George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Seksualisering

Sexy Ceramics: Princessehof seksualiseert maakproces keramiek

leave a comment »

In Keramiekmuseum Princessehof te Leeuwarden is de tentoonstelling Sexy Ceramics te zien. In de publiciteit haalt het museum alles uit de kast. ‘Binnen de kortste keren voelt u de blosjes op uw wangen verschijnen’ zo zegt het in een toelichting. Klei en keramiek worden geseksualiseerd. ‘Met een beetje fantasie ziet u overal sensuele vormen. Rondingen en welvingen doen denken aan de vormen van het menselijk lichaam.’ Echt?

Musea willen terecht de verbinding met een breed publiek leggen. Aangejaagd door de politiek. Maar hoe dat precies moet is niet makkelijk. Daar worstelen musea mee. Op het verwijt af om elitair te zijn schieten ze vaak door in popularisering. Met pop-up museabinnenhalen van BN’ers of het zich overleveren aan commercie. Het vinden van een werkbaar evenwicht tussen populisme en elitarisme is een kwestie van goede smaak, ethiek, profilering en geloof in de eigen koers. Vele musea voeren een zwalkend tentoonstellingsbeleid.

Sexy Ceramics doet twee dingen tegelijk. Het toont keramiek dat thematisch refereert aan seksualiteit. Dat is een normale kunsthistorische keuze. Zo komen jaarlijks duizenden tentoonstellingen tot stand. Een   verschijningsvorm van keramiek wordt belicht. Maar de Princessehof schiet uit de bocht als het suggereert dat deze seksualisering voor alle keramiek geldt. Vooral wat het maakproces betreft. Dat is aantoonbaar onjuist.

Seksualisering van het maakproces van keramiek is een onverdedigbaar standpunt. Zoals kunstenaar Isabel Ferrand in een video uitlegt kan het maakproces van klei ook vanuit een tegenovergestelde houding worden benaderd. Geen seksualiteit maar cerebraliteit. Maar de Princesshof beweert door leentjebuur te spelen bij de populaire cultuur: ‘De opzwepende scène met Patrick Swayze en Demi Moore in de film Ghost laat zien hoe erotisch het werken met klei kan zijn. Intiem zitten zij achter een draaischijf en laten hun handen glijden door de natte, zachte klei. Keramisten ondervinden dagelijks de unieke eigenschappen van dit materiaal.’

De Princessehof redeneert te simpel. De seksuele omgang door keramisten met klei kan bestaan, maar geldt niet voor alle keramisten. Of alle soorten keramiek die niet traditioneel gedraaid worden. De Princessehof als keramiekmuseum had kunnen weten dat dit niet klopt en had dit in de publiciteit genuanceerder moeten brengen. Des te meer omdat het door het eigen simplisme alle keramisten in de hoek van de seksualisering zet. Het lijkt eerder omgekeerd: de staf van Keramiekmuseum Princessehof is vergaand geseksualiseerd.

Advertenties

Campagne Art Sells voor Museumnacht A’dam verleidt met porno

with 2 comments

Op autoshows liggen om onduidelijke redenen vrouwen op de motorkap hun vrouwelijkheid te benadrukken. Is dat omdat mannelijke chauffeurs dol zijn op vrouwen en de autoverkopers vervolgens denken dat mannen dol zijn op auto’s? Het zou kunnen. De aloude strategie neemt de Amsterdamse Museumnacht over zonder dat alle musea daar blij mee zijn. ‘We herkennen ons niet in het thema sex sells, art sells,’ zegt volgens Het Parool een woordvoerder van het Anne Frankhuis. Een woordvoerder van het Nemo zegt: ‘Ik weet niet of dit de juiste weg is.’  Nou, ik weet het wel zeker, de Museumnacht Amsterdam heeft de verkeerde afslag genomen.

Volgens Meredith Greer, ‘communitymanager‘ van Stichting Museumnacht Amsterdam zijn de posters van de campagne Art Sells duidelijk met een knipoog gemaakt, aldus opnieuw Het Parool. Tja, een knipoog, dan is het onweerlegbaar onder het motto ‘moet kunnen’. Toch? De ‘communitymanager’ zegt: ‘Wat wij willen bereiken is dat aan kunst en ons erfgoed evenveel aandacht wordt gegeven als aan seks, seksualisering en porno. We willen een plek veroveren in onze maatschappelijke discussie op een manier die relevant is voor jongeren. Dat is onze campagne: Art Sells.’ Vraag is of de vorm niet te ver van de inhoud komt af te staan.

Maar waarom moet aan kunst en erfgoed evenveel aandacht gegeven worden als aan seks, seksualisering en porno? Welke wetmatigheid is dat? En is dat dezelfde aandacht? Waarom moet kunst aan seks gelijkgeschakeld worden, beste ‘communitymanager’? Waarom moeten kunst en erfgoed zich meten aan seks, seksualisering en porno? Wat is het nut daarvan? Met de campagne Art Sells verovert het campagneteam van de Stichting Museumnacht Amsterdam ongetwijfeld een plek in het publieke debat of in de subcultuur van de marketing. Maar of daarmee de ‘historische kennis en engagement tot bloedstollende schoonheid’ van de musea wordt gepresenteerd is de vraag. De campagne Art Sells leidt er eerder van af.  Hoe inhoud en vorm wel samengaan bewees Anthon Beeke 25 jaar geleden met zijn affiches voor TGA. Die kregen in hun tijd ook kritiek, maar gaven een direct commentaar op de inhoud. Daar komt de campagne Art Sells in de verste verte niet aan toe.

fest

Foto: Schermafbeelding met toelichting en campagnebeeld ‘Art Sells’ voor de Museumnacht Amsterdam op site Festina Lente Collective