George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Senaat

Kwestie Kavanaugh is verschijnsel van verziekt politiek systeem. Reuring, polarisatie en onvermogen om met elkaar te spreken

with 2 comments

De kwestie Kavanaugh domineert de Amerikaanse politiek. De rechter -of sommigen zeggen de conservatieve ideoloog die zich uitgeeft voor rechter- wiens benoeming tot het Supreme Court op de agenda staat. De inzet is hoog: de politieke kleur van het hoogste rechtscollege. Media en partijen kiezen partij. Grofweg zijn er drie stromingen te onderscheiden die met elkaar communiceren als doven zonder doventaal. 1) De Republikeinse en/of conservatieve factie die zegt dat de beschuldigingen tegen Kavanaugh onjuist zijn en op te vatten zijn als een Democratische actie om de benoeming te vertragen of zelfs te blokkeren; 2) De Democratische en/of progressieve factie die geen woord gelooft van Kavanaughs beweringen dat hij onschuldig was begin jaren ’80, maar onvoorwaardelijk de drie vermeende slachtoffers (Christine Blasey Ford, Deborah Ramirez, Julie Swetnick) gelooft; 3) de afwachtende factie die zegt dat de feiten tekortschieten om vooralsnog en mogelijk uiteindelijk te kunnen oordelen en om opschorting van de benoeming en nader onderzoek door de FBI vraagt.

De kwestie Brett Kavanaugh tekent de gepolariseerde partijpolitiek van de VS die hevig is ontspoord. Vraag is of dit in de nabije toekomst nog te herstellen valt door bijvoorbeeld een volksbeweging van onderop die het grote geld uit de politiek jaagt en de politiek weer weet te deradicaliseren. Probleem is dat rechter of politicus niet langer de grondwet of de verworvenheden van de rechtsstaat vooropzetten, maar uitgaan van het belang van hun partij. Dat wordt gekocht en aangestuurd door sponsors en lobbyisten die ver van de gemiddelde Amerikaan verwijderd zijn geraakt. Kwestie Kavanaugh is een ongezond verschijnsel van een verziekt systeem.

Advertenties

Kremlin schrijft Trump als ‘bezit’ af en gooit het over een andere boeg: het zaaien van verwarring, chaos en verdeeldheid in VS

with 4 comments

De Amerikaanse president Trump zit gevangen tussen twee vuren. Speciale aanklager Robert Mueller zit Trump op de hielen in zijn Rusland-onderzoek. Het vermoeden bestaat dat Mueller en zijn team zoveel belastende zakelijke praktijken en criminele contacten van de president – die teruggaan tot de jaren 1980 – in kaart heeft gebracht dat Trump geen kant meer opkan. De Russen willen met inzet van hun compromitterend materiaal over Trump dat hij doet wat ze zeggen, zoals Kremlin-watcher Julia Davis oppikte van de Russische staatstelevisie en in bovenstaande tweet weergeeft. Vitaly Tretyakov voert aan dat de Russische regering de invloed (‘leverage’) die het heeft op Trump moet gebruiken om hem naar hun hand te zetten. De boodschap is dat als Trump Russische hulp wil bij de tussentijdse verkiezingen van november 2018 – zoals het Kremlin Trump ook hielp bij de presidentsverkiezingen van 2016 – hij moet doen wat het Kremlin zegt.

Het is onthullend wat Tretyakov zegt. Want een chanteur geeft nooit toe te chanteren. Daarnaast weten de Russen dat Trump het in Washington niet alleen voor het zeggen heeft. Na de ontluisterende persconferentie in Helsinki als afsluiting van de ontmoeting met president Putin die de indruk gaf dat Trump in diens zak zit zijn ook bij de Republikeinen in de Senaat alle bellen gaan rinkelen. Wetgeving die gesteund wordt door beide partijen is in de maak die de nationale veiligheid van de VS ondanks Trump moet veiligstellen. De naam die aan de DESKAA-wet gegeven wordt is duidelijk: ‘Defending American Security from Kremlin Aggression Act’. Atlantic Council geeft de achtergronden in een bericht. Zoals contraspionage-expert John Schindler in een opinie-artikel zegt zal het Kremlin Trump laten vallen, en mogelijk vermoorden als het van mening is dat hij machteloos is en in Washington niets meer voor de Russen kan bereiken. De verwachte Democratische winst in het Huis maakt dat nog aannemelijker. Helpen vergroten van verwarring en chaos, en zaaien van extra verdeeldheid is de strategie van de Russen als ze van mening zijn dat ze Trump voor hen geen nut meer heeft. Tretyakov maakt er een begin mee. Het Kremlin weet dat zijn mening in het Westen opgepikt wordt.

Foto: Tweet van Julia Davis, 10 augustus 2018.

Republikeins belastingplan is het begin van het einde. Voor Trump, sociale voorzieningen en de Republikeinse partij. En de huidige VS?

with 3 comments

Naar verwachting neemt de Senaat met steun van de kleine Republikeinse meerderheid van 51 stemmen (de zieke senator John McCain is afgereisd naar zijn thuisstaat) deze week een belastingplan met verstrekkende gevolgen aan. Het plan is de beloning voor sponsors die hun investering in de politiek beloond zien. Big money sponsort en bepaalt het beleid. Het plan geeft rijken en bedrijven gigantische voordelen, zadelt de volgende generaties op met een groot tekort, is een voorschot op verdere afbraak van voorzieningen en haalt geld weg bij middenklasse en armen. Het belastingplan is buiten de Democraten tot stand gekomen zonder publieke discussie. In mentaliteit vergelijkbaar met de afschaffing van de Nederlandse dividendbelasting die in geen enkel programma van een politieke partij werd genoemd, maar in volume vele malen groter. Paradox is dat de Republikeinse partij die het in de peilingen slecht doet nu scoort voor de terugval. Paradox binnen de paradox is dat president Trump ermee zijn eerste overwinning op wetgevend gebied binnenhaalt, maar zichzelf ermee tevens overbodig maakt. Als de deal rond is, en vermogenden en bedrijven hun geld binnen hebben, is Trump niet meer nodig. Hij heeft deze overwinning nodig om te scoren, maar door de overwinning wordt de weg naar zijn verlies ingezet. Dat is politiek die tot zijn simpelste vorm is teruggebracht. Het is ziek.

Roy Moore verliest in Alabama van de Democraat Doug Jones. Hij wil zijn verlies niet toegeven en beroept zich op God

with 2 comments

Roy Moore heeft de senaatsverkiezing in de Zuidelijke staat Alabama verloren van zijn Democratische opponent Doug Jones. Dat brengt de Republikeinse meerderheid in de Senaat terug naar 51-49 zetels. Het verschil tussen de twee kandidaten was met 1,5% klein, maar de winst van een Democraat in de rode staat Alabama is opvallend. Republikeinen hebben er doorgaans een meerderheid van 10 tot 20%. Moore had moeite om zijn verlies toe te geven en toonde zich een slechte verliezer en een beroerde vertegenwoordiger van de rechtsstaat door zich te beroepen op God. President Trump die Moore voor de Republikeinse nominatie niet steunde heeft Jones in een tweet gefeliciteerd. Moore wacht nog op een wonder van de God van Alabama.

Veel gematigde en conservatieve Republikeinen namen tijdens de campagne afstand van Moore die door de alt-right beweging van Steve Bannon werd gesteund. Al splijtzwam binnen de partij. Alt-right heeft een nederlaag geleden. Het verstand heeft gezegevierd en Alabama stuurt geen idioot naar de Senaat van wie het nog maar de vraag was of hij de leiding van meerderheidsleider Mitch McConnell zou volgen. Met deze uitslag is de Republikeinse partij aan een gevaar ontsnapt. Anti-democraat, racist, christelijke kwezel en ooit jager op minderjarige meisjes Moore was bij tussentijdse verkiezingen van 2018 in de Senaat een blijvend uithangbord voor onverdraaglijkheid geweest, als hij daar al niet door de ethische commissie buiten spel was gezet.

Written by George Knight

13 december 2017 at 10:33

In Senaat is Zwanenzang-groep in de maak die afstand neemt van Trump en kan samenwerken met de Democraten

leave a comment »

Update 20 oktober 2018: Het was een jaar geleden te positief van me gedacht om te veronderstellen dat Republikeinse senatoren ruggengraat hadden. Dat hadden ze in theorie wel, maar ze lieten zich besmetten door het radicalisme van president Trump. Zodat de Senaat aan geloofwaardigheid verloor en niet deed wat het moest doen. Een veelzeggende ontwikkeling is dat de zittende gouverneur van Alaska Bill Walker (Onafhankelijk) zich heeft teruggetrokken uit de race voor het gouverneurschap en de Democratische kandidaat Mark Begich aanbeveelt, aldus een bericht in Politico. Het lijkt erop dat dat er een verdere aanwijzing voor is dat er op dit moment geen ruimte is voor een derde partij in het gepolitiseerde klimaat. 

Het lijkt er sterk op dat president Trump in de Senaat niet langer een meerderheid achter zich heeft. Door ruzie en zijn agressieve en beledigende tweets heeft hij beslissende stemmen verloren. Republikeinen hebben een kleine meerderheid van 52 zetels die in de afgelopen week verloren lijkt te zijn gegaan. FiveThirtyEight heeft het over the ‘Last Hurrah Caucus‘ van ontevreden Republikeinse senatoren die het niet zozeer oneens zijn met het beleid, maar met het gedrag van president Trump. Dat zou ondemocratisch en ongrondwettelijk zijn en de reputatie en positie van de VS beschadigen. Trump wordt door sommige traditionele conservatieven ook nog steeds als een New Yorkse Democraat beschouwd. Omdat het om senatoren als Jeff Flake, Bob Corker en John McCain gaat die zich ofwel in 2018 niet herverkiesbaar stellen of terminaal ziek zijn (McCain) wordt dit de Zwanenzang (Last Hurrah)-groep genoemd. Ze kunnen nog 14 maanden Trump en meerderheidsleider Mitch McConnell de voet dwars zetten en elk wetsvoorstel torpederen. Ze nemen een spilpositie in.

Als de drie conservatieve senatoren versterking krijgen van gematigde Republikeinse senatoren zoals Susan Collins, Lisa Murkowski, Rob Portman, Shelley Moore Capito, Todd Young of Dean Heller dan zou deze caucus zelfs aan kunnen groeien tot negen leden. Dat houdt in dat de Republikeinen in de Senaat nog maar op 43 stemmen kunnen rekenen. Als de Zwanenzang-groep afspraken met de Democratische fractie weet te maken, dan ontstaat 13 maanden voor de tussentijdse verkiezingen van november 2018 een nieuwe politieke realiteit. Mede omdat het recente ontwikkelingen zijn is het nog hypothetisch. Zoals FiveThirtyEight aannemelijk maakt moeten de Democraten met minderheidsleider Chuck Schumer of met een gematigde gelegenheidsleider ook inbinden als ze zaken willen doen met de Zwanenzang-groep door zich minder partijpolitiek op te stellen.

Caroline de Gruyter merkt in haar NRC-column het volgende op over de Europese politiek: ‘ls 2016 het jaar was van de populisten, kan 2017 weleens het jaar worden waarin antipopulisten proberen een antwoord te formuleren.’ Ze verwijst daarmee naar de Franse president Emmanuel Macron en de verwachte doorbraak van de populisten die uitbleef. In de VS is er het Centrist Project van de Bill Walker, de gouverneur van Alaska. Dat streeft ernaar om de tweepartijdigheid in de Amerikaanse politiek te doorbreken en onafhankelijke kandidaten in het strijdperk te brengen. Mede in reactie op Trumps populisme. Op Twitter roept de Centrist Project intussen dissidente Republikeinse politici als Flake, John Kasich of Mike Bloomberg op om zich verkiesbaar te stellen als onafhankelijk kandidaat. Zo zou de vorming van de informele Zwanenzang-groep een opstapje kunnen zijn naar de definitieve doorbraak van de bipolariteit en verlamming van de Amerikaanse politiek.

Amerikaanse sancties tegen Kremlin. EU weet zich geen houding

with 2 comments

De Russische onderminister van Buitenlandse Zaken Sergei Ryabkov roept de Amerikanen op om terug te komen op de aanscherping van de sancties. Het is overigens nog maar de vraag hoe dit in de praktijk uit zal pakken. Want ook het aannemen van een wetsvoorstel in Huis en Senaat en de verklaring van president Trump dat hij het zal tekenen en niet zal vetoën is er geen garantie voor dat de sancties ook toegepast worden.

De acties en reacties van Russen en Amerikanen moeten begrepen worden als een asynchroon antwoord op een asynchrone oorlogsdaad. Auteur Richard Lourie omschrijft het in een gesprek met Salon: ‘I’m very interested in the natural gas thing, I think it’s really the way to hit the Russians hard: To say, ‘If you’re going to fool around in our electoral process as you have, we’re going to make a concerted effort to make Europe quickly independent of your gas and give a major blow to your economy, so cool it.’ Uit de reacties uit Brussel lijkt het er sterk op dat EU-leiders en Duitse politici nog niet begrijpen hoe diep het de Amerikanen zit dat het Kremlin zich actief in de campagne voor hun presidentsverkiezingen mengde. Door Europa onafhankelijk te maken van Russisch gas wordt het Kremlin gestraft. Bizar is dat de Europeanen dat nog niet doorhebben.

De EU neemt het overigens niet op voor Europese, maar voor Duitse bedrijven. Over Nord Stream II is binnen de EU nooit een open debat gevoerd. Dat werd onderdrukt door Brussel na druk van Berlijn. Dat komt nu als een boomerang terug. Uiteraard ruiken de Amerikanen hun geopolitieke en commerciële kansen. Daar handelen ze naar. Maar er is bovenal de wrok tegen het Kremlin en het wegkijken van president Trump van wie duidelijk is dat hij in de zak van Putin zit en geen actie onderneemt tegen de Russen. Als de EU en vooral Duitsland de afgelopen jaren minder eigengereid hadden geopereerd, dan hadden ze nu op een lijn met het Amerikaanse congres kunnen zitten. Onbegrijpelijk is ook waarom South Stream om politieke redenen moest worden afgeblazen en Nord Stream II als een louter economisch project werd voorgesteld door de Duitse CDU en SPD. Dat wringt, dat stinkt en dat betaalt zich nu terug door de Amerikaanse voorstellen. De opstelling van het Amerikaanse congres is begrijpelijk. De EU heeft eenzijdig en kortzichtig gehandeld. Daarom kunnen de Amerikanen nu hun kansen grijpen, onder meer via export naar Europa van LNG. De EU begrijpt er niks van.

Gezag van Trump is weg omdat het niet meer aanvaard wordt

with one comment

Kan president Donald Trump op dit moment al als mislukt bijgezet worden in de geschiedenis? Volgens het panel van ‘Morning Joe‘ bestaat daar geen twijfel over. Trumps presidentschap zou over zijn. Als het ooit al echt begonnen is. Steeds minder mensen die ertoe doen lijken hem nog serieus te nemen. Drie Republikeinse senatoren stemden met 48 Democraten tegen de afschaffing van Obamacare. Andere Republikeinen noemden het een monstrueus voorstel waarvan ze ondanks hun positieve stem hoopten dat het het in het Huis van Afgevaardigden niet zou redden. Voorstemmen in de hoop dat anderen tegenstemmen, dat is vreemde politiek. Daarbij verloor Trump aan steun in de Senaat door zijn afbranden van Minister van Justitie Jeff Sessions. Die zou weg moeten om speciale aanklager Bob Mueller door Sessions’ opvolger te laten ontslaan.

Het tekent de onmacht van de Republikeinen in het congres en het Witte Huis. Zelfs 7 jaar schoppen tegen Obamacare bleken niet voldoende om het door een goed alternatief te vervangen. Het is het failliet van de Amerikaanse politiek die zich vooral negatief uit. De hoop is dat gematigde Republikeinen en Democraten elkaar zullen gaan vinden. Over de zorgverzekering, de Rusland-onderzoeken, de infrastructuur, nationale veiligheid en de bescherming van de eigen democratie tegen aanvallen van buitenaf. En van binnenuit door president Trump. Het signaal is gegeven. De strijd is nog niet geëindigd, maar de angst voor Trump is weg.

De mening wordt nu buiten zijn eigen achterban gedeeld dat Trump onbekwaam, mentaal ongeschikt, slecht voorbereid en vooral een losse flodder is die soms afgaat, maar geen enkel verschil maakt. Des te meer omdat zijn staf in het Witte Huis elkaar op leven en dood bevecht. Zonder een president die leiding geeft. Niet aan het Witte Huis, de Republikeinse partij, het land of de westerse democratieën. Trumps gezag is tanende.