George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Ruslandpolitiek

Oekraïners zijn geen fascisten of vazallen van Rusland

with 7 comments

Over de propaganda en de mediawaarheid over Oekraïne. Zijn alle Oekraïners fascisten of vazallen van Rusland? Nee, dat zijn ze niet. Dat dualisme gaat voorbij aan de aard van Oekraïne. Hoe verdeeld het ook is. De vertekening wordt opgelegd door de gelijkgeschakelde Russische media (West-Oekraïners zijn fascisten) die de minder kritische etnische Russen in en buiten Rusland hersenspoelen. Of door de Westerse pers (Oost-Oekraïners zijn vazallen van Rusland) die alles in een geopolitieke strijd voor en tegen Putin trekken. Dit dualisme gaat voorbij aan de eigenheid en de eenheid van Oekraïne. Die opvallend genoeg niet alleen door Rusland wordt genegeerd, maar ook door het Westen. Waar en hoe kan Oekraïne ooit zichzelf vinden als de omringende buitenlanden zo simplistisch redeneren? Hoe kunnen wij daar het beste afstand van nemen?

Media maken oorlog tot actiefilm: Oekraïne

with 3 comments

De bestorming van een politiebureau in Kramatorsk in Oost-Oekraïne door pro-Russische militanten roept de vraag op wat voorop staat. De oorlog of de media-oorlog? Gaat het hier om een geënsceneerde handeling voor een actiefilm? Het ziet er wel zo uit. Zo zijn we het gewend. Zitten Silvester Stallone en Bruce Willis in de trailer hun tekst te leren? Pang pang. Talloze fotografen en cameramensen rennen mee om de bestorming in beeld te brengen. Conclusie is dat propaganda en oorlogsgeweld onafscheidelijke wapenbroeders zijn in de moderne oorlogsvoering. Het gaat om de beeldvorming. Om het uitdragen van een macho-houding met geknal en martiaal gedoe dat pas succesvol is als het geregistreerd wordt. Om vervolgens de wereld rond te gaan. Het strijdtoneel is een studio die de oorlog creëert. Als het namaakbloed straks maar niet tekortschiet.

kra

Waar verstopt het Oekraïense leger zich? Kwestie van eenheid

with 13 comments

Ukraine has soldiers but no army that is their problem. Where the hell is the army? If it does not show up together with their government in the next 24 hours they are done by Monday. Where is their war cabinet? Where is their Army? Get Klitchko at the head of the army. At least he knows how to fight.’ Aldus Luc Vncrn in een reactie op Facebook. Hoe zwakker de centrale macht in Kiev optreedt, hoe groter de anarchie wordt.

Waar heeft het Oekraïense leger zich verstopt? Waarom treedt het niet grootschalig op tegen de separatisten die geen meerderheid in hun regio hebben? Is Oekraïne binnen 24 uur uitgeteld als het nu niet optreedt? Het lijkt er sterk op dat de Oekraïense overgangsregering niet op het eigen leger of de veiligheidstroepen vertrouwt en het daarom niet durft inzetten. Of dat nou komt omdat het geïnfiltreerd is door de Russische geheime dienst FSB of door de angst om de Russen te provoceren is de vraag. De uitkomst is hetzelfde, een land dat onvoldoende voor zichzelf opkomt omdat het intern verzwakt is.  Vandaag moet de Oekraïense overgangsregering optreden. Anders verdwijnt nu het zicht op een Oekraïne dat Oost en West verenigt. Ooit.

Propaganda verwart het zicht op de werkelijkheid. Zo zeggen stemmen uit het Kremlin dat federalisering van Oekraïne de positie van de Russische taal in Oekraïne zal versterken. Op zich een begrijpelijke eis. Daarom wordt het als argument voor federalisering gebruikt. Maar Kirill Jankov van de Russische Jabloko partij komt in het artikel ‘De Oekraïense spiegel van het Russische Federalisme‘ tot een tegenovergestelde conclusie. De federalisering zal volgens hem de positie van het Russisch in Oekraïne juist verzwakken. En dat van de rechts-nationalistische Oekraïners versterken. Ook Jankov is niet onbevooroordeeld en voert een eigen agenda. Dit voorbeeld geeft echter aan dat de werkelijkheid tegendraadser is dan eenduidige claims willen suggereren.

Kans op een niet neutraal, maar wel zelfstandig Oekraïne?

with 108 comments

800px-Latviya_SSSR_unification_1940

Michael Weiss wijst in FP op het patroon van inmenging door Rusland in Oekraïne. Het grensland bij uitstek. Geen nieuwe methode maar een erfenis van de Sovjet-Unie die opnieuw wordt toegepast door de huidige machthebbers in het Kremlin. Grensstaten of limitrofe staten vormden na de Eerste Wereldoorlog een ring rond de toen nieuwe Sovjet-Unie. Zoals de Baltische staten Estland, Letland en Litouwen, Polen, Moldavië,  Oekraïne, Wit-Rusland en Finland. Deze historische werkelijkheid is een erfenis van het tsaristische Rusland.

Bufferstaten kennen de tragiek hun bestaan te ontlenen aan het belang van grootmachten die zich militair tegen elkaar willen verdedigen. In 1939 verklaarde Adolf Hitler dat ‘als de gebeurtenissen zich ontwikkelen kan de noodzaak ontstaan ​​om de limitrofe staten te bezetten en deze gebieden te annexeren.’ Zo konden de Baltische staten in de jaren ’30 en vroege jaren ’40 kiezen tussen twee kwaden: Duitsland en de Sovjet-Unie. Zonder enig zicht op neutraliteit. Inmenging van beide grootmachten leidde tot interne verdeeldheid en marginalisering van de middenpartijen door provocaties, gebruik van een vijfde colonne en militaire druk.

In Oekraïne wordt 75 jaar later exact hetzelfde scenario van inmenging gebruikt. Vraag is of Oekraïne net als Finland in 1939-1940 weerstand kan bieden aan de Sovjet-Unie en uit haar invloedssfeer kan blijven of net als de Baltische staten in die periode zich niet uit de greep van de Sovjets kan ontworstelen. Hoe liggen de kansen voor een zelfstandig en neutraal Oekraïne dat levensvatbaar is tussen Rusland, Europa en de VS?

Rusland opteert voor een neutraal en verzwakt Oekraïne dat geen lid is van Navo of EU. Samen met Zweden, Georgië en Finland moet het neutraal blijven volgens een analyse van journalist Jevgeni Krutikov. Trouwens een merkwaardig standpunt omdat Zweden nu al een van de meest trouwe Europese partners van de VS is. De Europeanen en de VS opteren voor een gebonden Oekraïne dat lid is van de EU binnen hun invloedssfeer.

De analogie tussen Oekraïne van nu en de Baltische staten in de jaren ’30 is opvallend en gaat verder dan de methode van inmenging. Probleem is dat echte neutraliteit voor Oekraïne nu niet bestaat zoals het kleine Finland dat wel kon bevechten op de Sovjets. Oekraïne is op dit moment te verdeeld en verzwakt om op eigen benen te staan. De ‘neutraliteit’ die Rusland voorstaat is dat niet en houdt praktisch afhankelijkheid van Rusland in. Maar de associatie die EU en VS voorstaan houdt feitelijk weer afhankelijkheid van het Westen in.

Er is perspectief voor een autonoom Oekraïne op de lange termijn. Ook daar geeft de geschiedenis aan wat de beste kans op overleving biedt. Het gaat de goede kant op met de marginalisering van de extremisten en de interne coherentie. De Rechtse Sektor en Svoboda worden door gematigde politici langzaam uit de kern van de macht geweerd. Een proces dat met de presidentsverkiezingen van 25 mei voltooid kan worden. Weliswaar bezetten strijdgroepen die door Rusland aangestuurd worden nu in Oost-Oekraïne overheidskantoren, maar enquêtes geven aan dat deze acties niet door een meerderheid van etnische Russische Oekraïners in Oost-Oekraïne gesteund wordt. De opbouw van de veiligheidstroepen en de infiltratie door de Russische geheime dienst verkleint weer de kans op krachtig ingrijpen en autonomie. Oekraïne dat bestaat als eigen entiteit kan niet neutraal zijn, maar heeft kans om als een economisch Europees en militair neutraal Finland te overleven.

Scene-from-Alexander-Nevs-001

Foto 1: Bewoners van Letland ‘vragen’ om toetreding tot de Sovjet-Unie, 1940.

Foto 2: Still uit ‘Alexander Nevski van Sergei Eisenstein (1938).

Obama lijdt aan ‘Munichitis’. Gevaarlijke ziekte in de diplomatie

with 70 comments

Demonstrace_před_Rudolfínem_22._9._1938

President Barack Obama wordt door velen steeds meer gezien als de Britse premier Neville Chamberlain die in 1938 in München in gesprekken met Duitsland, Italië en Frankrijk het Sudetenland, een deel van Tsjecho-Slowakije weggaf aan Hitler. Vandaar dat de term ‘Munichitis’ de laatste dagen steeds harder klinkt. De grootste analogie is dat de VS en Rusland zonder Oekraïne over Oekraïne praten. Zoals in München Tsjecho-Slowakije niet aan tafel zat. De opstelling van de VS accepteert feitelijk de annexatie van de Krim door Rusland. Een buiging voor deze schending van het internationaal recht met verstrekkende gevolgen, aldus Andrey Illarionov. Paul Goble zet het op z’n blog ‘Window on Eurasia‘ op een rijtje.

President Obama trekt in zijn buitenlandse politiek telkens ‘rode lijnen’ die door z’n tegenstanders worden overschreden zonder dat-ie daar consequenties aan verbindt. Zoals in Syrië gebeurde. Dat ondergraaft de geloofwaardigheid in z’n standvastigheid en het vertrouwen in de toezegging van president Obama dat-ie daadwerkelijk z’n partners steunt. Het schept ook onzekerheid. Georgië maakt zich ongerust, maar ook Oekraïne. Wordt dat in een onderonsje met de Russen weggeven? Andrey Illarionov verklaart het opvallende niet-handelen van Oekraïne op de Krim dat de legeronderdelen zonder aansturing liet uit Amerikaanse druk. De regering-Obama drong er bij de Oekraïense autoriteiten op aan om niets te doen op de Krim.

Er is veel voor te zeggen om de zaken niet op de spits te drijven. Zo onverstandig is het niet om de Krim bij Rusland te voegen. Alleen de methode die de Russen kozen met snelheid voor degelijkheid kan voor de internationale gemeenschap niet aanvaardbaar zijn. Annexatie loopt niet via een vervalst referendum en het ontbreken van overleg waarin de diverse niet-Russische (Oekraïners en Krim-Tataren) inwoners hun belangen konden bepleiten. Maar de Amerikanen komen telkens met ferme taal en geven daarna de posities op die daar bij zouden horen. Dat voedt niet de rust, maar de onrust in Europa, en is dus gevaarlijk. De VS blijken geen idee te hebben hoe het met Putin en de Russen zaken moet doen.

Paul Goble citeert Andrey Illarionov die zeven stappen geeft die nodig zou zijn om de wereld te onttrekken uit deze recente infectie met ‘Munichitis’. Ik geef ze weer: 1) Geen Russisch-Amerikaanse gesprekken over Oekraïne zonder Oekraïne; 2) Russische militaire troepen moeten van de Oekraïense grens worden teruggetrokken; 3) alle Russische acties over de annexatie van de Krim moeten worden vernietigd; 4) er moet een evacuatie komen van alle inwoners van de Krim die in Rusland wensen te leven; 5) de Russische troepen op de Krim, ook op marinebasis in Sebastopol, moeten worden teruggetrokken; 6) Oekraïense burgers moet worden aangemoedigd om na te denken over constitutionele hervormingen en 7) Oekraïne moet worden opgenomen in een nieuw systeem van collectieve veiligheid voor de landen van Midden-en Oost-Europa.

Ligt de waarheid in het midden? Andrey Illarionov loopt wel erg hard van stapel. Zo gaan de stappen 4 en 5 voorbij aan de rechten van de Russen op de Krim. Een omvattend kader dat beter de belangen van Oekraïne dient is snel nodig. Maar het echte nieuws is dat het failliet van de Amerikaanse buitenlandse Ruslandpolitiek onderdeel van de discussie over de Krim en Oekraïne is geworden. En dat verzwakt weer de positie van Oekraïne. Het wordt op min of meer dezelfde manier in de steek gelaten zoals Tsjecho-Slowakije in 1938 in de steek werd gelaten. Alleen gelaten met garanties die achteraf niet meer dan een vodje papier waren.

Foto: ‘Demonstration of the Rudolfinum on September 22 1938‘ op het Wenceslausplein te Praag.