Wensdenken en framing: Clinton, Sanders, Trump en Rubio

Donald Trump heeft de primary in South Carolina gewonnen met 32% voor Marco Rubio en Ted Cruz met 22%. Nate Silver wijst in een posting op twee scenario’s voor het vervolg: a) Trump! en b) Rubio. Deze laatste is de kandidaat van het partij-establishment. Bij de Democraten won de partijkandidaat Hillary Clinton de caucus in Nevada met een verschil van 5% van Bernie Sanders, en sprokkelde 7 meer gedelegeerden bij elkaar. Sanders wint langzaam aan kracht, maar zal het waarschijnlijk toch afleggen tegen Clinton en de partij-elite.

Zo kondigt zich een ramp af als het vervolg zich ontwikkelt zoals het er nu op lijkt: de onberekenbare Trump tegenover de berekenbare Clinton. De a-politieke Trump tegenover de politieke Clinton. Beide aangestuurd door het grote geld. Voor vele Amerikanen worden de presidentsverkiezingen zo een voetbalwedstrijd tussen Bhutan en de Malediven. Met geen van de partijen kan men zich identificeren. Het zal wel. Nederlanders zou het ook niets kunnen schelen als de VS politiek, economisch en militair niet zo machtig waren. Kiezen tussen Mussert en Moskou. De Amerikaanse kiezers zijn niet te benijden. Of gloort toch nog de strijd Rubio-Sanders?

TYT: islam, christen-fundamentalisme, staatsterrorisme, Reza Aslan en journalistiek

Wat is terrorisme, wat is religie, wat is islam of wat is goede journalistiek, de vragen worden gesteld door TYT. De conclusie is dat het Amerikaanse christen-fundamentalisme in de Amerikaanse media nooit ter discussie wordt gesteld en de islam wordt gelijkgesteld aan islam-fundamentalisme dat altijd ter discussie gesteld wordt. Deze dubbele vertekening is niet evenwichtig. En bereikt precies wat de islam-fundamentalisten nastreven, namelijk wij/zij-denken dat uitgaat van religie. Met een scheidslijn die niet tussen gematigd en niet-gematigd loopt, maar tussen islam en niet-islam. Wat gematigde moslims in een identiteitscrisis jaagt.

Want is de VS niet de grootste terrorist ter wereld, samen met landen als Rusland dat zich bij het inpikken van de Krim en de inmenging in Oost-Oekraïne terroristisch gedraagt? Maar als landen met hun arsenaal aan machtige wapens zo opereren wordt het geo-politiek genoemd, en als ongeregelde strijdgroepen als ISIS dat doen heet het terrorisme. Dat is krom. Goed dat de zes Nederlandse F-16’s om humanitaire redenen in Irak ingezet worden -als ze om humanitaire redenen ingezet worden- maar waarom wil de Tweede Kamer dat ze vechten aan de kant van de grootste terrorist die de wereld sinds 2001 kent? Wat zegt die wil over Nederland?

De islam is niet per definitie niet-democratisch of gewelddadig -in elk geval niet beroerder dan andere religies- maar wordt mensen bij gebrek aan kansen en ontwikkeling voorgehouden als identificatie op zoek naar een doel. Zodat de islam tegelijk vluchtheuvel, schijndoel als afleiding wordt. Vaak in falende Arabische landen waar hervormingen niet mogelijk zijn en het teruggrijpen op de hedendaagse politieke mode: religie de beste garantie is voor autoritaire machthebbers om hun economische en politieke macht te bestendigen.

Aanleiding van TYT om hierin de duiken is de behandeling van Reza Aslan op CNN. Dat netwerk dat zich over alles op de vlakte lijkt te houden, behalve over de veroordeling van de islam. CNN zoekt geen nuance over de islam, maar het eigen gelijk. Wat tegenwoordig in allerlei samenstellingen Fact-Free wordt genoemd. Feiten volgen uit de mening, niet andersom. Of Reza Aslan er nou verstandig aan doet niet te willen abstraheren over moslimlanden (‘Pakistan is Turkije niet’) is niet zo van belang. Hij zoekt zijn nuance en verdient daarom een plek om gehoord worden. Vooral in een debat in de Amerikaanse gevestigde media dat allang geen debat meer is, maar een amusementsshow die de winstgevendheid en de ideologie van de macht nauwgezet volgt.