George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Voorrecht

Vrijheid is altijd de vrijheid van dissidenten, van eigen dissidenten

leave a comment »

lara

Lara Newell twittert. Dat doet glimlachen en zet aan het denken: ‘La libertad es siempre la libertad de los disidentes’. Ofwel, vrijheid is altijd de vrijheid van dissidenten. Een variant op een uitspraak die valt te herleiden tot Rosa Luxemburg en voortborduurt op de oervaders van het communisme: ‘Freiheit nur für die Anhänger der Regierung, nur für Mitglieder einer Partei (..) ist keine Freiheit. Freiheit ist immer Freiheit des anders Denkenden. Nicht wegen des Fanatismus der ‘Gerechtigkeit’, sondern weil all das Belebende, Heilsame und Reinigende der politischen Freiheit an diesem Wesen hängt und seine Wirkung versagt, wenn die ‘Freiheit’ zum Privilegium wird’. Vrijheid dus als een voorrecht dat gegund wordt en niet als een vanzelfsprekend recht.

Een waarheid als een koe is dat vrijheid niks waard is als het aan medestanders wordt gegund. De uitspraak van Lara Newell is onvoldoende actueel en doet glimlachen. Want toegevoegd moet worden dat vrijheid er pas toe doet als eigen dissidenten vrijheid krijgen. Want: ‘Dissident zijn is een kwestie van perspectief. Het beschrijven ervan ook.’ Julian Assange, Chelsea Manning, Sarah Harrison of Edward Snowden zijn Westerse dissidenten die in het Westen niet vrij zijn. Omdat ze westerse dissidenten zijn. Maar buiten het Westen wel. Omgekeerd krijgen niet-westerse dissidenten in het Westen vrijheid, maar in hun eigen land niet. Zoals Alexei Navalny in Rusland of Ai Weiwei in China. Kortom, vrijheid is pas vrijheid als het de eigen dissidenten vrijheid geeft. Ruimhartig en zonder uitruil van rechten. Goed om op sociale media die oude waarheden te herhalen.

Foto: Tweet van Lara Newell, 1 juli 2014.

Advertenties

Sunday Assembly is zowel religie, anti-religie als pseudo-religie

with one comment

Hoe verzin je het, een atheïstische kerk. In opkomst in de VS, Australië en het Verenigd Koninkrijk: The Sunday Assembly. Volgens The Guardian streeft de organisatie naar de vestiging van 1000  atheïstische kerken binnen 10 jaar. Expansie die aan religie doet denken. Met marketing die bij het tijdperk van sociale media en internet aansluit. De Britse komieken Sanderson Jones en Pippa Evans geven door aan te kloppen bij Kickstarter voor crowdfunding aan dat ze hun project in de creatieve hoek plaatsen. Atheïstische religie als cultuurvorm die mensen in een gemeenschap horizontaal met elkaar verbindt en het verticale in het horizontale meent te vinden. Er is een publiek handvest (public charter) dat de voorwaarden geeft. Zoals geen god, geen commercie, geen machtsvorming, geen leefregels, ongebondenheid en de viering van het leven.

Het verschijnsel van mensen die een kerk buiten de kerk zoeken is verre van nieuw. De vorm die sterk leunt op het internet is echter wel nieuw. De kerkgangers uit vooral de blanke, jonge, stedelijke, professionele klasse zijn niet te omschrijven als Ietsisten die geloven in een hogere macht maar het bij de gevestigde religies voor gezien houden. Het gaat om het gemeenschapsgevoel en het idee om verenigd te zijn. Samen.

Is dit initiatief op te vatten als een bevestiging van religie of juist als kritiek erop? Interessant aan de Sunday Assembly is dat er zowel argumenten pro als contra  zijn. In de vorm leent het verworvenheden van het Christendom en geeft het toe daar bewust aansluiting bij te zoeken. Met een inhoud die daar haaks op staat. Dreigt dan niet het risico dat de Sunday Assembly een lege huls wordt? Wat is het verschil met een middag in de kroeg rond het biljart, een theatervoorstelling, een culturele lezing of de bingo-avond? Ondergeschikt is of Jones en Evans erop uit zijn om religie te bestrijden. Maar ze laten het principe voor zich werken dat de beste bestrijding van religie niet een verbod is, maar de onbeperkte uitbreiding ervan. Zodat het haar betekenis verliest, als gevolg daarvan haar voorrechten verliest en tenslotte verwaterd en verweesd overblijft. Amen.

sa

Foto: Schermafbeelding van het public charter van The Sunday Assembly.

Australië billijkt discriminatie door religieuze organisaties

with 9 comments

3851e_369850

De Australische premier Julia Gillard (Labour) kan in progressieve kringen weinig goed doen. Ze ligt al sinds 2010 onder vuur omdat ze de Australische Julian Assange consulair niet bijstaat en politiek uitgeleverd zou hebben aan de VS. Nu heeft Gillard religieuze groepen verzekerd dat deze onder een nieuw wetsvoorstel her recht behouden om homosexuelen en andere ‘zondaars’ te blijven discrimineren. Zo heeft directeur Jim Wallace van de Australische Christelijke Lobby (ACL) naar buiten gebracht, aldus de Sydney Morning Herald.

Gillard is atheïst en heeft kortgeleden aanvaringen gehad met de christelijke lobby. In september 2012 trok ze zich terug om te spreken op een nationale conferentie van de ACL vanwege beledigende opmerkingen over homosexuelen van Jim Wallace. Hij suggereerde dat een homoseksuele ‘levensstijl’ schadelijker voor de gezondheid is dan roken. Het is niet onmogelijk dat Wallace Gillard in verlegenheid wilde brengen.

Onder de huidige wet kunnen religieuze instellingen zoals scholen en ziekenhuizen weigeren medewerkers in dienst te nemen die ze als zondaars beschouwen. Met het argument dat het noodzakelijk is om schade te voorkomen aan de religieuze gevoeligheden van gelovigen. Dit is een voorrecht dat niet-gelovigen missen.

Premier Gillard heeft Jim Wallace enkele keren ontmoet en hij zegt dat ze hem verzekerd heeft dat ze niet van plan is om de vrijheid van godsdienst in te perken als het gaat om het recht van religieuze groeperingen om te discrimineren in het aannemen en ontslaan van werknemers. Deze religieuze organisaties, en dan met name de katholieke, zijn grote werkgevers en afhankelijk van staatssubsidie. Zodat de overheid een drukmiddel heeft om een einde te maken aan de discriminatie. Ze hebben het recht vanwege hun religieuze status om potentiële werknemers uit te sluiten op een manier die voor niet-religieuze organisaties onwettig is. Een en ander maakt het onbegrijpelijk waarom Labour deze rechtsongelijkheid wil laten voortbestaan.

De vrijheid van godsdienst kent rechten en plichten. Een religieuze organisatie moet autonoom kunnen handelen volgens de eigen doelstelling. Zelfs als dat andersdenkenden uitsluit. De opstelling van de Australische overheid om discriminatie van werknemers financieel mogelijk te maken is een brug te ver. Voorrechten van deze voornamelijk christelijke organisaties zijn in andere tijden tot stand gekomen en passen niet langer bij een pluriforme samenleving. Privileges dienen afgeschaft te worden. Daar zou de regering-Gillard haar beleid op af moeten stemmen. Ook als Gillard zich electoraal of psychisch onder druk gezet voelt.

Foto: Affiche van de ACL voor de nationale conferentie waar Julia Gillard uiteindelijk niet sprak.