George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Pro-life

Een christelijk sociaal-conservatieve mening: Islam en secularisme willen in Europa samen de publieke ruimte monopoliseren

leave a comment »

William Kilpatrick maakt het in het opinie-artikelIslam and secularism want to monopolize the public square. Here’s why that’s concerning’ op het in de VS en Canada populaire sociaal-conservatieve LifesiteNews erg bont. Zoals uit de titel blijkt. Kilpatrick stapelt misverstand op misverstand en claimt dat het secularisme in een één-tweetje met de islam het christendom in de openbare ruimte probeert de pas af te snijden. Zijn idee is dat het secularisme het christendom terugdringt, weerloos maakt en als het ware neutraliseert, waarna de islam op een agressieve wijze de lege plek kan innemen. Zelfs als dat zo is – wat uiteraard onzin is –  dan is het christendom er zelf bij en laat het dat instemmend gebeuren en is het er zelf verantwoordelijk voor.

Om het secularisme en de islam als samenwerkende partners te zien is vergezocht en op niets gebaseerd. Dat het onjuist is valt goed waar te nemen in naties waar de islam de staatsgodsdienst is en het secularisme geen poot aan de grond krijgt. Het secularisme is geen beweging of organisatie met leden, vertegenwoordigers of leiders, maar een filosofie die niet vijandig staat tegenover welke godsdienst dan ook. Inclusief christendom.

Het secularisme streeft naar gelijkheid tussen godsdiensten en levensovertuigingen en vraagt de nationale overheid om dat te garanderen. Onder meer door het streven om een voorkeurspositie van de dominantie godsdienst in een specifiek land af te schaffen. In Italië zal dat het katholicisme zijn en in Saoedi-Arabië de soennitische islam. Het secularisme zet zich tegen niemand af noch omarmt die, maar is een politieke filosofie die niet aan machtsvorming doet zoals de wereldgodsdiensten, maar aan theorievorming. Mijn reactie:

Islamists and secularists share a desire to monopolize the public square. Both also see Christians as a particular enemy of their expansionist ambitions.’ This association is utter nonsense. The statement completely misses the point about secularism.

Secularism is a political philosophy who is not hostile to religion, including Christianity. Secularism strives for equal treatment of all religions and beliefs. It does not benefit Islam or is against Christianity.

It is impossible for secularism to monopolize the public square because it is not a political or social movement or an organised belief with bishops or clergymen. Let alone that it would have expansionist tendencies

As said, secularism, is solely a political theory which that has ideas about the organization of society and politics, but is not itself a movement with members, representatives or leaders.

If Christianity has set a downward course in Europe, it is not to blame for secularism or Islam, but only Christianity itself. It is understandable that Christian church leaders blame others for that downfall, but if they were honest they sought the cause to themselves.

That especially in West and Northern Europe Christianity has lost its appeal since the 1960s is due to economic, educational, political and demographic developments. This has among other things to do with, democratization, levelling, a higher educational level of the population and the growth of cities.

Secularism and Christianity are not antipodes or enemies, but different appearances in different phases of social developments. In nations as the Dutch more than 50% of the population indicates that it is religiously unaffiliated.

This does not mean that Christianity is fought against or Islam is hoisted onto the shield, but that a small majority of the population orientates themselves in a multiform society and seeks new ways for their own ambitions and spiritual education. They have been democratized and evolved as much as society as a whole.

A misrepresentation of the development arises when the abolition of a preferential position which Christianity had for a long time, is confused with the equalization of the position of all religions and beliefs. That is a misleading view.

Foto: Schermafbeelding van deel artikelIslam and secularism want to monopolize the public square. Here’s why that’s concerning’ van William Kilpatrick op LifesiteNews, 9 januari 2018.

Advertenties

Anti-abortus voorstander Tim Murphy treedt af. Hij adviseerde zijn maîtresse een abortus

leave a comment »

De grappigste berichten om te lezen hebben te maken met de schijnheiligheid van mensen. Ze zeggen het één, maar doen het ander. Ze pleiten tegen pornografie, maar leuken een pornografische tweet, zoals senator Ted Cruz laatst gebeurde. Of neem de Republikeinse afgevaardigde Tim Murphy die zich in zijn carrière heeft geprofileerd als anti-abortus, maar zijn maîtresse in een buitenechtelijke relatie om een abortus vroeg toen het leek dat ze in verwachting was. Wat later niet zo bleek te zijn. Murphy treedt af. Moraal van het verhaal is dat het menselijk tekort bestaat, de mens vol zwakheden zit en dit verschil tussen schijn en wezen van alle tijden is. Weinigen hebben een onbesmette levenswandel. Wie de hardste standpunten inneemt kan het diepst vallen en is het meest kwetsbaar voor huichelarij. Dat is een geruststellende zienswijze voor de redelijkheid.

SGP’er Van der Staaij met kamervragen over Planned Parenthood door fractie het bos ingestuurd

with 6 comments

De in de VS gevestigde non-profit organisatie Planned Parenthood voorziet in reproductieve gezondheidszorg. Ook internationaal. Wikipedia omschrijft het alsvolgt: ‘Reproductieve gezondheid impliceert dat mensen in staat zijn om een verantwoorde, bevredigend en veilig seksleven te hebben met kennis van zaken om zich voort te planten en de vrijheid om te beslissen of, wanneer en hoe vaak ze dit te doen.’ Dat is tegen het zere been van degenen die mensen niet de keuzevrijheid en eigen verantwoordelijkheid willen geven. Dit zijn vooral conservatieven die met verwijzing naar religie anderen hun normen op willen leggen. The Young Turks schetsen deze cultuurstrijd in de VS. Het is trouwens een raadsel waarom nou juist Planned Parenthood onder vuur ligt van de conservatieven. Door goede voorlichting en preventie wil het abortussen juist voorkomen.

Fractievoorzitter Kees van der Staaij van de SGP heeft vandaag kamervragen gesteld aan de minister Koenders en Schippers over onder meer de bijdrage van Nederland aan de Europese subsidiëring van de internationale poot van Planned Parenthood. De vragen beschadigen vooral de degelijkheid van de SGP en roepen vooral de vraag op of de informatievoorziening binnen de fractie van de SGP wel op orde is en of de medewerkers zich wel breed genoeg informeren door ook objectieve bronnen te raadplegen. Want Van der Staaij wordt met zijn vragen zo grandioos het bos ingestuurd dat het pijnlijk is om te moeten zien. De suggesties over commerciële handel met weefsel van foetussen zijn allang weerlegd. Doorgaans komt de fractievoorzitter over als iemand die met kennis van zaken spreekt over staatsrecht en bestuurskunde en een goede politieke intuïtie heeft.

Als het om familiewaarden gaat verliest de partij blijkbaar controle over zichzelf in de drang zich krachtig te profileren. Van der Staaij wordt door zijn fractiemedewerkers te kijk gezet als iemand die zich baseert op suggestieve en allang weerlegde bronnen. De SGP schiet met deze kamervragen goddelijk in eigen voet.

Wat betekent opkomen voor de vrijheid van meningsuiting?

with 13 comments

gree

Afgelopen dagen leek het of heel Nederland brooddronken de vrijheid van meningsuiting omhelsde. Prima, er kan nooit genoeg vrijheid zijn om de macht te prikkelen, uit te dagen en ter discussie te stellen, maar wat houdt de vrijheid van meningsuiting nou eigenlijk concreet in? Want alle abstracties en mooie woorden over vrijheid tijdens alle solidariteitsbijeenkomsten op stadspleinen, in televisiestudio’s en krantenkolommen maken niet altijd inzichtelijk hoe het in de praktijk uitpakt. Twee voorbeelden proberen dat te verduidelijken.

Gisteren nam redacteur Dean Baquet van de New York Times na uitgebreide afweging het besluit om de cartoons van Charlie Hebdo niet te plaatsen. Hierop kwam kritiek -ook omdat andere Amerikaanse media de cartoons wel plaatsten- van ombudsvrouw (‘public editor’Margaret Sullivan van de Times. Ze vatte de overweging van Baquet om vooral moslimlezers niet voor het hoofd te stoten in een citaat samen: ‘We have a standard that is long held and that serves us well: that there is a line between gratuitous insult and satire. Most of these are gratuitous insult.’ En het alleen publiceren van de satire vond Baquet weer te mager.

Sullivan wijst in haar opiniestuk naar een tweet van journalist Glenn Greenwald die onderscheid maakt tussen het opkomen voor de vrijheid van meningsuiting en het verspreiden en zelfs omarmen van ideeën. Dat moet niet verward worden. Greenwald heeft die tweet vandaag uitgewerkt in een column voor The Intercept. Bekend is het aan Voltaire toegeschreven principe dat men tot het einde kan vechten voor de vrijheid van iemand om deze dat te laten zeggen waarmee men het niet eens is: ‘Je ne suis pas d’accord avec ce que vous dites, mais je me battrai jusqu’au bout pour que vous puissiez le dire. Dit zal voor velen aan de orde zijn als neo-nazi’s, extremistische moslims of radicale anti-abortus activisten in de publieke ruimte hun ideeën willen uiten. Men hoeft het met die ideeën niet eens te zijn om dat recht te helpen verdedigen. Men kan zelfs zeggen dat de vrijheid van meningsuiting maatschappelijk pas volle betekenis krijgt als burgers opkomen voor het recht van groeperingen waarmee men het inhoudelijk oneens is. Het maakt de pluriforme, open samenleving perfect.

Maar Greenwald schetst ook een nieuwe ontwikkeling, namelijk dat de vrijheid van meningsuiting uitgebreid wordt met het tonen van solidariteit met de gecensureerden en dat er geëist wordt dat men zelfs hun ideeën omarmt: ‘(..) to show “solidarity” with the murdered cartoonists, one should not merely condemn the attacks and defend the right of the cartoonists to publish, but should publish and even celebrate those cartoons.’ Dit gaat te ver, zoals het voorbeeld van neo-nazi’s, extremistische moslims en pro-Life activisten verduidelijkt.

Greenwald geeft een overzicht van ongelijkheid en onderdrukking van ideeën in het Westen. Da’s een realiteit, want media volgen doorgaans de dwang van de macht. Maar Greenwald wordt onzuiver en vermengt politiek activisme en principes van vrijheid door naar een evenwicht te zoeken dat er per publicatiebron nooit kan zijn. En zo politiek te vermengen met principes. Want ook als Charlie Hebdo uitsluitend islamkritische cartoons en stukken zou plaatsen, dan moet het dat onder de vrijheid van meningsuiting kunnen doen. Da’s ook vrijheid.

binnen

Een tweede voorbeeld dat worstelt met het verschil tussen theorie en praktijk is de steunbetuiging van de gemeente Binnenmaas en het zeggen op te komen voor het vrije woord en het weigeren van twee foto’s voor een tentoonstelling in het gemeentehuis. Het AD berichtte vandaag dat ‘Omdat ze als kwetsend ervaren kunnen worden’ twee foto’s van fotograaf Dirk Hardy zijn geweerd. Het betreft de tableau’s van Adolf Hitler en Jezus Christus uit de serie ‘Clay’ van zes werken dat gaat over beeldcultuur en propaganda. Als pas afgestudeerde van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie was Hardy uitgenodigd door de gemeente.

Hardy spreekt over censuur: ‘Ik ben met stomheid geslagen dat in Nederland de vrijheid van meningsuiting van kunstenaars wordt ingeperkt.’ De kwestie doet denken aan het weren van schilderijen van Ellen Vroegh in  het gemeentehuis in Huizen in 2010 waarvoor dezelfde argumenten werden gebruikt door de gemeente, want de bezoekers die om een paspoort kwamen zouden ‘ongevraagd geconfronteerd [kunnen worden] met een kunstwerk dat door sommigen als kwetsend ervaren kan worden.’ De twee voorbeelden leren dat een abstract idee over de vrijheid van meningsuiting anders, en makkelijker is dan de praktijk. Binnenmaas zegt op te komen voor een principe, maar interpreteert dat anders dan principiëlen van de gemeente verwachten.

Foto 1: Tweet van Gleen Greenwald.

Foto 2: Schermafbeelding van bericht ‘Steunbetuiging slachtoffers en nabestaanden terreurdaad Parijs’ van de gemeente Binnenmaas,

Volgens Femen is God een vrouw. Hoe valt dat te bewijzen?

with 14 comments

Acties van de feministes van Femen tegen de kerk roepen medelijden op met onmachtige vertegenwoordigers van een kerk die niet om weet te gaan met maatschappelijke veranderingen en directe tegenspraak niet is gewend. Afgelopen week nog in de Madeleine van Parijs en gisteren in de Dom van Keulen. Activiste Josephine sprong tijdens de mis op het altaar. In de gebruikelijke halfnaakte outfit. Ze werd met veel duwen en trekken door een menigte katholieke ordebewaarders weggevoerd. Eentje kon zich niet beheersen en sloeg Josephine keihard in het gezicht. Koren op de molen van Femen. Opvallend genoeg gaan de activistes met de kreet ‘God is een vrouw‘ niet voorbij aan de vraag wat het bestaan van een god uitmaakt. Een kwestie van perspectief?

Cultuurstrijd in Parijse kerk met Femen en een rode trui

with one comment

SZd6TrVuDI

Een actie van de nieuwe feministes van Femen: Kerstmis wordt afgeschaft. Van het Vaticaan tot Parijs. Een vrouw zit op het altaar van de  Parijse La Madeleine. Haar protest is een antwoord op de antiabortus-campagne in landen die onder de katholiek invloedssfeer vallen. Gevoed vanuit het Vaticaan. Zoals Spanje dat met strikte abortus-wetgeving afgelopen week de klok zo’n 30 jaar terugdraait. Dat gaat niet zonder protest.

De grote politiek gaat voorbij aan de man in de rode trui die naar fotograaf Jacob Khrist wijst. Z’n hoofd staat er niet naar. Is hij een koster van de Madeleine? Of een vrijwilliger die orde moet handhaven? In rustige tijden gaat dat vanzelf. Nu ziet de man zich ineens gedwongen in een bres te springen. Vanwege een ideologisch geschil tussen z’n kerk en haar tegenstrevers. Wat anders aan hem voorbij was gegaan. Als die activiste van Femen niet juist zijn kerk voor haar protest had uitgezocht. Notabene op het altaar. Niet te geloven.

Wat moet de man doen? Hoe kan-ie zich een houding geven? Is-ie als de politieman Matteo uit de film La meglio gioventù die de macht moet verdedigen tegenover studenten uit rijke gezinnen? Met tegenzin wacht hem een rol die hij niet ambieert. Waar grote en kleine geschiedenissen elkaar kruisen ontstaat soms inzicht over de tegenstrijdigheden die het leven zo rijk maken. Het leven dat door abortus wordt vermoord. Of gered. Hoe dat gezien wordt is een kwestie van perspectief. Maar intussen loop je daar in je rode trui. Weg daar.

699px-P1030410_Paris_VIII_église_de_la_Madeleine_autel_rwk

Foto 1: Protest door activiste van Femen: Kerstmis wordt afgeschaft van Vaticaan tot Parijs!

Foto 2: Hemelvaart van de Maagd Maria, Madeleine kerk te Parijs.

Rick Santorum stapt uit race en maakt weg vrij voor Mitt Romney

leave a comment »

Republikeins presidentskandidaat Rick Santorum kiest eieren voor zijn geld. Voordat het partijestablishment hem kan verwijten de eenheid te beschadigen schort-ie zijn campagne op. Wat hij ervoor terugkrijgt is gissen. Er zijn volop speculaties over zijn toekomst. Een post in de regering Romney? Een voorkeurspositie in de races van 2016 of 2020? Met 53 jaar is Santorum nog relatief jong. Maar zoals Nate Silver in de NY Times opmerkt kan de nominatie 2012 achteraf het hoogtepunt van zijn politieke carrière blijken te zijn geweest.

De concurrentie is groot. Met senator Marco Rubio (41) van Florida, vertegenwoordiger Paul D. Ryan (42) van Wisconsin, ex-gouverneur Jeb Bush (59) van Florida, gouverneur Bobby Jindal (41) van Louisiana, gouverneur Chris Christie (49) van New Jersey, nieuwe sterren die de komende 4 of 8 jaar opkomen en mogelijk de vice-president van Mitt Romney. Kroonprinsen rollen niet bij voorbaat de rode loper voor Rick Santorum uit.

Zeker niet omdat Santorum zich buiten de hoofdstroom van de partij beweegt omdat-ie zich op conservatief-evangelische kiezers richt en daardoor een te smalle basis heeft. Middengroepen bereikt-ie niet. Hij zaait verdeeldheid met controversiële standpunten over euthanasie, abortus of andersdenkenden. De katholiek Santorum zei over te moeten geven van de katholieke  president Kennedy die 50 jaar geleden maatschappelijk de weg voor hem baande. Amerikanen respecteren hun presidenten, schuwen kritiek niet, maar zullen in dit soort extreme verkiezingsretoriek weinig evenwichtigheid en staatsmanschap herkennen.

Santorum verloor de staten Michigan, Illinois, Florida en Ohio waar hij had moeten winnen om een kans te maken. Hij probeerde er een strijd over normen en waarden van te maken, terwijl Mitt Romney focuste op de economie. Vanaf het begin had Santorum een krakkemikkige organisatie die niet op kon tegen de gevulde kas van Romney die hem publicitair weg kon blazen waar-ie dat wenste. Om deze redenen stopt Santorum nu uit de race. Hij heeft met een sterke tegenstander Romney, een vijandig partijestablishment, een slechte organisatie en onvoldoende fondsen, en extreme standpunten en uitspraken het optimale binnengehaald.

Newt Gingrich heeft eind maart zijn staf ingekrompen, maar zegt door te gaan tot de Conventie in Tampa van 27-30 augustus. Al is het maar om het Romney moeilijk te maken. Ron Paul voert meer een campagne voor zijn libertarische programma dan voor zijn kandidatuur. Geruchten dat zijn staf afspraken met de staf van Romney heeft gemaakt over een niet-aanvalsverdrag zijn hardnekkig. Naar verwachting wordt de strijd formeel beslist op 3 juni wanneer er 299 gedelegeerden op het spel staan. De hoop van Gingrich en Paul om ongebonden gedelegeerden voor zich te winnen is theoretisch. Vanaf nu is de focus president Obama.

Foto: Rick Santorum kondigt in een persconferentie aan dat hij zijn campagne opschort, 10 april 2012