George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Training

Het risico van concurrentie in de religieuze sector. Met humor

leave a comment »

Een terugkerend bezwaar tegen religie is het gebrek aan humor ervan. De honderden religies die de mensen in de wereld hebben laten ontstaan zijn doorgaans zouteloos en humorloos. Wel spitsvondig, maar niet puntig. Het fragment komt uit de Dawah-training en bevat ‘grappige verhalen’. Humor als onderdeel van de techniek om christenen los te weken uit het christendom en naar de islam te laten overlopen. Religies zijn elkaar concurrenten en schieten al eeuwen onder elkaars duiven. Maar er zit een risico aan. Want als religies elkaars onwaarschijnlijkheden benadrukken en aantonen dat wat de concurrerende religie beweert onzin is, dan verzwakken ze het verschijnsel religie. En dat slaat ook terug op de ene religie die de andere bekritiseert.

Advertenties

Written by George Knight

9 juli 2016 at 12:15

Waarom claimt Koert van der Velde dat mindfulness religieus is?

with 6 comments

mindfulness

Theoloog Koert van der Velde meent in een artikel in Trouw dat mindfulness hartstikke religieus is. Vorige maand verschenen zijn boek over mindfulness ‘Geen gezweef!’ dat losjes aanhaakt bij een debat over het wezen van religie en de grenzen eraan. Hij claimt dat mindfulness een religieuze oorsprong heeft die om redenen van marketing door de ontwikkelaar van de westerse variant van mindfulness Jon Kabat-Zinn wordt verhuld om de populariteit ervan niet in de weg te staan. Want religie heeft tegenwoordig een slechte pers, zeker in de seculariserende westerse samenleving waar uitsluiting, groepsvorming en machtsvorming die religie per definitie nou eenmaal met zich meebrengt andersdenkenden tegen de haren in strijken. Van der Velde formuleert niet wat hij met religie bedoelt. Zodat de beweringen uit zijn artikel in de lucht komen te hangen. Wat hij zegt is waar maar geldt alleen in zijn eigen interpretatie. Wat we er mee moeten is de vraag.

Het betoog van Van der Velde is weinig specifiek. Hij orakelt en induceert in algemeenheden van het type ‘zeggen beoefenaars’ of ‘men brengt naar buiten‘. Zo’n bewering is altijd waar, maar wat de geldigheid ervan is blijft onduidelijk. Neem de volgende passage over trainers van mindfulness: ‘De religieuze kant van mindfulle meditatie en leven houdt hen bezig. Ze zien in hun beoefening van meditatie een spiritueel pad om het leven zin te geven en zich op levensbeschouwelijk gebied te ontwikkelen.’  En: ‘Wie zich verder in mindfulness verdiept, kan bijna niet om de religieuze kant heen. Dat komt doordat mindfulness in het hart religieus is (..)’ . Wat dat religieuze is en hoe dat aannemelijk is te maken legt Van der Velde niet uit. Hij praat in cirkels. Het tekort van z’n betoog is niet alleen dat zijn beweringen niet geverifieerd kunnen worden zoals wel vaker in sociale wetenschappen voorkomt, maar dat hij geen begin van een begripsdefinitie geeft.

Het gaat Van der Velde om de herwaardering van religie. Grote godsdiensten kalven af of zijn bezoedeld door schijnheiligheid, onverdraagzaamheid, politisering en dogmatiek. Godsdiensten hebben de vanzelfsprekende aantrekkingskracht van eeuwen verloren. Omdat het de emancipatie van mensen niet meer dient, maar remt.

Steeds meer gelovigen gaan hun eigen gang. Een meerderheid van de Nederlanders vindt zich voor het eerst in de moderne geschiedenis niet meer behoren tot een godsdienstige groepering. In 2014 was dat volgen het CBS nog 50,8%. De reactie op dat proces ligt voor de hand zoals laatst ook kardinaal Wim Eijk deed in een lezing voor ABN-Amro: het claimen van niet gelovigen als gelovigen. Alleen zo kan religie weer politiek en maatschappelijk belangrijk worden gemaakt, of de neergang ervan worden vertraagd. Het artikel van Van der Velde past in een patroon van een defensieve strijd over religie. Hij claimt mindfulness als religieus, maar heeft daar niet meer argumenten voor dan zijn eigen mening. Eigenlijk best zielig zo’n achterhoedegevecht.

9200000047777395

Foto 1: Mindfulness.

Foto 2: Omslag van Koert van der Velde, ‘Geen gezweef!; Mindfulness zonder dat het mindfoolness wordt’. Budel, 2015. Uitgeverij Damon.

Nederlandse politieleiding knuffelt en spiegelt met dieren. Macho?

leave a comment »

Shadow_Thin_Man_1941_23crop

Zo kon het gebeuren dat mensen van de politie –ogenschijnlijk een machobedrijf– ook dingen deden als: koeienknuffelen, spiegelen met paarden, mediteren, je eigen grafrede schrijven, gedichten maken en zo nog een heleboel meer’. Aldus Brandpunt over de uitzending ‘Knuffelen met de korpschef‘ van 23 februari 2014. Louis Bontes van de groep Bontes stelt kamervragen aan minister Ivo Opstelten van Veiligheid en Justitie.

Voormalig districtscommandant bij de Rotterdamse politie en voormalig lid van de PVV-fractie Louis Bontes is kritisch op de cursussen en trainingen die politiechefs volgen. Hij is van mening dat het onbestaanbaar is dat ‘veel politiecapaciteit en geld besteed wordt aan zinloze trainingen‘. Bontes pleit ervoor dat ‘de politiecapaciteit die hieraan verloren gaat, beter ingezet kan worden in de strijd tegen de misdaad‘.

Bontes van de groep Bontes heeft het grootste gelijk van zijn wereld. In zijn kritiek en dat van Brandpunt komen diverse ontwikkelingen samen. Het op relevante criteria vergeleken met buitenlandse korpsen structureel onderpresteren van de Nederlandse politie -mede door de opdracht van de politiek-, de machocultuur bij de politie, de organisatorische reogranisaties van de Nederlandse politie die eeuwig durend lijken en de onzinnigheid van personeelstrainingen en -cursussen die eerder te duur dan nuttig lijken. 

Vooral het koeien knuffelen en het spiegelen met paarden roepen vragen op. Die deze keer niet door de Partij voor de Dieren zijn gesteld. Wat zou er nog meer op de welzijnsmarkt zijn? Wie weet is de verbeelding al werkelijkheid. Gillen met ganzen, olifanten aaien, filmen met meeuwen, fietsen met leeuwen of giraffes meten. De verbeelding is aan de macht bij de politie. Nu de straat nog. Traininkje banjeren met zwerfkatten?

Foto: William Powell als detective Nick Charles met hond Asta in de Thin Man-series (1934-1947).

Luca George: Bewegen in een box. Uitputtend afvallen

leave a comment »

De titel is geen lichte kost: ‘Conceptual Subversion Through Reflective Conceptuality; As A Means Of Post Conceptualisation‘. Waar gaat dit over? Woordenbrij als boeiendste deel van een kunstwerk? Luca George legt uit. In de biografie zegt de in Glasgow wonende kunstenaar vaak verkeerd begrepen te worden. Hoe kan dat nou? In de uitleg komt een reeks aan onderwerpen langs. Uit de spreekwoordelijke omgevallen boekenkast.

Ondanks de zware woorden is het filmpje licht van toon. Het toneelbeeld geeft een witte doos met groene ‘bekleding’. Een groen geklede man is druk in de weer. Met bewegen. Donkere schoenen gaan voor de doos heen en weer. Ze suggereren toezicht. Wat zien we? De Vierdaagse ontmoet Bobby Sands ontmoet aerobics ontmoet de controlestaat ontmoet Vsevelod Meyerhold ontmoet absurdisme. We mogen het zelf uitmaken.

c1404472ee-DSC_1084

Foto: Still uit ‘Conceptual Subversion Through Reflective Conceptuality; As A Means Of Post Conceptualisationvan Luca George, 2013.