George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Pseudo-rebel

Petitie vraagt om inzet lokpuber bij kindermisbruik. Een slecht idee

with one comment

lok

De petitionist wil een lokpuber inzetten om kindermisbruik te bestrijden. Da’s een sympathiek, maar slecht idee. Waarom dat zo beantwoordt Jorien Lange zelf: ‘Dit houdt in dat een reeds gepleegd misdrijf het startpunt is van de opsporing en vervolging.’ Zo behoort het te gaan in een rechtsstaat. Eerst wordt het misdrijf gepleegd en dan komt de vervolging. Niet andersom. De Nederlandse politie is bevoegd om lokmiddelen in te zetten binnen de daarvoor geldende kader, maar uitlokking ligt op de loer. Het zogenaamde Tallon-criterium legt de grens van het ontoelaatbare van de opsporing bij een handeling waartoe de overtreder anders niet zou zijn gebracht zonder uitlokking. De politie mag deze grens niet overschrijden.

Het uitbreiden van de bevoegdheden van opsporingsambtenaren ‘met proactieve opsporingsmiddelen’ leidt tot een hellend vlak waarin opsporing zwaarwegender dreigt te worden dan de positie van de verdachte. Minister Opstelten heeft er een handje van om de regels van de rechtsstaat naar eigen goeddunken op te rekken. Da’s een gevaarlijke tendens die erger kan zijn dan de kwaal. Geen misverstand mogelijk, daders van kindermisbruik dienen snel en hard aangepakt te worden. De overheid dient voldoende middelen vrij te maken voor de opsporingsdiensten. Ze moeten gewoon hun werk doen: professioneel rechercheren en opsporen.

Foto: Schermafbeelding van petitie ‘Zet kindermisbruikers buitenspel, steun de ‘lokpuber’ en het wetsvoorstel’.

Advertenties

Ondraaglijke lichtheid van het Nederlands cabaret: Theo Maassen

with 4 comments

15612606-568x378

Er blijkt afgelopen weken in de Nederlandse media een heuse storm opgestoken te zijn. Over een belangrijk iets. Internetactivist Aaron Swartz die in het nauw gebracht door de Amerikaanse overheid zelfmoord pleegt? Nee. De Franse interventie in Mali? Nee. De oorlog in Syrië? Nee. Waarover dan wel? Theo Maassen. Een cabaretier met Brabantse tongval die agressie speelt en oogst. In de ‘als of‘-wereld van de dramatiek dus.

Cabaret is amusement dat onder het mom van een hogere waarheid op een domineestoon het dagelijkse naar een dramatisch niveau tilt door te shockeren, op scherp te zetten of te ontroeren. Cabaret bestaat bij gratie van ontvankelijkheid in de wederzijdse afspraak tussen publiek en cabaretier. Fransen noemen dat zo aardig ‘Épater la bourgeoisie‘ ofwel indruk maken op de burgerij. Die laat zich graag afzeiken om deel te worden van iets groters dat het vermoedt. Cabaret is kleinkunst voor de kleinburger die egalitair geniet van zelfkastijding.

De mediastorm spitste zich toe op een uitspraak van Maassen over de beveiliging van een politicus als Geert Wilders. Hij zegt daartegen te zijn: ‘Misschien dat mensen dan net effe iets langer nadenken voordat ze iets zeggen.’  Da’s een mening die slecht valt bij rechts en links tot bijval verleidt. Ook wordt Maassen verweten door Nausicaa Marbe dat-ie de islam niet hard durft aan te pakken, maar zich confortabel als pseudo-rebel richt op Wilders als symbool van een voorbij verleden. Theo Maassen symboliseert de ultieme kleinburger.

Kritiek gaat voorbij aan het wezen van de ‘als of‘-wereld van dramatiek. Aan de stilzwijgende afspraak tussen acteur en publiek om binnen theaterconventies een gezellig loopje met de werkelijkheid te nemen. Om effect te resulteren dikt een voorstelling in en verdraait. Juist daarom kan een cabaretier alleen afgemeten worden aan het feit of-ie succesvol zijn schijnwereld dramatiseert, maar niet aan de waarde van politieke uitspraken over de echte wereld. Cabaret is immers geen politiek debat. Nederlands cabaret veinst met licht vermaak onder een loodzware mantel van ongeveinsdheid de realiteit, maar zal er per definitie nooit arriveren.

Foto: Theo Maassen in zijn voorstelling ‘Met alle respect’, 2012. Credits: Hollandse Hoogte / Vincent van den Hoogen.