George Knight

Debat tussen links en rechts

Armando Museum gaat dicht in Amersfoort

with 14 comments

Soms verschijnen er berichten in de publiciteit die logisch lijken, maar dat bij nader inzien niet zijn. Maar toch zinvol omdat ze een waarheid vertellen die anders ongenoemd zou blijven. Het gezegde dat dronken mensen en kinderen de waarheid vertellen moet uitgebreid worden met lokale bladen. Ze beseffen niet altijd hoe veelzeggend berichten zijn die ze doorgeven. Het gaat om de internet-site van DeStadAmersfoort.nl met een bericht over het Armando Museum.

De achtergrond is dat het Armando Museum om economische redenen weg moet uit Amersfoort en het oog heeft laten vallen op landhuis Oud-Amelisweerd. Een rijksmonument met zeldzaam cultureel erfgoed in een aantrekkelijke omgeving. De gemeente Utrecht is eigenaar van het landhuis en heeft een raadscommissie verzocht om voor 1 september met een plan van aanpak te komen dat bekijkt of het behoud van cultureel erfgoed en de bedrijfsvoering van een museum zijn te combineren. Da’s vertraagd tot 1 oktober.

Het bericht suggereert dat Amersfoort beslist over de huisvesting van het Armando Museum in landhuis Oud-Amelisweerd. Da’s onzin. Voor de volledigheid, het landhuis is niet gelegen op het grondgebied van de gemeente Amersfoort. Maar in Bunnik en in het bezit van de gemeente Utrecht. Kortom, college en raad van Amersfoort gaan over de sluiting van het Armando Museum in Amersfoort, maar niet over de huisvesting van dat museum buiten de gemeentegrenzen. Ook niet in een commissie die de gemeentegrenzen te buiten gaat.

Nu vermoed ik dat de journalist een en ander niet uit de duim zuigt en betrouwbare bronnen gebruikt. Die door een afdeling voorlichting van de gemeente Amersfoort zijn aangereikt. Of misschien zelfs door het Armando Museum Bureau en Amersfoort-in-C. Want deze laatste instanties hebben eerder geprobeerd om de waarheid naar hun hand te zetten en voldongen feiten te creëren. Dat maakt het er alleen nog maar erger op omdat het de bestuurlijke besluitvorming doorkruist.

Want zoals gezegd is het een raadscommissie van de gemeente Utrecht die met een plan van aanpak komt. De procedure is dat de Utrechtse cultuurwethouder Lintmeijer betrokken maatschappelijke organisaties consulteert die hun lezing geven. Op voorstel van het Utrechtse college wordt naar verwachting in oktober in de Utrechtse raad een besluit genomen of de verhuizing van het Armando Museum naar Oud-Amelisweerd passend is. De discussie is nooit gegaan over de vraag of een Armando Museum nodig is op de plek, maar meer onder welke voorwaarden het mag functioneren. Da’s jammer want iedereen wil daar wel zitten.

Als het groene licht door Utrecht wordt gegeven, dan gaat het over de vraag onder welke randvoorwaarden de exploitatie gevoerd mag worden. Dat gaat naast structurele, ook over incidentele kosten. Dat laatste houdt bijvoorbeeld in wat Bunnik en Utrecht bijdragen aan de infrastructuur van parkeerplaatsen en toegangswegen.

Amersfoort-in-C heeft bij monde van directeur Marco van Vulpen in de publiciteit gezegd uit te willen gaan van een minimum bezoekersaantal van 30.000 per jaar. Ook circuleren cijfers die duiden op een uitloop naar 90.000 bezoekers per jaar voor het nieuw op te richten Museum Oud-Amelisweerd en directe omgeving.

Het zijn echter niet Amersfoort-in-C en de gemeente Amersfoort die de laatste stem hebben, ondanks de bruidsschat van 1 miljoen euro die Amersfoort meegeeft. De kosten om een museum in het rijksmonument Oud-Amelisweerd in te richten bedragen naar zeggen van het Armando Museum Bureau ruim 4,5 miljoen euro. Da’s nog niet gedekt en denkbaar is dat de kosten hoger worden als men eenmaal aan de slag gaat. Juist vanwege het bijzondere en kwetsbare karakter van het rijksmonument.

Formeel is er nog niets beslist over de verhuizing van het Armando Museum naar landhuis Oud-Amelisweerd. Als het Utrechtse college de eigen besluitvorming en de betrokken maatschappelijke organisaties serieus neemt dan is er ook informeel nog niets beslist. Er ligt een intentie, maar die lag er in november 2010 ook al. Het lijkt erop dat een lokaal blad gebruikt wordt door belanghebbenden binnen Amersfoort om druk te zetten op de besluitvorming binnen college en raad van Utrecht. Vraag is of Utrecht deze inmenging prettig vindt.

Foto: Koppelpoort Amersfoort, 2008

14 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. Mooie foto van de Koppelpoort. Dat geeft een goede indruk van bijv. de twitterberichten van mw. Ploum , zij koppelt alles aan elkaar.
    http://twitter.com/#!/YvonnePloum

    Bijv.
    YvonnePloum
    #Amelisweerd grootste toeristische trekpleister Provincie Utrecht. Mooi perspectief voor MuseumOudAmelisweerd met #Armando Collectie!
    25 sep

    Inderdaad, het hoge bezoekersaantal van de landgoederen geeft perspectief, ook voor een Museum-Oud-Amelisweerd dat helemaal op zichzelf staat en de historie van het huis en de landgoederen als uitgangspunt heeft.

    YvonnePloum
    Vanmiddag bijeenkomst culturele veld: ‘Bezuinigingen en wat nu’? #Armando #Museum voorop in onorthodoxe aanpak #Armando naar #Amelisweerd.
    26 sep

    Advocatenkantoor Wijn en Stael organiseerde deze bijeenkomst. Ben benieuwd naar de onorthodoxe aanpak die tevens bezuinigingen oplevert. .

    YvonnePloum
    Terug van zonnige aftrap uitvoeringsprogramma #HistorischeBuitenplaatsen op Beerschoten. Veel enthousiasme ook voor plannen #OudAmelisweerd
    29 sep 11

    De Provincie Utrecht gaf de aftrap voor het jaar van de Historische Buitenplaatsen in 2012. Is het enthousiasme gericht op de plannen van de Armando-organisatie of is men enthousiast over de zeer bijzondere historische en authentieke staat van het landhuis?

    Anneke Visscher

    Anoniem

    30 september 2011 at 17:34

  2. @Anneke
    Dat koppelen van alles aan alles is onderhand het kenmerk van dit project geworden. Dat direct betrokkenen als Yvonne Ploum en Marco van Vulpen dat doen valt nog enigszins te begrijpen. Ze halen alles uit de kast om hun project te doen slagen. Daartoe gaan ze door roeien en ruiten als dat nodig is. Ze kleuren de werkelijkheid wat bij. Dat ze daarbij de bestuurlijke zorgvuldigheid niet voorop zetten valt ook te begrijpen. Als ze afwachten, dan zijn ze weg.

    Maar onbegrip ontstaat als provinciale en gemeentelijke bestuurders daarin meegaan. De grootste fout maakten ze in het begin door na te laten om voldoende kritische vragen over de uitgangspunten te stellen. Zij hebben in tegenstelling tot Van Vulpen en Ploum wel hun bestuurlijke zorgvuldigheid te verliezen. Deze bestuurders moeten verantwoording afleggen. Nu lijkt het me ook weer niet zo niet dat ze lichtvaardig zijn of er met hun pet naar gooien. Want een wethouder of provinciaal bestuurder beseft hoe de publiciteit op een feit kan springen.

    Maar tussen zorgvuldigheid en onzorgvuldigheid speelt ook nog zoiets als relevantie, toelichting en openbare verantwoording. Want twee aspecten vallen op in alle plannen om het Armando Museum van Amersfoort naar Oud-Amelisweerd te verhuizen. Namelijk dat de besluitvorming zich achter de schermen afspeelt en op geen enkele moment inzichtelijk wordt gemaakt. Cryptisch is het steekwoord dat optreden en toon samenvat.

    Tevens is nooit een voldoende inhoudelijke noodzaak aangetoond om het Armando Museum in Oud-Amelisweerd te huisvesten. Sterker nog, er is in de (semi)-openbaarheid zelfs nooit geprobeerd uit te leggen wat het algemeen belang is om dit Armando Museum naar een kwetsbaar rijksmonument te verhuizen.

    En in het verlengde daarvan is nooit serieus gekeken naar de haalbaarheid van een andere locatie voor het Armando Museum. En als dia-positief daarvan is nooit serieus gekeken naar een andere bestemming van het zomerverblijf Oud-Amelisweerd. De toeristische toplocatie Amelisweerd is voor vele (culturele) instellingen aantrekkelijk. Dat hoef je als gemeente Utrecht niet weg te geven aan de eerste die brutaal langskomt.

    Naar mijn idee is de logica van vele stappen die tot nu toe genomen zijn ver te zoeken. Of laat ik het anders zeggen, ik zie het niet. Al sinds november 2010.

    Er is trouwens nog een ander merkwaardig aspect. In Amersfoort komen per 1 januari 2012 of kort daarna twee gebouwen vrij met een culturele bestemming. In beide is eerder een museum gevestigd geweest. Ofwel, de ruimtes hebben zich bewezen als museum. Namelijk het Rietveldpaviljoen de Zonnehof en de Elleboogkerk. Nu is er het plan om het Armando Museum te verhuizen naar rijksmonument en zomerverblijf Oud-Amelisweerd te Bunnik dat van onder tot boven vol zit met cultureel erfgoed. Zelfs cultureel erfgoed op alle plekken ademt. Zodat de normale bedrijfsvoering van een werkend museum nauwelijks mogelijk is. En als het al mogelijk is door de bescherming van gebouw en erfgoed -Chinees en Jugendstil-behang- extra duur en ingewikkeld wordt.

    Amersfoort heeft een miljoen euro gekregen voor de brand in de Elleboogkerk. Die zouden aangewend kunnen worden voor de inrichting van een Armando Museum in een van de twee gebouwen binnen Amersfoort. Zoals het in de overeenkomst tussen de gemeente Amersfoort en bruikleengevers ooit bedoeld en juridisch vastgelegd was. En wie weet stopt de provincie Utrecht er nog wat fondsen in. Of de rijksoverheid. Of de BMC Groep.

    Kortom, is uiteindelijk een Amersfoortse bestemming niet meer overeenkomstig het algemeen belang? Het lijkt in elk geval logischer dan het lastige rijksmonument Oud-Amelisweerd dat als zomerverblijf ’s winters niet normaal valt warm te stoken om te bouwen tot museum. Of anders gezegd, de cultuursector zal komende jaren overal een stapje terug moeten doen vanwege de bezuinigingen, maar niet waar het het Armando Museum betreft. Zo lijkt het in de plannen van het Armando Museum Bureau. Dat een ruime en luxe gratis jas aangemeten krijgt door het Utrechtse college. Hoe gaan de verantwoordelijke bestuurders in een tijd van schaarste een overbodig en verre van logisch project verantwoorden? Ik ben benieuwd.

    George Knight

    30 september 2011 at 18:39

  3. George, wat is trouwens jouw mening over de gang van zaken rond de collectie Eijck?
    Deze bevindt zich in Kasteel Wijlre in prive-bezit, maar wordt (deels?) aangekocht door het Bonnefantenmuseum dankzij een bedrag van de Provincie Limburg, dat bestaat uit 2 mio subsidie en 1 mio lening. Bijna was dit echter gedwarsboomd door het college van VVD-PVV-CDA, maar het CDA kwam tot inkeer.
    Zo op het eerste gezicht is e.e.a. veel gunstiger verlopen dan voor bv. de Armando collectie, maar het is wel een vaag verhaal. Zo is het onduidelijk of de collectie, die een Gesammtkunstwerk wordt genoemd, bijeen blijft op de huidige locatie, die kwetsbaar is voor intensief bezoek. Het echtpaar Eijck bezit zowel 17e eeuwse meesters als modern werk (w.o. Dumas). In de berichtgeving lees je zowel dat ‘de collectie voor Limburg behouden blijft’ als dat de PVV van mening is dat het om ‘elitaire kunst’ gaat – alsof niet iedereen hetzelfde beeld voor ogen heeft. Maar de adder onder het gras is dat het CDA nu als voorwaarde aan kasteel/collectie stelt het ‘beter toegankelijk worden voor het grote publiek’.
    Heb jij toevallig kijk op deze kwestie? Zie http://www.volkskrant.nl/vk/nl/3372/beeldende-kunst/article/detail/2938422/2011/09/30/Hommeles-in-Limburg-PVV-en-VVD-woedend-om-elitaire-kunstaankoop-CDA.dhtml en http://www.zuiderlucht.eu/operatie-hedge-house/.

    Joke Mizée

    1 oktober 2011 at 22:12

  4. @Joke
    Ik heb geen kijk op deze kwestie omdat ik de collectie niet ken. Kasteel Wijlre heb ik nooit bezocht. In beginsel ben ik voor het aankopen van waardevol kunstbezit in particuliere handen. De toevoeging van de PVV dat een collectie ‘elitair’ zou zijn bevestigt me slechts in de overtuiging dat etikettenplakkers woorden tekort komen. In mijn ogen is dat even plat als de PVV het etiket populistisch of extremistisch op te plakken. Het zegt weinig en verklaart onvoldoende over wat voor kunst en omgeving het gaat.

    De pretentie van Gesammtkunstwerk lijkt me achterhaald omdat tijden veranderen. Dat kan naar mijn idee zonder probleem naar deze tijd vertaald worden. In die zin dat de kern overblijft.

    Hoewel, in museumgoudA ontstond iets vergelijkbaars met de historisch belangrijke collectie hedendaagse kunst van vrouwen die in tientallen jaren onder de inspiratie van Josine de Bruyn-Kops was verzameld. In expliciete opdracht van de gemeente. Om economische redenen vond een museumdirecteur het vervolgens nodig om daar een streep onder, en zelfs door te zetten. Een topstuk werd verkocht. Da’s in dat geval een culturele verarming omdat het om een historisch waardevolle collectie ging. Ofwel, de continuiteit wordt onnodig onderbroken.

    Hoe dat in Wijlre zit weet ik dus niet. Als de collectie van belang is dan zeg ik aankopen. Anders niet. Feit dat het Bonnefantenmuseum zich erachter zet doet vermoeden dat het om een belangrijke collectie gaat.

    Toch moeten we oppassen. Want het budget voor de totale cultuursector is beperkt. En de grootste bezuinigingen moeten nog komen. Het vlees gaat van de botten. Dus slechts een basisstructuur kan ondersteund worden. Met wat topkunst om ons in het buitenland niet te belachelijk te maken. Degenen die voor zichzelf meer claimen zoals het Armando Museum vind ik tamelijk solistisch en zou ik bijna zeggen: asociaal. Mede omdat de inhoudelijke noodzaak voor de uitgaven niet aangetoond wordt door excellentie. Zeg bijzondere kwaliteit van het ensemble. Zelfs als de investeringen voor 90% gesponsord worden door bedrijven eet dat geld weg dat geheel of gedeeltelijk elders zinvoller en doelmatiger ingezet kan worden. Ieder voor zich kan een specifieke instelling helpen, maar helpt de totale sector zeker niet. De verdeling wordt verstoord. Maar de cultuursector is onderling hopeloos verdeeld.

    In dezelfde context denk ik dat kasteel Wijlre bekeken moet worden. Dan hangt de afweging van wel of niet ondersteunen met overheidsgeld af van vragen over kwaliteit, onmisbaarheid, waarde voor de Collectie Nederland, maar ook doelmatigheid en realiseringskosten. Als regionaal gevoel en prestige de hoofdrol spelen en niet de kwaliteit vooropstaat zou ik zeggen: niet steunen. Maar ik weet niet of dat zo is. Kortom, ik kan er geen zinnig woord over zeggen.

    George Knight

    1 oktober 2011 at 23:22

  5. Ik vermoed dat de VK in de bonen is w.b. die 17e eeuwse meesters. (Er is nl. ook een echtpaar Eijck dat in het Mauritsmuseum een tentoonstelling had van hun Rembrandts en Ruysdaels.) Zo ziet het kasteel eruit: http://www.hedgehouse.nl/. Volgens wiki bestaat de collectie uit “werken van voornamelijk Nederlandse kunstenaars uit de postmodernistische en minimalistische stromingen. In de collectie bevinden zich bijvoorbeeld werken van Peter Struycken, Carel Visser, Ad Dekkers, Ger van Elk en Marlene Dumas. Ook bevat de collectie enkele werken van internationaal bekende kunstenaars als Donald Judd, Tony Cragg, Richard Long en Juan Muñoz. De vaste collectie wordt tentoongesteld in de bijgebouwen van het kasteel terwijl het paviljoen wordt gebruikt voor solo-tentoonstellingen die jaarlijks wisselen.” (http://nl.wikipedia.org/wiki/Hedge_House).
    Ik vond het ook al zo’n koopje….

    Als de Provincie ruimte heeft in haar begroting, prima toch. Maar wat ik niet begrijp is waarom Bonnefanten de koper dient te zijn en waarom het kennelijk niemand interesseert wat er met kasteel & collectie – die zo nadrukkelijk een eenheid zouden vormen – gaat gebeuren na het overlijden van het echtpaar. (Mogelijk valt het kunstwerk dan sowieso uiteen, want Jo Eijck en zijn sigaar zijn er immers onderdeel van.)

    Joke Mizée

    1 oktober 2011 at 23:43

  6. @Joke
    Het is jammer dat de Nederlandse sigarenindustrie bijna is verdwenen. Anders was dat de logische geldverstrekker geweest voor Jo Eijck en zijn sigaren. Doel je op Eijk de Mol en het Mauritshuis? Da’s weer iemand anders. Uit de website van de familie Eijck blijkt dat het alleen om moderne en hedendaagse kunst gaat. Dus waar die toppers uit de 17de eeuw vandaan komen die de VK noemt is een raadsel. Of zijn die toppers soms oude sigaren van Jo?

    George Knight

    2 oktober 2011 at 00:44

  7. Nou, toevallig heb ik dankzij sigarenbandjes de 17e eeuwse kunst leren kennen… Daar had de PVV vast nog niet aan gedacht: een sigarenbandjesmuseum.
    Nee, het gaat me vooral om dat landgoed en de potentiele molensteen die het vormt. Zoals overal gebouwen waar kunst & cultuur zich bevinden voor allerlei perikelen zorgen. Nu al pleit het CDA voor een intensiever gebruik, waar het in feite ongeschikt voor is. Het echtpaar is wrsl. van plan het aan ‘de gemeenschap’ na te laten, maar het onderhoud van een kasteel met landgoed is duur. Dan zou men dus ook goed moeten kijken hoe dat gaat uitpakken in relatie tot zo’n collectie. Wie wordt straks kasteelhouder, Bonnefanten? Van die dingen.

    Bij ons in Leiden heeft trouwens de Universiteit geprobeerd aandelen te slijten om het onderhoud van het Academiegebouw, de Hortus en de Sterrenwacht ‘voor de toekomst’ zeker te stellen (het huidig groot onderhoud is nog niet afgerond(!)), maar er was geen animo om daarin te investeren. Ja, het valt allemaal niet mee tegenwoordig.

    Joke Mizée

    2 oktober 2011 at 01:29

  8. @Joke
    Precies, molensteen. Da’s de kern. Dat gevaar zie ik ook bij een Armando Museum in Oud-Amelisweerd. Het openbaar bestuur krijgt vaak onvoldoende inzicht in dit soort projecten. Een paar hoge ambtenaren vereenzelvigen zich met het doel en hebben nog onvoldoende afstand om het objectief te zien. Een nee is niet meer mogelijk. Ze kleuren in samenspraak met de initiatiefnemers de werkelijkheid bij en zetten een wethouder of college op het verkeerde been. Het leukste deel van de werkelijkheid wordt verteld en in de publiciteit gebracht.

    Pas na oplevering komt de budgettaire aap uit de mouw. De stichting kan het financieel toch niet rond krijgen en klopt bij de overheid aan. Er is een tegenvaller en de exploitatie bedraagt toch meer dan begroot. Maar de culturele budgetten zijn op.

    En dat nog allemaal los van het feit dat zowel kasteel Wijlre als landhuis Oud-Amelisweerd complexe en lastige locaties zijn die door hun karakter sowieso al tot meerkosten leiden. Dus voor de toekomst in verband met de kosten van de exploitatie geen logische keuze zijn.

    Maar hoe kun je de rijdende trein van het zich achter de schermen spelend project Oud-Amelisweerd stoppen? Waarbij het begin ligt bij de directeur die beheert als vriendendienst de directeur die een locatie zoekt uit de brand wil helpen. En die directeuren leven als man en vrouw. De echte reden dat het project van start gaat is dus niet een inhoudelijk argument, maar een persoonlijk belang. Vroeger heette dat belangenverstrengeling en sprong de pers of het openbaar bestuur erop. Nu blijft het muisstil.

    Vroeger zou het feit dat Edwin Jacobs en Yvonne Ploum als man en vrouw leven al voldoende reden zijn geweest om de voorstellen niet eens in behandeling te nemen. In de tijd dat ethiek nog een rol speelde. En het openbaar bestuur zoiets nog streng controleerde en zelfs de schijn van belangenverstrengeling een steen des aanstoots vond. Ooit. Nu het niet eens om de schijn, maar om overduidelijke belangenverstrengeling gaat tussen Jacobs en Ploum en het openbaar bestuur daarvan op de hoogte is, wordt deze belangenverstrengeling blijkbaar geaccepteerd. Als normaal gezien. Ik kan het niet volgen.

    Bij eventuele doorgang van de huisvesting van de Armando Collectie in Oud-Amelisweerd heeft het openbaar bestuur een en ander uit te leggen. Ik ben benieuwd hoe de Utrechtse wethouder Frits Lintmeijer dat gaat doen. En of de Utrechtse raad haar tanden durft te laten zien.

    George Knight

    2 oktober 2011 at 11:34

  9. Ja, dat die belangenverstrengeling door de vingers gezien wordt is ook al zo verbijsterend. Ben ook benieuwd of de nieuwe Amersfoortse cultuurwethouder een man/vrouw uit 1 stuk zal zijn. (Zo te zien is het Eemhuisproject apart ondergebracht, en wel bij de CU-wethouder, dus hopelijk drukt dat financiele debacle niet op de portefeuille cultuur.) Maar als de raad dit scenario eenmaal in z’n kop gezet heeft, kan een bestuurder daar niets tegen beginnen.
    Maar is het de gemeente Utrecht die over Oud-Amelisweerd gaat? Ben je niet in de war met de provincie?

    Joke Mizée

    2 oktober 2011 at 20:24

  10. @Joke
    Het is de gemeente Utrecht die landhuis Oud-Amelisweerd bezit en beheert. Jarenlang was het beheer ondergebracht bij het plaatselijke Centraal Museum, maar sinds alle commotie is dat breder getrokken. Het landhuis Oud-Amelisweerd ligt in een toeristisch belangrijk gebied dat voor gemeente en provincie van belang is. Het wordt opnieuw ingericht en de verwachtingen zijn groot. Ook daarom is de claim van het Armando Museum Bureau op Oud-Amelisweerd prematuur. Het lijkt er sterk op dat het zich voor de formulering van een integrale visie op het gebied nog in Oud-Amelisweerd probeert te nestelen. Als een koekoek die zelf geen eigen nest bouwt maar in dat van andere volgels kruipt.
    http://www.vriendenvanamelisweerd.nl/

    En dat staat allemaal nog los van de merkwaardige constructie om een publieksmuseum in een kwetsbaar rijksmonument met zeldzaam cultureel erfgoed te huisvesten. Waarbij ook nog komt dat het werk van Armando in de Nederlandse musea goed vertegenwoordigd is zodat kunstliefhebbers niet eens afhankelijk zijn van een apart Armando Museum, of een museum rond de Armando Collectie, om het werk van Armando te kunnen zien. Veelzeggend in dit verband is dat enkele maanden geleden de ex-vrouw van Armando, mw. Tony de Meijere haar belangrijke privé collectie van werk van Armando niet nagelaten heeft aan het Armando Museum, maar aan het Kröller-Müller Museum. Hemelsbreed zo’n 40 kilometer verwijderd van Bunnik. Hoe uniek is de collectie van het Armando Museum Bureau eigenlijk nog? Rechtvaardigt het een eigen museum? Maar die vraag wordt nooit beantwoord.

    Joke, ik begrijp absoluut niet waarom het openbaar bestuur de belangenverstrengeling tussen Jacobs en Ploum niet serieus neemt. Zelfs als eerstgenoemde in tweede instantie op afstand gezet zou worden is een polderoplossing die het kernprobleem negeert en het probleem van de belangenverstrengeling laat bestaan. Want het traject loopt door. Mijn vertrouwen in openbaar bestuur en politiek heeft door genoemde nonchalance en lichtzinnigheid een knauw gekregen. Maar ik hoop nog steeds op een verstandig besluit.

    George Knight

    3 oktober 2011 at 00:05

  11. Nog zo’n opvallend detail, qua timing: in aug. 2009 hebben de directeuren van de Lakenhal in Leiden (destijds Edwin Jacobs) en het Centraal Museum in Utrecht (Meta Knol) stuivertje gewisseld.

    Joke Mizée

    3 oktober 2011 at 00:27

  12. @Joke
    Meta Knol was geen directeur, maar conservator Moderne Kunst. Samen met Stijn Huijts -nu directeur in Heerlen bij het Schunck glaspaleis- schreven ze samen eind 2006 een kritisch stuk dat in de NRC verscheen.
    http://vorige.nrc.nl/opinie/article1749678.ece/Naar_een_mondig_museum

    George Knight

    3 oktober 2011 at 00:37

  13. Wie was dan de vorige directeur, en waar is die gebleven? Die jobhop-bewegingen zijn vaak zeer interessant.
    Knol doet het trouwens erg goed, een enorm contrast met de naar binnen gekeerde Jacobs.

    Joke Mizée

    3 oktober 2011 at 00:49

  14. @Joke
    Tot 2004 was Sjarel Ex directeur. Hij volgde Chris Dercon op bij Boijmans. Vervolgens was de adjunct Ida van Zijl een jaartje waarnemend directeur. Na een door een Leefbaar Utrecht-wethouder slecht uitgevoerde en mislukte procedure werd in 2005 Pauline Terreehorst directeur. Dat was een ramp waarbij de Titanic verbleekte. Onder leiding van de voorzitter van de Ondernemingsraad Meta Knol zegde het personeel het vertrouwen in Terreehorst op. Daarvoor voelden al vele personeelsleden zich weggejaagd door deze nieuwe directeur met weinig museale ervaring en managementscapaciteiten. Toen Terreehorst in 2007 de laan was uitgestuurd ontstond opnieuw het probleem van een geschikte opvolger.

    In Nederland bereiden de kunsthistorische academische opleidingen blijkbaar slecht voor op de beroepsvariant museumdirecteur. Edwin Jacobs die bij het Jan Cunen Centrum in Oss een goede naam had opgebouwd is geen kunsthistoricus, historicus of kunstvakwetenschapper. Evenmin als Yvonne Ploum trouwens. Ja, Meta Knol weet alle geledingen aan te spreken, da’s een van haar krachten. Ze is glashelder in haar betoog en weet als kunsthistoricus wat ze bedoelt.

    George Knight

    3 oktober 2011 at 09:30


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: