George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Washington Post

Het is nu Trump tegen de EU. Wat is het antwoord op het nieuwe Amerika? Kan het EU-leiderschap het aan?

with 6 comments

Trump gooit de EU onder de bus en wil zaken doen met de Russische Federatie die de EU wil desintegreren. Dat had hij in de campagne al aangekondigd met zijn slogan ‘America First’. Als een verrassing kan het niet komen. Europese rechts-populisten als Wilders, Farage en Le Pen juichen de aanval van de regering-Trump op de EU toe. Evenals populistische analisten als Willem Post die om onbegrijpelijke redenen verbonden is aan Clingendael en in een artikel van 15 november 2016 dat NRC om onbegrijpelijke redenen plaatste zei dat het allemaal wel mee zou vallen ‘met Trumps dwaze avonturen’. Zoveel onnozelheid en naïviteit doet pijn aan de ogen en is een belediging voor het gezonde verstand. Als antwoord aan Post schreef ik op 17 november 2016: ‘Het gaat vreselijk worden. Het zou ook de Nederlandse media sieren dat ze de berichtgeving over Trump niet normaliseren. Of sussende opinies zoals die van Willem Post die volgen uit een fikse portie wensdenken niet publiceren zonder disclaimer. Media moeten niet meegaan in de suggestie dat ‘het allemaal wel zal meevallen’ met president Trump. Het gaat naar alle waarschijnlijkheid niet meevallen, maar tegenvallen.’

Voorzitter van de Europese Raad Donald Tusk heeft in een open brief van 31 januari aan 27 leiders van de EU-lidstaten hard uitgehaald naar Trump. In voorbereiding op een top in Malta op vrijdag komt hij met reflecties die man en paard noemen. Eindelijk doet de EU aan buitenlands beleid. Tusk plaatst de VS samen met China en de Russische Federatie in dezelfde categorie externe bedreigingen van de EU. De VS is volgens Tusk een existentiële bedreiging voor de EU en trekt de laatste 70 jaar van Amerikaanse buitenlandse politiek in twijfel. Tusk roept op tot trots, samenwerking, ambitie en een antwoord op de krachten die de EU willen ondermijnen.

Ishaan Tharoor zet in een opinie-artikel in The Washington Post de recente ontwikkelingen op een rijtje. Zo citeert hij de liberale, federalistische ALDE-leider in het Europarlement Guy Verhofstadt die meent dat Trumps topadviseur Steve Bannon erop uit is de EU te ontmantelen: ‘Bannon is actively working to destroy the European Union, suggested Verhofstadt, and “is sending people now to Paris and Berlin to prepare for similar referendums … as Brexit.”’ Inderdaad identiek aan een pleidooi van de EU voor de uittreding van Ohio uit de VS. Maar tegelijk is het de vraag of de EU zich wel weet te verenigen. Het kent teveel verdeeldheid en innerlijke weerstand, onder meer door de bezuinigingen op de verzorgingsstaat en een technocratische EU die weinig genegenheid bij de bevolking oproept. Tharoor citeert Kathleen R. McNamara in een artikel voor Foreign Affairs waarin ze uiteenzet waarom de EU zich door onder meer het gestook van de rechts-populisten niet zal verenigen. WikiLeaks lijkt na de inbraak in de Podesta-emails die Hillary Clinton beschadigde nu in opdracht van het Kremlin alweer bezig om de Franse presidentskandidaat Marine Le Pen te helpen door via onthullingen haar rivalen François Fillon en Emmanuel Macron te beschadigen. De EU reageert hierop niet.

Wie hebben er het meeste schuld aan de chaos die ontstaat in Europa? De als vanouds externe vijanden als de Russische Federatie die de EU agressief bejegenen of de extreem-rechtse populistische meelopers die zich door het Kremlin laten omkopen of meeliften op de rode loper van Russische propaganda tegen de EU? Of de nieuwe machthebbers in het Witte Huis die alle oude zekerheden en afspraken met de EU en EU-lidstaten in twijfel trekken? Of hebben de EU-leiders zelf het meeste schuld aan de chaos omdat ze zich uit elkaar laten spelen en geen passend antwoord op de Russische agressie durven geven en zich onvoldoende voorbereid hebben op de nieuwe koers van Trump die zich gedurende de campagne van 2015-2016 al aankondigde?

De EU is op zichzelf aangewezen en komt tergend langzaam tot het besef dat het zich politiek en militair moet versterken. Maar van beleidswijzigingen die zo’n omslag aankondigen is nog geen sprake. In een FB-posting van 29 januari slaat Hubert Smeets de spijker op de kop door zich af te vragen waarom de regering-Rutte zwijgt in antwoord op het beleid van Trump en of de regering in Den Haag zich wel voorbereid heeft. Het lijkt er niet op en dat is voor het hele leiderschap van de EU de trieste constatering. Hopelijk weten Tusk en EU-leiders de EU tijdig te motiveren en verenigen tegen externe dreigingen. Het is pompen of verzuipen.

Advertenties

Obama komt met maatregelen tegen Russische Federatie vanwege inbraak in electorale systeem VS. Na een eerdere waarschuwing

with 4 comments

About a week before the election, the United States sent a “hotline”-style message to Moscow using a special channel for crisis communication created in 2013 as part of the State Department’s Nuclear Risk Reduction Center. As part of that message, the officials said, the administration asked Russia to stop targeting state voter registration and election systems. It was the first use of that system. The Russians, officials said, appeared to comply. Aldus Ellen Nakashima in een bericht in The Washington Post van 27 december 2016.

Het is ongelofelijk nieuws als het waar is. Namelijk dat de regering Obama via de hotline die bedoeld is om nucleaire risico’s te verkleinen de Russische regering een week voor de Amerikaanse verkiezingen van 8 november waarschuwde niet in te breken in het electorale systeem. Het bericht impliceert dat het Kremlin bezig was om de presidentsverkiezingen te vervalsen. Niet via beïnvloeding en lekken, maar via directe vervalsing en manipulatie van kiezersgegevens. Dit gaat technisch en politiek verder dan het vissen in emails van de Democratische partij. Zoals van campagneleider John Podesta die gewoonweg zijn beveiliging niet op orde had en naïef handelde. De Russen zouden ingebonden hebben. Het bewijs ervoor wordt niet gegeven.

Deze week komt de regering Obama naar verluidt met maatregelen als reactie op de inbraak door de Russen in het electorale systeem. Twee maanden nadat ze dit geprobeerd zouden hebben. Ze zijn bedoeld als straf en afschrikking. Te denken valt aan economische sancties, diplomatieke afkeuring en geheime cyberoperaties. De regering Obama kleedt dat in een uitvoeringsbesluit (‘executive order’) door dit op te rekken omdat het niet bedoeld was voor de inbraak in het electorale systeem, maar wel voor buitenlandse cyberaanvallen. Het electorale systeem wordt hiertoe tot kritische infrastructuur verklaard (‘critical infrastructure‘).

De buitenstaander vallen twee aspecten op. Het is onbegrijpelijk hoe slecht beveiligd het electorale systeem van de VS blijkbaar is. Rechtvaardigt kritische infrastructuur geen betere beveiliging in het land van Silicon Valley en de inlichtingendiensten NSA, CIA en FBI met hun miljardenbudgetten? En president Obama loopt steeds achter de feiten aan, opereert traag en terughoudend, maar probeert minder dan een maand voor zijn aftreden alsnog zijn gelijk te halen. Te laat en te weinig. Het was beter geweest als hij zijn partij de afgelopen jaren meer geholpen had en de kansrijke kandidaat Bernie Sanders had gesteund, in plaats van hem tegen te werken en zich achter de weinig populaire Hillary Clinton te stellen. Obama toont zich een slechte verliezer. Hij krijgt de komende jaren alleen reliëf omdat hij opgevolgd wordt door een nog slechtere verliezer.

CIA zegt in nieuwe beoordeling dat Kremlin Trump hielp om president te worden

with 5 comments

Is het voor 100% zeker dat de Russische regering heeft getracht de Amerikaanse presidentsverkiezingen ten gunste van Trump te beïnvloeden, of niet? The Washington Post wijst in een artikel op een nieuwe, geheime beoordeling van de CIA dat het Kremlin niet alleen probeerde het vertrouwen in het electorale proces te ondermijnen, maar ook dat het er zich actief in mengde om Trump aan de winst te helpen. Opmerkelijk in het bericht van de Post is het argument van de meerderheidsleider in de Senaat Mitch McConnell die voor de verkiezingen bezwaren maakte tegen de openbaarmaking van informatie van de inlichtingendiensten over de Russische betrokkenheid. Hij stelde dat dit partijdig zou zijn. Zo maakte hij nationale veiligheid ondergeschikt aan partijpolitiek en bond opnieuw de handen van de aarzelende president Obama. Geharnaste Republikeinse senatoren als John McCain en Lindsey Graham denken er trouwens anders over en vinden wel dat hard moet worden opgetreden tegen Russische inmenging in de Amerikaanse politiek. Trump heeft als minister van Verkeer McConnells echtgenote Elaine L. Chao genomineerd. Bij dit soort partijpolitiek is iedereen te koop.

Lichtman voorspelt presidentsverkiezingen: Trump wint, maar de ‘sleutels’ zijn onzeker en de marges klein

with one comment

hil

Hoogleraar Geschiedenis Allan J. Lichtman voorspelt dat zoals de zaken er nu voorstaan Trump op 8 november tot president gekozen wordt. Maar de marges zijn klein en het kan nog veranderen. In een interview in The Washington Post legt hij zijn model uit dat sinds 1984 elke president correct voorspelde. Hij baseert zich niet op peilingen of inschattingen van het Electoral College, maar op 13 ‘sleutels’ (keys). Als 6 ervan niet waar zijn, dan verliest de zittende partij. Volgens Lichtman scoren de Democraten nu op 6 sleutels als onwaar.

De sleutel van de sleutels van Lichtman lijkt nu in handen te zijn van de ‘derde’ Libertarische kandidaat Gary Johnson die tegen Clinton telt als hij meer dan 5% behaalt. Volgens de statistische nieuwssite FiveThirtyEight van Nate Silver scoort Johnson nu 4,9% en kalft z’n steun door onvast opereren snel af. Johnsons VP Bill Weld kondigde afgelopen week aan op Clinton te stemmen. Het lijkt een herhaling van het scenario met Ralph Nader dat Al Gore in 2000 in Florida de verkiezingen kostte. Hoe dan ook, de marges lijken kleiner dan de peilingen uitwijzen. Als Hillary Clinton wint, dan komt dat omdat de potentiële kiezers op Gary Johnson of Jill Stein in ‘swingstates’ uiteindelijk toch voor haar kozen. Niet uit liefde, maar om Trump uit het Witte Huis te houden. Lichtman zegt ook de historische onberekenbaarheid van Donald Trump niet goed in zijn model te kunnen vangen. Dan verandert de opvatting van politiek. En juist dat lijkt in deze campagne te gebeuren.

Foto: Schermafbeelding van deel artikelProf correct on 30 years of elections: Trump will win’ in The Hill, 28 oktober 2016.

Maakt Putin dezelfde fout als Hitler door het Westen te onderschatten? Wordt Aleppo de omslag?

with 9 comments

sts

Heeft de Russische president Vladimir Putin zijn hand overspeeld door zijn buitenlandse avonturen in Georgië, Oekraïne en Syrië? Paul Goble trekt in een analyse een vergelijking met Adolf Hitler die in 1938 de reactie van Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk op het Verdrag van München verkeerd inschatte. Hitler vermoedde dat hij met zwakke leiders van zwakke landen te maken had waartegen hij een oorlog nooit zou kunnen verliezen. De geschiedenis leert anders. De inschattingsfout van Hitler was dat hij uit het feit dat leiders van democratische landen steeds meer toegaven om geweld te voorkomen, mensenlevens te sparen en geen onnodige risico’s te lopen, constateerde dat er geen grens (‘rode lijn’) was die hij niet mocht overschrijden. Maar die grens was er uiteindelijk wel. Vraag is waar de Westerse landen nu de grens trekken voor de agressie van Vladimir Putin.

Druk om in actie te komen is afhankelijk van onder meer de publieke opinie. Tekenend is de petitieStop the Slaughter in Aleppo’ van voornamelijk Nederlandse academici. Ze roepen op om de slachting van de bevolking van Aleppo te stoppen en wijzen naar de Russische luchtmacht: ‘The Syrian government together with the Russian Air Force has implemented a campaign of intense, continuous and indiscriminate aerial bombardment, spreading death and despair among the 250,000 inhabitants of the besieged neighborhoods of Aleppo.’ Zulke geluiden klonken niet op Westerse universiteiten toen het Kremlin Zuid-Ossetië, Abchazië, de Krim en delen van Oost-Oekraïne bezette. Beelden van Syrische kinderen die het slachtoffer zijn van Russische bombardementen lijken voor een omslag in de beeldvorming te zorgen. Dat gaat voorbij aan de Russische propaganda. Zoals het Amerikaanse leger vanaf 1968 ook niet meer wegkwam met de oorlog in Vietnam en het aflegde tegen de binnenlandse publieke opinie over onder meer het Bloedbad van Mỹ Lai.

Politici zoeken altijd een geschikte aanleiding. Ze willen breken op een geschikt onderwerp. Leiders van Westerse landen zijn al sinds het voorjaar van 2014 geïrriteerd door de Russische houding in de buitenlandse politiek en de ontkenning in de Russische media van agressie jegens andere landen. Die onvrede heeft zich in Parijs, Londen, Washington en andere Westerse hoofdsteden in 2,5 jaar opgebouwd. In een bericht meldt The Washington Post vandaag dat de CIA en de top van het Amerikaanse leger geheime luchtaanvallen willen tegen het leger van Assad. De inschatting is dat president Obama daarvoor geen toestemming geeft. Wellicht is het bericht een schot voor de boeg. Maar niet valt in te zien hoe Assad en Putin nog ooit straffeloos kunnen wegkomen met de vernietiging van de grootste Syrische stad en haar burgers. Vraag is niet of Putin een inschattingsfout heeft gemaakt, maar wanneer de Westerse landen hun economische en militaire overmacht tegen de Russische Federatie in willen zetten. Dat moment komt nader. Misschien wordt Aleppo de aanleiding.

Foto:Schermafbeelding van deel petitie ‘Stop the Slaughter in Aleppo’.

Obama geeft Kremlin te verstaan dat het moet stoppen met inmenging in de Amerikaanse politiek

with 4 comments

Dit deel van de persconferentie van president Barrack Obama over Russische cyberaanvallen die hij op 5 september hield in het Chinese Hangzou na afloop van de G20 komt niet toevallig op dezelfde dag naar buiten als een artikel in de Washington Post. Het antwoord wordt getriggerd door een journalist die verwijst naar de reactie van de Democratische minderheidsleider in de Senaat Harry Reid. In het artikel wordt dat beschreven: ‘After Senate Minority Leader Harry M. Reid (D-Nev.) ended a secure, 30-minute phone briefing by a top intelligence official recently, he was “deeply shaken,” according to an aide who was with Reid when he left the secure room at the FBI’s Las Vegas headquarters.’ Dit moet de ernst van de situatie onderschrijven.

De Amerikaanse regering gaat in de tegenaanval tegen het Kremlin over wie sterke vermoedens bestaan dat het door cyberaanvallen en een desinformatie campagne in de (sociale) media de presidentsverkiezingen van 8 november wil beïnvloeden. Niet om een specifieke kandidaat te bevoordelen, maar om de geloofwaardigheid van de VS in de voormalige Sovjet-republieken te ondermijnen. Obama laat fijntjes weten dat de VS defensief en offensief de capaciteit hebben om de cyberaanvallen van andere landen zoals de Russische Federatie te beantwoorden. Zoals zo vaak tijdens zijn presidentschap lijkt hij vooral met zichzelf in gesprek over de vraag of hij die capaciteit ook inzet. Daarvoor lijkt hij hier te waarschuwen door een rode lijn te trekken. Ook een grens voor zijn mogelijke opvolger Hillary Clinton die zich vermoedelijk militanter zal opstellen dan Obama.

De Letse directeur Janis Sarts van het  NATO Strategic Communications Center of Excellence in Riga meent dat er sterke aanwijzingen bestaan die aantonen dat het Kremlin de inmenging op hoog niveau coördineert. De Amerikanen willen dat dat stopt en hebben dat president Putin te verstaan gegeven in een gesprek tussen hem en Obama. Leden van de beide partijen die door de veiligheidsdiensten zijn geïnformeerd over de aard en ernst van de Russische cyberaanvallen roepen Obama op om het Kremlin publiekelijk verantwoordelijk te stellen. De Amerikaanse politiek lijkt zich nu pas voor het eerst bewust van wat Europese landen al enkele jaren treft. De Amerikanen geven nu aan het beu te zijn en waarschuwen de Russen publiekelijk te stoppen met de inmenging in hun politiek. Het artikel in de Washington Post lijkt daarvan een onderdeel te zijn.

Trump-medewerker Manafort symboliseert Russische inmenging in Westerse politiek

leave a comment »

De New York Times kwam gisteren met een artikel over Donald Trumps campagnemanager Paul Manafort die banden had met Viktor Janoekovitsj, de ooit machtige Partij van de Regio’s en de Russische oligarch Oleg Deripaska uit de kring van Vladimir Putin. Zelfs na Janoekovitsjs vlucht naar Rusland in 2014 zou Manafort zijn werk voortgezet hebben voor de oppositie tegen de pro-Westerse regering Porosjenko. Door het Anti-Corruptie Bureau van de Oekraïense overheid zijn er in een corruptieonderzoek documenten gevonden die aangeven dat Manafort 12,7 miljoen dollar aan betalingen ontving via Janoekovitsj. Er is ook een dubieuze transactie van 18 miljoen dollar over een kabeltelevisie contract. Hij ontkent, maar heeft de schijn tegen.

Cenk Uygur gaat in op Manafort die werkte voor dictators als Marcos en Janoekovitsj  en ze de schijn van legitimiteit gaf. Binnen de campagne van Trump ijverde Manafort met andere medewerkers als Mike Flynn en Carter Page voor een pro-Kremlin koers. Dat zorgde in de Baltische landen, Polen en in Oekraïne voor twijfel over Trumps bedoelingen. Dat deden ze niet uit overtuiging, maar om er via fraudeleus handelen financieel beter van te worden. Vraag is of Manafort en de andere pro-Kremlin medewerkers van Trump niet aangemerkt moeten worden als buitenlandse agent en gehandhaafd kunnen worden in Trumps campagneteam.

In een achtergrondverhaal dat net als genoemd artikel in de New York Times gaat over Russische inmenging in de Westerse politiek verwees de Washington Post naar haar Brusselse reporter Michael Birnbaum. Hij verklaart dat wat de VS nu overkomt via Manafort in Europa al langer voorkomt. Trouwens in een ander artikel wees John Schindler er fijntjes op dat Bernie Sanders de enige van de belangrijkste presidentiële kanshebbers (Trump, Clinton, Johnson, Stein) zonder banden met het Kremlin is. Birnbaum betrekt de Russische inmenging ook op Nederland: ‘European leaders say Russia has been involved in such actions as an April referendum in the Netherlands that rejected a European Union trade deal with Ukraine (..).’ Ik ken geen openbare  uitspraken van Europese leiders over de inmenging van het Kremlin in het Nederlandse Oekraïne-referendum, maar het is mogelijk dat ze off the record tegen journalisten in Brussel zijn gedaan. Dat vraagt om een vervolgonderzoek.