George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Washington

Luca Volontè stelt in Europese Raad vragen over Demmink

with one comment

luca_volont_400

De Italiaanse Europarlementariër en voorzitter van de European People’s Party EPP Luca Volontè stelt in de Raad van Europa vragen over het optreden van de Nederlandse overheid inzake Joris Demmink. Hij vraagt de Raad van Ministers om een oordeel over het herhaaldelijk nalatig optreden van Nederland en om haar mening en medewerking aan een onafhankelijk onderzoek met onafhankelijke, buitenlandse onderzoekers. De vragen van Volontè zetten de Nederlandse regering voor een internationaal podium in het beklaagdenbankje.

In de zaak Hüseyin Baybaşin onderzoekt advocaat-generaal Aben sinds oktober de gegrondheid voor een herziening, maar aan de basis van deze vragen liggen twee Turkse jongens die in 2008 en 2010 een aanklacht tegen Joris Demmink hebben ingediend die niet in behandeling is genomen door het OM. Luca Volontè beargumenteert dat Nederland daarom in strijd met de zogenaamde Conventie van Lanzarote is opgetreden.

De zaak Demmink begint Nederland steeds meer schade te berokkenen. Zowel in de VS als in Europa. Het beeld van het tolerante Nederland dat door de ontwikkelingen van het kabinet Rutte I toch al is afgebladderd, wordt verder beschadigd. De imagoschade valt met name minister Ivo Opstelten van Veiligheid en Justitie te verwijten. Zijn crisismanagement van ontkennen valt te karakteriseren als te laat, te weinig en regentesk.

Samen met premier Rutte mist Opstelten de uitingen van woede en verontwaardiging die loskomen in alle ontwikkelingen rond pedofilie in de VS en Groot-Brittannië waar dit onderwerp in de publieke opinie steeds groter wordt. Het herhaaldelijk niet passend handelen van Opstelten inzake Demmink voedt steeds meer de complottheorie dat onze politieke leiders niet vrij zijn om een onderzoek te gelasten. Nu blijft de omweg via het buitenland over. De ultieme schande voor een Nederlandse politieke klasse die zich autistisch gedraagt.

Foto: Luca Volontè, ‘Christelijke waarden, altijd’.

Advertenties

Timmermans beantwoordt vragen over Demmink namens Opstelten

with one comment

timmermans

CDA-kamerlid Pieter Omtzigt zegt het vandaag in een tweet: ‘De onnavolgbare antwoorden op de Kamervragen over de Bekink-brief over Demmink zijn alsnog gepubliceerd.’ De antwoorden van de ministers Frans Timmermans en Ivo Opstelten kregen de kamerleden waaronder beide vragenstellers Pieter Omtzigt en Peter Oskam (CDA) in een brief van 27 november op 28 november toegestuurd. Op 4 december stuurde minister Timmermans ze namens minister Opstelten ter publicatie naar de griffie. Ofwel na 5 werkdagen. Pas op 5 december zijn de antwoorden gepubliceerd. Een hoogst ongewone gang van zaken die vragen oproept.

Brief van 27 november:
Tim1

De antwoorden uit de brieven van 27 november en 4 december tonen alleen in de aanhef verschillen. In de brief van 27 november staat dat het gaat om ‘Antwoorden van Frans Timmermans, Minister van Buitenlandse Zaken, en Ivo Opstelten, Minister van Veiligheid en Justitie‘, maar in de brief van 4 december gaat het om een ‘Antwoord minister Timmermans (Buitenlandse Zaken), mede namens de minister van Veiligheid en Justitie‘. Gedeelde verantwoordelijkheid is teruggebracht tot een verantwoordelijkheid van Buitenlandse Zaken alleen.

Brief van 4 december:
Tim2

Logisch gezien de directe aanleiding voor de vragen, namelijk een brief van de Nederlandse ambassadeur in Washington. Maar onlogisch gezien de vragen over de aard van het onderzoek naar Demmink door het OM en de betrokkenheid van Justitie. Dit kan duiden op de ‘gewone’ competentiestrijd tussen twee ministeries die verantwoordelijkheid willen nemen op vragen die beide beleidsterreinen bestrijken. Het past in de kritiek door de PvdA op de bewindslieden Opstelten en Teeven, zoals verwoord door de kamerleden Ahmed Marcouch en Jeroen Recourt om een minder repressieve koers te varen. Maar de ongewone vertraging in de publicatie van de antwoorden kan ook duiden op een verschil van mening tussen de VVD en de PvdA over de aanpak van de zaak Demmink. Waarbij de PvdA denkt met openheid meer politieke winst te kunnen boeken dan de VVD.

Foto 1: Frans Timmermans, minister van Buitenlandse Zaken

Foto 2 : Schermafbeelding brief 27 november aan de kamerleden

Foto 3: Schermafbeelding brief 4 december als officiële bekendmaking

Antwoorden over Demmink aan Omtzigt en Oskam niet officieel bekendgemaakt

with one comment

2007-020-034

Er is iets merkwaardigs aan de hand met de antwoorden en bijlagen op de kamervragen van de CDA-ers Pieter Omtzigt en Peter Oskam over Joris Demmink. Pieter Omtzigt plaatst vandaag zowel de antwoorden als de bijlagen op zijn blog. Want elders zijn ze niet te vinden. De antwoorden van de ministers van Buitenlandse Zaken Frans Timmermans en Veiligheid en Justitie Ivo Opstelten zijn gedateerd op 27 november. Altijd worden ze geplaatst onder de rubriek ‘Kamervragen met antwoorden‘ bij de ‘Officiële bekendmakingen‘. Maar wie zoekt op 26, 27, 28, 29 of 30 november vindt de antwoorden niet. Evenmin zijn tot nu toe de vragen te vinden op de site van het Ministerie van Buitenlandse Zaken of het Ministerie van Veiligheid en Justitie.

Pieter Omtzigt vindt het merkwaardig dat 2 dagen na het antwoord van beide ministers de antwoorden nog niet officieel zijn bekendgemaakt. Buitenlandse Zaken heeft het voortouw in de beantwoording omdat de vragen informeren naar een brief van de Nederlandse ambassadeur in Washington Rudolf Bekink. Verklaring zou kunnen zijn dat er onenigheid is ontstaan tussen beide ministeries over de mate van detaillering van de vragen. De nu gegeven antwoorden en bijlagen geven inzicht in het bestaan van zowel onregelmatigheden in de rechtsgang van Joris Demmink als in het officiële standpunt dat dit ontkent. Een en ander roept de vraag op hoe en waarom de belangen van beide ministers en de ministeries tot deze antwoorden hebben geleid.

Een door ambassadeur Bekink verstuurde brief van 17 augustus 2012 zegt dat de beschuldigingen tegen Demmink door het OM grondig zijn onderzocht: ‘The allegations against Mr. Demmink have been thoroughly investigated by the Dutch Public Prosecutor’s Office‘. E-mails van 24 en 30 juli 2012 van de Nederlandse ambassade gebruiken exact dezelfde bewoordingen. Maar de antwoorden op de kamervragen zeggen iets anders. Namelijk dat er nooit een diepgaand onderzoek naar Demmink heeft plaatsgevonden, maar wel een ‘zogenaamd oriënterend feitenonderzoek‘. Of de Nederlandse ambassadeur in Washington heeft gelogen over de aard van het onderzoek naar Demmink -mogelijk verkeerd voorgelicht door bronnen in Nederland- of de ministers Timmermans en Opstelten hebben gelogen in hun antwoorden op de vragen van Omtzigt en Oskam.

Foto: Optreden van de Georgy’s, Berlijn

Tegenbeweging met Occupy en Génération Identitaire zoekt een oplossing

with 2 comments

Joris Luyendijk heeft in zijn column BankingBlog in The Guardian een antropologische blik op de banksector. Interessant was zijn recente column: Occupy, the global brand. Op reis in Duitsland ontmoet-ie in Frankurt Thomas Werner die deel uitmaakt van Occupy Money. De vraag of Occupy een wereldmerk kan worden zoals Greenpeace staat erin centraal. In de reacties klinkt volop scepsis. Want zo’n Occupy zal de structuren niet veranderen. Zoals Greenpeace evenmin een paradigmaverandering voor het milieu heeft kunnen bereiken.

In de NRC verschijnt wekelijks een Nederlandse bewerking die losjes gebaseerd is op de Guardian-column. Deze week onder de titel : ‘Zou het kunnen, een rechtse Occupy?‘ Luyendijk beantwoordt de vraag niet, maar probeert zich serieus in de tegenbeweging te verplaatsen. Hij wisselt zijn zoektocht naar Occupy uit de Guardian-column in voor cynisme over het functioneren van de bankensector. Dat ook toezichthouders wegkoopt en ‘politici die het financiële kartel in stand houden, weten dat hun straks lucratieve posities wachten als bankier, ‘speciaal adviseur’, commissaris of bestuurder’. Hoe dat werkt bewees in een andere sector afgelopen week de voormalig nummer 2 van de PvdA Nebahat Albayrak die door Shell ingelijfd werd.

Door de vermenging van politiek en bedrijfsleven heeft dat laatste de belangen in dat eerste veilig gesteld. En is zo goed als ontastbaar geworden. Wat blijkt uit het uitblijven van structuurwijzigingen die het financiële kartel inperkt. Het conglomeraat van bankiers, politici, toezichthouders, accountants, journalisten en wetenschappers is een gesloten en in zichzelf gekeerde wereld waar de burgers niet toegelaten worden. Maar het conglomeraat wordt wel op kosten van die burger in stand gehouden. Hoe dat te doorbreken?

Gisteren schreef ik begrip te hebben voor Franse rechtse jongeren van de Génération Identitaire: ‘Dus in de maatschappijkritiek van de jongeren kan ik me vinden. (..). Interessant is dat die kritiek voor een groot deel identiek is met wat de Occupy-generatie, ‘mavericks’ als de Amerikaanse libertarier Ron Paul of echt onafhankelijke -niet pseudo-progressieve- critici en journalisten zeggen. Namelijk dat het individu wordt vermalen in de samenwerking tussen grote bedrijven en overheden. En dat dit door media nauwelijks wordt gemeld omdat ze tot onderdeel van de macht zijn gemaakt’. Luyendijk probeert zijn collega’s te corrigeren.

Het gaat bij het zoeken van een verklaring voor de malaise niet om immigranten of nationale identiteit. De bankier is de oorzaak van de crisis. En waar-ie voor staat in zijn onmaatschappelijkheid. In een omgeving die doorgaans even blank, westers en geïntegreerd is als de Identitaire Generatie zelf. Maar onnoemelijk lastiger te bestrijden valt dan een willekeurige immigrant. Maar de analyse klopt dat het belang van de burger is uitverkocht door de elite. Greenpeace of revolutie? Nu de oplossing nog. Die in ieder geval uit de marge komt.

Foto: Omslag van boek : ‘Eléments pour une contre-culture identitaire‘ van Philippe Vardon-Raybaud

Jongeren van de Génération Identitaire kondigen herovering aan

with 7 comments

Update: De bezetting van de in aanbouw zijnde moskee in Poitiers door de jongeren van Génération Identitaire is iets voor 13.00 uur beëindigd. Drie organisatoren zijn door de politie in bewaring gesteld. 

Franse jongeren pleiten met een oorlogsverklaring voor een Reconquista. In vrijheid leven of sterven. Dat staat er op het spel, zo menen ze. Een verwijzing naar de herovering van middeleeuws Spanje op de islamieten. Op www.generation-identitaire.com wordt verwezen naar Karel Martel die in 732 bij Poitiers een islamitisch leger versloeg. Het begin van de herovering en de verdrijving van de islam uit Europa. Om dat symbolisch te onderstrepen hebben 100 jongeren vanochtend om 6 uur het dak van de Grote Moskee van Poitiers bezet.

Rechtse jongeren van Génération Identitaire zijn op zoek naar een gestolen identiteit. Zo zeggen ze. Modern en Amerikaans ogen de publicitaire middelen. Ongebruikelijk dat Franse sites beginnen met een Engelstalige verklaring. Donaties kunnen gestuurd worden naar NorthWestFront in Seattle. Type Aryan Nation. Sinds de lancering op 5 oktober is de video ’n succes. Het staat in vele vertalingen op YouTube. Ook in het Nederlands.

In de week dat Twitter in Frankrijk vanwege anti-semitisme op verzoek van een Joodse studentenvereniging en de in het filmpje genoemde SOS-Racisme de account #unbonjuif uit de lucht haalde nemen deze jongeren het recht in eigen hand. Of doet een Amerikaanse organisatie dat in hun naam. Ze willen niet dat de Franse regering, Amerikaanse bedrijven of om het even wie door censuur of gedragsregels bepaalt wat ze wel of niet mogen. Door zich met deze gecoördineerde actie op de kaart te zitten, hebben ze zich ook gefixeerd.

Foto: Bezetting Moskee Poitiers door jongeren van Génération Identitaire, 20 oktober 2012

Van Agt waarschuwt

with 16 comments

Dries van Agt, Laurens Jan Brinkhorst en Hans van den Broek waarschuwen voor de zoveelste keer in een NRC-artikel. Ze roepen de EU op om politieke wil te tonen en weerstand te bieden aan de VS inzake het Midden-Oosten. Dat de EU nog steeds geen politieke unie is lijken de oud-politici vergeten.

I. Wat is verantwoordelijkheid in een oorlogsgebied als het nabije Midden-Oosten? Is dat verantwoordelijkheid van een regering voor het eigen leger, voor de eigen bevolking, voor de eigen economie, voor de buren, voor de regionale vrede, voor de wereldvrede of voor de natuur in verband met atomaire, biologische of chemische wapens?

Welke grens is er aan mensenrechten? Waar eindigt de specifieke situatie van een land en begint universaliteit? Tellen mensenrechten in een als democratisch bedoeld land als Israël zwaarder dan in politiestaten als Saudi-Arabië, Palestina of Egypte waar burgerrechten minder ontwikkeld zijn? Leggen critici in het Westen de lat hoger voor een land met een vergelijkbaar politiek systeem? Wellicht onbewust.

Reconstructie van de werkelijkheid aan de hand van begrippen als verantwoordelijkheid en rechtvaardigheid is lastig. Dat gaat over goed en kwaad die ook nog eens cultureel bepaald zijn. Het dient uiteindelijk herleid te worden uit concrete data. Daarbij past het begrip proportionaliteit beter. Ondanks alle tekortkomingen is er niets concreter en strikt juridischer.

Het is schrikken in de Arabische wereld. Zo zijn alle vrouwen, ook gesluierde, in Egypte het slachtoffer van sexuele intimidatie en kijkt de overheid weg. Of vermoordt de soennitische Taliban in de Pakistaanse Ahmadiyya-moskees tientallen moslims. Vraag is of het helpt om er met Nederlandse ogen naar te kijken. Begrijpen we de achtergrond van dit meedogenloze geweld? Lopen scheidslijnen niet grilliger en subtieler dan we denken? Moeten we daarom niet terughoudend zijn met meningen vanuit onze leunstoel?

II. Toen Van Agt als minister-president aan de macht was, had-ie iets kunnen ondernemen om de toestand in het Midden-Oosten te verbeteren. Het was toen ook duidelijk dat daar heethoofden, om niet te zeggen zultkoppen tegenover elkaar staan die er samen niet uitkwamen. Toen deed Van Agt niets.

Hij kwam pas tot inzicht toen-ie de macht ingeleverd had. Beter laat dan nooit. Hoewel? Zijn opstelling is vrijblijvend zonder verplichting. Van Agt loopt constant zijn opvolgers voor de voeten. Er is een tijd van spreken en een tijd van zwijgen. Van Agt is als de voetbaltrainer die na zijn pensioen exact weet hoe-ie had kunnen winnen. Nostalgie als derde loopbaan.

Waarom denkt Van Agt niet breder? Waarom probeert-ie het niet eens op een andere manier? Plaats het Midden-Oosten conflict in een brede context. De oplossing ligt immers niet in Tel Aviv of Ramallah, maar in Washington, Beijing of Moskou. De VS die notabene in de oproep van Van Agt genegeerd moet worden. Het antwoord lijkt duidelijk. Van Agts macht is symbolisch. Dat beseft-ie door zich te herhalen.

Van Agt benadrukt keer op keer zijn eigen onmacht en irrelevantie en de relevantie van de grote politiek. Da’s veel VS, maar meer dan de VS alleen. Juist de verdeeldheid tussen de wereldmachten staat een oplossing van het Palestina-conflict in de weg. Die volgens velen over Iran en Syrië loopt. Niet over de studeerkamer van Van Agt, Brinkhorst en Van den Broek.

Foto: Eerste kabinet Van Agt (1977-1981). De bewindslieden lopen na de beëdiging de trappen van Paleis Soestdijk op. Voorop lopen Koningin Juliana, Wiegel en Van Agt. Soestdijk, 19 december 1977.