George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘TYT

Cenk Uygur en Reza Aslan over religie, ideologie, fundamentalisme, neo atheïsme en media

with 10 comments

Een debat tussen Reza Aslan en Cenk Uygur waarbij vele onderwerpen aan bod komen. Aslan was afgelopen week in het nieuws omdat CNN zijn documentaireserie annuleerde vanwege een kritische tweet over Trump.

Is de islam van alle religies de slechtste? Daar lijkt het niet op. Beeldvorming in de media cultiveert echter wel dit beeld. Religies zijn door mensen gemaakt en worden door geen enkele gelovige naar de letter gevolgd, daar zijn Aslan en Uygur het over eens. Religies verschillen volgens Aslan niet van andere systemen zoals nationalisme, socialisme etc. Uygur is het op dit aspect oneens met Aslan. Waarom zou een gelovige uit vrije wil een religie volgen uit een heilig boek dat voor de helft bestaat uit uitspraken die het navolgen niet waard zijn? In zijn antwoord benadrukt Aslan het sociale aspect van religie. Uygur met zijn eigen ‘tekenssyteem’ zou door niemand begrepen worden. Opvallend is dat Aslan religie een ideologie noemt. Zoals Wilders de islam.

Mijn kritiek op Aslan is dat hij ook daar relativeert waar hij zou kunnen onderscheiden: Mijn reactie bij de video: ‘But the relativism and semiotics of Reza Aslan is exhausting. He also seeks abstraction where he could find concreteness and detailing. For instance in calling all the ideologies equal.’ Ik ben het wel weer eens met Aslan als hij zegt dat een christen die zich ‘christen’ noemen of een moslim ‘moslim’ dat is. Religies proberen altijd afstand te nemen van eigen radicalen, maar ze zijn onlosmakelijk met betreffende religie verbonden.

Zie elders mijn commentaar over de reden van de kritiek op de islam van populisten. En ‘neo atheisten’ als Sam Harris. Dat is deels een afleiding om sociaal-economische aspecten (machtsdeling, het grote geld in de politiek, inkomensongelijkheid, belastingontwijking, sociale rechtvaardigheid) niet centraal te zetten en aan te pakken. Dat is de relevante politieke verwijzing die onder dit belangwekkende en onderhoudende gesprek van Aslan en Uygur ligt. Islamkritiek is uiteindelijk een excuus om echte machtsverhoudingen te helpen verhullen.

The Real News: Let’s not be bipolar, Paul Jay

leave a comment »

Het zijn niet alleen rechts-populisten of rechts-nationalisten die de gevestigde orde ondermijnen en het liefst in een Leninistische kladderadatsch het leed en de chaos willen opjagen om op de puinhopen een nieuwe samenleving te bouwen. Als het daar dan nog ooit van komt. Het zijn ook links-radicalen van de loony left die er een handje van hebben om los van de feiten tot oordeelsvorming te komen. Ze zweren bij deconstructie die ze ontlenen aan allang overleden Franse filosofen. Of zij hebben blauwdrukken voor opbouw die niet verder gaan dan Marxistische-Leninistische geschriften uit vorige eeuwen. Het is lastig om gelovigen te overtuigen. Zoals Paul Jay van het progressieve The Real News. Daarom een reactie die hem aanspreekt op emotie. Er zijn trouwens voldoende media zoals The Young Turks of Democracy Now! die een open blik en een progressieve politieke stellingname uitstekend weten te combineren. Maar The Real News of  counterpunch blijven hangen in oude vijandbeelden of juist het omgekeerde daarvan: oude vriendschappen tegen beter weten in.

Jay is the biggest distraction. Jay thinks in contradictions. Jay is bipolar and lost in political translation. Of course the Russian Federation under the Putin regime is an authoritarian state. With no state af law, with no sound and open political system, with less human rights and homo rights than ever before, with no sound climate policy and with no free press. The Reals News couldn’t exist in the Russian Federation, Jay. It would be closed down by the authorities. A Russian Federation is a state with no power to the people. The Kremlin is harming and destroying the Russian Federation. These are all important points progressive people should care about. And they do. But so it seems not Jay. Am I right?

Of course the U.S. under president Trump, but also under the presidents Clinton, Bush and Obama is a shame. Its arrogance is great. Its self image of being exceptional is grotesque. The U.S. is not exceptional. Fo a Western democracy it is only exceptional  in its shortcomings and inequality. Look at its poor health system. Since Citizen United the U.S. has a flawed political system. Big money own both political parties. The army, the arms industry, the multinationals and the financial institutions are more powerful players than the people. That is weird and shouldn’t be so in a real democracy.

But let’s not be bipolar, Jay. Putin is the enemy of the Russian people. The Russian army, arms industry, companies and financial institutions are more powerful players than the people. Exactly the same as in the U.S.. And as said, there is hardly a free press in the Russian Federation.

The U.S. under Trump is a big threat to the world. And also the laughing stock, but that is another aspect. And before this baby-president Trump Bush or Obama misbehaved enormously in the Middle East or Afghanistan. Caught by an incorrect structure they were part of and without being able to cope with it they had to held the wrong structure in the sky.

But let’s not be bipolar, Jay. If one wants to be a real journalist one has to look at all sides before crossing the street of journalism where one lives. And it seems you refuse to do that, Jay. Or something stops you from doing that. You can not reason clearly and openly any more. You only look at one side. And you see a terrible American society. And right you are. But that is not the whole story, Jay. You can’t stop halfway. Because if you do you are not any more a real journalist who is eager to know the truth. Then you are a journalist who only wants to know what’s wrong at the sunny side of the street whereupon the darkness dips. But Jay, there is also a terrible Russian society with a terrible authoritarian system which takes its own people hostage. You must have heard about that Jay. So tell it without hesitation or reservation. You do not have to block psychologically.

So, how should you behave if you want to be a real, impartial journalist? It is simple. You show what you see and what you know. Tell the facts before you Before you have made an opinion. Trump and the structure he represents is a disaster. And also is Putin and the structure he represents a disaster. To his own people, to the people of the Baltics, Poland and Ukraine and to the world. Jay, it is not necessary to make Putin’s deeds  less severe or unpleasant or mention his delusions only partially because the American state is even more damaging. That’s not objective journalism as it should be, Jay. That is political activism that laterally deals with journalism. Probably a lot of fun for you and confirmation of your self image, but an unusable method of informing a public. So Jay, come to yourself if you want to be a real journalist who shows all sides of one coin.

Jean-Luc Mélenchon is geen Bernie Sanders. Maar in de optiek van vele Amerikanen wel. Obama steunt Macron, oei …

with one comment

Het valt niet mee om een Amerikaans publiek uit te leggen hoe de hazen in de Franse presidentsverkiezingen lopen. Vooral over de radicaal-linkse kandidaat Jean-Luc Mélenchon bestaat veel misverstand. Voor wie het interesseert, hier een debatje erover in de reactieruimte van TYT. Mélenchon wordt door velen gezien als een soort Franse Bernie Sanders. Dus aanvaardbaar. Maar dat is Mélenchon naar mijn idee niet vanwege zijn buitenlandse politiek, vooral zijn vijandigheid jegens Duitsland en de EU en zijn verregaande vriendschap met de Russische Federatie. De EU moet de EU zijn. Geen afgeleide van de VS, de Russische Federatie of China.

Maar een Amerikaans publiek begrijpt niet wat een EU is die voor zichzelf opkomt. Niet zo vreemd, want vele inwoners van EU-lidstaten begrijpen dat evenmin of willen het belang van een sterke, autonome EU inzien. Mark Weisbrot maakte het in een opinie-artikel voor The Hill zo bont dat hij president Obama indirect verwijt om op te komen voor centrumkandidaat Emmanuel Macron. Dat kon niet onweerlegd blijven. Mijn reactie:

Weird analysis by Mark Weisbrot which can only be made in a country which has no real interest in the EU.

Weisbrot totally ignores the foreign policy of Jean-Luc Mélenchon. This radical-left politician wants to break up the EU and is hostile towards Germany. While the axis France-Germany is essential for the EU. Mélenchon is a conservative-left politician who stands with his back to the future.

Weisbrot doesn’t understand anything from European politics and the interest of a strong and balanced EU for the USA in blaming president Obama not supporting Mélenchon and more or less endorsing Emmanuel Macron.

In Europe former Trotskyist Mélenchon is seen as a radical-left politician who offers no answer to contemporary problems. For France with a more than average government debt the answer is not more spending, but becoming more competitive by reforming society and government.

Northern European countries like The Netherlands and Germany started their reforms at the end of the nineties and completed that in the first half decade of 2000. So, already more than 12 years ago. France is limping behind and has not yet started those reforms which must increase the competitiveness of French economy.

Macron is the only candidate which sees the urgency of 1) the EU and the relation with Germany; 2) the competitiveness of French economy and 3) the modernisation of French society.

As a European I don’t understand the relation which a part of US politics -especially opportunists in the GOP who in two years time changed from foe into a naive friend- seeks with the Russian Federation. It looks like stupid submission. Weisbrot may not know, but Marine Le Pen, Francois Fillon and Jean-Luc Mélenchon are in the pocket of the Kremlin and supported by Putin and his palls, Macron is the only main candidate who does not make EU’s importance subordinate to that of the Russian Federation.

Does Weisbrot know the implications and details of the various candidates? After reading his article I hardly can see he knows. He seems to follow his American sources and examples without knowing the primary sources and real facts.

I’m no fan of president Obama and I accuse him of having Bernie Sanders opposed and making the hijacking of the DNC by Hillary Clinton possible, but in the case of France for someone who goes for realism in politics Emmanuel Macron is the only plausible candidate. And certainly not Jean-Luc Mélenchon who would be a disaster for France, the EU and the relation with the US.

Foto: Schermafbeelding van deel opinie-artikelObama plants himself on the wrong side of French elections’ door Mark Weisbrot, 26 april 2017 in The Hill.

TYT wijst op Exxon-deal tussen Trump en Putin. Buitenlandse Zaken VS als witwaskantoor

with 6 comments

TYT volgt al maandenlang het spoor Exxon – Tillerson – Trump – Rosneft – Putin en nu komt er meer duidelijkheid in. Exxon vraagt om ontheffing (‘waiver’) van de sancties om zaken te doen met de Russen. Tijdens zijn campagne bepleitte Trump herhaaldelijk verzachting van de sancties.

Dit komt op het moment dat Trump steeds meer een koers volgt die als traditioneel-conservatief valt te kenmerken. Geen isolationisme, maar inteventie in de buitenlandse politiek. Geen drooglegging van het moeras in Washington DC, maar ruim baan voor het grote geld van Wall Street dat op alle mogelijke manieren wordt gefaciliteerd. Trump neemt hiermee afscheid van zijn zogenaamde anti-establishment standpunten die hij tijdens de campagne innam.

Maar onveranderd blijft de vermenging van zakelijke en politieke belangen in de Exxon – Rosneft deal. Wie het oog op deze bal houdt en zich niet af laat leiden door schijnbewegingen en afleidingen die een verslechterde relatie tussen de VS en de Russische Federatie moeten suggereren weet dat de zaken achter de schermen gewoon doorgaan. Trump zou beloond zijn met een geheim verhandeld pakket Rosneft-aandelen.

Zo resteert het slechtste van twee werelden. Het algemeen belang van de VS en de Amerikanen wordt ondergeschikt gemaakt aan een zakenelite van Exxon, Goldman Sachs, Trump Org en allerlei Amerikaanse bedrijven die zaken doen met een Russische zakenelite die evenmin de belangen van de Russische Federatie en de inwoners ervan centraal stelt. En in de afleiding om zulke overeenkomsten of schimmige deals aan het gezicht te onttrekken of het karakter ervan te maskeren komt de regering Trump met de meest chaotische en wispelturige maatregelen waarin weinig lijn te ontdekken valt. Begrijpelijk omdat ze secundair zijn aan de belangenbehartiging van Trump en zijn zakenvrienden. De Russische kleptocratie heeft eindelijk een evenknie gevonden. Hoewel de buitenlandse politiek van het Kremlin veel doordachter en consistenter is.

Trump bombardeert Syrië om onafhankelijk van het Kremlin te lijken

with 5 comments

Het is simpel. Trump bombardeert in Syrië om onafhankelijk te lijken van het Kremlin. Het antwoord op de meerkeuzetoets van TYT is duidelijk ‘C’. De feiten wijzen erop. De aanval was bescheiden in omvang en leidde tot herstelbare schade. De aanleiding die Trump geeft over baby’s die slachtoffer zijn van een gifgasaanval klinkt ongeloofwaardig. De aanval was nu toe eenmalig en erover was vooroverleg met het Kremlin, zodat die zelfs de Syrische luchtmacht er tijdig over kon informeren. De Russische en Syrische reacties waren eveneens symbolisch, en terughoudend. Trump ligt onder vuur voor samenzwering met het Kremlin en gebruikt elke strohalm als afleiding. Met het doel de onderzoeken te vertragen of af te zwakken. Trump gebruikt de aanval om het beeld bij te stellen dat hij een marionet van Putin is. Vanwege Russische bankleningen, chantage met compromitterend materiaal of commerciële belangen van Trump Org in de Russische Federatie. Tevens is het in het belang van het Kremlin Trump als vijand af te beelden omdat de vriendschap compromitterend werkt.

Zo’n kleine, symbolische aanval levert Trump steun op van neoconservatieve senatoren als Lindsey Graham of John McCain. Uitgerekend de twee Republikeinen die inzake het Kremlin-onderzoek in de Senaat een hard standpunt tegen Trump innemen. Trump bespeelt slecht geïnformeerde journalisten die niet doorhebben wat voor spel hier gespeeld wordt. Ze menen dat hij normaliseert. Niets is minder waar. De paradox van de Syrië-aanval die of stilzwijgend of na consultatie met het Kremlin is opgezet is dat het Trump nog afhankelijker van de Russen maakt. Maar in de beeldvorming kan hij demonstratief afstand van het Kremlin nemen. Schijnbaar.

Cenk Uygur wijst op financiële deals van Trump met het Kremlin. Ze worden langzaam zichtbaar

with 3 comments

De journalistiek is op zoek naar de ‘smoking gun’ van Trump. De ultieme onthulling over zijn financiële deals met het Kremlin zal hem niet alleen uit het Witte Huis verdrijven, maar betreffende journalist wereldberoemd maken. Zoals met Carl Bernstein en Bob Woodward gebeurde vanwege Watergate. Journalisten volgen hun eigen spoor. Cenk Uygur zoomt in op de relatie Trump-Steve Bannon-Betsy DeVos-Eric Prince-Rex-Tillerson-Mike Flynn-Jhared Kushner-Sergei Kislyak-Putin. Hij wijst op een computer server in Philadelphia met verkeer van de Russische Alpha Bank. Wat is hier aan de hand? Wat bieden partijen elkaar en wie profiteert waarvan?

Stap voor stap wordt het netwerk van president Trump met het Kremlin ontrafeld. Als in een Shakespeariaanse tragedie worden stuk voor stuk de tussenpersoon onschadelijk gemaakt totdat er niemand meer staat tussen de koning (Trump) en de vijand (Kremlin). Een kwestie van tijd. Vertragingen zorgen voor oponthoud en extra spanning. Maar de afloop van het koningsdrama is onherroepelijk. Enkel de duur van het stuk is nog ongewis.

In campagne wordt vraag welke partijen willen hervormen niet beantwoord. In Nederland is systeemkritiek alles of niets

leave a comment »

Wat moeten Nederlanders met een betoog van Cenk Uygur over de koers van de Amerikaanse Democratische partij (DNC)? Daar aan de andere kant van de oceaan. We kunnen er niks mee. We hebben geen invloed op de Amerikaanse politiek. Maar het betoog leert ons wel iets anders. Namelijk dat er een derde weg is tussen establishment politiek en populisme dat het systeem wil vernietigen. Die derde weg is hervormen. Krachtig en fundamenteel hervormen van de politiek. Die derde weg moet overigens niet verward worden met de derde weg uit de negentiger jaren van premier Kok die door president Clinton en premier Blair bewonderd werd.

Uygur hamert erop dat de DNC in de greep van het grote geld is en zich daar niet aan kan onttrekken. Achter de schermen houden de door president Obama aangestuurde bedrijfsdemocraten (‘Corporate Democrats’) de DNC nog steeds in een stevige greep. Zodat de weg afgesneden wordt naar een echte progressieve partij die de stem van de gewone mensen vertolkt. En de belangen van de burgers vooropzet, en niet van banken en bedrijfsleven. In Duitsland is het de nieuwe lijsttrekker van de SPD Martin Schulz die eveneens die verbinding met de burgers probeert te leggen. In navolging van Bernie Sanders die ook het grote voorbeeld voor Uygur is.

Wie Nederlandse politieke partijen langs de meetlat establishment politiek (alles bij het oude laten) – derde weg (hervormen) – populisme (het systeem vernietigen) legt komt tot een opmerkelijke constatering. Namelijk dat dit in de verkiezingscampagne geen onderwerp van debat is. Het wordt bewust of onbewust genegeerd. In politiek en media wordt volstaan met het schetsen van een tegenstelling tussen populisme en niet-populisme.

In hoeverre niet-populistische partijen alles bij het oude willen laten blijft zo goed als ongenoemd. In grote lijnen is het de kiezers wel duidelijk dat VVD, CDA of 50Plus conservatieve partijen zijn die alles bij het oude willen laten, dus het establishment en de gevestigde belangen vertegenwoordigen. Duidelijk is ook dat PVV, SP en rechtse splinterpartijen het systeem willen vernietigen. Of tot de grond willen slopen. Zonder dat ze voor ogen hebben hoe dat in zijn werk gaat en wat er op de puinhopen opgebouwd moet gaan worden.

Hoe dat binnen PvdA, D66 en GroenLinks ligt is onduidelijk. Hoe hervormingsgezind zijn PvdA en D66 en kunnen ze de belangen van de burger boven die van bedrijfsleven, banken, middenveld en vakbond stellen? En van de andere kant, hoe ligt dat binnen GroenLinks dat een worsteling lijkt te hebben tussen hervormen van het bestaande en bouwen van een nieuw systeem? We weten het niet en in de campagne wordt de vraag niet gesteld, zodat het ons niet duidelijk wordt. Wie in Nederland op een hervormingsgezinde partij wil stemmen die de derde weg gaat tussen niets veranderen en alles veranderen weet niet hoe de feiten liggen.