George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Piratpartiet

Waarom breken Piratenpartijen niet door in Europarlement?

with 9 comments

oorlog-zoeklicht04

De druiven zijn zuur voor de Europese piraten. De in het Europarlement vertegenwoordigde Zweedse parlementariërs Christian Engström en Amelia Andersdotter verdwijnen omdat de Zweedse Piratenpartij bleef steken op 2,2%. Te weinig voor een zetel. In schril contrast met de 7,13% uit 2009. De enige vertegenwoordiger van de Piraten in het Europarlement van 751 leden wordt de Duitse Piraterin Julia Reda. Op een haar na miste de Duitse Piratenpartei een tweede zetel. De Nederlandse Piratenpartij haalde 0,8%.

Voorvechter van de Europese Piraten die aangelopen weken vele nationale Piratenpartijen hielp met hun campagne Rick Falkvinge houdt in een analyse de moed erin en zoekt met een zoeklicht naar lichtpuntjes. Hij wijst op oplopende steun in Tsjechië (4,8%), Oostenrijk (2,1%), Luxemburg (4,23%) en Slovenië (2,57%). Maar is objectief genoeg om het een pijnlijk langzame verbetering te noemen. Z’n tegenbewijs dat ‘the political world tends to be that painfully slow for people coming from the Internet’ klopt niet zoals het Zweedse voorbeeld toont. De Piraten boeren als ‘politieke familie’ achteruit. Alleen die politieke werkelijkheid is relevant. 

De kritiek vanuit nationale Piratenpartijen op de institutionele media die politieke partijen die toe willen treden tot het politieke bestel bewust geen platform bieden snijdt hout. Dit is ernstig voor wie de media als controleur van de macht wenst te zien. Dat moet geen poortwachter zijn die de deur sluit. Falkvinge zette op een rijtje hoe de Zweedse Piratpartiet -niet eens een kleine partij- door de Zweedse media steeds weer van debatten, kieswijzers en verslaggeving werd uitgesloten. Dat mechanisme van bewuste uitsluiting werkte ook op Europees niveau. De Zweedse piraat Amelia Andersdotter werd op oneigenlijke gronden uitgesloten van deelname aan de debatten tussen de kandidaten voor het voorzitterschap van de Europese Commissie.

Ook in Nederland werd de Piratenpartij zo goed als genegeerd door de institutionele media en kon daarom het gedachtengoed nauwelijks doordringen tot het electoraat. Een toetredende politieke partij die nog niet in een parlement vertegenwoordigd is ontvangt volgens de Wet Financiering Politieke Partijen in Nederland geen overheidssubsidie en is afhankelijk van free publicity. Als dat zo goed als ontbreekt, dan wordt het onmogelijk om de eigen stem tussen de gevestigde partijen te laten horen. In Duitsland is dat anders geregeld. De Piratenpartei kon zich al professionaliseren en publiciteit maken zonder dat het nog vertegenwoordigd was.

Het is lastig om de vinger te leggen op de nederlaag van de Piratenpartijen. Hun opmars gaat te langzaam. Onbegrijpelijk in het jaar van Edward Snowden, de NSA en de massale spionage van burgers. Ook door tal van Europese landen. Een verklaring is dat Groenen en links-liberale partijen als D66 deze kritiek succesvol weten te verwoorden. Sommige piraten beschouwen dat als opportunisme. Maar omdat het past binnen het gedachtengoed van deze partijen is dat de vraag. Als ze dit gewetensvol blijven doen, dan maakt het niet uit wie de kritiek verwoordt. Voor de bewering dat de institutionele media en de gevestigde politieke partijen de Piratenpartijen uitsluiten zijn voldoende aanwijzingen. Da’s zorgelijk omdat het raakt aan het functioneren van de journalistiek en het politieke bestel. Daarover kunnen de Piratenpartijen met andere nieuwkomers die bewust uitgesloten worden, zoals de Libertarische partijen, een breed maatschappelijk debat opstarten.

Foto: Zoeklicht, 1944.

Advertenties

Aaron Swartz, zelfmoord en aanranding van de informatievrijheid

with 5 comments

Update 11 januari 2014: Vandaag is het een jaar geleden dat Aaron Swartz zelfmoord pleegde. ‘Gedwongen’.

Het nieuws over de zelfmoord hacktivist van Aaron Swartz leidt tot allerlei beschouwingen en aantijgingen in de richting van de Amerikaanse overheden. Die hem de dood ingejaagd zouden hebben omdat-ie zich richtte tegen het afschermen van bronnen door overheden en publieke instellingen. Activist Chris Geovanis zet het gedrag van de regering-Obama in een historische context: ‘Benito Mussolini described fascism as the marriage of state and corporate power. In the United States today, that marriage has been consummated. We ignore this reality at our peril. Yet nothing threatens that lethal alliance as much as open information and public scrutiny — the basis for any effective civic resistance to the predations of creeping fascism and government/corporate collusion to constrict the public domain. The responsibility now lies on all of us to pick up the mantle of Aaron Swartz and every committed hacktivist, criminalized protester and prisoner of conscience by carrying on Aaron’s legacy — and working to dismantle that alliance with everything we’ve got.’

Aaron

Het laatste woord is nog niet gezegd over Swartz of zijn vervolging. Federaal procureur voor Massachusetts Carmen Ortiz wordt ervan beschuldigd Swartz veel te hard te hebben aangepakt voor het downloaden van afgeschermde artikelen die desondanks tot het publieke domein behoorden. Swartz zou een gevangenisstraf van 35 jaar wachten. Ortiz’ echtgenoot Tom Dolan wijst op twitter op een schikking van 6 maanden die Swartz afgewezen zou hebben. Maar de vraag is of ook dat passend was geweest voor een politieke hactivist.

Dolan

Foto 1: Verklaring van de familie en partner van Aaron Swartz over de reden van zijn dood

Foto 2: Schermafbeelding van de Twitter-account van Tom J Dolan,

Piratenpartij groeit langzaam maar zeker en wacht permanente campagne

with 10 comments

De Piratenpartij heeft het niet gehaald. De partij bleef met iets meer dan 30.000 stemmen steken op 0,3%. Toch driemaal zoveel als in 2010. Maar het had 0,66% moeten zijn. Ik heb geen spijt van mijn stem. De afgelopen campagne was voor de partij -en ook de kiezer op de partij- een les in focussen. Het volgende focuspunt zijn de Europese Verkiezingen in 2014. Voor de tussentijd hoop ik op een permanente campagne.

Het tegenvallende resultaat vraagt natuurlijk wel om een verklaring. Waarom heeft de betrokkenheid en inzet van vele vrijwilligers tot dit resultaat geleid? Zijn de juiste doelgroepen op de juiste manier benaderd? Ofwel, was de campagne effectief binnen de beperkingen? Voor een afdoend antwoord is het nu echter nog te vroeg.

De Piratenpartij is het hoogst geëindigd van de partijen zonder overheidssubsidie. En heeft Hero Brinkmans DPK zelfs gepasseerd. Zoals velen al opmerkten voerde GroenLinks een professionele publiciteitscampagne. Maar dat redde de partij niet. Toch moet me van het hart dat ik bij de Piratenpartij precies dat miste wat ik verwacht had: creativiteit. Bijvoorbeeld met inzet van kunstenaars. Ik zag het niet terug op de website, de sociale media en in de campagnespots. De content bleef ondergeschikt aan de techniek. Daar valt de winst te halen. En in de fondsenwerving om professionaliteit in te kopen. Met een goede voorbereiding kan het lukken.

Foto: Logo

Weldoordacht en welgemutst stem ik op de Piratenpartij

with 5 comments

M’n stem gaat naar de Piratenpartij. Lang heb ik geaarzeld, of ‘gezweefd‘ zoals het heet. Vergelijkingen aan de hand van de StemWijzer deden me uitkomen bij GroenLinks, MenS, Piratenpartij, PvdA en PvdD. Een gemis is dat kleine partijen in stemwijzers ontbreken en zo een vergelijking ondoenlijk is. MenS lijkt me te zweverig, m’n stem op de PvdA te vroeg en die op de PvdD te laat. Zodat GroenLinks en de Piratenpartij overbleven.

Sommigen die dit blog volgen zullen m’n keuze voorspelbaar vinden. Ik ben immers in juli 2012 lid van de Piratenpartij geworden. En in september 2011 schreef ik naar aanleiding van het succes van de Duitse Piratenpartij: ‘Het valt te voorzien dat een goed voorbereide Nederlandse Piratenpartij de volgende keer stemmen zal wegsnoepen bij D66 en GroenLinks. In de studentensteden en bij een stedelijk intellectueel-creatieve klasse zullen de Piraten het naar verwachting goed doen. Maar ook bij kiezers van protestpartijen als de PVV en de SP. Daarom kan het resultaat dat de Piraten in Berlijn hebben geboekt bovengenoemde partijen niet koud laten. Met name D66 en GroenLinks zouden achter hun oor moeten krabben en eens serieus werk moeten maken van burgerrechten, privacy, culturele vrijheid en de vrijheid op internet.’

Mijn twijfel over de Piratenpartij is groter dan het lijkt en zit ‘m in de voorwaarde die ik een jaar geleden toevoegde: ‘een goed voorbereide Nederlandse Piratenpartij’. Met het programma zit het wel snor en ook lijsttrekker Dirk Poot slaat zich vaardig door de leerschool van de politiek heen. De goede voorbereiding heb ik echter gemist. Ik besef dat dit mede een kwestie van geld is omdat de partij als enige van de kanshebbers op een zetel het zonder ondersteuning van de overheid moet stellen. Daarom vind ik een Piratenpartij die zorgt voor verbreding en verdieping van het politieke debat belangrijk genoeg om toch mijn stem te geven.

Transparante overheid, internetvrijheid, privacy, automatisering, auteursrechten en octrooirechten zijn onderwerpen die meerdere partijen in hun programma noemen. Maar er wordt zoveel genoemd. Het gaat erom welke punten een partij bij onderhandelingen als laatste inlevert. En dan vertrouw ik erop dat de Piratenpartij voor deze kernpunten opkomt, tot haar laatste snik. Ik stem op de Piratenpartij. Lijst 11.

Piratenpartij laat kans liggen om te wijzen op gesloten wereld van de auteursrechten

with 5 comments

De Zweedse oprichter van de Piraten Rick Falkvinge gooit af en toe een bom. Op 12 mei was dat het stuk ‘Dutch Judge Who Ordered Pirate Bay Links Censored Found To Be Corrupt‘. De Haagse rechter Chris Hensen zou corrupt zijn. Maar bewijs ervoor ontbreekt. De voormalige lijsttrekker van de PP NL Samir Allioui zegt in een tweet van 12 mei dat ‘niet Hennis’, maar Dirk Visser de eiser vertegenwoordigde. Maar Hensen was wel degelijk de rechter van een recent vonnis dat de Piraten tot de kop bracht ‘BREIN wint, democratie verliest‘.

Op internet was de nuance zoek en buitelden beschuldigingen over elkaar heen. Verbolgen werd uitgeroepen dat gevestigde media de aantijging niet overnamen. Het gaat echter niet om corruptie, maar om incest. Webwereld.nl noteert over een vonnis van rechter Hensen in 2010: ‘Andere juristen bevestigen desgevraagd dat het moeilijk is elkaar te ontlopen in de Nederlandse auteursrechtenwereld. Het is zeer gebruikelijk dat advocaten, rechters en experts elkaar treffen op diners, congressen, redacties en cursussen. “Je moet er als rechter wel voorzichtig mee zijn en elke schijn van partijdigheid vermijden. (..),” aldus een jurist.’

In het Nederlandse wereldje van de  auteursrechten kennen advocaten, experts en deskundigen elkaar van studie, beroepspraktijk, bijscholing en rechtspraak. En als auteursrechtenlobby BREIN die deskundigheid bij advocaten en experts inkoopt, dan krijgt het dat netwerk erbij. Zoals overal koopt het grote geld de beste specialisten in. Daarmee koopt het ook de omgeving die de marges van de rechtspraak in behoudende richting interpreteert. In het voordeel van belangen van gevestigde partijen. Da’s geen aantoonbare corruptie, maar een gesloten sociale omgeving die kan overgaan in een incestieuze relatie zonder nieuw bloed.

De Nederlandse Piratenpartij heeft afstand genomen van de aantijgingen van Rick Falkvinge, zonder deze publicitair in haar voordeel bij te buigen. Een gemiste kans. De Piratenpartij had de beschuldiging van rechter Chris Hensen kunnen corrigeren door het schetsen van het ons-kent-ons wereldje van de auteursrechten dat uit het lood staat omdat alle geledingen elkaar kennen en de tegenkrachten ontbreken. Dat vergroot de kans op juridische kortsluiting. Het in de openbaarheid brengen daarvan kan de informatievrijheid dienen.

Foto: Direction, River entrance, Tate Modern, London SE1, UK. Credits: Tomasz Kulbowski

Duitse Piraten staan voor doorbraak

with 6 comments

Een landelijke enquête van het blad Stern maakt duidelijk dat de Duitse Piratenpartij aan populariteit wint. Ze staan in de peilingen op 7% waarmee ze de 5%-drempel voor de Duitse Tweede Kamer, de Bundestag nemen. Protest is het motief om op de Piraten te stemmen. Vorige maand waren de ze al succesvol in het Berlijnse parlement met 9% van de stemmen.

Onderzoeker Manfred Güllner heeft zo’n succes van een partij als de Piraten die uit het niets komt nog nooit gezien, zelfs niet bij de Groenen die er langer over deden: Selbst die Grünen brauchten nach ihrem ersten Antreten zur Europawahl 1979 vier Jahre, bis sie in den Bundestag kamen.

Protestpartij dus. Van de ondervraagden zou liefst 84% uit protest op de Piraten stemmen omdat ze geen vertrouwen in de andere partijen meer hebben. Slechts 6% heeft ideologische motieven. Die smalle basis lijkt de zwakte van de Piraten. Maar eenmaal in de Bundestag kan de basis verbreed worden. Dan maakt het niet uit dat men met proteststemmen gekozen is.

Toch geeft 38% van de ondervraagden aan het politieke programma te kennen. Da’s veel en komt mogelijk omdat het programma  kernachtig en helder is. Het gaat in de eerste plaats om internetvrijheid, gevolgd door meer inspraak voor de burger en de eis om transparantie.  Verrassend is de partijpolitieke herkomst van de aanhangers. Slechts 11 procent stemde Groenen, 16 procent CDU/CSU, 13 procent op de liberale FDP en 10 procent SDP. Thuisblijvers of nieuwe stemmers vormen 30 procent van het potentieel.

In Nederland zijn dezelfde voorwaarden aanwezig voor een doorbraak. Als we de SP wegstrepen tegen Die Linke is de PVV het verschil. Voor veel kiezers een protestpartij. PVV-kiezers zijn tamelijk solidair met hun partij. Opvallend is dat sociaal-economische motieven geen rol spelen. Dat opent voor de Piraten de kans om de PVV links te passeren. Hoe meer de PVV cultureel naar rechts beweegt hoe meer ruimte de Piraten krijgen.

Omdat Nederlandse burgers dezelfde zorgen hebben over afnemende internetvrijheid en burgerrechten, de groeiende kloof tussen burger en politiek en de stroperigheid van het openbaar bestuur lijken nog maar twee voorwaarden de doorbraak van de Nederlandse Piraten in de weg te staan. Namelijk een goede organisatie en een programma plus kandidaten die ver blijven van linkse of anti-rechtse thema’s maar deze overstijgen.

Foto: Duitse Piraten, 2011 DTS Persbureau

Gevestigde media beperken vrijheid op internet

with one comment

Jonathan Cook valt de internet-site van de Engelse de Guardian aan. Hij vraagt zich af waar de grens van de gevestigde media ligt. Zijn idee is dat ze niet alleen de ontwikkelingen op internet missen, maar deze ook vergeefs naar hun hand proberen te zetten. Hoewel vertragen werkt. Voor het eerst kunnen internetgebruikers de poortwachters van de democratie omzeilen. Of dat nu politiek, media of democratische instituties zijn.

Cook doet net alsof-ie niet begrijpt waarom met name linkse media de revolutie op internet niet toejuichen. Het is naar zijn idee nog erger, ze proberen de voorbodes van de nieuwe vrijheid tegen te werken: Indeed, progressive broadcasters and writers increasingly use their platforms in the mainstream to discredit and ridicule the harbingers of the new age. Cook illustreert dat met de linkse Guardian. Het ontgaat me trouwens waarom rechtse media die geen haartje beter zijn langs een ander meetlat gelegd zouden moeten worden.

Het komt erop neer dat de Guardian weliswaar een internet-platform voor kritische burgers opricht, maar daaraan veel beperkende voorwaarden verbindt: the paper strictly polices what can be said and who can say it in its pages, for cynical reasons we shall come to. Cook stelt dat kritische denkers worden uitgesloten. Zeg maar autonoom links van Noam Chomsky dat zich niet in een progressief frame laat dwingen. Een breed geluid staat de Guardian niet toe. Kortom, mediapluriformiteit is een wassen neus en bestaat niet.

Hoogleraar media en cultuur te Rotterdam Henri Beunders zoekt een perspectief dat 180 graden anders is. In een NRC-stuk redeneert-ie niet vanuit de burger die vrijheid op internet zoekt, maar vanuit de politicus en de macht. Hij stelt dat politici te veel van internet als communicatiemiddel verwachten. Beunders redeneert volledig vanuit de wisselwerking tussen politiek en gevestigde media. Dan ligt inderdaad de teleurstelling van de burger op de loer die Cook in een bredere context ook schetst.

De burger heeft allang andere wegen op internet gevonden en een eigen circuit ontwikkeld. De burger heeft maar een basiseis, namelijk dat vrijheid op internet in stand blijft. Vandaar de opkomst van de Piratenpartij. Deels politieke beweging, deels belangenorganisatie en deels internet-platform. Beunders gaat voorbij aan deze ontwikkeling. Hij praat geen onzin, maar zijn eenrichtingsverkeer van hoog naar laag is achterhaald.

Burgers zijn activistisch op internet en laten zich niet de wet voorgeschreven door politiek of gevestigde media die net doen alsof ze willen communiceren en de tijdgeest in hun vingers zouden hebben. Die verleidingsstrategie is uitgewerkt omdat hoogopgeleide, autonome, kritische burgers door de kloof met gevestigde media en politiek in hun eigen domein verkeren. En nagenoeg onbereikbaar zijn geworden.

Foto: Still uit Ace in the Hole (1951) van Billy Wilder met Kirk Douglas als journalist Chuck Tatum