George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Sadisme

Sade in Musée d’Orsay. Sierlijke uitvoering van het onuitvoerbare

with one comment

In het Musée d’Orsay loopt sinds deze week de tentoonstelling ‘Sade. Attaquer le soleil’ (Sade. Het aanvallen van de zon). Over Alphonse Donatien de Sade (1740–1814) die de geschiedenis van zowel de kunst als de literatuur omgevormd heeft. En zijn naam leende aan het sadisme. Libertijns is een ander begrip dat vaak op hem geplakt wordt. In het Franse culturele debat is Sade een grote naam. Een achterflap van de Nederlandse vertaling uit 1984 van ‘Sade, Fourier, Loyola’ van Roland Barthes zegt: ‘de sexuele excessen, die Sade zijn personages laat bedrijven zijn een revolutie in wat men tot dan toe over sexualiteit durfde schrijven en ze zijn tegelijkertijd niet werkelijk uitvoerbaar’. Excessen helpen dus niet verlangens te vervullen, maar staan deze in de weg. Anno 2014 wordt in populaire media Sade gereduceerd tot de vraag ‘Kunst of porno‘? Musée d’Orsay waarschuwt bezoekers voor het gewelddadige karakter van een deel van de werken en voor documenten die kunnen shockeren. Leidt Sades nieuwe wereld van woorden tot beelden die we maar beter niet kunnen zien?

Advertenties

Kunst: Shibari als voorbeeld van kitsch en exploitatie

leave a comment »

Beeldende kunst is smaak. Wat de een behaagt vindt de ander kitsch. Wat voor de een schimmig en afgesloten is vindt de ander een ontdekking. Hoe dan ook moet ieder de eigen smaak vinden door deze te ontwikkelen. Dat vraagt tijd. Kijkend vergelijken leert het kijken. En kan men wegkijken als men meent dat het vals en leeg is. Vecchiato Arte presenteert beeldhouwster Rabarama, en fotograaf en ‘bondage meester’ Hikari Kesho in een Shibari voorstelling. Ofwel het insnoeren met touwen van doorgaans sexy vrouwen. Is het meer dan sadisme, masochisme en onderwerping met een vleugje Japonisme om het verkoopbaar te maken? Is het kunst voor kopers met een foute smaak? Iedereen moet zelf weten. Ooit verzeild op een opening in Toscane begreep ik niets van de kunst die ik kitsch vond. Zoals ik deze Shibari-videos ook niks vind. Als kunst. Met in m’n ogen de beelden van Rabarama als dieptepunt. Een waarheid is dat zo’n 15% van de hedendaagse kunst de moeite waard is. Er is geen eenduidigheid over wat tot die 15% behoort. Dat houdt het kunstdebat gaande.