Demmink: So squeeze me, but don’t tease me

with 5 comments

popvox

Nederland werkt zich door afwachtend handelen steeds meer in de nesten met de affaire-Demmink. De druk vanuit de VS wordt opgevoerd. Op 19 december heeft de Republikeinse afgevaardigde uit New Jersey Chris Smith een resolutie ingediend die de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken oproept om de zetel van het Internationaal Hof van Justitie uit Nederland te verplaatsen. Politiek een kansloze oproep, maar publicitair een tijdbom. De reputatie van Nederland wordt steeds meer beschadigd door de affaire-Demmink.

Vanuit het idee van normen en menswaardigheid is een opvallende samenwerking ontstaan tussen diverse partijen. Mensenrechtenadvocate Adèle van der Plas richtte de ‘Bakker Schut Foundation for Universal Rights Research op omdat ze onregelmatigheden in de rechtsgang bespeurde. Oorzaak: ‘de ervaringen die advocaat Adèle van der Plas heeft opgedaan in de rechtszaak tegen haar cliënt Hüseyin Baybasin die door het Nederlandse Openbaar Ministerie willens en wetens op illegale gronden is vervolgd’. Van der Plas komt de eer toe de zaak-Demmink op de agenda te hebben gehouden en inhoudelijk body te hebben gegeven.

Publicist Micha Kat heeft afgelopen jaren eveneens aandacht aan de zaak-Demmink besteed. Eerst deed-ie verslag op klokkenluideronline.nl en toen dat wegens smaad op last van de rechter werd gesloten op klokkenluideronline.net. Zijn site bevat veel hoofdletters en suggesties. Vraag of Kat de behandeling van de zaak door zijn optreden bespoedigd of vertraagd heeft valt lastig te beantwoorden. Zijn reputatie die deuren sluit doet de zaak geen goed. Maar hij stond wel lange tijd als enige voor de deur te demonstreren.

De rol van Kat is vanaf dit jaar overgenomen door Henk Rijkers van het Katholiek Nieuwsblad die als enige journalist regelmatig kritische aandacht aan Demmink besteedt. In mindere mate doet Koen Voskuil van het AD hetzelfde. Hij meldde op 6 oktober dat Demmink regelmatig contact had met een pooier van minderjarige jongetjes. Demmink kondigde tegen het AD een bodemprocedure aan wegens ‘onjuiste berichtgeving‘. Een manier om de zaak op de lange baan te schuiven. Het komt overeen met de conclusie uit 2004 van toenmalig NOS-Journaal hoofdredacteur Hans Laroes dat Demmink alles via onderonsjes probeert te regelen (p.124).

Projectontwikkelaars vader en zoon Poot hebben een appeltje te schillen met de gevestigde klasse omdat ze zich miskend voelen bij de ontwikkeling van ChipsholNederland kent klassejustitie. Ze zijn de inspiratoren en financiers van de sites de demminkdoofpot.nl en arrestdemmink.com. Die laatste op de Amerikaanse publieke opinie gericht. Ze hebben met hun journalistieke sites de informatie op een rij gezet en de zaak-Demmink voor buitenstaanders inzichtelijk gemaakt. In zekere zin volgen de vragen van Chris Smith hieruit.

Tenslotte is er een christelijk geïnspireerde factie die zich bezighoudt met Demmink, kinderhandel en de obstructie van de rechtsgang. Omdat Demmink en betrokkenen als de ministers Opstelten, Rutte en staatssecretaris Teeven allen VVD-ers zijn heeft dit een partijpolitieke dimensie. Wellicht daarom zit CDA-Kamerlid Pieter Omtzigt sinds kort dicht op de zaak. Samen met Peter Oskam heeft-ie kamervragen gesteld. De Italiaanse katholieke Europarlementariër Luca Volontè deed in de Raad voor Europa hetzelfde.

Tussen bovengenoemde betrokkenen lopen lijnen. Omtzigt en Volontè zijn lid van dezelfde christelijke politieke familie. Van der Plas getuigde in oktober voor Chris Smith in de Helsinki Commissie van het Amerikaanse congres. Smith baseert zich weer op de site arrestdemmink.com van Jan en Peter Poot. Evenals de mensenrechtenorganisatie Rebecca Project for Human Rights die net als Smith druk zet op de Amerikaanse publieke opinie. Daar kunnen burgers hun mening geven. De spreekwoordelijke PopVox. Het net om de verdedigers van Joris Demmink sluit zich. Knijp me, maar plaag ons niet, daarmee komen ze niet meer weg.

Foto: Schermafbeelding van het Amerikaanse popvox om de mening te geven over resolutie 838 door Chris Smith ingediend in verband met de zaak-Demmink.

Written by George Knight

21 december 2012 at 18:01

Geplaatst in Media, Politiek, Recht

Tagged with , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Worden sites door Zweedse overheid vanwege WikiLeaks gesloten?

leave a comment »

blog

Informatievrijheid en internetvrijheid spiegelen als vraag en aanbod. In een ideale situatie. De gebruiker zoekt en de bron geeft informatie. Maar de situatie is niet altijd ideaal. Soms mogen gebruikers niet weten dat het hun verhinderd  wordt de bron te vinden. Want wie beseft dat iets wordt achtergehouden voelt nattigheid. En wordt alert en gaat zoeken. Een gewaarschuwd mens telt voor twee. Op internet misschien wel voor 10.000.

De macht streeft daarom naar haar eigen ideale situatie die anders is dan dat van de gebruiker of de bron. Da’s een beeld dat de zoeker naar informatie niet alert maakt. Openbaarheid is binnen handbereik voor wie de juiste weg vindt, heet het. Kennis is dus macht. Ook kennis over het achterhouden van kennis is kennis.

De Zweedse sites undermattan.com en corruptio.blog.com zijn de afgelopen weken uit de lucht gehaald. Ze zouden niet aan de richtlijnen voldoen. Wie echter de ‘Terms of Service‘ leest begrijpt niet wat de reden is. Het Australische Crickey vraagt zich af wie deze Zweedse sites geblokkeerd heeft die het opnamen voor Julian Assange en WikiLeaks. Crickey zegt dat de groep achter undermattan.com claimt dat een speciale informatie unit van het Zweedse leger de site heeft afgesloten. Web tracking sites laten zien dat undermattan.com druk werd bezocht door de Zweedse overheid, politie en leger. Zo blijkt uit de te herleiden adressen.

Corruptio is in de lucht op corruptio.blogside.se. Undermattan.com plaatste er onderstaand commentaar op 11 december. Of de sites terecht zijn gesloten valt van een afstand lastig te beoordelen. Merkwaardig is echter dat er geen rechtszaak aan vooraf is gegaan. Zoals in Nederland gebeurde met klokkenluideronline.nl van Micha Kat dat in opdracht van de rechter werd gesloten. Als zelfs de rechter er niet aan te pas komt en politieke sites die een regering kritisch volgen worden gesloten zonder enige uitleg, dan lijkt er iets goed fout met de openbaarheid. Informatievrijheid en internetvrijheid zijn niet vanzelfsprekend. We zijn gewaarschuwd.

Blog2

Foto 1: Schermafbeelding van melding door blog.com dat undermattan.com en corruptio.blog.com op zwart zijn gezet.

Foto 2: Schermafbeelding van oproep van undermattan.com op corruptio.bloggsida.se, 11 december 2012.

Joris Demmink: waarom beschermt organisatie een machtige pedofiel?

with 2 comments

Welk mechanisme treedt in werking als kinderen misbruikt worden door machtige mannen? Het Amerikaanse HuffPost Live noemt presentator Jimmy Savile, coach Jerry Sandunsky en Joris Demmink die niet op zichzelf stonden. Hoe komt het dat de BBC, een universiteit of het ministerie van Justitie en de politieke top van Nederland pedofielen beschermen? Naar Joris Demmink die beschuldigd wordt van kindermisbruik is nooit een grondig onderzoek ingesteld. Advocate Adèle van der Plas beweert juist dat een onderzoek naar Amsterdamse jongensbordelen gestopt werd toen hoge politici in beeld kwamen. Wie zit achter de doofpot?

Dr. Carla Van Dam geeft een aannemelijke verklaring waarom onderzoeken naar machtige pedofielen niet doorgezet worden. Een organisatie die met verdachtmakingen van pedofilie wordt geconfronteerd zal altijd een verkennend onderzoek verrichten dat nooit passend zal zijn omdat de onderbouwing met harde feiten nog niet rond is. Vervolgens wordt het onderzoek niet doorgezet en zijn ineens velen betrokken. Uiteindelijk spannen alle betrokkenen ondanks verschillende belangen noodgedwongen samen in het ontlopen van een diepgaand onderzoek. De beschuldigde wil vanzelfsprekend geen onderzoek, de onderzoekers willen niet herinnerd worden aan hun onvolledige onderzoek en de anderen binnen de organisatie denken aan hun eigen hachje en houden zich op de vlakte. De organisatie schermt zich af, wil geen schade oplopen en ontkent.

Maar die schade is er wel. Bizar aan de zaak Demmink is dat de associaties van frustratie van de rechtsgang, machtsmisbruik en klassejustitie het beeld van Nederland in het buitenland schade aandoen. Met name in de VS waar de publiciteit tegen Joris Demmink zich concentreert. Aangezwengeld door de site arrestdemmink.com die gefinancieerd wordt door de familie Poot. Het getuigt van slecht beleid dat de politiek dit laat voortetteren en niet pro-actiever optreedt dan de bezwerende ontkenning dat er niets aan de hand is.

Op dit moment loopt er juridisch nog een lijntje richting Demmink. De Hoge Raad is in september tot de conclusie gekomen dat advocaat-generaal Aben zelf onderzoek kan verrichten naar de gegrondheid van het herzieningsverzoek in de zaak Baybasin. Dat gaat om de onregelmatigheden in telefoontaps en het opsporingsonderzoek naar Baybasin. In oktober heeft Diederik Aben de formele opdracht gekregen. De aanvullende conclusie van de advocaat-generaal kan leiden tot een herziening van het vonnis tegen Baybasin.

Foto: Raad voor de Rechtsspraak, Den Haag. Credits: Levien Willemse Rotterdam