Trumps incompetentie komt tot uiting in aanpak van coronacrisis

De komende week belooft door de coronacrisis zwaar te worden voor de VS. Dat komt mede door de incompetentie van president Trump. Wie de discussies op sites als FiveThirtyEight volgt weet dat Trump het voor zijn doen goed doet en in ruim 3 jaar nog nooit eerder boven de 50% populariteit is gekomen, maar het slecht doet in vergelijking met andere presidenten in vergelijkbare noodsituaties die leidden tot een opleving van patriottisme en saamhorigheid. Zoals Pearl Harbor of 9/11. Daar profiteert de zittende president van. Zij hadden in die fase een populariteit van boven de 80%. Trump maakt van de dagelijkse persconferenties over COVID-19 een nieuwsshow en claimt daardoor veel exposure en verdringt zijn concurrenten. Daarnaast is echter de verwachting dat als het aantal doden exponentieel toeneemt als direct gevolg van Trumps aanpak van de coronacrisis zijn populariteit weer terugvalt op het niveau van de afgelopen 3 jaar, laag in de 40%.

De platvloerse stijl van Trump springt in het oog, maar maakt zijn incompetentie er niet minder op. De opmerking ‘wat een lomperik’ volstaat niet. De geschiedenis zal leren dat onder Trump de invloed van de VS in de wereld onnodig snel is teruggelopen en dat hij op alle belangrijke beleidsterreinen fout op fout heeft gestapeld. Op het gebied van wetgeving (met de Republikeinse Senaatsvoorzitter Mitch McConnell) en nieuw beleid (plannen voor vernieuwing infrastructuur) heeft hij niets bereikt. Trump is het establishment vergaand tegemoetgekomen, terwijl hij beloofde het stevig aan te pakken. Als derde president in de geschiedenis was hij vanwege de vermenging van zijn functie met partijpolitiek onderwerp van een impeachment-procedure.

Zo is het aan Trumps incompetentie te wijten dat de VS dat al begin januari 2020 vanwege de nationale veiligheid door de eigen inlichtingendiensten in detail werd gewaarschuwd voor de gevolgen van de pandemie kostbare maanden verloren heeft laten gaan door inactiviteit en ontkenning van de realiteit. Met als gevolg onnodig veel besmettingen die tot onnodig veel doden zullen leiden. In een van de rijkste en wetenschappelijk meest vooruitstrevende landen ter wereld dat nu voor de hele wereld te kijk staat als een ontwikkelingsland dat in haar voegen knarst. Het is op federaal en staatsniveau verdeeld, er is geen centrale regie, het loopt achter de feiten aan in de bestrijding en krijgt vermoedelijk procentueel meer doden dan vergelijkbare landen.

Als dat geen incompetentie is, dan dient dat begrip afgeschaft te worden. Het woord incompetentie lijkt zowat uitgevonden om het handelen van Donald Trump van de afgelopen 3 jaar te omschrijven. Het is bedroevend.

Wat zegt de zwakte van Uri Rosenthal over Mark Rutte?

Is de Nederlandse ministersploeg nou sterk of zwak? Ondernemers gaven driekwart jaar geleden premier Mark Rutte en minister van Financiën Jan Kees de Jager de hoogste cijfers, een 7,7. Maar in de NRC noemt Melvyn Krauss De Jager de slechtste naoorlogse Nederlandse minister van Financiën. EnDe Jager is geen echte minister van Financiën – hij is een populist, vermomd als minister van Financiën. Sinds deze zomer is De Jager de populairste minister. 

Mark Rutte is voor velen een verademing na Balkenende die slecht communiceerde en de Nederlandse taal geweld aandeed. Hoewel een slechte verpakking een slechte inhoud doet vermoeden, is dat geen noodzakelijk verband. Maar het omgekeerde geldt evenmin. Wat is er in hemelsnaam aan de hand als de populairste minister door een gezaghebbende econoom als Krauss de slechtste minister van Financiën sinds 1945 wordt genoemd? Wat zegt dat over de ministersploeg?

Toch heb ik voor zowel Jan Kees de Jager als Mark Rutte een zwak. Ze kunnen bij mij een potje breken, dus zijn populair, hoewel ik niet altijd geloof dat wat ze zeggen ook waar is. Of dat ze altijd weten waarover ze praten. Deze twee als kwajongens vermomde ministers toveren een glimlach op mijn gezicht. Dat kan ik niet zeggen van minister van Buitenlandse Zaken Uri Rosenthal. Die komt over als een betweter die evenmin precies weet waarover-ie praat maar dat koste wat kost verbergt.

Om ook een duit in het zakje te doen durf ik de stelling aan dat Rosenthal de slechtste minister van Buitenlandse Zaken sinds Chris van der Klaauw is. Uri Rosenthal ontraadde in een overleg van 29 juni 2011 met de kamer de unaniem aangenomen motie Çörüz (CDA) die de Nederlandse regering oproept om zich aan te sluiten bij de protesten tegen mensenrechtenschendingen in Rusland. Toegespitst op Sergei Magnitsky die onder erbarmelijke omstandigheden na 358 dagen voorarrest om het leven kwam.

Rosenthal zei: De tiende motie van de heer Çörüz gaat over advocaat Sergei Magnitsky. De zorg van de heer Çörüz deel ik in hoge mate. Wij stellen deze zaak aan de orde. Nederland en de Europese Unie blijven de Russische federatie ook aansporen om schuldigen op te sporen en te berechten. Gezien de voortgang enzovoort kan deze motie echter al gauw gezien worden als een blijk van forse kritiek. Een blokkade van tegoeden en visa zal op dit moment ook geen effect sorteren en de relatie tussen de Europese Unie en de Russische federatie niet bevorderen. Om die reden ontraad ik per saldo de aanneming van deze motie. Het spijt mij zeer, maar ik kan niet tot een ander oordeel komen dan dat.

Wat is er mis met forse kritiek op zijn tijd tussen vrienden? In een NRC-artikel van 15 augustus 2011 vragen Coskun Çörüz en Pieter Omtzigt nogmaals aan Rosenthal de motie-Çörüz uit te voeren. En het signaal te volgen van de Amerikaanse Senaat, zijn Duitse collega en het Europarlement. Het zou Rosenthal sieren als-ie zich aansluit bij het mensenrechtenbeleid van zijn voorganger Verhagen. Aandacht voor economische politiek alleen kent haar grenzen. Zoals minister Rosenthal ongewild bewijst.

Foto: De begrafenis van Sergei Magnitsky in november 2009. Fotograaf: Mikhail Voskresenskiy / Reuters