George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘RIP

Simone pleegt zelfmoord wegens pesten. Nu op internet

leave a comment »

linq

Mensenlinq.nl publiceert aan de lopende band overlijdensberichten. Elke dag weer. Soms staan er bekende Nederlanders tussen, zoals vandaag gitarist Reggy Tielman. Van de legendarische Tielman Brothers. Anderen blijven onbekend terwijl ze in de vergetelheid verdwijnen. Soms staan er onbekenden tussen die door hun overlijden enige bekendheid verwerven. Zoals de 12-jarige Simone Brekelmans uit Maarheeze die zelfmoord pleegde omdat ze gepest werd. Hoewel niet iedereen dat bevestigt. Ze sprong voor een trein. Tim Ribberink en Fleur Bloemen gingen haar voor. Simone die in de eerste klas van de Philip van Horne Scholengemeenschap in Weert zat kreeg een rouwbericht. Zo breekt het ultieme moment aan. Met bloemen, verdriet, kaarsen, condoleanceregister en rouw. Het terugkijken en het inblikken. Had het anders kunnen gaan als er signalen opgepakt waren? Of niet? Morgen staan er weer andere namen op de voorpagina van Mensenlinq. That’s life.

tielmanbrothers1959

Foto 1: Schermafbeelding van Mensenlinq.nl, 14 maart 2014.

Foto 2: The Tielman Brothers in hun glorietijd.

Advertenties

Assange: Twitter en Facebook volgen de bevelen van Obama

with 11 comments

LP

Het Franse weekblad Le Point heeft een interview met Julian Assange. Met een Vidéo exclusive. Uiteraard in de Ecuadoriaanse ambassade in Londen waar-ie zich verschanst. Le Point is een goede bemiddelaar om de gedachten van Assange naar buiten te brengen. Gestoeld op de formule van het Amerikaanse Time Magazine en Newsweek, verzeild in een conservatieve-liberale hoek en met de altijd aanwezige Franse animositeit jegens Amerikaanse machtspolitiek geeft het Assange de ruimte die hij in de Angelsaksische pers niet krijgt.

Onderwerp van het interview zijn sociale netwerken als Twitter of Facebook die bij het grote publiek nog een goed imago hebben, maar volgens Assange steeds meer naar de pijpen van de regeringen dansen. Dat uit zich in het doorgeven van berichten aan overheden tot het blokkeren op hun verzoek van accounts om politieke redenen. Julian Assange geeft als voorbeeld Anonymous Zweden dat door Twitter werd afgesloten. Eerst wist Twitter zich nog tegen dit soort druk te verzetten, maar het afgelopen jaar kon het dat niet langer volhouden. Die hechte samenwerking van overheden en bedrijfsleven is dus een tamelijk recente ontwikkeling.

Het ondermijnt niet alleen het vertrouwen van de burger in de overheid, maar ook in bedrijven als Twitter, Facebook of Google. Hoe dan ook moeten internetgebruikers zich bewust zijn van de censuur, de politieke druk, de schending van de privacy en de samenwerking tussen overheden en bedrijven. Internet wordt voor burgers in het Westen steeds belangrijker. Het is een ongewenste ontwikkeling dat afwijkende stemmen zonder recht op beroep kunnen worden afgesloten. Dat gebeurt nu al. Assange waarschuwt hiertegen.

Foto: Schermafbeelding uit video van Le Point met Julian Assange, 20 maart 2013.

Pesten en ‘My Suicide Story’ op sociale media

leave a comment »

Er is op YouTube een subgenre van de suicide-video ontstaan. Over pesten, middelbare school, tekstborden met het ‘echte verhaal’ en een al dan niet gelukte zelfmoordpoging. Amanda Todd werd er na haar dood beroemd mee. Ze leeft voort op sociale media. En dat wil iedereen wel. Dus dat verdient navolging. Een lange weg sinds de documentaire Dont Look Back (1965) van regisseur D. A. Pennebaker met Bob Dylan.

Er zijn tientallen video’s te vinden met een zelfde soort verhaal. Van tieners. Over pijn, verdriet en afscheid. Wat Amanda Todd vertelde klopte omdat het bevestigd werd door de afloop. Maar bij de 15-jarige Sugene is dat niet zeker. Zodat er ook een subsubgenre van de fake suicide-video bestaat. Met goede afloop.

Wat je pest, ben je zelf. Zo heet een Facebook-pagina. Het uitgesproken idee dat er veel ‘likes‘ nodig zijn om sterker te staan tegen het pesten geeft aan waarover het gaat. Pesten en het tegengaan ervan werken indirect. Sociale media bepalen de vorm van een nieuwe traditie. Pesten en gedachten over zelfmoord worden een clichésituatie zonder dat duidelijk is of ze echt bestaan. De vaste plek met vaste attributen bestaat in zichzelf.

392142_522138404462867_978846479_n

Foto: Wat je pest, ben je zelf.

Mediawijsheid nodig voor plaatsing eigen foto’s op Facebook

with 3 comments

eelinolsson

Op Belgische Facebook-pagina’s verschenen laatst foto’s van meisjes die ze zelf openbaar hadden gemaakt en anderen hadden doorgeplaatst met een beledigend bijschrift. Onder de titel ‘Antwerpse Hoeren‘, en allerlei lokale varianten stonden de meisjes te kijk. Ze schrokken zich rot, Facebook reageerde en sloot de pagina’s. Media schreeuwden moord en brand. ‘Zie je wel’, zeiden ze, ‘dat internet is een jungle waar brutalen de dienst uitmaken’. Zoals het gaat op dat nieuwe continent openden pagina’s zich weer. Zoals RIP Antwerpse Hoeren of Antwerpse fotomodellen. In een alleenspraak van eigenliefde waar spot en kritiek op spot hetzelfde worden.

Waarom besteden meisjes zoveel tijd aan het optutten en foto’s van zichzelf nemen, om ze vervolgens op Facebook te zetten? In soms uitdagende poses. Bedoeld voor vrienden, maar makkelijk kopieerbaar door wie dan ook. Dus elke kwaadwillende. Wat ontbreekt bij de meisjes is mediawijsheid. Het besef dat een eigen portretfoto misbruikt kan worden. Want een foto krijgt met een bijtend bijschrift of in een erotische omgeving een onbedoelde lading die de naam van de meisjes beschadigt. Kwestie van onderwijs. Niet van verbod.

De recente voorbeelden van de zelfmoord van Amanda Todd en de Instagram-rellen in Gothenburg leert dat er geen grens is aan het voorzien van foto’s van een nieuwe betekenis. En het navolgen van dat idee in een ander land. Pestkoppen die meisjes willen uitmaken voor sletten bestaan, en meisjes die zich daartegen wapenen ook. Maar als het de sport is om het randje op te zoeken, dan kan het gebeuren dat het ontspoort.

603283_230023623798484_239488855_n

Foto 1: Zweedse Instagram-foto van Elin Olsson

Foto 2: Waar gaat de wereld naartoe? Facebook – Antwerpse fotomodellen.

Bultrug Johannes leidt aandacht voor dierenleed af

with 3 comments

image-437168

De bultrug is dood. Levenloos op zandplaat de Razende Bol bij Texel. Dierenactiviste Lenie ’t Hart meldde het overlijden vanochtend als eerste. In zijn laatste dagen kreeg-ie om onverklaarbare redenen de naam ‘Johannes’. Dat betekent ‘God is verzoenend‘. Het heeft de bultrug niet geholpen. De gemeente Texel heeft op haar site een bevestiging van zijn dood geplaatst. Liefdadigheidsinstelling Sea Shepherd roept op tot een stille tocht over de dijk in Den Helder, aldus het Noordhollands Dagblad. Met lichtjes en lampionnen. Zucht.

Zijn de mensen gek geworden? Weten ze niet meer wat de gewenste afstand tot de dieren is? Het toeschrijven van menselijke eigenschappen aan dieren wordt met een moeilijk woord ‘antropomorfisme‘ genoemd. In de publiciteit kennen we dat verschijnsel zo goed van tekenfilms, strips of advertenties. Eend, muis, hond of kat handelen als mensen. Tot en met de manier van denken die menselijk wordt gemaakt. Door mensen.

Twee maanden zorgde de dood van bulldog Diesel in een Puttens bos voor veel steunbetuigingen. Hij werd door een echtpaar doodgetrapt. Op de aparte Facebook-pagina ‘Justice for Diesel werd stilgestaan bij zijn overlijden. Onder het motto: ‘Zeg NEE tegen dierenleed!!!‘ Een roep met uitroep. Een stille tocht die was georganiseerd werd uiteindelijk afgelast omdat de burgemeester van Putten een te grote toeloop verwachtte.

Moeilijk om niet te spotten met alle aandacht voor dit dierenleed. Hoewel het gemeend kan zijn. Maar het oogt zo selectief dat het op onderdrukking van gevoelens duidt. In een samenleving met een vee-industrie die groeit over de ruggen van de dieren, zoals Wakker Dier zegt. Consumenten kijken weg voor leed dat met deze industrie is verbonden. Zonder dierenactivist te zijn moet weldenkende burgers toch de tegenstrijdigheid opvallen. Het knuffelend koesteren van Johannes als aflaat voor ander dierenleed dat we verdringen.

7964148114_8029cb8f0e

Foto 1: Aandacht en zorg voor bultrug Johannes

Foto 2: Angus Clifford Racey Helps, Cinema de Luxe, ‘The Case of the Missing Carrots starring Bill Bunkin’.

Fleur Bloemen, het pesten en de sociale media

with 12 comments

data.778x519.367x519

De 15-jarige Fleur Bloemen uit Staphorst sprong afgelopen dinsdag in Meppel voor de trein. Het doet denken aan de Amerikaanse Felicia Garcia die dat op 24 oktober ook deed. Omdat ze gepest werd. Volgens haar docente Janet Nijland had Fleur het twee jaar geleden naar haar zin toen ze een poëzieprijs won met dit gedicht over pesten, aldus een bericht in de Meppeler Courant. Het gaat over de tijd dat ze op de basisschool werd gepest. Met het onheilspellende slot: ‘Diep van binnen ben ik bang/ want straks herhaalt het zich weer/ dan voel ik die pijn weer/ en dat wil ik nooit meer’. Zelfmoord als medicijn. Voor het eind aan de pijn.

Sociale media wordt een rol toegedicht in de zelfmoorden van de laatste tijd. Zoals door Amanda Todd of Tim Ribberink. Burgemeester Joop Alssema van Staphorst ziet ‘sociale media alsmede SMS berichten als mogelijke oorzaak van toename van pesterijen in Nederland.’ Maar zolang het niet meer dan een vermoeden is blijft het onduidelijk of het werkelijk zo is. Evenzeer zouden sociale media voor de afname van pesterijen kunnen zorgen. Jammergenoeg heeft de sociale psychologie alle geloofwaardigheid verloren door de affaire-Stapel om het te onderzoeken. Het is altijd verleidelijk om met de vinger naar het nieuwe te wijzen bij een schuldvraag. Sociale media verdienen een afgewogener oordeel dan een vermoeden dat gevoed wordt in de emotie van het tragische verlies. De school waar Fleur op zat, AOC Terra start een onafhankelijk onderzoek naar de oorzaak.

Foto: Fleur Bloemen, Gedicht

Tim Ribberink en het waarom

with 8 comments

Wegens pesten maakte de 20-jarige Tim Ribberink uit Tilligte een eind aan zijn leven. Zijn ouders plaatsen zijn afscheidsbrief in de overlijdensadvertentie. Dat haalde het nieuws. Waarom-ie gepest werd vertelden zijn ouders niet. ‘Rouwbegeleider’ Marinus van den Berg zei op tv zelfs geen idee van het waarom te hebben.

De terughoudendheid is begrijpelijk. Ook na zijn dood heeft Tim recht op privacy. Als er belangrijke stukjes van de puzzle ontbreken valt Tims daad echter niet te begrijpen. Pesten lijdt zelden tot zelfmoord. De ouders gingen met de afscheidsbrief naar buiten en wilden zo aandacht voor het pesten. Zonder openheid van zaken.

Inzicht in het waarom geven de ‘recensies’ op de site van IJscafé Happy Days in Denekamp waar Tim wat bijverdiende. Suggesties, steunbetuigingen en verwijten van voor 5 november zijn weggehaald. Eerder stond er naar verluidt: ‘ik werk hier en ik ben een loser en homo. groet tim‘. De ouders willen weten wie de valse verklaring plaatste en hebben aangifte gedaan. Vanwege de ontbrekende helderheid over de feiten is het de vraag of het hier gaat om een belediging of laster. De afloop maakt het beladen, maar aantonen dat een of twee ‘recensies’ leidden tot de fatale dood zal een zware klus zijn. Als de aangifte al tot een rechtszaak leidt.

Onmisbaar bij deze gevallen, zoals ook bij Amanda Todd of Felicia Garcia, is een Facebook-pagina die voor de overledene wordt geopend. Al meer dan 10.000 personen vinden het leuk. Bezoekers keren zich tegen pesten.

Foto: Overlijdensadvertentie met afscheidsbrief van Tim Ribberink.