George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Vrijheid van vereniging

Twitter, aan welke kant van de macht staat het echt?

with 6 comments

TOPSHOTS-TURKEY-POLITICS-UNREST

Afhankelijk van de situatie per land geven bedrijven als Facebook, Yahoo, Apple, YouTube, Google of Twitter toe aan overheidsdruk om gegevens van haar gebruikers te overleggen. Nu actueel in de media door het PRISM-surveillance programma. Veel daarover is nog niet opgehelderd. De bedrijven ontkennen te hebben geweten van PRISM, maar formuleren dat zo voorwaardelijk dat het een woordenspel wordt om te begrijpen hoever hun deelname echt ging. Denkbaar is dat de bedrijven een zijraam openzetten voor de overheid zodat ze konden zeggen geen directe toegang te geven. Hopelijk komen er de binnenkort bijzonderheden over het ontwerp van PRISM naar buiten die antwoord geven op de deelname van deze Amerikaanse techbedrijven.

Opvallend aan het overzicht als deel van de topgeheime PowerPoint-presentatie die Edward Snowden naar The Guardian lekte is het ontbreken van Twitter. Toch zei Julian Assange in een interview in maart 2013 dat ook Twitter naar de pijpen van de regering-Obama danst. Hij gaf als voorbeeld Anonymous Zweden dat Twitter in 2012 onder overheidsdruk afsloot. Maar Twitter lijkt wel het bedrijf dat het langste weerstand bood. En zich daar in de publiciteit vervolgens weer op laat voorstaan. In september 2012 overhandigde Twitter onder protest gegevens van Occupy-activist Malcolm Harris aan een rechter. Wordt protest zo tot marketing?

Twitter moet tegengestelde belangen afwegen. Openbaar profiel, economische waarde, privacy van gebruikers en toegang tot een markt. Vaak zetten regeringen druk en dreigen ze met uitsluiting. Eind 2012 schreef de Franse minister Najat Vallaud-Balkacem een artikel ‘Twitter moet de waarden van de Republiek eerbiedigen’ waarin ze opriep tot censuur. Dit naar aanleiding van haattweets die in Frankrijk verschenen. In januari 2012 had Twitter al een nieuw beleid naar buiten gebracht dat het censuur per land zou toestaan. Als voorbeeld noemde het pro-Nazi tweets, maar dit maakte ook de weg vrij voor afsluiting van Occupy of Anonymous.

Bestuursvoorzitter Dick Costolo zei in 2011 dat Twitter opkomt voor meningsuiting: ‘We are the free-speech wing of the free-speech party.’ Twitter speelde een rol in de Arabische lente en kweekte daar veel goodwill mee. Maar dit attendeerde autoritaire regimes tegelijk op het belang van sociale media als katalysator voor rebellie. In januari 2012 bezocht Twitter-topman Jack Dorsey China. Twitter wordt er geblokkeerd, maar dat kan via Hong Kong omzeild worden. Het gewijzigde beleid van Twitter om door afspraken met machthebbers censuur toe te laten ontmoette veel verontwaardiging binnen de gemeenschap van internetgebruikers.

Nu is er Turkije. Premier Erdogan vervloekte tijdens de recente onlusten de sociale media die hij leugens noemde. Gevolg van de sociale media was dat het beeld van Erdogan als een strenge, maar rechtvaardige leider aan diggelen lag. Hij liet zich kennen als autoritair en halsstarrig. Volgens Hurriyet weigert Twitter nu de Turkse regering gegevens van demonstranten die vastzitten. Op haar beurt beticht het ministerie van Transport Twitter er weer van geen juridische status in Turkije te hebben en geen legale onderneming te zijn. Twitter voert voor haar weigering aan dat Turkije geen juridische waarborgen voor gebruikers kent. Twitter weegt haar belang per land en per situatie af. Burgerrechten worden zo onderhandelbaar als handelswaar.

prism-slide-5

Foto 1: Turks protest in Istanbul, juni 2013.

Foto 2: Slide uit Powerpoint-presentatie van de NSA over PRISM.

Beeld van Erdogan aan diggelen: van Ankara tot Taiwan

with one comment

Het Taiwanese NMATV weet hoe het zit met de Turkse premier Erdogan. Het heeft te maken met een tulband, militairen, drank, porno, babies, pinguins, voetbalsupporters, Marokko, een winkelcentrum, protest, een park, politiegeweld en traangas. Ook de activistes van FEMEN komen langs. De feiten kloppen niet allemaal, maar het verhaal wel. Hieronder een foto van een muur in Ankara. Het symbool van Twitter met een gasmasker. Zoals bekend muilkorft Erdogan de media en geeft-ie de sociale media de volle laag. Veel animatie in Turkije en redenen voor animatie daarbuiten. Het beeld van Erdogan als rechtvaardig leider ligt aan gruzelementen.

BMEoR2ECMAAZ2c2.jpg-large

Foto: Muur in Ankara: Twitter, gasmasker en #OccupyGezi

Erdogan vervloekt de sociale media: het zijn leugens

with 10 comments

Update 16 juli 2016: Erdogan lijkt een staatsgreep te hebben verijdeld dankzij inzet van sociale media. Toen de door hem gecontroleerde media even door de coupplegers werden gecontroleerd maakte Erdogan noodgedwongen gebruik van sociale media. Niets is tegenstrijdiger dan de logica van een autoritaire leider. 

Update: De media worden over en weer strijdpunt. Premier Erdogan richt zich op de sociale media die het protest aanjagen en stroomlijnen. De demonstranten richten zich op de televisiezenders die de onlusten negeren. Ze vinden dit ongepast voor journalistieke nieuwsmedia die objectief verslag doen. Dit zwijgen lijkt te duiden op een verstrengeling van belangen tussen de regeringspartij en de omroepen. Zie ook bij reacties. 

De Turkse premier Recep Erdogan heeft 2.726.322 volgers op Twitter en hij volgt niemand. Zijn Facebook-pagina heeft 2.005.865 Likes. Naar verluidt vullen zijn medewerkers deze beide sociale media. Da’s niet zo vreemd. Toch maakt Erdogan grif gebruik van sociale media voor het verspreiden van zijn boodschap. Hij en zijn team nemen de sociale media dus serieus als communicatiemiddel. Na de protesten van de afgelopen dagen tegen hem lijkt Erdogan er anders tegenaan te kijken. ‘Sociale media zijn vol gefabriceerd nieuws, ongefundeerde beweringen en beschuldigingen tegen mij’ beweerde Erdogan vandaag in een toespraak. En in een interview met Fatih Altayli van HaberTürk verkettert de premier opnieuw de sociale media. Ze liegen.

Demonstranten twitteren en sms-en, en anderen delen en retweeten dat weer. Zo merkt Erdogan op. Hoe is het mogelijk, zo handelen fascisten. Premier Erdogan heeft geen goed woord over voor de sociale media. Maar vergeet-ie dan niet dat-ie er zelf bewust gebruik van maakt? Hebben Erdogan en de AK-partij Facebook en Twitter in het verleden wellicht ook gebruikt om nieuws te fabriceren, ongefundeerde beweringen te doen en tegenstanders te beschuldigen? De vloek van de maatschappij, is dat nou het medium of de boodschap?

tweets-revolution

Twit

Foto 1: Muurtekst: Turkse twitter revolutie.

Foto 2: Montage van uitspraken over sociale media

Turkije komt tot stilstand in protest. Regering treedt hard op

with 2 comments

Erdogan tast met zijn eigen partijpolitieke agenda de neutraliteit van de democratische instellingen aan. Hij had ooit als legitimatie voor zijn aanpak dat de instellingen niet neutraal waren, want kemalistisch. Daarom was er 10 jaar geleden reden voor zo’n opstelling. Noem het een politiek van positieve discriminatie om achtergestelde groepen erbij te trekken. Maar in die 10 jaar had-ie een gelijker speelveld kunnen realiseren. Erdogan drukt zijn islamitische agenda door. Dat falen om boven de partijen te staan voedt het protest. Nog versterkt door grootscheepse corruptie. Niks nieuws onder de Turkse zon. Cenk Uygur van The Young Turks legt uit dat een regeringsleider het protest dient aan te horen om er passend op te antwoorden. Met een toelichting over het beleid. Protest met geweld en overmacht neerslaan is in een democratie niet de oplossing.

Zoals politieke leiders die te lang blijven zitten is Erdogan verslaafd geraakt aan de macht. De Britse oud-ambassadeur en mensenrechtenactivist Craig Murray omschrijft dat zo: ‘Then of course Erdogan gradually got sucked in to power, to money, to NATO, to the corruption of his Black Sea mafia and to arrogance. It all went very wrong, as it always seems to. That is where we are now.‘ Murray relativeert de slechtheid van de regering en de goedheid van de demonstranten. Los van de ‘integere’ demonstranten grijpen allerlei belangengroepen de Turkse crisis aan om hun kansen te grijpen. Dat moeten we in gedachten houden. Maar Erdogan had de confrontatie die Turkije niks oplevert door een evenwichtig beleid kunnen voorkomen. Dat heeft-ie nagelaten.

skynews_876828

 

Foto: Onrust in Turkse steden houdt aan, voor derde dag op rij,  juni 2013.

Protesten in Turkije tegen Erdogan. VS veroordeelt optreden politie

with 50 comments

Demonstraties in Istanbul en Ankara tegen het beleid van premier Erdogan krijgen steeds meer een eigen dynamiek. Ze begonnen als protest tegen de herinrichting van het Gezipark in Istanbul maar kregen gaandeweg een bredere focus. Demonstranten ageren tegen de conservatieve en islamistische agenda van de AK-partij. De regering slaat het protest hardhandig neer. Dat roept weer reacties op in nieuwe protesten tegen de regering. Opvallend is de verklaring van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken over het harde optreden van de politie. Het merkt op dat stabiliteit, veiligheid en welvaart voor straks het beste gediend worden als de Turkse regering de vrijheden van meningsuiting, vergadering en vereniging nu waarborgt.

1370017635_g_0.storyimage

Foto: De politie vuurde traangas af tegen demonstranten die bijeenkwamen op het Taksim-plein. Op dit epicentrum van de demonstraties raakten tientallen mensen gewond. Dit heeft Turkije een zeldzame berisping van bondgenoot de VS opgeleverd.

Antwoord aan Selime die pleegzorg vergelijkt met de Waffen SS

with 4 comments

ankara

Antwoord aan ‘Selime Ottoman‘ die reageerde op ‘Protesten bij bezoek Erdogan leiden af van Turkse tegenstellingen‘. We verschillen van mening. Het biedt me de kans de hoofdpunten op een rij te zetten.

De pleegzorg is een Nederlandse kwestie. Want zowel de pleegouders als de biologische ouders van Yunus wonen in Nederland. Nederland is een seculiere maatschappij waar in theorie alle religies en levensovertuigingen gelijkwaardig zijn. Voor de wet zijn homo- en heterosexuelen gelijk. Daar past geen discriminatie. Religies hebben daarover niet het laatste woord, laat staan dat ze een ultieme wijsheid zouden brengen die andersdenkenden moeten volgen. Die normen gelden uiteraard alleen binnen die religie. Door gelovigen wordt trouwens genuanceerder en minder eenduidig over homosexualiteit gedacht dan u schetst.

Bij pleegzorg zijn twee aspecten van belang. Dat het pleegkind bij de pleegouders goede zorg krijgt en dat het cultureel verschil overbrugd wordt. Want een pleegkind wordt tijdelijk bij pleegouders geplaatst. Aan beide voorwaarden lijkt te worden voldaan. De pleegouders handelen liefdevol en doen moeite om de Turkse cultuur aan Yunus over te brengen. Hem in contact te brengen met dat aspect van zijn achtergrond.

U legt de zwarte piet bij de pleegouders waar de biologische ouders in gebreke bleven. Want Yunus werd uit huis geplaatst omdat er aanwijzingen van mishandeling waren. Door zijn biologische ouders. Pleegzorg zette het welzijn van het kind centraal. Omdat er geen Turkse of islamitische pleegouders waren te vinden omdat deze zich niet aanmeldden werd er gekozen voor pleegouders zonder Turkse en/of islamitische achtergrond.

Naar verluidt wordt in Turkije slechts 2% van de pleegkinderen in een pleeggezin geplaatst. De overige 98% komt in instellingen terecht. Het opvangen van pleegkinderen in een pleeggezin lijkt dus niet iets wat mensen met een Turkse achtergrond voor hun rekening willen nemen. Mogelijk is het percentage van Nederlanders van Turkse herkomst die pleegouder willen zijn hoger dan 2% omdat ze in Nederland met het systeem van pleegzorg in aanraking zijn gekomen. En omdat ze verwesterd zijn. Maar het zijn er onvoldoende.

Ik heb alle respect voor de lesbische pleegouders die bereid waren om een Nederlands jongetje van Turkse herkomst in huis te nemen. En dat nauwgezet doen. Een zware opgave om culturen te overbruggen. En ik heb minder respect voor de biologische moeder die nu hoog van de toren blaast, maar niet kon voorkomen dat haar zoontje wegens mishandeling uit huis moest worden geplaatst. De biologische moeder van Yunus zit wellicht met een schuldvraag die ze nu afschuift op de rest van de wereld. In haar ogen is iedereen schuldig en zij niet. Terwijl zij aan de basis van het probleem staat dat Yunus uit huis moest worden geplaatst.

Ik begrijp het opportunisme van Turkse media en politici die aandacht aan deze zaak besteden. Ze mogen dat doen. Met hun Pan-Turkische agenda die Turkije als een belangrijke natie ziet en hun in de eigen ogen het recht geeft zich met andere landen te bemoeien. Over Nederlands beleid hebben ze echter niks te zeggen.

Nederland mengt zich in het openbaar evenmin in interne Turkse zaken. Soms worden dit soort kwesties achter gesloten in diplomatiek overleg tussen ministers of regeringsleiders besproken. Maar niet in de media. Terwijl er toch alle aanleiding toe is om de Turkse regering ter verantwoording te roepen. In Turkije worden de mensenrechten grootschalig geschonden. De vrijheid van godsdienst en vereniging van Alevieten, Koerden en Christenen in Turkije staat onder druk. Evenals de vrijheid van meningsuiting voor de vele journalisten die in Turkse gevangenissen zitten. Het zou de Turkse media en politici sieren als ze daaraan aandacht zouden besteden. En niet aan een onderwerp in Nederland dat in vergelijking met de interne Turkse problemen en mensenrechtenschendingen tamelijk onbelangrijk is. En wat heeft ‘Selime Ottoman‘ daarover te zeggen?

Foto: The Making of Modern Ankara.

%d bloggers liken dit: