George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Telecommunicatie

Groenhuijsen praat spionage goed die niet goed te praten valt

with 6 comments

Waarom ons drukmaken over de NSA? Why Care About the N.S.A? Of de AIVD waarover met een beroep op de informatiepositie premier Rutte geen openheid van zaken geeft. Burgers en journalisten die de gevaren niet zien praten de geheimzinnigheid goed. Met verwijzing naar een item van Nieuwsuur over het open internet twittert Charles Groenhuijsen: ‘Eenzijdig! Alleen aandacht voor VS-speurders. Geen woord over kwaadaardige cybercrime-plegers. Gevaar onderschat?‘ Roger Vleugels twittert terug: ‘Valt onder jouw definitie van cybercrime ook het niet-constitutionele althans het niet-wettige handelen van diensten als #NSA‘.

Filmmaker Brian Knappenberger laat zien waarom gewone Amerikanen bezorgd moeten zijn over het aftappen van het internet. Of gewone Nederlanders over wat de Nederlandse overheid doet. Providers zijn verplicht het Centraal Informatiepunt Onderzoek Telecommunicatie elke dag een actuele lijst van online gegevens van alle Nederlanders te geven. Nederland is kampioen aftappen van de eigen bevolking. David Sirota slaat de spijker op de kop. Techdirt zet het op een rijtje. Je kunt stellen dat je niks verkeerd doet omdat je niks verkeerd hebt gedaan. Maar als een overheidsdienst alles van je weet, dan zullen ze altijd iets weten te vinden om je vast te nagelen. Iets waarvan je dat vooraf niet zou vermoeden. Een NSA of AIVD die al je digitale persoonsgegevens kennen zullen als ze dat willen moeiteloos een verhaal tegen je kunnen fabriceren dat aannemelijk klinkt.

Da’s het gevaar waarop burgers en journalisten met intuïtie, gezond wantrouwen tegenover de staatsmacht en kennis van zaken alert moeten zijn. Daarom moeten we ons drukmaken over teveel uitvoerende macht in een hand. Of in dit geval: een overheidsdienst. Waarvan het toezicht door de politiek doorgaans afgezwakt wordt. In de VS is het debat over het bespioneren van burgers uitgelopen op een debat over persvrijheid. Ook journalisten als James Rosen zijn focus van onderzoek of worden geïntimideerd. Ze zouden met hun bronnen ‘samenzweren‘. Dat heeft een bevriezings-effect. Ze durven hun onderzoek niet meer te doen omdat ze niet weten wanneer ze hun bronnen en zichzelf in gevaar brengen. Het is maar net wat je eenzijdig noemt.

Hoe actief is Nederlandse overheid in bescherming privacy burger?

leave a comment »

Oud-lid van het College Bescherming Persoonsgegevens (CBP) Ulco van de Pol waarschuwt dat overheden en bedrijven het vertrouwen van de burger niet moeten verspelen. Dat komt te voet en gaat te paard. Eenmaal verloren is het nauwelijks nog terug te winnen. Afgelopen jaren is het vertrouwen in de Nederlandse overheid aangetast. Waarom ontwikkelt die geen programma om burgers te helpen hun privacy te beschermen? Het kabinet Rutte houdt over de Amerikaanse spionage in Nederland angstvallig de kaken op elkaar. Minister Timmermans vindt dat de VS doorslaan met aftappen, maar vergeet dat Nederland zelf kampioen aftappen is.

Providers zijn wettelijk verplicht het Centraal Informatiepunt Onderzoek Telecommunicatie (CIOT) elke dag een actuele lijst van alle telefoonnummers, IP-adressen en e-mailadressen van alle Nederlanders te geven. Deze database wordt 2,7 miljoen keer per jaar geraadpleegd, aldus Niels Huibrechts van XS4ALL. Opereert onze overheid geloofwaardig? Op 11 december is in het WCT Rotterdam het congres Dataprotectie & Privacy. 

Nieuwe start voor bescherming persoonsgegevens gevraagd

leave a comment »

In 1989 werd de Wet persoonsregistratie van kracht. Het stelde regels aan het gebruik van persoonsgegevens door bedrijven of overheden. Principe was een opt-in systeem. Personen moesten toestemming geven voor gebruik van gegevens. In 2001 werd de wet vervangen door de Wet bescherming persoonsgegevens (Wbp).

De uitleg over deze wet op Wikipedia roept een juridische werkelijkheid, wereldvreemdheid en onrealistische houding op die alleen al door de schaalgrootte achterhaald is: ‘De Wbp geeft de burger bepaalde rechten, zoals het recht om te weten wat er met zijn persoonsgegevens gebeurt. De burger mag zijn gegevens – tegen betaling conform het Besluit kostenvergoeding Wbp – te allen tijde inzien en mag ook verzoeken tot onder andere correctie van zijn gegevens en bezwaar maken tegen de verwerking van zijn persoonsgegevens’.

Hoe kan een burger weten in welke bestanden van gemeente, inlichtingen- en veiligheidsdienst, ziekenhuis, huisarts, belastingdienst, religieuze organisatie, politieke partij, supermarkt, werkgever, uitkeringsinstantie, provider, telecombedrijf, aanbieder van sociale media of mediabedrijf zijn of haar gegevens zijn verzameld?

Organisaties die persoonsgegevens verwerken hebben plichten. Ze moeten toestemming hebben van de betrokken burger, de gegevens voor omlijnde doelen gebruiken en de burger informeren over wat het doet met de gegevens. Koppelen zonder toestemming mag niet. De verwerking van gegevens moet bij het College Bescherming Persoonsgegevens CBP gemeld worden. Die neemt ze op in een openbaar register.

Naar aanleiding van de onthullingen door Edward Snowden dat inlichtingendiensten massaal data verzamelen worden burgers bezorgd over hun privacy. Er zijn bewijzen dat dit gebeurt. Zo verwerft de samenwerkende  NSO (Nationale Signal-intelligence Organisatie) van AIVD en MIVD ‘inlichtingen door de ether te verkennen en gericht en ongericht telecommunicatie te onderscheppen.‘ Let wel: ‘ongerichte’ onderschepping.

Nodig is een nieuwe start voor de nieuwe tijd waarin internet de standaard is. Een start die teruggaat naar de uitgangspunten van de Wet bescherming persoonsgegevens, maar beseft dat er een inhaalslag valt te maken.

De burger is ingehaald, om niet te zeggen overvallen door een nieuwe werkelijkheid. Nodig is een start die organisaties die data verzamelen er beter bewust van maakt wat toegestaan is. Een start die organisaties de kans geeft om als spijtoptant terug te komen op gemaakte keuzes, om data alsnog bij het CBP te melden. Een start die elke burger eenmalig voorziet van de namen van alle organisaties die persoonsgegevens van de betrokken burger in hun databases opgenomen hebben. Zoals blijkt uit de openbare registers van het CBP. Met die gegevens in de hand kan de burger voortaan besluiten hoe het met de eigen privacy wil omgaan.

Internettaps: afwijkende opsporing van criminelen en terroristen?

leave a comment »

G58261933168103

Het rapport ‘WODC-onderzoek: het gebruik van telefoon- en internettap in de opsporing‘ spoort niet met de onthullingen door Edward Snowden over de spionage door nationale inlichtingen- en veiligheidsdiensten. Zoals in de VS, Duitsland, Frankrijk, Oostenrijk, Zweden en het Verenigd Koninkrijk. Het Wetenschappelijk Onderzoek- en Documentatiecentrum (WODC) is een onderdeel van het ministerie van Veiligheid en Justitie.

Het rapport beredeneert dat bij de telefoontaps in Nederland zorgvuldig wordt omgesprongen met de privacy van verdachten. Want opsporingsteams hebben geen capaciteit om veel getapte telefoongesprekken uit te luisteren en uit te werken, en zijn daarom terughoudend met het aantal taps: ‘Volgens eigen zeggen sluiten ook deze teams echter geen taps aan zonder zorgvuldig het nut en de noodzaak van het middel te overwegen‘ (p.182). Opvallend is dat Nederland een tapbevel niet gekoppeld is aan een persoon, zodat onbekend is hoeveel mensen afgetapt worden. Het maken van een vergelijking met andere landen is dan ook  lastig.

De internettap heeft de toekomst omdat er steeds meer wordt gecommuniceerd via internet. Maar: ‘Zowel de internettap zelf als de opsporingsambtenaren blijken echter nog niet klaar te zijn voor de grotere rol die de internettap naar verwachting zal gaan innemen. Vooralsnog is het middel weinig gebruiksvriendelijk en lijkt het nog niet toegerust te zijn voor een bredere inzet‘ (p.186). Vergelijking met de ons omringende landen is lastig, want: ‘Over de inzet van het opsporingsmiddel zijn echter minder gegevens verstrekt dan verwacht. De belangrijkste reden hiervoor is dat het een opsporingsmiddel blijkt te zijn waarover de geïnterviewde personen niet veel in de openbaarheid willen brengen. Het gebrek aan openheid op dit punt lijkt te maken te hebben met mogelijkheden maar vooral ook met de onmogelijkheden van de inzet van de internettap.

Dat laatste is een opvallende conclusie die door de onthullingen van Snowden onhoudbaar is en het rapport gedateerd en onvolledig maakt. Wat zouden volgens de opstellers van het rapport de onmogelijkheden van de internettap zijn in een wereld waar inlichtingendiensten met spionageprogramma’s directe toegang hebben tot alle communicatie op internet? Het rapport praat vanuit een stand van de techniek uit een recent verleden over ‘de inzet van technieken zoals deep-packet-inspection‘. Met de verklaring: ‘Dit is een techniek die het mogelijk maakt om in grote datastromen informatie te selecteren die men wel en niet wil onderscheppen.

Conclusie is dat het rapport te laat komt om geloofwaardig te zijn. Wat erin staat zal binnen de beperkingen kloppen, maar vraag is of de verkenning zo breed is als het rapport suggereert. Uitgebreid wordt stilgestaan bij de voordeur van de opsporing, maar het bestaan van de achterdeur wordt genegeerd. Een verklaring is dat de criminele opsporingsdiensten in middelen, toegeëigende bevoegdheden en politieke steun achterblijven bij de surveillance door de inlichtingen- en veiligheidsdiensten die de nationale veiligheid als werkterrein hebben. De conclusie oogt krom dat de criminele opsporing vanwege juridische, operationele en financiële middelen worstelt met technieken die bij de inlichtingen- en veiligheidsdiensten stilzwijgend ingevoerd zijn.

Foto: Gene Hackman in The Conversation (1974) van Francis Ford Coppola.

Pogingen tot internetfraude uit India irriteren, maar niet te stoppen

with 17 comments

Sinds enkele weken word ik enkele malen per dag gebeld uit India. Dat leid ik af uit het accent van mijn gesprekspartners dat sterk afwijkt van het Oxford Engels. Maar het kan ook Bangladesh, Pakistan of een ander land in de regio zijn. De gesprekken eindigen doorgaans als Vishy, Sharma of Malik abrupt de verbinding verbreekt. Als ik naar informatie vis. Terwijl ik als dommerik blijkbaar niet begrijp dat ik die dien te geven.

Het gaat om pogingen tot fraude die eerder irritant dan bedreigend zijn. Voor mij of m’n computer. Dat begreep ik niet meteen. De gesprekken kwamen immers nooit verder dan inleidende schermutselingen. Pas toen ik me informeerde en instanties ging bellen begreep ik dat het om meer ging dan ongewenste marketing. Ik ben een van de vele gelukkigen die meerdere malen gebeld worden door Vishy, Sharma of Malik.

In de eerste zinnen valt de naam Windows 8. Als fel baken in de mist. Het puikje van het fraudewezen staat me niet te woord. Misschien loop ik zelfs ongewild stage bij de school voor beginnende fraudeurs. Niets helpt. Zoals zeggen dat ik geen Windows computer of zelfs helemaal geen computer heb. Dan wordt toegevoegd ‘Sir, ik zie op m’n scherm dat u een Microsoft-laptop hebt’. Vervolgens raak ook ik de weg in de mist kwijt.

Navraag bij politie, de fraudehelpdesk en de Stichting Reclame Code leerde me dat het de bedoeling is dat ik gegevens over mijn computer verschaf zodat Vishy, Sharma of Malik de besturing overnemen. Hengelen om me leeg te plukken. De bende wisselt steeds van telefoonnummer. Toch heb ik bij mijn telefoonmaatschappij een formulier aangevraagd om de nummers te laten traceren en indien mogelijk te laten blokkeren.

Als de telefoontjes doorgaan dan wacht me geen alternatief. Hoewel het probleem gesignaleerd is, kunnen de opsporingsdiensten het op dit moment niet voorkomen. Zo werd me verteld. Natuurlijk kan ik een ander nummer aanvragen. Maar da’s praktisch onhandig. Over een ander advies denk ik nog na. Namelijk met een scheidsrechtersfluitje hard in de hoorn blazen. Dat schijnt onaangenaam te zijn voor Vishy, Sharma of Malik met hun headset daar in het call center te Bangalore of Kolkata. Misschien stoppen ze dan met hun phishing.

Foto: Call center India

Moslims vernietigen boeddhistische tempels in Bangladesh

with one comment

Bij rellen in Bangladesh hebben duizenden moslims gisteren 12 boeddhistische tempels en kloosters, en meer dan 50 huizen platgebrand. Onder de vernietigde tempels zijn eeuwenoude pagodes, zodat cultureel erfgoed in vlammen is opgegaan. De identiteit van de boeddhistische minderheid is aangetast. Ook een hindoeïstische tempel was doelwit. De overheid probeerde de onlusten te beteugelen, maar de politie was in de minderheid. Pas in de loop van zondag kreeg de politie greep op de situatie zodat de rust kon terugkeren.

Kennelijke aanleiding voor deze verstoring van de openbare orde was dat de boeddhistische jongen Uttam Kumar Barua een foto van een verbrand exemplaar van de koran op Facebook had gezet. Moslims vatten dat op als belediging en een vrijbrief om tempels en huizen plat te branden. Mogelijk had de Birmese islam-minderheid Rohingya de hand in de onlusten. Zo’n verwijzing kan ook dienen om een zondebok aan te wijzen.

In een persbericht liet de Bangladesh Telecommunication Regulatory Commission weten dat het Facebook had verzocht de gewraakte foto te verwijderen. De BTRC zei dat het doorging met haar inspanningen om ‘anti-islam-elementen’ van sociale netwerksites verwijderd te krijgen, YouTube te blokkeren en het drong er bij allen op aan om zich te onthouden van het posten van ‘geringschattende’ anti-religieuze berichten en foto’s.

Een trieste dag in Bangladesh waar trouwens niet de onlusten, maar overstromingen het nieuws beheersen. Enkele meer dan 250-jaar oude boeddhistische tempels zijn vernietigd. De staat is te zwak om het gepeupel in de hand te houden en grijpt aan de noodrem door het beperken van de vrijheid van meningsuiting. Direct gevolg van de onlusten is dat de internetvrijheid en de sociale media ingeperkt worden. Enkele vermeende daders zijn opgepakt. De kloof tussen Oost en West over de vrijheid van meningsuiting is opnieuw vergroot.

Foto: Een standbeeld van Boeddha is blijven staan ​​te midden van de ruïnes van een tempel die in brand werd gestoken door een gewelddadige menigte bij Ramu upazila in Cox’s Bazar op 30 september 2012. Credits: Focus Bangla.