P van Pigment

Dit stukje verscheen eerder op George Knight Kort op 22 mei 2011.

Yves Klein, Arisponge (RE 11), 1960; natural sponges, pebbles and dry blue pigment in synthetic resin on panel 78 3/4 by 65 inches.

De P is de 16de letter. Onberispelijk kwadraat van het alfabet. Pigment komt uit de natuur in vele kleuren en korrels en blijft aan de oppervlakte. Kunstenaars die puur werken kwamen met pigment de schilderkunst redden. Zoals Yves Klein met zijn Klein Blue. Het beeld toont en wordt ervaren. Pigment sleepte de geest door het postmodernisme. Totdat het vierkant aan de oppervlakte weer een waarde in zichzelf kreeg. 

Politieman Rod Steiger en Sidney Poitier symboliseerden in 1967 de segregatie in In the Heat of the Night. Polen die afstoten vanwege een oppervlakte. Maar de P wordt misbruikt, want tegenpolen trekken elkaar juist aan. Dat moeten ze onderhuids door hun trots ontdekken. Pigment reflecteert het licht en lost niet op. De P kwadrateert als het kans krijgt. Op de vlucht naar een alfabet met 256 letters. Weg uit de ondiepte. 

Sidney Poitier (links) en Rod Steiger in In the Heat of the Night, 1967.

The trouble with Darryl Kelly and Harry Shunk

Een merkwaardig verhaal. Klusjesman Darryl Kelly ruimt in New York in 2006 het appartement leeg van fotograaf Harry Shunk. Ooit beroemd en werkend met Yves Klein, Christo en Andy Warhol. Maar in zijn latere jaren een kluizenaar en ‘oppotter’. Kelly neemt wat werken mee naar huis, zo verklaart-ie nu. In 2012 worden deze volgens de New York Times voor zo’n 225.000 dollar geveild. Daarnaast verkoopt Kelly voor meer dan 100.000 dollar 1701 werken aan de Roy Lichtenstein Stichting. Opmerkelijk met 223 foto’s van Bram Bogart.

Klopt het dat Darryl Kelly slechts een paar dozen met kunst mee naar huis nam? Doet Kelly zich dommer voor dan-ie is? De tragische held is Harry Shunk (1924-2006). Had deze van beroemd tot onbekend geworden Duitse fotograaf geen familie, vrienden, buren, agent of galerist die zich om z’n nalatenschap bekommerden? Blijkbaar niet, hoe onwaarschijnlijk dat ook is. Triestheid is de echte kern van het verhaal. Kelly wringt zich dienstbaar in een beeld dat van hem wordt gemaakt. Door Gladeyes Films. Samen met het cliché van rijkdom.

bild

Foto: Harry Shunk, ‘E.A.T. – Experiments in Art and Technology, «Pepsi Pavilion for the Expo ’70», 1970‘. Credits: Harry Shunk.

Kunstroof in Kunsthal

Update: De politie heeft laten weten dat de volgende schilderijen gestolen zijn: Pablo Picasso: ‘Tête d’Arlequin‘ (1971); Henri Matisse: ‘la Liseuse en Blanc et Jaune‘ (1919); Claude Monet: ‘Waterloo Bridge, London‘ (1901)’; Claude Monet: ‘Charing Cross Bridge, London‘ (1901); Paul Gauguin: ‘Femme devant une fenêtre ouverte, dite la Fiancée‘ (1888); Meyer de Haan: ‘Autoportrait‘ (circa 1889 – ’91 en Lucian Freud ‘Woman with Eyes Closed‘ (2002). De handelswaarde van het gestolen goed is onduidelijk.

In de Rotterdamse Kunsthal zijn afgelopen nacht enkele schilderijen gestolen. Het gaat om schilderijen van de Triton Foundation die hingen op de tentoonstelling ‘Avant-gardes; De collectie van de Triton Foundation‘. Deze collecte van de vorig jaar overleden havenbaron Willem Cordia behoort volgens ARTNews tot de top 200. Het bevat onder meer werken van Picasso, Mondriaan, Braque, Duchamp, Klein. De politie doet nog geen mededelingen vanwege het onderzoek. De roof roept vragen op over de beveiliging van de Kunsthal en de Nederlandse musea. Een eis van verzekeraars over uitgebreide nachtbewaking ter plekke tijdens grote tentoonstellingen kan de volgende stap zijn. Dat zal de museumsector financieel verder onder druk zetten.

Foto: Waterloo Bridge, 1901 door Claude Monet (1840–1926). Pastel, 305 x 480 mm. Collectie Triton Foundation. Gestolen uit de Kunsthal op 16 oktober 2012.