Obama excelleert in dubbele waarden bij toespraak VN

De toespraak van president Obama aan de Verenigde Naties past in de categorie toespraken: machthebbers spreken elkaar belerend toe. Obama als opperbevelhebber van het machtigste leger ter wereld verbindt daden direct met woorden. Hij irriteert vijanden, bezweert bondgenoten en vergroot z’n eigen dubbele waarden uit.

De behandeling van dissidenten door de regering-Obama blijkt uit zijn woorden: ‘Met andere woorden, echte democratie – echte vrijheid – is hard werken. Machthebbers moeten de verleiding weerstaan om hardhandig op te treden tegen dissidenten.‘ Het verschil tussen de VS en andere landen die in het vijandbeeld passen dat president Obama schetst is niet dat de VS niet zouden optreden tegen dissidenten, maar dat het anders optreedt. Dat gebeurt doorgaans achter de schermen. De VS hebben onbeperkte middelen om dat te doen.

Dat ‘hardhandig optreden‘, of ‘crack down‘ tegen dissidenten kan benoemd worden. Om aan te pakken. Door het aannemen van een houding van ethische leidsman probeert president Obama zich boven kritiek te plaatsen. Hij denkt dat-ie er door de subtiele omgang van de VS met dissidenten mee wegkomt. Wie de Nederlandse kranten leest ziet dat Obama in zijn opzet is geslaagd. Maar critici pikken zijn doublespeak niet.

Kamervragen als spel. En over de onmenselijke detentie van Bradley Manning

Het kamervragen-spel is gratis en leerzaam. Het gaat zo. Navigeer richting overheidssite die de schriftelijke kamervragen van heden publiceert. Vervolgens ziet men een reeks samenvattende titels. Het spel bestaat eruit om te raden welke partij welke vraag stelt. Ook goed bruikbaar in het onderwijs in een les over partijpolitiek.

De proef op de som geeft 15 maart 2012, stand 14.00 uur. Bloeddonatie homo’s? D66. Financiële consequenties Arrestatie Bevel? SP. Grafrechten? SGP en CU. Fiscale behandeling waterwoningen? SP, en niet GroenLinks. Sluiting kerk door Palestijnen? SGP, PVV, CDA en CU. Bradley Manning? GroenLinks, en niet D66. Problemen spoor? PVV, en niet GroenLinks. Nederlandse-Marokkaan in Marokko opgepakt? SP, en niet PVV. Iraanse bekeerlingen? CU, SGP, GroenLinks, PvdA en SP, niet PVV. Lokale lastenverzwaring? D66, en niet VVD.

Het spel is leerzaam voor buitenlanders en buitenstaanders om snel iets van de Nederlandse partijpolitiek op te steken. Het geeft antwoord op de vraag waar partijen zich druk over maken. Het geeft inzicht hoe partijen zich in het publieke debat wensen te profileren. Veelzeggend is de samenwerking van de PVV met de christelijke partijen met de vraag over de kerk in Bethlehem. Maar in mijn ogen de meest interessante vraag is die van GroenLinkser Arjan El Fassed over Bradley Manning. De vermeende klokkenluider van WikiLeaks.

Er bestaat zowel binnen als buiten de VS progressieve steun voor Bradley Manning, maar die was tot nu toe marginaal. Door zijn kritische vragen over de detentieomstandigheden van Manning laat El Fassad doorklinken dat het mensenrechtenbeleid van de regering Obama failliet is. Het is slechter dan het onder president Bush was en ontmoet steeds meer kritiek. Lange tijd gijzelde Obama de welwillendheid van progressieven. Omdat minister Rosenthal weinig met mensenrechten heeft valt niet te verwachten dat de vragen iets teweeg zullen brengen. Toch goed dat El Fassed ze stelt. Alleen jammer dat D66, VVD, SP en PvdA niet medeondertekenden.

Foto: Tweede Kamer

Zelfs Bush had een beter mensenrechtenbeleid dan Obama

Weinig politici hebben me zo teleurgesteld als Barack Obama. In 2008 hoopte ik dat-ie president zou worden. Nu zie ik zijn verkiezing als een ramp. Zijn aarzelend optreden geeft hardliners meer ruimte dan ze onder zijn voorganger George W. Bush ooit kregen. Evenmin een president die de burgerrechten voorop zette.

Van Bush viel weinig te verwachten en daarom viel elke minder negatieve ontwikkeling mee. Maar Obama beperkt de vrijheden nog meer. Filmmaker en journalist John Pilger vat het samen: Obama de zwarte liberaal, het politiek correcte  voorbeeld, de marketing droom is net zo goed een oorlogsstoker als George W. Bush. Zijn score tot nu toe is zes oorlogen. Nog nooit in de presidentiële geschiedenis van de VS heeft het Witte Huis zoveel klokkenluiders vervolgd (..). Grootste prestatie van Obama is dat-ie de anti-oorlogsbeweging en de liberale opinie in de VS tot samenwerking heeft verleid, en uiteindelijk tot zwijgen heeft gebracht.

Ook Daniel Ellsberg, de man die in 1971 de Pentagon Papers over Vietnam naar buiten bracht, heeft forse kritiek op Obama. Hij zegt op Obama te hebben gestemd met een ander idee van ‘change’ in gedachten. De verandering die Obama biedt is het tegendeel van wat-ie beloofde: minder transparantie en meer macht die hij naar zich toetrekt. En Republikeins presidentkandidaat Ron Paul zegt dat Obama met de National Defence Authorization Act for Fiscal Year 2012 (NDAA) te veel macht naar zich toetrekt in de terrorismebestrijding.

De partijpolitieke kritiek die Obama van de conservatieve Republikeinen krijgt is anders dan de kritiek die hij van Pilger of Ellsberg krijgt. Deze progressieven zijn immers natuurlijke bondgenoten die het vertrouwen in hem hebben opgezegd. Lakmoesproef is de behandeling van Bradley Manning die ervan wordt verdacht de bron van WikiLeaks te zijn. Maar Obama kan ongestoord de vrijheden terugdraaien omdat Manning weinig steun krijgt in progressief Amerika. Van conservatief Amerika heeft Manning nog minder te verachten. Alleen libertariër Ron Paul springt voor de vrijheid van meningsuiting, Manning, Assange of Ellsberg in de bres.

De teloorgang van een presidentschap doet pijn. Of Mitt Romney het beter zal doen dan Obama is de vraag. Maar als Romney ouderwetse waarden van de Oostkust weer weet te introduceren in het hart van de Amerikaanse politiek dan is dat winst. Samen met zijn terugbuigen naar het centrum van de politiek. De buitenstaander Barack Obama heeft te veel macht naar zich toe getrokken en nimmer weten te overtuigen. De aanval van Cenk Uygur van de progressieve internet talkshow The Young Turks geeft hem weinig hoop.