George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Venlo

Missiemuseum in Steyl dreigt gesloten te worden omdat Venlo de subsidie stopzet. Het is uniek in zijn soort door de tijdloosheid

with 3 comments

Iedereen heeft voorkeuren. Favoriete musicus, schrijver, televisieprogramma, politicus, provincie of museum. (In mijn geval: Charlie Parker, W.G. Sebald, Lubach op Zondag, Hans van Mierlo, Zeeland, De Pont). Maar in mijn top drie van Nederlandse musea staat ook het Missiemuseum in het Limburgse Steyl. Er dreigt een ramp. Uit een bericht van L1 blijkt dat het Missiemuseum op omvallen staat: ‘Penningmeester Hein Jacobs laat in een brandbrief weten dat het zonder structurele subsidie vanaf 1 november einde verhaal is voor het museum’. De gemeente Venlo wil de subsidie stopzetten, 56.000 euro voor 2020 en 175.000 euro voor 2021.

De reden die penningmeester Jacobs geeft is van een ontwapenende a-modieuziteit: ‘Dan gaat de conservator met pensioen en met de huidige financiële mogelijkheden kan die niet worden vervangen’. Het gaat om één conservator. In deeltijd. Venlo zegt volgens Jacobs met een quickscan te willen komen om het Missiemuseum door te lichten. Daar antwoordt Jacobs op: ‘Hoezo een quickscan? We laten al bijna 100 jaar zien wat we doen en waar we voor staan.’ Het Missiemuseum is in 1931 opgericht en ontvangt jaarlijks zo’n 16.000 bezoekers. Jacobs begrijp niet waarom andere Venlose musea, Tiendschuur en Museum van Bommel van Dam die minder bezoekers trekken wel subsidie ontvangen: ‘Ik gun het die musea, maar het voelt wel wrang’.

Het lijkt dat a-modieuzitiet die juist extreem modieus is niet door het Venlose college op waarde wordt geschat. Het Missiemuseum in Steyl is een ‘slow museum’ waar de tijd heeft stilgestaan. De waarde van het museum zit hem erin dat er in de jaren sinds 1931 weinig veranderd is. De inrichting met oude vitrinekasten en de opstelling met 1500 opgezette dieren geeft de meerwaarde. Een bezoek is als het bladeren in een oud boek. Wellicht wat achterhaald, maar onvervalst. Zo wordt het museum zelf een reusachtige stijlkamer.

Het stopzetten van de subsidie van dit museum is een teken aan de wand. Het gaat er niet alleen om dat in Nederland de kunst geen aanzien meer heeft. Recent zei vertrekkend directeur van de VandenEnde Foundation Ryclef Rienstra in een interview met NRC het volgende: ‘Ik zou willen dat cultuur in politiek opzicht weer statuur krijgt’. Het is ook dat de kunst die nog wel ondersteuning van overheden krijgt aan steeds striktere voorwaarden moet voldoen. Zo wordt de kunst door de overheid getemd en onmondig gemaakt. Kunst moet een politiek doel en een ongrijpbaar begrip als identiteit dienen, kunst moet een sociaal doel als diversiteit dienen, kunst mag niet te moeilijk of te makkelijk zijn en moet toegesneden zijn op de wensen en behoeften van het publiek dat geamuseerd en behaagd wil worden. Kunst moet van alles, maar mag niet zichzelf zijn. Overheden zadelen kunstinstellingen op met hun stokpaardjes en politieke doelstellingen omdat ze weten dat de weerloze en machteloze kunstsector daartoe makkelijk gedwongen kan worden. Politiek die kunst de eigen wil oplegt is scoren voor open doel. Dat is altijd prijs met als bonus een misplaatst idee van daadkracht.

In het commentaarHervorming museumsector gevraagd’ van 8 januari 2011 dat ik vergezeld liet gaan van onderstaande foto van het interieur van het Missiemuseum in Steyl schreef ik onder meer het volgende:
‘Structureel heeft Nederland teveel musea en tentoonstellingen. Hoewel er naar mijn idee maar acht musea zijn die op dit moment regelmatig kwaliteit leveren in hun tentoonstellingen (De Pont, Boijmans, Van Gogh Museum, Haags Gemeentemuseum, Mauritshuis, Van Abbe, Rijksmuseum en op het nippertje, het Stedelijk Museum) staat het land overvol met musea en zuigen vele middelmatige en middelgrote musea een deel van de budgetten weg.

Sommige topmusea beconcurreren elkaar of zelfs zichzelf door een ADHD-achtige programmering. De befaamde tentoonstellingsmachine die op hol geslagen is en niet meer te temmen valt ten koste van verdieping van de inhoud, de uitvoering en het ontbreken van nazorg voor een tentoonstelling. Want aan de horizon doemt een nieuwe naam op die door de afdelingen publiciteit en marketing moet worden gelanceerd. Of de naam van de conservator of de museumdirecteur moet helpen vestigen. Maar geen enkel museum kan op straffe van weggezakte aandacht afhaken.

Nederlandse musea draaien internationaal niet meer mee zoals vroeger en hebben in het bruikleenverkeer weinig in te brengen. Modes bepalen de agenda. Enkele jaren terug was de landententoonstelling populair. Wat volgt? Een tentoonstelling uit eigen collectie met een paar bijzondere bruiklenen, ingegeven door eigen schaarse middelen? Beter lijken terughoudendheid, reflectie en een betere onderlinge afstemming tussen musea zodat de kwaliteit opgekrikt kan worden en bezoekers weer op adem kunnen komen.’

Het Missiemuseum in Steyl is het tegendeel van een museum dat door de knieën gaat en zich, door anderen daartoe gedwongen, richt op de behoeften van het publiek van nu. De vaste opstelling vertelt geen ‘verhaal’ dat afgedwongen wordt door de politiek omdat het zich daar volledig aan onttrekt. Het Missiemuseum is een publieksmuseum dat niet bij de tijd wil zijn, maar dat op een indirecte wijze meer is dan welk ander museum ook. Want het heeft de authenticiteit bewaard die andere musea onder de kaalslag van Halbe Zijlstra en de dwang van markt, marketing, publiciteit en politiek hebben verloren. Het Missiemuseum is het omgekeerde van de wijsheid uit De Tijgerkat van Giuseppe Tomasi di Lampedusa: ‘Alles moet veranderen opdat alles hetzelfde blijft’. Het Missiemuseum bewijst het omgekeerde: ‘Alles moet blijven opdat het toont hoe alles veranderd is’. Laten het college van Venlo en de provincie Limburg koesteren wat ze binnen hun grenzen hebben en goed beseffen wat ze voor museale schat met het Missiemuseum te Steyl in handen hebben.

Foto 1: Schermafbeelding van deel artikelMissiemuseum in Steyl hangt sluiting boven het hoofd’ van Jochem Rietjens in L1, 5 februari 2020.

Foto 2:  Opname Missiemuseum Steyl, Limburg.

Beer Jozef in Missiemuseum Steyl viert 85ste verjaardag

leave a comment »

Jozef heet de beer in een van mijn Nederlandse favoriete musea. Hij staat nu al 85 jaar in het Missiemuseum Steyl. In de buurt van Venlo. Zelfs voor een opgezette beer is 85 jaar een gezegende leeftijd. De waarde van het museum zit ‘m erin dat er in al die jaren weinig veranderd is. De inrichting met oude vitrinekasten en de opstelling met 1500 opgezette dieren geeft de meerwaarde. Een bezoek is als het bladeren in een oud boek. Wellicht wat achterhaald, maar onvervalst. Zo wordt het museum zelf een reusachtige stijlkamer. Terwijl het Museum voor Volkenkunde in Leiden of het Koninklijk Museum voor Midden-Afrika in het Brusselse Tervuren dwangmatig meenden met hun tijd mee te moeten gaan, had het Missiemuseum Steyl niet eens de middelen daarvoor. Wat eerst een nadeel was, werd later een voordeel vanwege de patinalaag die de tijd er overheen had gelegd. In tijden van communicatie en marketing die in een rattenloop de museumsector opjaagt naar het bereiken van ‘een unieke ervaring’ is de paradox dat de unieke ervaring met bijna niks bereikt kan worden.

Beleving staat centraal bij vaste opstelling in Limburgs Museum

leave a comment »

De vernieuwde presentatie ‘Van neanderthaler tot stedeling’ geeft een uniek overzicht van de Limburgse bodemschatten’ aldus de toelichting van het Limburgs Museum in Venlo. Donder en bliksem moeten de beleving van de bezoeker zo realistisch mogelijk maken. Opzet is om het verleden dichterbij te brengen. Volgens de woordvoerder van het Limburgs Museum passen daarin prima donder en bliksem op zaal.

De grens aan museale beleving is niet absoluut en schuift op onder druk van het Alive Museum, Amsterdam EXPO of The Amsterdam Dungeon. Bezwaren volgen uit de conservering en presentatie van de objecten, de kosten, de waarschijnlijkheid (vraisemblance) van het realisme en het purisme van de museumsector.

Nederlandse musea hebben nog lang niet de grens van de beleving bereikt. Waarom in bovengenoemde presentatie geen waterbassins, niveauverschillen, dieren in kooien, insecten op de geluidsband, acteurs verkleed als neanderthaler, lichtkunstwerken of verspreiding van geuren en rook toegevoegd? Alles voor de beleving. De mogelijkheden zijn onbegrensd. Misschien moet de sector die grens maar eens formuleren.

VVD’er Verheijen uit kamer. Wegens ‘niet passend integriteitskader’

leave a comment »

vvd

Deze Commissie concludeert vandaag dat alles bij elkaar opgeteld de feiten en de dynamiek rondom mijn persoon niet passen in het integriteitskader van de partij’ aldus Mark Verheijen in een verklaring. Hij treedt vandaag af als lid van de Tweede Kamer voor de VVD. Wie zo’n zin voor z’n rekening neemt dient ook af te treden wegens het omkeren van de wereld en de vlucht in wollig taalgebruik. Het integriteitskader past niet.

In zijn verklaring geeft Verheijen niet volmondig toe dat hij fout handelde. Hij doet het voorkomen alsof het hem overkomen is. Als passief slachtoffer. Hij draait het zelfs om door te stellen dat hij ‘zich niet herkent’ in de in de openbaarheid gekomen onregelmatigheden. Verheijen zou een slachtoffer van beeldvorming zijn. Tja, dat is nou precies het probleem met hem. Mark Verheijen herkent zijn eigen fraudeleus handelen niet en is daarom ongeschikt als volksvertegenwoordiger. Uiteraard treedt hij onder dwang van de VVD-leiding af om de campagne voor de Provinciale Verkiezingen niet in de weg te zitten. Afwachten is welke functie de VVD straks als beloning voor zijn goed gedrag in petto heeft. Als het maar binnen het integriteitskader van de VVD past.

Foto: Verklaring van Mark Verheijen op VVD.nl, 27 februari 2015.

VVD’er Verheijen sjoemelt. Rutte praat het goed. Slim bezig VVD?

with one comment

Ik ben oprecht van mening dat ik het zo goed als mogelijk heb geprobeerd te scheiden. Maar ik ben een politicus, geen heilige. Ik ben niet feilloos.’ Aldus VVD-kamerlid Mark Verheijen volgens de NRC die het gesjoemel van deze Limburger op een rijtje zette. Treffend wat hij zegt: ‘Ik ben een politicus, geen heilige’.

Net als de doorsnee Nederlander heeft Verheijen geen hoge pet op van politici. Uit het European Trusted Brands onderzoek uit 2009 bleek dat politici van 20 beroepen het minst vertrouwd worden. Verheijen werkt er actief aan mee. Politici worden nog onbetrouwbaarder geacht dan autoverkopers. De top van de VVD -ook politici- maakt het er erger op door hem de hand boven het hoofd te houden. Terwijl overtredinkjes die burgers begaan meedogenloos door de overheid worden afgestraft. Verheijen komt weg met zijn bedrog en zelfverrijking. Hij symboliseert door zijn gesjoemel de arrogantie en karakterloosheid van de politieke klasse door de eer niet aan zichzelf te houden. Wat een onnozelaar, die Mark Verheijen met zijn misselijke praatjes. Maar vooral, wat een gemiste kans van de VVD om zichzelf eens aan te doen wat het anderen aandoet.

ber

Foto: Schermafbeelding van ‘Vertrouwen in politici naar dieptepunt’ in Binnenlands Bestuur van 14 mei 2009.

Bergen gaat mee in bezwaar om kunst in kerk niet te tonen

with 2 comments

smaak

In en rond het Limburgse Bergen vond in de eerste twee weekenden van oktober de kunstmanifestatie ‘De Smaak van Kunst‘ plaats, georganiseerd door de lokale kunstenaars van het IMFA-collectief. Het college wordt gevormd door CDA en VVD. Bezoekers konden galeries en ateliers bezoeken, zeg maar een atelierroute plus. Maar de route kent een min. De St. Petruskerk in Bergen van pastoor Jo Janssen die ook deel van de route was.

Tegen de zin van de pastoor in werd de parochie door de gemeente Bergen gedwongen om de schilderijen uit de kerk te halen. De bestemming van de Petruskerk zou geen galerie-activiteiten toestaan. Kunst mocht er niet verkocht worden. Drie omwonenden, waaronder de in de buurt van de kerk wonende ‘beroepsklager’ Huub Dahlmans hadden bezwaar aangetekend bij de gemeente, zo zegt De Limburger. Het werk van Theo Selen werd uiteindelijk ondergebracht bij World Art House in Well en het werk van Fredi Voss bij De Bakkerij.

1395362_530685240358888_1719851755_n

Wie gewend is om in Spanje, Italië of Frankrijk kerken te bezoeken om te genieten van kunstschatten die daar in eeuwen verzameld zijn begrijpt niet waarom het Bergense college geen weg kon vinden om de bezwaren te omzeilen. De reden om de Petruskerk ‘vanwege de bestemming‘ geen vergunning te geven om deel te nemen aan een kunstmanifestatie die slechts vier dagen duurt is vergezocht. De organisatoren hadden het overigens voor kunnen zijn door de verkoop in de kerk in een andere vorm te gieten. Zodat de kerk naadloos aansloot bij de aloude functie van kunst tonen in kerken. Want wat kan de grond dan nog zijn om een gewoon functionerende kerk te verbieden om kunstwerken te tonen? Kerken wenden het tentoonstellen van kunst juist aan om bezoek te trekken. Die kans om een nieuwe doelgroep aan te boren is de St. Petruskerk ontnomen.

1381795_448408065279641_183081326_n

Foto 1: Schermafbeelding van petitie ‘Adhesie De Smaak van Kunst‘ op petities.nl. 30 oktober 2013. 

Foto 2: Artikel uit ‘De Limburger‘: Gegijzeld door beroepsklager‘, 25 oktober 2013.

Foto 3: De inrichting van de De Smaak van Kunst in de St. Petruskerk te Bergen. Met Fredi Voss uit Kleef. Oktober 2013.

%d bloggers liken dit: