George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Publiek

VVD Gelderland reist eerste klas. Geïsoleerd van de samenleving?

leave a comment »

vvd

Zijn VVD’ers non-valeurs? Da’s een te algemene vraag. Neem nou de fractieleider van de VVD in Gelderland, Hans de Haan. Of liever gezegd drs. Hans de Haan zoals hij zich voorstelt op de site van VVD Gelderland. Hij adviseert met zijn bureau voor projectmanagement vaak ‘op het snijpunt van publiek en privaat’. ‘Een interessante plek, kan ik u zeggen’ voegt hij toe. Dat valt goed te geloven voor iemand die politiek en werk combineert. Een interessante plek. Lekker dicht bij het vuur. Anders gezegd, drs. Hans de Haan probeert het beste te maken voor de individuen van dit land. Hij is zo verstandig zichzelf daarvan niet uit te zonderen.

Vandaag kwam drs. Hans de Haan in het nieuws. Niet om te vertellen over zijn interessante plek op het snijpunt van publiek en privaat, maar als reactie op de SP, GroenLinks en de Partij voor de Dieren die er kritiek op hadden dat de Gelderse Statenleden een ov-jaarkaart eerste klas kregen. Na de kritiek werden de eerste klas ov-kaarten vervangen door tweede klas ov-kaarten. Maar dan hadden SP, GroenLinks en de Partij voor de Dieren buiten drs. Hans de Haan gerekend: ‘Onze mensen willen niet tweede klas reizen’ zei hij volgens Omroep Gelderland. Hij zou bezig zijn om voor de VVD-statenleden een eerste klas ov-jaarkaart te regelen.

De hoon voor de VVD en drs. Hans de Haan die opereert op het snijvlak van publiek en privaat was niet van de lucht. De landelijke VVD probeerde bij monde van partijvoorzitter Henry Keizer het brandje nog te blussen: ‘niet tweede klas willen reizen is niet waar de VVD voor staat’ maar het was al een uitslaande brand op sociale media. De veenbrand van ongenoegen die al vijf jaar over de VVD smeult barstte naar buiten. Eindelijk was er een aangrijpingspunt om de brallerigheid, de arrogantie en de dubbele standaard van de VVD’ers terug te betalen. Van die Ivo Opsteltens, Halbe Zijlstra’s, Joris Demminken, Ton Hooijmaijers en al die drs. Hans de Haanen binnen de VVD. De non-valeurs die zich heel wat voelen. Daar op het snijvlak van publiek en privaat.

Foto: Schermafbeelding van omslagfoto en reactie op FB-pagina VVD Gelderland. (Met drs. Hans de Haan derde van links).

Advertenties

Over genres en generaties binnen de beeldende kunst

leave a comment »

Hedendaagse beeldende kunst kent talloze genres die verschillende soorten mensen aantrekken. Kunstenaars en bijpassend publiek vinden elkaar. Genres proberen zich ten opzichte van elkaar te onderscheiden. Het kan confronterend of beeldbestormend zijn. Typisch iets voor de aanstormende generatie. Het kan museaal of kunsthistorisch zijn. Vooral bedoeld om het museum te halen. Typisch iets voor een generatie in opmars. Deze kunst onderstreept zowel zichzelf als een bijkomende opzet die naar de samenleving verwijst.

Dan zijn er de genres waarin kunst een belangrijke bijzaak is. Dan wordt kunst tot halfproduct voor sociale wisselwerking tussen gelijkgestemden. Dan wordt kunst een excuus voor gezelligheid, voor afbakening van de eigen sociale klasse en voor netwerken. Smaakvol en risicoloos zijn hierbij de steekwoorden. Doorgaans gesymboliseerd door ooit krachtige kunstenaars die ingelijfd worden omdat ze het aanzien van rebellie nog in zich dragen, maar die door de jaren heen tandeloos zijn geworden. Typisch voor een gearriveerde generatie vol blablabla die meent van alles verstand te hebben, zelfs van beeldende kunst, maar vooral op zeker speelt.

Dan is er het meest ontwapenende, maar ook wel stakkerige genre van de non-kunst binnen de kunst. Een grensgebied dat samengaat met bezigheidstherapie, miskendheid en gebrek aan kwaliteit. Typisch iets voor een generatie die tussen wal en schip is gevallen, dat beseft maar toch niet erkennen kan. Deze non-kunst is gangbare kunst in lokale galerieën, op kunstmarkten en rustieke molens die knus draaien op de volksgunst.

Soms lopen de vier genres door elkaar heen en begint het spel van dubbele bodems en spiegelingen. Dan verliest de kijker de zekerheid van wat nou wat is. Net als bij onroerend goed gaat het bij kunst om de locatie. Die bepaalt grotendeels de betekenis. Guillaume Bijl die een caravanshow nabouwt in het museum. Of de ZomerExpo in het Haags Gemeentemuseum waarin amateurs een plek in het museum krijgen. Vermenging, grenzeloosheid en fusion worden zo steekwoorden van een zich nieuw aftekenend genre. Is dit een bewuste genrevervaging bedoeld om de afzonderlijke genres weer samen te vatten binnen hetzelfde kader? Het kan zo bedoeld zijn, het samenvoegen oogt soms zelfs wat geforceerd en vaag, maar daarmee zijn de achterliggende sociologische aspecten nog niet doorbroken. Die zijn hardnekkiger dan de grenzen tussen de genres.

134_guillaume-bijl-installation-caravan-show-1989

Foto: Guillaume Bijl, Caravan Show, 1989.