George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Western Union

Journalistiek VS onder vuur moet samenwerking en ambitie tonen

with 2 comments

opc

Een terugkerende vraag op dit blog is hoe journalisten van de gevestigde media denken. Waarvoor springen ze in de bres? Zijn ze behoudend in hun denken en kunnen ze buiten hun eigen kring denken? Wat is hun politieke filosofie? Deze vragen zijn niet los te zien van veranderingen in de media. Het internet doet gedrukte media sluiten en nieuwe verdienmodellen ervoor worden ontwikkeld. Professionele blogs zijn in opmars, maar richten zich niet meer op een breed publiek. Dat wordt gefragmenteerd. Broadcasting wordt narrowcasting.

Journalisten mogen aan hun eigen hachje denken. Een journalist hoeft niet vanwege een mening de eigen baan in gevaar te brengen. Vaak kiezen ze midlife eieren voor hun geld en stappen over naar bedrijfsleven of de overheid. De overstap van de controle op de macht naar de controle van de media kleedt de journalistiek nog verder uit. Maar wacht even … de journalistiek wordt toch beschouwd als een venster op de democratie en zijn het niet de journalisten zelf die dat beeld in stand houden? Koesteren, zelfs. Kan de journalistiek die pretentie nog waarmaken of is het een oud beeld waarmee de media alleen uit marketingoogpunt leuren?

Juist op die overgang van een gesloten naar een open beroepsgroep kondigde zich de affaire WikiLeaks aan. Die vooral in de VS en het Verenigd Koninkrijk tot debatten leidde. Vanaf de zomer van 2010 werd Julian Assange in het geheim tegengewerkt door de Amerikaanse regering die alles in het werk stelde om hem publicitair onschadelijk te maken. Via inzet van media. Da’s half gelukt. WikiLeaks werd economisch -en illegaal- tegengewerkt door de regering-Obama en moest temporiseren, maar bleef doorgaan met onthullingen. De harde aanpak van klokkenluiders bezorgde president Obama een slechte naam bij mensenrechtenactivisten en in progressieve kring. Alleen niet in de gevestigde media. Tot afgelopen maand.

Kevin Gosztola zet op firedoglake.com de feiten op een rij. Hij pleit ervoor dat journalisten in samenwerking zelfverzekerd hun recht nemen en stoppen zich te gedragen als slachtoffer van een restrictieve overheid. In progressieve kring werd de recente opwinding over het registreren van de AP-journalisten en de beschuldiging door het ministerie van Justitie van Fox News journalist James Rosen als opportunistisch gezien. Pas toen collega nieuws- en onderzoeksjounalisten werden aangepakt, kwamen ze in het geweer. Wat is dan nog de ‘democratische meerwaarde’ van de journalistiek als de meerderheid van journalisten pas reageert als het persoonlijk wordt? Toen Assange in 2010 zonder aanklacht op een Red Notice-lijst van Interpol werd gezet en door Amerikaanse politici en opinieleiders naar de andere wereld werd gewenst zwegen ze.

Gosztola verwijst naar een commentaar uit december 2010 van Nancy Youssef over de prestigieuze ‘The freedom of the press committee of the Overseas Press Club of America‘ dat Assange not one of us verklaarde. Hierboven afgebeeld. Journalisten van ‘The Freedom of The Press Committee‘ spraken zich dus uit tegen een organisatie die in z’n eentje voor meer onthullingen zorgde dan alle journalisten van de wereld bij elkaar. Het commentaar verdraait ook nog eens feiten zoals het idee dat WikiLeaks documenten niet redigeerde en geheimen onthulde. Ook nu nog beschamend om te lezen omdat het doet uitkomen dat journalisten onder het mom van ‘persvrijheid’ de persvrijheid geweld aandoen en toetreders buiten de deur houden. Zo denken journalisten. Als reactie lanceerden progressieve kringen eind 2012 de Freedom of The Press Foundation.

Foto: Schermafbeelding van commentaar van 9 december 2010 door Jeremy Main, Larry Martz and Kevin McDermott van The freedom of the press committee of the Overseas Press Club of America over WikiLeaks.

Advertenties

Freedom of the Press Foundation omzeilt bankblokkade WikiLeaks

with 3 comments

logo

Vandaag is de Freedom of the Press Foundation officieel gelanceerd. Gedragen door gerenommeerde journalisten en voorstanders van vrije expressie zoals Daniel Ellsberg, Glenn Greenwald, John Perry Barlow, Trevor Timm, John Cusack en Laura Poitras. De Foundation is opgezet om onafhankelijke journalistiek te ondersteunen en zo de transparantie te vergroten. Directe aanleiding is de buitengerechtelijke, economische blokkade van WikiLeaks sinds november 2010 door de Amerikaanse bedrijven MasterCard, Visa en PayPal. Door deze bankblokkade is Wikileaks naar eigen zeggen 95% van haar inkomsten misgelopen.

Door de brede opzet hoopt de Freedom of the Press Foundation deze blokkade te breken. Behalve WikiLeaks zijn er telkens drie andere journalistieke organisaties die gesteund worden. Dat wisselt elke twee maanden. Niet dus voor WikiLeaks. Nadrukkelijk stellen de initiatiefnemers dat de bijdrage voor WikiLeaks ten goede zal komen aan journalistieke projecten. En niet dient voor juridische bijstand aan Julian Assange.

Af te wachten valt of MasterCard, Visa en PayPal de Freedom of the Press Foundation zullen blokkeren zoals ze WikiLeaks tot op de dag van vandaag blokkeren. Is hun rugdekking nog onveranderd groot als twee jaar geleden? Overigens zonder dat er een juridisch besluit aan ten grondslag ligt. Feitelijk gaan deze bedrijven hun boekje te buiten. Bizar is dat ondanks dit besef de blokkade nog steeds niet is beëindigd. Gevestigde mediabedrijven hebben hun steun voor WikiLeaks ingetrokken. In een recente ontwikkeling kwam het Europarlement met een wetsvoorstel om voortaan scherpe voorwaarden aan zo’n blokkade te stellen.

Freedom

Foto’s: Freedom of the Press Foundation

Julian Assange pleit tegen controlestaat en presenteert Cypherpunks

with 4 comments

Interview met Julian Assange dat over de inhoud gaat. Een verademing voor Julian Assange na het interview met CNN’s Erin Burnett dat de angel uit zijn kritiek dat de VS een controlestaat is probeerde te halen met een verwijzing naar Ecuador. Die focus tekent het failliet van de gevestigde media dat zich beroept op journalistieke codes, maar intussen kritiek neutraliseert. Democracy Now! geeft Assange wel de ruimte.

Assange praat over de Europese Commissie die aanschurkt tegen het bedrijfsleven en in tegenstelling tot het Europarlement niet vindt dat het Amerikaanse credit card bedrijf Visa WikiLeaks onrechtmatig blokkeert. Deze zaak loopt nog. Assange presenteert zijn boek Cypherpunks dat-ie samen met Jacob Appelbaum, Jérémie Zimmermann en Andy Müller-Maguhn schreef. Julian Assange is verre van positief over het internet en de internetvrijheid. Hij ziet er juist een middel in dat de overdracht van macht van individuen naar de staat faciliteert. Burgers zijn zich daar naar zijn idee veel te weinig bewust van. Ze onderkennen niet dat de controlestaat al bestaat en zij onder controle staan. Waarom Assange en WikiLeaks door de Amerikaanse overheid met buitengerechtelijke middelen worden tegengewerkt wordt duidelijk uit dit interview. Assange is belangrijk in de bewustwording van de burger door te wijzen op de inperking van de burgerrechten in de VS en de verregaande samenwerking tussen overheid en bedrijfsleven in een corporate state zonder weerga.

OR Book Going Rouge

Foto: Omslag Cypherpunks; Freedom and the Future of the Internet door Julian Assange, en Jacob Appelbaum, Jérémie Zimmermann en Andy Müller-Maguhn. Uitgever OR-Books.

Europese Commissie negeert wensen Europarlement over onderzoek economische blokkade WikiLeaks

with 2 comments

Rechtse Amerikaanse politici Peter King en Joe Lieberman zaten achter de buitengerechtelijke blokkade van WikiLeaks, zo blijkt uit gelekte documenten van de Europese Commissie die WikiLeaks heeft geopenbaard. Op 19 november kwam het Europarlement met een wetsvoorstel om voortaan scherpe voorwaarden te stellen aan een dergelijke blokkade. Naar nu blijkt weigert de Europese Commissie een onderzoek in te stellen naar de economische blokkade door de door de Amerikanen gecontroleerde betaalmaatschappijen. Potsierlijk in de toelichting van MasterCard is een verwijzing naar het toenmalige Nederlandse ‘Interpay Nederlands B.V‘ dat in 2004 haar diensten staakte aan een website die pornografie met dieren toonde. De vergelijking slaat de plank volledig mis omdat tegen WikiLeaks nergens een aanklacht ingediend is. De weigering van de Europese Commissie om een onderzoek in te stellen oogt willekeurig en onterecht. Het Europarlement is weer aan zet.

Europarlement wil macht Visa, MasterCard en PayPal inperken

with 4 comments

WikiLeaks wordt sinds 7 december 2010 geblokkeerd door de Amerikaanse bedrijven Bank of America, VISA, MasterCard, PayPal en Western Union. Ze domineren de markt. WikiLeaks ziet de blokkade als een vergelding van de Amerikaanse politiek vanwege de publicaties van Amerikaanse overheidsdocumenten. Het vat het op als een onwettige en willekeurige blokkade. Volgens WikiLeaks zijn door de blokkade van nu al ruim 700 dagen de inkomsten met 95% gedaald. De paradox is dat de Amerikaanse regering zelf heeft toegegeven dat er geen wettelijke grond voor een blokkade door Amerikaanse bedrijven is, maar toch blijft het in stand.

De blokkade is een manier om een opposant economisch te wurgen. In een hearing voor het Amerikaanse congres legde Google’s Katherine Oyama een jaar geleden uit hoe overheden een politiek opponent uit kunnen schakelen zonder naar grove middelen te hoeven grijpen, zoals de inperking van de meningsuiting of de blokkade van het internet: ‘Kijk naar WikiLeaks. (..) Ik denk dat [auteursrecht inbreukmakende sites] bestaan omdat ze reclame kunnen verkopen of omdat ze betalingen krijgen van abonnees. Als je de hele industrie op een lijn krijgt en inkomsten uit reclame en donaties blokkeert, dan kun je ongelooflijk effectief zijn zonder de invoering van ongewenste neveneffecten op de vrije meningsuiting of de internet architectuur.’

Nu is er Christian Engström die namens de Zweedse piratenpartij in het Europarlement zit. Hij wil een einde aan de macht van Bank of America, VISA, MasterCard, PayPal en Western Union. In elk geval in Europa. Volgens Rick Falkvinge heeft Engström met een cruciale passage bijgedragen aan een wetsontwerp. Als het aangenomen wordt zijn  er voortaan harde en objectieve criteria vereist om een organisatie als WikiLeaks te blokkeren: ‘It is the opinion of the European Parliament that the amount of enterprises, whose operations are wholly dependent on the ability of receiving payment by credit card, is likely to increase. The Parliament therefore considers it to be in the public interest to establish firm and objective regulations that determine the circumstances and processes, by which a card payment program can unilaterally refuse service.’

In een persbericht geeft Christian Engström commentaar: ‘It is not reasonable that Visa, MasterCard, and PayPal can shut Swedish entrepreneurs out from trading online when they sell horror movies or sex toys, just because the payment providers are scared of American fundamentalist moralism. Another example is when Visa, MasterCard, and PayPal blocked donations to WikiLeaks. This happened without legal grounds and shall be regarded as the three companies collaborating in helping the American government to silence an inconvenient voice. It is unacceptable that private corporations has that kind of power over free speech.’ 

Foto: Logo’s van MasterCard, Visa en WikiLeaks

Hoe WikiLeaks volgens Google financieel gewurgd kan worden

with 11 comments

De vrijheid van internet staat onder druk. In de VS staan twee wetten op de rails die de vrijheid van internet uit economische redenen inperken. De Protect IP act of 2011 en de ‘Stop Online Piracy Act‘ (SOPA).

Een hearing voor het Amerikaanse congres over de SOPA bevestigde gisteren 16 november dat er een scheidslijn bestaat tussen voor- en tegenstanders van de vrijheid van meningsuiting. Voorstanders als Disney, Viacom en Time Warner komen uit Hollywood en de mediaindustrie. Tegenstanders als GoogleYahoo, Facebook and AOL uit Silicon Valley. Het is het oude tegen het nieuwe amusement. De eersten hebben te winnen bij inperking van de vrijheid, de laatsten niet. Maar het eigenbelang staat voorop.

In de hearing sprak Google’s Katerine Oyama ernstige bezwaren uit tegen het SOPA-ontwerp in zijn huidige vorm. Onder de tegenstanders schaart ze de internetindustrie, geldschieters, de universitaire wereld, mensenrechtengroepen en internetbeveiligingsdeskundigen. Ze ziet als een voorwaarde voor nieuwe wetgeving dat intellectueel eigendom wordt beschermd ‘met behoud van de legitieme online activiteiten die de economische groei en de vrijheid van meningsuiting voeden’.

Als voorbeeld hoe een site kan worden verstikt noemde Oyama het economisch wurgen van WikiLeaks. ‘Kijk naar WikiLeaks. (..) Ik denk dat [auteursrecht inbreukmakende sites] bestaan omdat ze reclame kunnen verkopen of omdat ze betalingen krijgen van abonnees. Als je de hele industrie op een lijn krijgt en inkomsten uit reclame en donaties kunt blokkeert, dan kun je ongelooflijk effectief zijn zonder de invoering van ongewenste neveneffecten op de vrije meningsuiting of de internet architectuur.’

Hoewel Google zich het afgelopen jaar afzijdig heeft gehouden van de niet juridisch onderbouwde blokkade door Amerikaanse bedrijven van WikiLeaks en verwijzingen bleef doorgeven, tekent zich hier een onderscheid af. In de SOPA zijn voorzieningen opgenomen die kunnen uitpakken zoals WikiLeaks nu economisch wordt gewurgd. Google offert WikiLeaks graag op als het zelf vrij kan blijven opereren.

Volgens Trevor Timm, een juridische activist van de Electronic Frontier Foundation kent de SOPA nauwelijks rechterlijke toetsing. ‘Zelfs als websites onschuldig zijn, is dat moeilijk aan te vechten zonder te worden afgesneden, al is het maar voor kort. Dat plaatst energieke nieuwkomers in een moeilijke positie als ze niet over een advocaat beschikken die hier mee om kan gaan en geeft grote bedrijven een reusachtig voordeel.’

WikiLeaks heeft niets te verwachten van bedrijven die het auteursrecht boven de internetvrijheid plaatsen. Die hun eigen economische wettelijkheid belangrijker achten dan juridische principes. Toevallige steun van internetbedrijven kan ontstaan als belangen parallel lopen. Maar daarop valt niet op voorhand te rekenen. Ook zij onderschrijven de handelwijze dat betaalmaatschappijen en adverteerders websites mogen censureren.

Censuur is geprivatiseerd: WikiLeaks en Occupy

with 10 comments

Overheden trekken samen met bedrijven op om tegengeluiden uit te schakelen. In een schemergebied waarin de overheid zich verschuilt, weliswaar via een woordvoerder de ‘volle verantwoordelijkheid’ neemt, maar bedrijven achter de schermen het vuile werk opknappen. Met het ongenoemde als tegenprestatie. De reden is dat overheden en bedrijven door samenwerking hun positie verstevigen. Economische en politieke toetreders worden buiten de deur gehouden. Deze samenwerking is het failliet van de open samenleving.

Enkele voorbeelden maken dit duidelijk. WikiLeaks is buiten de orde geplaatst door de ‘patriottische’ opstelling sinds december 2010 van de Amerikaanse betaalmaatschappijen Visa, MasterCard, PayPal, Western Union, Amazon en Bank of America. Met als gevolg dat WikiLeaks naar schatting $130.000 per maand minder inkomsten heeft en nu door de reserves heen is. Feitelijk zijn de klokkenluiders economisch gewurgd.

Nergens is WikiLeaks aangeklaagd, illegaal verklaard of in staat van beschuldiging gesteld. Eduard Wasserman raakt de kern als-ie zegt: ‘Censuur, zoals alles in het Westen is geprivatiseerd‘. PayPal verklaart dat het betalingen verbiedt aan iets dat illegale activiteiten ‘aanmoedigt’. MasterCard zegt dat ‘haar regels klanten verbieden om direct of indirect betrokken te zijn bij of het vergemakkelijken van elke actie die illegaal is.’ Deze verklaringen slaan juridisch nergens op. Ze dienen uitsluitend om de tegenbeweging uit te schakelen.

De Occupy-beweging wordt opener aangepakt, maar ook daar is de vermenging van overheid en bedrijfsleven duidelijk. Een gerechtelijke uitspraak verbiedt de demonstranten van Occupy Wall Street nog langer in Zuccotti Park te kamperen. De uitspraak is afgedwongen door de stad New York in samenwerking met Brookfield Office Properties. In Londen is het de Conservatieve, ondernemingsvriendelijke burgemeester Boris Johnson die een juridische kennisgeving aan de Occupy London Stock Exchange bij St. Paul’s kathedraal voorbereidt.

Een samenleving die niet om kan gaan met tegengeluiden verzwakt zichzelf. De Occupy-beweging en WikiLeaks zijn vanuit de basis ontstaan en niet te controleren. Ze verwoorden onrecht dat nergens klinkt. Ook niet in de gevestigde media. Over illegale activiteiten van de Amerikaanse overheid en het ontbreken van democratische controle op de miljardensteun aan banken en financiële instellingen. Censuur die bedrijven namens overheden uitoefenen ondermijnt het vertrouwen in rechtsstaat, democratische orde en overheid.

Foto: Cartoon St. Paul’s protest, Londen; met de tekst van de bisschop: ‘Ik heb een bliksemschicht en een plaag sprinkhanen besteld voor het geval het waterkanon niet komt opdagen’