Desinformatie van Trump, Republikeinse congresleden, rechtse media en propaganda van Kremlin is grootschalig en georkestreerd

Het is verbijsterend om te zien hoe de waarheid geweld aangedaan wordt. De desinformatie van Fox News over het Horowitz rapport sluit naadloos aan bij de desinformatie van RT (voorheen Russia Today). Het is een klontering van nepnieuws die de feiten over Trump probeert te vervangen met leugens. Opzet is niet om een debat met de beste argument te winnen, maar door gebrek aan eigen argumenten voor optimale verwarring te zorgen. Zodat de nieuwsconsument volkomen de weg kwijtraakt, niet tot een conclusie kan komen en afhaakt.

In die desinformatie zijn president Trump, de Republikeinse congresleden, de rechtse media en de Russische propaganda van het Kremlin tamelijk succesvol. Ze binden niet in nu ze in de kwestie van impeachment en de chantage van de Oekraïense president Zelensky om een onderzoek tegen de Democratische kandidaat Joe Biden aan te kondigen de feiten niet aan hun kant hebben, ze gaan juist in de versnelling. Ofwel, double down on it. Het is zo langzamerhand een tamelijk grootschalige en goed georkestreerde operatie geworden waarvan het de vraag is hoe niet te stoppen valt. Moderator Peter Lavelle die sinds 2005 op de loonlijst van Russia Today staat omgeeft zich met de air van de journalist, maar is een politieke activist in dienst van het Kremlin. Hij wil de waarheid niet ontdekken, maar verhullen. Dit item is typerend voor de pseudo-journalistiek van RT. Mijn commentaar bij de video:

Heaven, is this meant as serious journalism or as a satire on journalism? The moderator with the bow tie is laughable and extremely biased. He would fit better in a studio in Moscow where the lie rules. He leads the debate in a partisan and unbalanced way. The selection of the three participants does not match the mood and the proportions in the political system of American society.

This again indicates that Russia Today is not a journalistic medium, but a propaganda tool for the Kremlin and a defender of the interests of Putin and his business friends.

Russia Today says in the explanation: “The IG report clearly demonstrates the FBI abused its powers when targeting Trump world.” This is not true. Try to be an adult editor of Russia Today if you cannot be objective or may not be objective by order of editor-in-chief Simonyan or the propaganda minister of the Kremlin. The IG Michael Horowitz report shows exactly the opposite, namely that the FBI has not abused any power and had no political motives for starting the investigation into the Kremlin’s interference in the American elections. Russia Today makes up the facts.

I would like to give an advice, Russia Today. Deception works better if the reporting contains some truth and the moderator does not betray himself in advance by bias. With this deception that tries to deny interference with American public opinion, but looks all too clear as deception and therefore interference with American public opinion, the propaganda of the Kremlin primarily damages itself. This does not work because it is not credible and lacks the appearance of objectivity.

But also a true word: “Ideological obsession is the name of the game.” But not by the US Congress, but by the Kremlin and its acolytes of Russia Today.

Nep-Femen in Dordrecht is kleffe actie van Powned. Dislike!

Is de sekseongelijkheid de kern van het christelijke geloof? Het zou zo maar kunnen. Sekseongelijkheid is de kern van elk geloof. Als het perpetuum mobile dat de mannelijke kerkleiders laat bewegen. Maar wat heeft in hemelsnaam Femen met de Dordtse synode te maken? Niks dus. Powned huurde volgens RTV Dordrecht drie vrouwen in om voor opschudding te zorgen met wat pornoactrices. Wat grandioos mislukte. Powned maakt zo actievoeren en zichzelf tot een klef dieptepunt in de wil om te scoren. Conclusie is dat Femen inmiddels een zo bekend merk is dat het nep-actievoerders naar Dordrecht trekt. Meer wat mislukt is blijkbaar mannenzaak.

Mad As Hell: onafhankelijke journalistiek

Een trailer van een film die in 2013 in premiere gaat. Andrew Napier doet in zijn documentaire ‘Mad As Hell‘ verslag van de opkomst van talkhost Cenk Uygur. Online te zien bij The Young Turks. Waar-ie geen blad voor de mond neemt. Bijzonder aan Cenk Uygur is dat-ie niet stil blijft staan bij de politiek zoals die is, maar kijkt hoe deze zou moeten zijn. Hij wil de democratie die de politiek van de burgers gestolen heeft terugnemen.

Volgens de trailer schetst de documentaire hoe Uygur tot een onafhankelijke houding komt. Die is verre van vanzelfsprekend bij nieuwsmedia die bezit zijn van bedrijven met zakelijke belangen. Voor de herkenbaarheid wordt de aloude verhaaltraditie gevolgd van hindenissen die vertragen en overwonnen moeten worden voordat een afronding volgt. Vreemd genoeg is de onafhankelijke stem van Cenk Uygur een uitzondering in de media.

Iemand als Cenk Uygur drukt Nederlanders met de neus op de feiten. Waarom kent Nederland op internet of televisie geen programma dat speelse anarchie, humor, onderzoek, kwalitatief hoogstaande journalistiek, politiek inzicht en onafhankelijkheid combineert? Er is zelfs geen programma dat daarvan ook maar enigszins in de beurt komt. In Nederland hebben cabaret en schmieren de journalistiek verdrongen. Grappenmakerij en gezelligheid zijn het excuus om geen verdere vragen te stellen. Kijkers worden in een patroon van lachen of schelden gedrongen. De wil van de Nederlandse journalistiek om de waarheid boven water te krijgen en voor de democratie te vechten is dood. Zo wordt journalistiek afleiding, een slap aftreksel van wat het kon zijn.