George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Rooms-katholiek

Aartsbisschop William Goh geselt vanaf de kansel het secularisme en spreekt zichzelf tegen

leave a comment »

Het is lastig om niet verdrietig te zijn over de woorden van de rooms-katholieke aartsbisschop van Singapore William Goh. Wat voor onzin is er in hemelsnaam in hem gevaren? Ligt hij uit kerkpolitieke redenen onder vuur van conservatieven? Zijn woorden zijn niet alleen in strijd met de aard van het secularisme en de tolerantie jegens andersdenkenden, maar ook met opvattingen over diversiteit en multiculturalisme die Goh eerder naar buiten bracht. Zoals in 2018 in een interview met het Vaticaanse Asia News waarin hij uitlegt hoe secularisme in een staat als Singapore in de praktijk functioneert en de regering ‘die feitelijk seculier is’ niet tegen maar voor religie is. En voegt Goh toe: ‘Our ability to live together peacefully, especially among different religions, is truly a miracle.’ Kortom, secularisme is dé manier om eenheid te promoten, wat Goh in de video ontkent. Dat is het secularisme waarin alle religies en levensovertuigingen gelijkwaardig zijn en onder de garantie van de nationale staat vreedzaam samen kunnen leven. Dat Goh zichzelf vergeet kan hem nog vergeven worden, maar dat hij meent dat katholieken en ‘mensen zonder God’ geen gemeenschappelijke waarden hebben en elkaar niet kunnen vinden is bizar. Met zijn neerbuigende houding jegens andersdenkenden die geen ‘mensen van God’ zijn laat deze rooms-katholieke aartsbisschop zich kennen als iemand die verbinding afwijst.

Written by George Knight

28 september 2019 at 14:43

Kardinaal Eijk claimt in een verloren strijd niet-gelovigen als religieus

with 2 comments

DSCF3073

Het feit dat religieuze fantoompijn epidemische vormen heeft aangenomen, bewijst dat óók de 21ste eeuwse mens ongeneeslijk religieus is. Zo kunnen mensen buiten de kaders van een georganiseerd geloof moeilijk zonder rituelen.’ aldus Kardinaal Wim Eijk in de slotlezing van de Religieuze Jaardag ABN-AMRO die plaatsvond op 26 november in Amsterdam. Religieuze fantoompijn omschrijft kardinaal Eijk zo: ’Mensen voelen geregeld gelovige activiteit in hun ziel, maar omdat ze zijn losgesneden van hun christelijke wortels voelt dit als onrust of pijn.’ Eijk stipt aan dat Nederland meer atheïsten telt dan gelovigen. Hij verwijst naar Trouw en concludeert: ‘Ruim 25 procent noemt zich atheïst, slechts 17 procent van de Nederlanders zegt in een persoonlijke God te geloven. Die gelovigen gaan bovendien steeds minder naar de kerk.

Gezien de getallen vecht kardinaal Eijk dus een verloren strijd. Naar verwachting zijn er in 2030 ‘nog slechts 60.000 katholieken die op een gemiddelde zondag naar de kerk gaan.’ Dat ware er in 2013 nog 214.000. Het maatschappelijk belang van religie neemt af omdat er steeds minder gelovigen komen. Tekenend is het digitaal platform ToekomstReligieusErfgoed dat op 25 november 2015 werd gelanceerd. Het denkt op een interactieve manier na en claimt bij uitstek het platform te zijn voor de herbestemming van kerkgebouwen.

Omdat kardinaal Eijk door afnemende aantrekkingskracht en belangstelling het niet meer kan winnen met zijn religie wacht hem een defensieve strijd. Het enige wat hem rest is niet-gelovigen te claimen als gelovigen. Een noodgreep. Alleen zo kan hij religie weer belangrijk maken. Of de teloorgang ervan verhullen en uitstellen. In zijn functie moet hij immers leiding en richting geven. Ter rechtvaardiging haalt hij het begrip ‘religieuze fantoompijn’ van stal. Eijk maakt de fout dat hij stelt dat rituelen voorbehouden zijn aan religie. Wie wel eens een theatervoorstelling bijwoont, een rechtbank bezoekt of de opening van de Staten-Generaal op Prinsjesdag gadeslaat weet echter dat rituelen niet voorbehouden zijn aan religie en overal in de samenleving voorkomen.

Het kan dat de 21ste-eeuwse mens hunkert naar zingeving in een wereld die het als fragmentarisch en zinloos ervaart. Het kan ook dat sommigen zich daartoe laten inspireren door religie en daarin zin vinden. Of die zin vinden in kunst, de eigen omgeving of buurt, of in andere activiteiten. Maar steeds meer mensen gaan ervan uit dat het leven geen zin heeft en zoeken niet verder. Religie is voor steeds meer mensen die steeds hoger zijn opgeleid en breed georiënteerd uitgewerkt. Religie had ooit een politieke en maatschappelijke functie om focus te geven aan gemeenschappen door de concentratie van macht, en insluiting en uitsluiting van mensen. Nu rest religie een steeds legere huls en het verlangen naar een functie die verloren is gegaan.

Foto: De Grote Kerk van Schermerhorn. Credits: Stadsherstel Amsterdam / Aart Jan van Mossel.

Als het leven decor is, dan wordt drama realiteit. Vaticaan & FEMEN

with one comment

JjOuLmiyJL

Wat zien we? Een herderlijk decor met een olijfboom, een huis met toegangstrappen en een lavendelkleurige achtergrond. Met verticale streep waar banen stof samenkomen. Theater dat heerlijk over de top gaat. Heet dat niet een Napolitaanse kerststal? Tussen boom en huis bevinden zich vijf gestalten. Het verschil in schaal verraadt hun herkomst. Drie ervan blijken bij de enscenering te horen, twee ervan niet. Van de indringers wordt een blonde vrouw weggevoerd door de half-zichtbare man die een beeld van een baby  draagt. De man met donkere cape en kepie lijkt weggelopen uit een 19de eeuws kostuumdrama van Luchino Visconti.

De fabel krijgt langzaam betekenis. De vrouw stapte een antieke kerststal in om een beeldje van Jezus te ontvoeren en is opgebracht door een bewaarder van een organisatie die met stijl bewaakt. De tweede foto geeft uitsluitsel. Herderin en schaap lijken welwillend aan te zien wat er achter de prosceniumboog van de echte wereld gebeurt. Het betreft een FEMEN-activiste en een kerststal in het Vaticaan. Zijn ze uit of in hun rol gestapt? De ontknoping lost het mysterie op en zorgt voor teleurstelling. Een actie voor vrouwenrechten, tegen vrouwenonderdrukking en voor abortus. Zo plat is de uitleg. Weg de verwarring over schijn en wezen.

mA4TnYDTVe

Foto’s: Actie van FEMEN-activiste in het Vaticaan: Massacre of the Innocents.

Kerstfeest-tegenstellingen. Wat is de oorsprong van kerstmis?

leave a comment »

KDC01_33508_W

Is Kerstmis het feest van verzoening en verbinding of van het smaakvol laten zien van tegenstellingen? Is kerstmis het feest dat tegenstellingen verzoent zonder ze weg te nemen? Dus werkt als een ventiel voor maatschappelijke onvrede? ‘Kerstfeest-tegenstellingen. Waar heeft het (d.i. kerstmis) toch eigenlijk zijn oorsprong aan?’ is de titel van een spotprent uit 1927. Verschenen op de omslag van het tijdschrift De Roskam dat werd uitgegeven door de ‘Roomsch-Katholieke Werklieden-Organisatie in Nederland’.

De omslag valt te lezen als kritiek op de tegenstelling rijk-arm. Kwestie van tegengestelde sociale klassen. Maar ook op de tegenstelling seculier-religieus (katholiek) die het klassenverschil weer verhult. Of: seculier feesten (genotzucht) tegenover religieus feesten (bezinning). Door nieuwe invloeden wordt tegenwoordig kerstmis niet vanzelfsprekend nog kerstmis genoemd. Toch om tegenstellingen te verhullen of uit angst om het toch al niet bestaande idee van verbinding -en de tijdelijke pacificatie van tegenstellingen- te openlijk af te vallen? Met de ontwaarding van het idee kerstmis zijn de kerstfeest-tegenstellingen aangescherpt, maar ook verdwenen omdat het belang van kerstmis afgenomen is. Een ontwikkeling werkt soms twee kanten uit.

34664v

Foto 1: ‘Kerstfeest-tegenstellingen. Waar heeft het (d.i. kerstmis) toch eigenlijk zijn oorsprong aan?’ Verschenen in: de Roskam, 16(1927), nr. 26(22 dec.).

Foto 2: Harris & Ewing, [Grace Coolidge, Santa Claus, and children next to Christmas tree], december 1927.

Parodie op Jezus door Hendrik Jan Bökkers met Bobbi Eden

with one comment

Ze gaf me een foto / En toen had ik ‘m door
Met zijn stomme sandalen / En zijn vatterige baard

Die denkt toch niet dat ik gek ben/ Ik ben toch geen idioot
’t Is een smerige hippie / Of misschien zelfs een Jood

Ze drinkt ineens geen bier meer / Ze drinkt alleen nog maar wijn
En ze bidt voor haar zorgen / Maar vergeet die van mij

’t Is me allemaal een toestand / Waar ik me gruwelijk voor schaam
Want laatst bij het vrijen / Toen riep ze zelfs zijn naam

Een clip ‘Jezus’ van boerenrocker Hendrik Jan Bökkers met pornoactrice Bobbi Eden. Voor katholiek.nl geeft Frank G. Bosman een analyse die het christendom in bescherming neemt: ‘De vraag is natuurlijk: wat betekent deze ‘Jezus’ van Bökkers. Het is gemakkelijk om er een kritiek op het ‘kleffe’ christendom in te zien, een christendom dat bestaat uit het afleggen van alles wat het leven leuk en aangenaam maakt, met name seks. Christenen zijn dan suffe preutse kwezels waar je eigenlijk alleen medelijden mee kan hebben. Wellicht is dat ook de intentie van Bökkers zelf geweest.’ Bökkers reageert op deze recensie van Bosman en bedankt hem voor de uitgebreide analyse, en: ‘We zien het inderdaad ook als parodie, en wie zich hierdoor gekwetst wil voelen moet dat vooral niet laten, maar dan ben je wel een behoorlijke suffe, preutse kwezel… 😉

Tekst opgeschreven door Frank Bosman, zie ‘Bobbi Eden is verliefd op Jezus’.

Ongepast optreden van paus Franciscus in Europarlement

with 5 comments

Premier Willem Drees huiverde er in de jaren ’50 al voor dat de Europese samenwerking bovenal een katholiek onderonsje was. Zestig jaar later lijkt er weinig veranderd. Ongehoord en ongepast dat de plaatsvervanger van God op aarde een rede in het Europarlement houdt. En voor verdeeldheid zorgt. Samen met Virginie Rozière stuurde Sophie in ’t Veld voorzitter Martin Schulz een protestbrief met de volgende passage: ‘The Catholic Church feels it has a right to interfere in civil matters and to impose its own moral views on others, rather than accepting and respecting diversity and freedom of conscience.’ Een religieus leider als paus Franciscus heeft niets te zoeken in het Europarlement. Hij kan spreken via leden die erin vertegenwoordigd zijn. Waarom wordt deze paus uitgenodigd en allerlei andere religieuze en levensbeschouwelijke leiders niet? Vreemd.

Italiaanse lerares bevestigt via omweg vijandbeeld. Katholicisme?

leave a comment »

1001300_10201595521269815_140924175_n

Een bericht in de Genuase krant Il Secolo XIX dat The Local oppakt. Ik geef vertaling en dan een toelichting:

De leraar op de ITIS Pininfarina school vertelde een klas van 16-jarigen dat katholicisme een “psychologisch probleem” is, aldus Il Secolo XIX. 

Naar verluidt ondersteunde ze haar aantijgingen door te zeggen dat de katholieke “ziekte” wetenschappelijk was bewezen, het geval van een man beschrijvend die “bekeerd” was van het katholicisme.

Volgens de leraar onderging de man vanwege een jeugdtrauma maandenlang therapie, waarna hij klaarblijkelijk zijn katholieke levensstijl opgaf en een seculiere blik op de samenleving ontwikkelde.

Het verhaal en de bredere les werden door leerlingen echter beschreven als “de perfecte handleiding tot kathofobie” en sterk veroordeeld door de schooldirecteur.

“Hier kunnen katholieke leerlingen of leraren zijn. Het is mijn plicht om ervoor te zorgen dat deze plaats een plaats blijft waar iedereen wordt aanvaard en dezelfde rechten heeft” zo wordt directeur Stefano Fava geciteerd gezegd te hebben.

Hij beschreef de godsdienstles als een “ernstig incident” en zei dat hij rechtstreeks met leerlingen en lerares zou spreken, voor een verslag aan de regionale onderwijsinspectie te versturen.

Het is opmerkelijk dat in een katholiek land als Italië een lerares het katholicisme ronduit als een ziekte durft te omschrijven. Dat was ook niet wat er gebeurde. In werkelijkheid had ze het niet over het katholicisme, maar over homoseksualiteit. En sprake ze over een homoseksuele man. Zodat iedereen die even in de war was weer bevestigd wordt in het oordeel van welke kant de intolerantie komt. Er gaat niets boven vaste vijandbeelden. Iedereen mag voor zichzelf uitmaken of genezing van het katholicisme mogelijk is. En nog de moeite waard.

Foto: Campagne van CondividiloveHoe kun je het niet zien? Liefde is liefde‘.