George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Riga

Willy Rhodes, levend begraven in Letland, 1927. Als ‘Messias’ van de sekte

leave a comment »

Een bijschrift bij deze foto roept vragen op. Er staat ‘Religieuze stromingen en sekten. Willy Rhodes, de eerste ‘Messias’ van de sekte. Hij levend werd begraven. Riga, Letland, 1927.’ Het is een foto die in 1927 in ‘Het Leven‘ werd gepubliceerd en nu in de collectie van het Geheugen van Nederland is opgenomen. Verdere informatie ontbreekt en is op internet niet te vinden. De suggestie van het bijschrift is dat Willy Rhodes levend begraven zou zijn vanwege zijn geloof. Het is een lot dat een Messias die zich opwerpt als redder vaak treft. Overmoed komt voor de val. Maar in 1927 weet de Amerikaans uitziende Willy Rhodes nog niets van zijn tragisch lot. Als het klopt wat het bijschrift meldt. Met een vreemde zinswending ‘Hij levend werd begraven’. 

In de collectie van Het Leven zijn ook twee foto’s te vinden met een vergelijkbaar onderwerp: ‘Religieuze stromingen en sekten. Doopplechtigheid van de ‘Godsdienst der Elf” waarbij iedereen de rivier door moet waden. Riga, Letland, 1927.’ Maar het valt niet vast te stellen of Willy Rhodes iets te maken had met deze ‘Godsdienst der Elf’ uitmaakt. Waarschijnlijk niet. Dat ziet er toch eerder als een sekte van wederdopers uit.

Religieuze stromingen en sekten zijn van alle tijden. Het blijft knagen, waarom was Willy Rhodes de eerste ‘Messias’ van de sekte? Welke sekte was dat? Waarom is hij blijkbaar uit de geschiedschrijving verdwenen? Is er een reden voor dat hij in de anonimiteit is verdwenen? Hoe was hij in 1927 in Letland terecht gekomen? Wie hebben hem om het leven gebracht en levend begraven? Zijn beide beelden bewaard gebleven? Vragen vragen.

Foto 1: ‘Religieuze stromingen en sekten. Willy Rhodes, de eerste ‘Messias’ van de sekte. Hij levend werd begraven. Riga, Letland, 1927.’ Collectie: Fotocollectie Het Leven (1906-1941).

Foto 2: ‘Religieuze stromingen en sekten. Doopplechtigheid van de ‘Godsdienst der Elf” waarbij iedereen de rivier door moet waden. Riga, Letland, 1927. Collectie: Fotocollectie Het Leven (1906-1941).

Advertenties

EU biedt autocratische landen schijn van democratie. Verstandig?

with one comment

Meest fascinerend aan de huidige leiders van EU-lidstaten en de EU is waarom ze samenwerking zoeken met autocratische leiders terwijl ze de mond vol hebben van Europese waarden en beseffen dat deze leiders haaks op die waarden staan. Dan gaat kanselier Merkel naar Turkije of zoekt president Hollande toenadering tot Rusland vanwege samenwerking in de Syrische oorlog. Uiteindelijk overtreden ze daarmee een onzichtbare lijn en worden ze teruggefloten door de VS/Navo of door hun eigen publieke opinie die de hand op de knip wil houden. Kern is dat ze blijkbaar zo in paniek zijn dat ze het op de koop toe nemen om zaken te doen met autocraten die ze verachten. Balkan Devlen, hoofddocent aan de Universiteit van Izmir legt uit dat het ook andersom werkt. Autocratische en corrupte landen als Turkije, Oekraïne, Georgië of de Russische Federatie hebben geen voordeel bij verregaande associatie met Europese democratieën omdat dit transparantie en verantwoording vraagt die ze niet willen geven. Ze hebben meer te winnen met de schijn van democratie.

Oekraïne moet nu hervormen om belangrijk te blijven

with 4 comments

Het succes van Oekraïne is een veiligheidsprobleem. Dat is de sleutelzin (na 5’20’’) uit het gesprek van Nataliya Gumenyuk voor het Oekraïense Hromadske TV met Orysia Lutsevych van de Britse denktank Chatham House in de marge van de op 6 en 7 november gehouden veiligheidsconferentie in Riga

De laatste maanden zien een niet aflatende druk vanuit de EU en de VS op de Oekraïense regering om nu eindelijk eens tempo te maken met de hervormingen. Om nu eindelijk frontaal de corruptie aan te pakken en de overheid beter te laten werken. Want de oorlog tegen de Russische overmacht heeft Oekraïne hoofdzakelijk op eigen kracht bewonderenswaardig weerstaan -trouwens ondanks de krijgsmacht en dankzij de burgers- maar het bestrijden van zo’n gemeenschappelijke vijand is makkelijker dan het verslaan van de interne vijand. Te weten de oligarchen met grote economische belangen die nog aan oude banden met het Kremlin hangen.

Deze druk vanuit de EU kan plaatsvinden omdat er een associatieverdrag met Oekraïne is gesloten dat het land verplicht om hervormingen in de rechtspraak, economie en het maatschappelijk middenveld (‘civil society’) door te voeren. Maar zoals president Petro Porosjenko in een dynamisch interview met Tim Sebastian (DW English) sprekend over een lidmaatschap van de NAVO toegeeft voldoet Oekraïne nog niet aan de voorwaarden voor lidmaatschap. Probleem voor Oekraïne is ook de instabiliteit en verdeeldheid van de EU omdat belangrijke lidstaten als Frankrijk en Duitsland het land hoogstens halfhartig steunen, nooit van harte.

Oekraïne moet nu de unieke kans (‘window of opportunity’) te baat nemen om te hervormen. Daarom zetten ook de tegenstanders van hervorming zich schrap omdat ze willen vertragen zodat het momentum passeert. Zo wordt het tonen van hervormingen aan de EU signaal, bewijs van urgentie, voorwaarde, verantwoording en onderhandelingspositie tegelijk. Naar vier kanten: de oligarchen, de eigen burgers, de EU en de Russische Federatie. Maar Oekraïne kan dan wel vooral een veiligheidsprobleem zijn aan de rand van Europa, het moet de overgangspositie waarin het nu zit niet te lang laten bestaan. De nieuwe machten moeten het snel van de oude machten winnen, anders verliest de EU het geduld. De EU die het al moeilijk genoeg met zichzelf heeft.