George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Perzië

Protesten in Iran tegen de islamitische dictatuur. Hoe groot en doorslaggevend kunnen ze worden?

with 3 comments

Iran is een klerikaal fascistische republiek. Iran of het traditionele Perzië is geen semitisch, maar een arisch land. Zonder dat daar een waardeoordeel aan toegekend moet worden staat het niet in de Arabische traditie. Dat wakkert ideologisch protesten aan tegen de machthebbers die hun legitimiteit ontlenen aan islam en de God van Iran. Protesten die begonnen als economisch protest zijn veranderd in protesten tegen de Iraanse betrokkenheid in Syrië, Libanon en Jemen. Over liever gezegd tegen de besteding van het overheidsgeld dat dat kost, aldus een bericht op Axios. Als de islam door velen als een geïmporteerde, vreemde en opgelegde traditie wordt beschouwd, dan kan dat de verdrijving van de islamitische dictatuur een extra steun in de rug geven. Hoe het verder gaat valt niet te voorspellen. Het is logisch om te veronderstellen dat de islamitische dictatuur alle middelen zal inzetten om aan de macht te blijven. In een land met 80 miljoen inwoners kan dat tot veel bloedvergieten leiden. Nu is het nog beperkt tot zo’n 20 doden, aldus een bericht in de Washington Post met de onheilspellende titel ‘Iran protesteert en het aantal doden neemt toe terwijl de spanning stijgt’.

Foto: Tweet van BBC Persian: ‘Deze foto naar ons verstuurd vanuit een contactpersoon in Teheran. Hij schreef: de veiligheidstroepen tussen plein van de revolutie op Vali ASR kruising.’, 2 januari 2018.

Written by George Knight

2 januari 2018 at 15:04

Religieus humanisme volgens Wikipedia

with 6 comments

Wat de grenzen aan het humanisme zijn is me nooit duidelijk geworden. Bij de kern meen ik me thuis te voelen, maar dat weet ik niet zeker. Bij de uitlopers in elk geval niet. In Nederland is het gevestigde humanisme een verlengde van politiek geworden. Zoals dat bij enkele kerken ook gebeurde. Kun je dan niet beter gelijk lid worden van een politieke partij? Hoe dan ook, vanwege het diffuse beeld heb ik me nooit bij het georganiseerde humanisme thuisgevoeld en aangesloten. Dat komt trouwens bovenop mijn weerzin om me bij welke organisatie dan ook aan te sluiten.

Maar wat als iedereen zo redeneert? Dreigt dan atomisering? Maar wat als het ontstaan van het monotheïsme verklaard kan worden uit het gebruik ervan door despoten zo rond 1300 voor Christus in Egypte of Perzië om hun macht te vestigen? Zoals trouwens nog steeds in het Midden-Oosten de islam wordt gebruikt door machthebbers. En andere monotheïstische godsdiensten weer andere streken leveren. Is het monotheïsme historisch belast en kunnen we er niet beter een alternatief voor ontwikkelen? Ondanks sociologische verklaringen over moraliteit en groepsgevoel die overigens zonder religie hetzelfde hout snijden. Hoe kan ik nog ooit mijn individualisme in de groep gooien als het over godsdienst of levensovertuiging gaat? En welke groep in hemelsnaam?

Via Humanislam kwam ik op een pagina van de Vrije Gemeente van religieus humanisten Twente terecht. Ik was op een uitloper van het humanisme gestoten. Wat religieus humanisme was kon ik me niet voorstellen. Zoiets als een vegetarische slager, een blinde fotograaf of een maagdelijke hoer? Wikipedia laat onder het lemma religieus humanisme het volgende weten:
Religieus humanisme, is een integratie van religieuze gevoelens, rituelen of spiritualiteit met humanistische overtuigingen; de menselijke ervaringen, waarden, belangen en mogelijkheden staan hierbij centraal. Er zijn twee mogelijke vertrekpunten voor religieus humanisme: sommigen vertrekken vanuit het humanistische gezichtspunt, maar staan daarbij open voor spiritualiteit, religieuze gevoelens of rituelen, anderen vertrekken vanuit een religieuze traditie (christendom, jodendom, islam) maar met een humanistische houding van ‘redelijkheid’. De niet-religieuze stroming binnen het humanisme is het seculier humanisme.
 
Het religieus humanisme blijkt volgens Wiki dus zelf niets te zijn, zoals ik al vermoedde, maar wordt pas iets doordat het van elders vertrekt. In de aankomsthal van het religieus humanisme komen humanisme en religie samen. Een gezellig komen en gaan van spiritualiteit, rituelen en gevoelens. In kraampjes worden brokken religie vermengd met brokken humanisme en tot een onweerstaanbaar gerecht gemaakt. Of zo lijkt de bedoeling. Smullen voor fijnproevers. Pas in de beweging krijgt religieus humanisme inhoud. Het pretendeert tegenstellingen te overbruggen en dient degenen die niet tussen religie en humanisme kiezen. Een cynicus zou het opvatten als normvervaging en volksverlakkerij.

Foto: Vertrekhal van Antwerpen Centraal Station

%d bloggers liken dit: