George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Wael Ghonim

Gaat de Nobelprijs voor de Vrede naar Arabische bloggers?

with 10 comments

Update 7 oktober: Afgelopen week was er een conferentie van bloggers in Tunis. Conclusie is dat gelekte WikiLeaks-documenten een belangrijke rol hebben gespeeld bij het verdrijven van de zittende macht. Op TuniLeaks werden in het Frans vertaalde artikelen gezet en samenwerking gezocht met de linkse Libanese krant Al-Akhbar. De rol van Julian Assange was echter niet beslissend want bloggers wezen al zeven jaar op de tegenstrijdigheden van Ben Ali’s regime. Door de gewonnen geloofwaardigheid benaderden burgers de bloggers met video’s met controversiële inhoud. Zo werd de loper voor Twitter en Facebook uitgerold. 

Volgens Reuters maken Arabische bloggers kans om de Nobelprijs voor de Vrede te winnen. Deze wordt op 7 oktober bekendgemaakt. Het gaat om de  Tunesische Lina Ben Mhenni en de Egyptische Wael Ghonim en Israa Abdel Fattah. Mogelijk krijgen ze de prijs gezamenlijk. Duidelijk is dat toekenning het meest liberale segment van de zogenaamde Arabische Lente ondersteunt. En met Lina en Israa twee autonome vrouwen. Onderhand wint het inzicht veld dat de lente te kort is geweest om bestaande machtsstructuren fundamenteel aan te tasten. Militairen en fundamentalistische moslims zijn het best georganiseerd en weten elkaar te vinden.

Lina Ben Mhenni presenteert zichzelf als cyber-activiste en haar blog is bekend onder de naam A Tunisian Girl of Bnaya tounsia. In een interview stelt ze dat de toekenning jaloezie oproept en niet iedereen zal behagen: On m’a critiqué injustement et même accusée de travailler pour les Américains, les Français et les Allemands. Ze wordt er dus vals van beschudigd voor de Amerikanen, Fransen of Duitsers te werken. Maar ze voelt zich een gewoon meisje uit het volk dat er als kandidaat voor de Nobelprijs voor de Vrede trots op is Tunesisch, moslim en vooral vrouw te zijn.

In Noorwegen is afgelopen week een storm opgestoken over de vermeende onafhankelijkheid van het comité dat de Vredesprijs toekent. Het vormt een evenredige vertegenwoordiging van het Noorse parlement. Voorzitter en sociaal-democraat Thorbjørn Jagland vindt elke discussie over de onafhankelijkheid en samenstelling surrealistisch. Merkwaardig is dat-ie aangevallen wordt door partijgenoot Raymond Johansen. Deze stelt dat in het buitenland het onderscheid tussen regering en comité niet wordt gezien. Zeker niet als prominente oud-politici er deel van uitmaken. Zo heeft China na de toekenning van de Nobelprijs voor de Vrede 2010 aan Liu Xiaobo de banden met Noorwegen verbroken.

Raymond Johansen heeft gelijk dat de buitenlandse Noorse politiek doorkruist kan worden door het comité dat de prijs toekent. Het maakt Noorwegen kwetsbaar voor internationale druk die zelfs kan leiden tot tegenmaatregelen van buitenlandse regeringen. Een oplossing is om minder prominente Noorse oud-politici te benoemen en de samenstelling te internationaliseren. Maar dat laatste is weer in strijd met de doelstelling en tast op andere wijze de onafhankelijkheid van het comité aan. Waar de prijs ook valt, de speculaties over de afwegingen zullen dit jaar nog sterker zijn dan anders.

Foto: Tunesische blogger Lina Ben Mhenni

Advertenties

Egypte stevent af op minder democratisering

with 2 comments

Het deel van het Egyptische volk dat zich democratisch opstelde heeft nog geen overwinning behaald in de recente onlusten. Die maakten iets los, maar niet wat velen in het Westen hoopten. Een overwinning van de conservatieven is eerder in zicht dan die van de seculiere jongeren. De geest van het islamisme is niet terug van weggeweest, maar bleef altijd aanwezig. Welk beeld biedt dit Egypte dat weer één wordt

Strijd tussen moslims van salafistische, jihadistische en conservatieve snit tekent de polarisering in de aanloop naar de parlementsverkiezingen van september. Tactisch opereren ze uiteenlopend, maar hun einddoel is hetzelfde: islamisering van Egypte. De Moslimbroeders en het leger praten over de verdeling de macht. Jeugdige opstandelingen die de boel in gang gezet hebben zijn gemarginaliseerd en hebben geen plek aan de tafel van de macht.

De vestiging van een burgerlijke staat is de afgelopen maanden verder uit gezicht geraakt omdat in de besprekingen over de grondwetherziening de sharia ongemoeid is gelaten. Egypte is een staat die uitgaat van de sharia. De uitspraken van Moslimbroeder Mahmout Ezzat over de vestiging van een islamitische staat laten aan duidelijkheid niets te wensen over. Hij slaat de hoop op pluriformiteit de bodem is. Da’s onverteerbaar voor seculieren, christenen en gematigde moslims.

Christenen en moslims die in de zonnige blik van een bepaald moment door een gekleurde bril van BBC, CNN of El Jazeera op het bijzondere Tahrir-plein in Caïro met elkaar leken te kunnen verkeren zijn elders in Egypte met elkaar slaags.Nooit is een alliantie gevormd. Slachtoffers vallen nog steeds. Door afzijdigheid van de veiligheidstroepen gaat het eerder slechter dan beter. In de andere landen van de Arabische lente is het niet veel beter gesteld.

Deels wordt het Westen ontmaskerd omdat het decennialang de verkeerde facties steunde. Activist Wael Ghonim zegt dat Egypte kanker had en de internationale gemeenschap het land Paracetamol verschafte. De VS heeft de laatste maanden door diplomatieke druk massale slachtpartijen voorkomen. Toch is Egypte nu vrijer dan voorheen in het zoeken van partners. Dat pakt anders dan de VS wenst uit in een toenadering tot Iran.

Toch zijn het uiteindelijk de Arabische politieke leiders zelf die er een potje van hebben gemaakt door hun bevolkingen onderontwikkeld te houden. Tot op de dag van vandaag proberen ze democratische vernieuwingen tegen te houden. Die ontwikkeling was in landen als Spanje, Griekenland, Polen, Chili of China onder de dictatuur anders.

Daar ging een immense onderdrukking door de veiligheidstroepen samen met economische ontwikkeling en een aanvaardbaar onderwijspeil. Dus toen de staatsmacht in elkaar klapte kon de omslag uitgerold waren. Daar is in de Arabische landen geen sprake van. Het zijn de Arabische dictators die hun bevolking onderontwikkeld hebben gehouden. Deze dictators nemen nu nieuwe schijngestalten aan, zoeken nieuwe partners en laten zich niet ontmaskeren.

In de analyse over de Arabische lente heeft het wensdenken voorrang. Ieder zoekt de eigen waarheid. Links verwijt de VS op het verkeerde paard gewed te hebben en ten koste van alles Israël uit de wind te houden. Rechts verwijt links dat het niet inziet dat seculieren in een islamitische maatschappij geen gelijke uitgangspositie kunnen verwerven. Links denkt dat een democratie binnen handbereik is en rechts waarschuwt voor islamitische dictatuur.

Tragisch is dat links en rechts in hun kritiek beiden gelijk hebben, maar er geen opbouwende houding aan vastkoppelen. Verwijten of wensdenken dat het wel goed komt of toch fout loopt voegen niets toe. Dat gebrek aan realisme van de internationale gemeenschap boezemt geen vertrouwen in. In hun verdeeldheid kunnen ze geen politieke druk geven zodat de reactionaire krachten vrij spel hebben. Zo kan de internationale gemeenschap niets betekenen.

Foto:  Egypte. Pyramiden van Gizeh. The Great Pyramid. Reflecting pyramid & mounted camelman. Tussen 1934 en 1939.

Written by George Knight

25 april 2011 at 08:23