George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Projectie

De Gucht vindt religieuze gevoelens van moslims overgewaardeerd

with 4 comments

muslim-women-swimming.n

De hedendaagse interpretatie en daaruit voortvloeiende praktijk van de Islam gaat veelal uit van de ongelijkheid van man en vrouw. Onze westerse beschaving gaat uit van de fundamentele gelijkheid van man en vrouw.’ Aldus de Belgische liberaal Karel De Gucht in zijn column voor Het Laatste Nieuws.

De Gucht trekt het breder: ‘Als dit zo verder gaat, mogen de westerse vrouwen straks in bikini het zwembad niet meer in omdat zij de religieuze gevoelens van de moslims kwetsen.’ Hij richt zijn kritiek niet zozeer op de islam of de moslims, maar op de ruimte die de islam en de moslims in de samenleving gegeven wordt door degenen die verantwoordelijk zijn voor grondrechten en pluriformiteit zoals de rechtsstaat die garandeert.

Hij herhaalt wat Frits Bolkestein ooit zei: ‘Ik aarzel niet om onze beschaving gestoeld op universele waarden en daarin centraal het gelijkheidsprincipe op dit punt superieur te noemen aan het samenlevingsbeeld van een interpretatie van de Islam die de gelijkheid van man en vrouw negeert.’ Dat is echter niet de hoofdzaak en is onnodig voor zijn betoog. Het maakt niets uit of de islam of de westerse beschaving superieur is. Moslims zullen hun beschaving superieur achten en niet-islamitische westerlingen de hunne. De perspectieven van beter te zijn dan de ander kunnen prima naast elkaar bestaan. Het hoeft niet beslist te worden.

Het probleem dat De Gucht aansnijdt gaat over wat anders, namelijk de identificatie en projectie van westere politici en burgers over de islam. Ze verliezen hierbij soms de grondrechten van alle burgers uit het oog. Dan komt er in een officiële sfeer geen wijn of bier op tafel, is het zwemmen in bikini in een openbaar zwembad geen vanzelfsprekendheid meer of eisen moslims dat hun echtgenotes in ziekenhuizen apart behandeld worden. Daar gaat het fout. De islam is welkom in Nederland of België, maar heeft geen enkel recht om voor de eigen achterban een bijzondere positie te claimen. Of dat nou ten koste gaat van niet-moslims of niet.

muslim-woman-swimming

Foto 1: Vrouw in bikini en een vrouw met een hand voor de ogen.

Foto 2: Gesluierde vrouw en man met baard in het water.

Advertenties

Griekenland heeft een referendum dat er niet had moeten zijn

with one comment

vraag-referendum

Het Griekse referendum van komende zondag lijkt op Nederlandse verkiezingen. Je weet niet wat je krijgt. Wie kon in 2012 bedenken dat een stem op de VVD een stem op de PvdA was? De New York Times legt z’n oor te luister in Griekenland. Het blijkt dat de Grieken geen idee hebben waar het referendum over gaat. ‘No one is saying what will happen to us if we say yes, or what will happen to us if we say no’ zegt een Griek. Nog merkwaardiger is dat het een uitspraak vraagt over een overeenkomst die ten tijde van de opstelling van het referendum al achterhaald was. Het referendum is een vlucht naar voren omdat Syriza geen parlementaire meerderheid had voor haar voorstellen. Het wordt vooral ingegeven door interne partijpolitieke overwegingen.

Het radicaal-linkse Syriza en de extreem-rechtse Gouden Dageraad pleiten voor een ‘nee’-stem. De radicaal-rechtse coalitiepartij Onafhankelijke Grieken (ANEL) is de afgelopen dagen steeds meer verdeeld geraakt. Niemand weet of een ‘nee’-stem een stem voor of tegen de euro is. En of dat de positie van Griekenland in de onderhandelingen verzwakt of niet. Premier Tsipras voert met inzet van overheidsmiddelen een campagne voor de ‘nee’-stem. Zoals het nu naar uitziet staken de stemmen en is het Griekse volk verdeeld. De min of meer onafhankelijke  burgemeesters van de grootste steden Athene en Thessaloniki, Kaminis en Boutaris die losjes zijn gelieerd aan het liberale Drasi dat uitgaat van het gezond verstand voeren campagne voor ‘ja’.

Het is onvermijdelijk dat op termijn Griekenland recht heeft op forse kwijtschelding van schulden en dat de macht van de internationale banken moet worden teruggedrongen. Dat laatste staat trouwens los van de Griekse crisis. Daarnaast is er de paradox van de EU die steeds minder democratisch werkt en om een groter mandaat vraagt om besluiten te nemen. De laatste dagen verschijnen in de media allerlei opinies die eenzijdig naar Syriza of eenzijdig naar de EU wijzen. Op z’n best worden beide opinies zonder eindoordeel naast elkaar gezet. In de media en vooral de sociale media heerst veel verwarring over wat nou wijs is. Waar het om gaat is hoe Griekenland kan hervormen met compassie, realiteitszin en kans van slagen. Of dat optimaal kan door de weg van de crypto-communisten van Syriza en de fascisten van de Gouden Dageraad te kiezen of de weg van Brusselse Eurocraten en internationale banken is de onmogelijke vraag die de Grieken moeten beantwoorden.

Voor de toekomst lijkt de beste uitkomst voor de Grieken een ‘ja’-stem met meer dan 60%. In meerderheid (81%) willen de Grieken in de eurozone blijven zo wijst een onderzoek van Bloomberg uit. Maar de meningen verschillen of dat het beste bereikt wordt door een ‘ja’ of een ‘nee’ stem. Aanblijven van Syriza lijkt de grootste ramp voor de EU dat zoveel aandacht moet besteden aan een economie die slechts 3% van het totaal uitmaakt. Opvallend is overigens dat de oude animositeit tussen sociaal-democraten en communisten op de achtergrond een belangrijke rol speelt bij deze crisis. Het lijkt alsof de Europese sociaal-democraten van alle ‘families’ het minst toeschietelijk zijn om Syriza tegemoet te komen. Zo herleven ook de jaren ’50.

Foto: Tweet van The Greek Analyst. 

Wat zijn de voorwaarden voor een nieuwe start van Griekenland?

with one comment

50-Greece-GETTY

De Griekse tegenstem loopt volgens de redenering ‘A is waar, omdat B onwaar is’ en drijft op sentiment. Het is geen sluitende redenering omdat zowel B als A onwaar kunnen zijn. A is dan het gelijk van Syriza en premier Tsipras en B het handelen van Amerikaanse ‘adviseurs’, de Duitse en Franse banken, de EU en het IMF. Ofwel het gelijk van Syriza volgt niet uit het ongelijk van de EU. Dat maakt de crisis die nog steeds lijkt te escaleren door de opstelling van de Griekse regering een constructie van gekwelde trots, verbolgenheid, miskenning, het afschuiven van schuld en gebrek aan realiteitszin die een oplossing in de weg staat.

Het gaat er niet om dat de Grieken lui of onwelwillend zouden zijn, wel dat ze hun economie slecht op orde hebben. De Grieken als samenleving hebben het uit hun handen laten vallen en hebben zich afhankelijk van anderen gemaakt. Da’s de kern. Een afgeleide is hoeveel onrechtmatige elementen de steun bevatte en hoe anderen van de Grieken profiteerden. De Grieken hebben hun lot niet in eigen hand weten te nemen. Waarom konden ze geen baas over hun eigen economie zijn? Waarom hebben ze zich afhankelijk gemaakt van andere landen? Grieken zijn toch verantwoordelijk voor wat er met hun eigen land, bevolking en economie gebeurde?

De laatste dagen licht premier Tsipras die zich opstelt als partijpoliticus en zich niet boven de partijen stelt de Griekse bevolking verkeerd voor over de nee-stem bij het referendum. Dat zou de onderhandelingspositie van Griekenland volges hem versterken, terwijl dit onjuist is en die positie juist verzwakt. Syriza gijzelt de Grieken en stelt het algemeen belang van Griekenland niet voorop. Grieken worden niet zozeer collectief gestraft door kwade geesten uit het Noorden, maar zijn geen meester meer over het eigen lot. Da’s hedendaagse tragiek.

Begin van een oplossing is het toegeven dat het eigen beleid is ontspoord en dat kwijtschelding van schulden een noodzaak is voor een nieuwe start. Want Griekenland heeft daar recht op. Maar door de ontkenning van Syriza en het continu vingerwijzen naar de ander over de schuldvraag blokkeert de huidige Griekse regering zo’n start. Syriza is goed in het geven van soms terechte, soms onterechte kritiek, maar slecht in het maken van een blauwdruk voor een nieuw Griekenland. Ondanks de bewering van het tegendeel is Syriza symbool van het oude partijsysteem dat met patronage de eigen partij vooropzet en Griekenland gijzelt. Het land heeft nieuw realisme nodig van mondige burgers die Griekenland uit de klauwen van de partijpolitiek redden.

Foto: Olympische Spelen 1896 in Griekenland. In 1893 was het land bankroet.

Griekenland heeft het toch echt aan zichzelf te wijten. Mag dat gezegd?

with 8 comments

Waarom is de verslaggeving over de schuldvraag van de Griekse crisis soms zo onevenwichtig en praat het de spin van Syriza na? Vele critici verheffen oude rekeningen en koppelen hun mening aan de gebeurtenissen in Griekenland. Tekenend is de titel van een opiniestuk voor FTM van Frank Vanaerschot: ‘En als we de banken nu eens even hard aanpakten als Griekenland?’ dat de schuld vooral bij de Noord-Europese banken legt. De opinie wint veld dat de macht van de banken veel te groot is, maar verklaart dat wat in Griekenland gebeurt?

De Britse Europarlementariër voor Labour Richard Corbett gelooft het niet op het eerste gezicht en zoekt het in een andere hoek. Hij waarschuwt voor het sentiment om IMF, banken of Noord-Europese landen de schuld te geven: ‘But anyone who has actually looked into the figures and the details of this ongoing saga will know that it ain’t so simple.’ Ook Griekenland is schuldig aan de eigen crisis door spilziekte zodat het boven stand leefde, het gedurende decennia niet aanpakken van corruptie en belastingontwijking en het niet op poten zetten van een concurrerende economie. Gedeelde schuld is de betere analyse, maar de primaire fout is toch echt door Griekenland zelf gemaakt. EU, IMF, Noord-Europese banken en Griekenland faalden in de aanpak.

Wat moeten we in hemelsnaam denken over Griekenland?

with 3 comments

Deze steun voor Griekenland klinkt erg niet-Grieks. Wat moeten we denken over Griekenland? Is het nou een land dat de corruptie niet aanpakt, vergeet te moderniseren en daarom niet in Europa past? Ja. Is het een land dat geen enkel product produceert dat kan concurreren met het buitenland? Ja. Is het een land dat zich tot slachtoffer heeft laten maken van banken en adviseurs die grof aan Griekenland hebben verdiend? Ja. Is het een land dat door de geografische ligging als verbinding naar het Midden-Oosten een belangrijk strategisch voordeel heeft en daarom onmisbaar is? Ja. Maar wat moeten we nou over Griekenland denken? Griekenland is het bluescreen geworden waarop iedereen het eigen wereldbeeld projecteert. Dat zegt alles over ons.

Christen Albert Jan getuigt van de God in hem

with 2 comments

Update 10 mei 2014: De video is verwijderd door de gebruiker. Waarom? Vindt de gebruiker het niet meer de moeite waard? Suggereert de verwijdering dat deze beter niet op YouTube gezet had kunnen worden? Zelfverzekerd is anders. 

Iedereen kan God kiezen. Het is geen verplichting die opgelegd wordt. Het is een voorrecht voor elk individu. Aan de keuze kan ook voorbijgegaan worden. Dan kiest dus iemand niet voor of tegen God, maar gaat gewoon voorbij aan de keuze. Alles mag en kan in Nederland. Da’s het mooie aan de vrijheid van godsdienst.

Niets hoeft, alles kan. Het kan interessant zijn voor de stand van de samenleving om te weten waarom iemand voor God kiest. Wat voor verschijnsel is dat, hoe wordt het uitgelegd en lost het wellicht een probleem op? Verzoent het tegenstellingen binnen een individu? Dus God als klankbord en psychotherapeut tegelijk.

De 19-jarige Albert Jan wandelt in het dagelijks leven met God en begint de dag met Hem. Die weg buiten zichzelf zoeken geeft ‘m richting. Hij zegt niet te doen wat hijzelf belangrijk vindt, maar wat God belangrijk vindt. Is dat afschuiven van verantwoordelijkheid of juist de ultieme onthechting? Hoe dan ook komt Albert Jan met een ketenredenering van projecties die in een cirkel draaien. Rond de God in hem. Zo construeert-ie uit verwijzingen naar verwijzingen een verklaring. Albert Jan haalt God naar binnen en het is sympathiek en bescheiden in z’n onbescheidenheid dat-ie niet voorbij de eigen persoonlijkheid gaat om dat uit te leggen.