Wim Delvoye in Museum Tinguely Basel. Alles is te koop

Kunst en ondernemerschap, ze worden vaak in één adem genoemd. Vooral door politici die vinden dat kunst niet zozeer moet aanscherpen, maar moet … ondernemen. Het soort politicus dat zich gedraagt als politieke ondernemer. Er zijn kunstenaars die zeggen daar anders over te denken. Hoewel dat geenszins wil zeggen dat ze daarmee anders handelen. De ultieme handelswijze bestaat uit het neutraliseren van maatschappijkritiek door die te integreren in het eigen werk. Dat leidt tot kunst die in de thematiek aanscherpt, maar in de inhoud bot en getemd is. Als relativering die alle waarden ter discussie stelt. Ook die van authenticiteit, schoonheid, waarheid of verzet. Het verwijst slechts naar zichzelf. Het streeft nergens naar. Deze kunst walgt van zichzelf en maakt zich onsmakelijk. Gedegouteerd. De kunstenaar vent het uit als de schillenboer of de mestwagen.

Ai Weiwei’s vrouw spreekt de autoriteiten aan op mensenrechten

Lu Qing, de echtgenote van Ai Weiwei heeft een open brief  aan het wetgevende zaken-comitee van het Nationale Volkscongres gestuurd. Haar man is door de autoriteiten verboden om met de media te spreken en zich in het openbaar kritisch te uiten. Ze vraagt om voorzieningen die de burgers beschermen.

Lu Qing vreest dat door een ontwerpvoorstel de mensenrechten in China verder worden ingeperkt. Zo zouden verdachten op geheime plekken voor zes maanden gevangengezet kunnen worden zonder dat de familie daarvan op de hoogte gebracht hoeft te worden. Dat gaat volgens Lu Qing voorbij aan basale mensenrechten.

Tijdens Ai Weiwei’ detentie werd de  familie evenmin op de hoogte gebracht door de Chinese autoriteiten. Hij werd van begin april tot eind juni van dit jaar op een geheime plek vastgehouden. De autoriteiten gaven belastingontduiking als reden, maar dat wordt als smoes gezien om hem tot zwijgen te brengen.

De interventie van Lu Qing komt na een analyse van Ai Weiwei in september in een gecensureerd Engelstalig artikel over rechteloosheid die in zijn ogen het leven in Peking tot een nachtmerrie maakt. Ai Weiwei laat zich niet tot zwijgen brengen en zoekt manieren om zich te uiten. In een andere ontwikkeling suggereert Wim Delvoye dat Ai Weiwei zijn kasteel in Vlaanderen zou willen kopen.