George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Rush Limbaugh

Pleidooi voor nieuw politiek machtsevenwicht. Via de flanken

with 5 comments

Ralph Nader is duidelijk. De links-rechts tegenstelling over sociale kwesties wordt vanuit een verdeel en heers tactiek door het bedrijfsleven aangewakkerd. Zodat politieke partijen niet samen een front trekken tegen dat bedrijfsleven. Het te boven komen van die tegenstelling is een recente ontwikkeling. Het zijn rebellen van progressief links en libertarisch rechts tegenover het establishment. Hun meningsverschillen zetten ze per onderwerp voor een hoger doel opzij om een gelegenheidscoalitie te smeden. Als passing ships in the night.

In een hoefijzermodel raken conservatieven en progressieven elkaar. Niet door het midden, maar over de flanken. In de VS waren het Julian Assange en Ron Paul die elkaar vonden. Of genoemde rebellen tegen het establishment van de politieke partijen. Zodat Amy Goodman van Democracy Now! en de conservatieve Glenn Beck van Fox ondanks zichzelf in hetzelfde kamp belandden. Voor even. Beslissend was dat hun afwijzing van president Obama met z’n inperking van privacy, de opbouw van de controlestaat en de vrije hand voor de veiligheidsindustrie, het bedrijfsleven en de bankensector groter was geworden dan hun onderlinge afkeer. In Nederland vinden SP en PVV elkaar soms op de flanken. Jagers trekken soms op met milieuactivisten.

Logica van politiek is het zoeken van macht door het maken van afspraken met partners. Per onderwerp of per kabinetsperiode. Nederland kent de middenpartijen VVD, PvdA, D66, CDA, CU en SGP die niet twijfelen aan het bestaande machtsevenwicht. Maatschappijcritici die een samenleving met andere machtsverhoudingen wensen hebben niks van deze partijen te verwachten. Namens de macht achter de schermen mogen ze op de winkel passen. De verandering moet over de flanken komen. Hoe lastig dat gaat toont de mislukte campagne van de SP voor de Tweede Kamer in 2012. Het is de sleutel voor het gegeven dat het establishment met inzet van de gevestigde media actief het machtsevenwicht bewaakt. SP, PVV, Piratenpartij, Libertarische partij, vrijzinnige D66’ers en conservatieve VVD’ers weten wat hun taak is. En wel elkaar opzoeken via de flanken en de sociale kwesties tijdelijk bevriezen om een ander stelsel van afspraken naar het centrum van de politiek te brengen.

JAGUAR4

Foto: Maurice Tillieux en Gos, (uit: stripreeks Gil Jourdan /Guus Slim) Trois Detectives, 1987.

Advertenties

NSA: Obama afhankelijk van steun Republikeinse partijelite

with 7 comments

Voor een meerderheid in het Huis van Afgevaardigden is president Obama aangewezen op rechtse hardliners als Michele Bachmann. Die stemmen had de president nodig tegen een voorstel dat het massaal verzamelen en opslaan van persoonsgegevens door de NSA aan banden wilde leggen. Het werd nipt verworpen. Glenn Greenwald constateert in z’n column voor The Guardian dat het niet klopt dat Obama tegengewerkt wordt door de Republikeinse partij. Het tegendeel is waar, voor beleidsterreinen die samenhangen met de nationale veiligheid wordt president Obama in het zadel gehouden door het establishment van de Republikeinse Partij.

De ontwikkeling dat progressieve Democraten en libertaire Republikeinen elkaar vinden in hun afkeer van de greep naar de macht door de NSA en de vergroting van de staatsmacht door Obama kondigt zich aan sinds Edward Snowden met z’n onthullingen naar buiten trad. Het gaat niet om links tegenover rechts, Democraten tegenover Republikeinen, maar om Rebellen tegenover Establishment. Die strijd is nog maar net begonnen.

524989_10150832254720998_1767265849_n

Foto: ‘Today in labor history, May 30, 1937: In what would become known as the Memorial Day Massacre, police open fire on striking steelworkers, their families, and supporters who were marching to the Republic Steel plant in South Chicago to set up a picket line. The police killed ten people and pursued those fleeing the attack, wounding many more; no one was ever prosecuted.’

Cenk Uygur: Rebellen tegenover Establishment. Het komt erop aan

with 7 comments

Er zijn nu twee onderwerpen die het hart van Cenk Uygur van The Young Turks raken. Door de persoonlijke betrokkenheid en de urgentie die hij probeert over te brengen maakt dat z’n optredens overtuigend en in mijn ogen bijzonder. Het zijn uit wanhoop geboren hartenkreten. Ze omvatten zijn verleden en zijn toekomst.

Er is de opstelling van de Turkse premier Erdogan die zich onverzoenlijk opstelt tegenover de demonstranten en de islamisering van Turkije voortzet. Samengevat in het motto Resistanbul. De geboorteplaats van Cenk is Istanbul. En er is de Amerikaanse president Obama die een verandering bracht waar niemand op rekende. Hij veranderde niet de VS, maar zijn beloften en mooie woorden. Obama zet het beleid van Dick Cheney voort.

Merkwaardig is dat de meerderheid van Democraten niet wenst te erkennen dat Barack Obama hetzelfde doet als president Bush. Waarbij over de laatste nog gezegd kon worden dat-ie zijn eigen waanideeën en principes volgde. Cenk Uygur is er pessimistisch over dat genoeg druk gezet kan worden om de macht die in beide middenpartijen verenigd is te veranderen. De opbouw van de controlestaat ziet-ie als niet meer te stoppen. Ondanks de publicitaire storm die opsteekt naar aanleiding van de onthullingen door Edward Snowden.

De enige kans om het beleid van president Obama nog te keren is een verenigd front van opposanten. De meerderheid van politici van de Democratische en Republikeinse partij is volgens Cenk Uygur te verregaand gecorrumpeerd om nog voor een verandering te gaan die gunstig uitpakt voor de burgers. Inclusief de gevestigde media. De rebellen vormen een zooitje ongeregeld van progressieve en conservatieve signatuur. Voor een hoger doel moeten ze hun meningsverschillen opzijzetten om een gelegenheidscoalitie te smeden.

Cenk

Foto: Schermafbeelding van Cenk Uygur in item ‘Erdogan Clamping Down On Gezi Park Protests in Turkey‘ voor The Young Turks