George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Tripoli

VS kent geen scheiding van kerk en staat: debat Jacksonville

with 13 comments

In het debat tussen de vier overgebleven presidentskandidaten Ron Paul, Mitt Romney, Newt Gingrich en Rick Santorum voor de Republikeinse partij in Jacksonville in de aanloop naar de voorverkiezingen op 31 januari werd de vraag gesteld hoe religieus geloof hun beslissingen zou beïnvloeden. De antwoorden wijzen niet op een scheiding van kerk en staat. Over de interpretatie daarvan bestaat in de VS verschil van mening. De scheiding is slechts door losse uitspraken van presidenten als Jefferson en Madison vastgelegd.

Alleen Ron Paul geeft een antwoord waar een scheiding van kerk en staat doorklinkt. Rick Santorum gaat het verst als hij over godgegeven rechten praat die hij boven de wereldlijke macht stelt en ‘if the state gives you the rights, they can be taken away, if they come from god, they can’t be taken away‘. Maar Santorum heeft gelijk zoals de Onafhankelijkheidsverklaring aantoont. Voor de meeste Europese oren klinkt dit tamelijk bizar.

Moammar Abu Minyar al-Hynkel: dood om voort te leven

with 5 comments

Update: Khadaffi is dood. Zijn laatste druppel bloed is verspild. Nu is de verfilming van zijn leven mogelijk. 

De strijd in Libië lijkt gestreden. Hoewel we niet weten hoelang het nog gaat duren. Maar het eind is toch minder dramatisch dan het begin van het einde. Dan is immers nog alles mogelijk. Zoals de ideale held goed noch slecht is, is de ideale vertelling dat evenmin. Eind februari 2011 brieste Khadaffi“Ik blijf vechten tot de laatste druppel van mijn bloed”. Dat belooft wat. Hoeveel bloed heeft-ie een half jaar later nog over?

Het begin van het eind was de toespraak in het troosteloze decor van zijn compound in Tripoli. Met het beeld van de raket voor de deur. Dat maakt indruk. Zijn onsamenhangende uitbarsting werd direct in verband gebracht met Hitler uit Der Untergang. Dus eigenlijk met hoofdrolspeler Bruno Ganz. De verwijzing geeft al aan in welke werkelijkheid Khadaffi wordt geplaatst. Die van dictators, idioten en tragische filmhelden.

Als het grote voorbeeld voor Khadaffi moet echter The Great Dictator van Charlie Chaplin uit 1941 gezien worden. Een film uit het toen nog neutrale Amerika. Chaplin speelt de megalomane dictator Adenoid Hynkel die de wereld als speelbal ziet. De film kende een moeizame productie. Niet door alle Amerikanen werd de Engelse Chaplin die als jood of zigeuner werd beschouwd de vrijheid gegund om een kritische film te maken.

Het wachten is op de verfilming van het leven van Moammar Abu Minyar al-Hynkel. Het zoetsappige einde van The Great Dictator ligt niet voor de hand. Eerder vermenging van genres. Politiek pamflet, horrorfilm en komedie. Met wat dansnummers in de woestijn. Uiteindelijk is het lachen om idioten als Hynckel, Hitler of Khadaffi. Op voorwaarde dat het van een afstandje kan. Want de toeschouwer moet het kunnen overleven.

Foto: Charlie Chaplin als Adenoid Hynkel in The Great Dictator (1941)