George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Performance

Pseudo-journalistiek van Tamara Wernli over de pseudo-provocatie van Aktionskunst

leave a comment »

Aktionskunst of performance kunst. De Zwitserse Tamara Wernli besteedt aandacht aan de Deense kunstenaar Uwe Max JensenMilo Moiré en het Zentrum für Politische Schönheit. Ze maakt deze stroming in de hedendaagse kunst in haar commentaar onschadelijk en belachelijk en noemt het een pseudo-provocatie. Aktionskunst van nu zou oppervlakkig zijn en geen gewicht meer in de schaal zeggen. Maar als het allemaal onschadelijk is en niets voorstelt, waarom is dan de penis van Jensen geblurd? Hoe de spijker door zijn voorhuid wordt geslagen is niet te zien. Aktionskunst is op sociale media kunst met een zwarte balk of een geblurd beeld. Niet het tonen van geweld of het onrecht, maar het menselijk lichaam is het taboe.

Wernli meent dat er een principieel verschil bestaat tussen de performance kunstenaars uit de jaren ’70 of ’80 (vdve), zoals Josef Beuys en Marina Abramovic en die van nu, zoals Jensen en Moiré. Maar het valt te bezien of Beuys en Abramovic in hun eigen tijd niet precies hetzelfde verwijt kregen als Jensen en Moiré nu. Het is ook al te makkelijk om iconen van toen te vergelijken met minder belangrijke kunstenaars van nu.  Ja, wellicht zijn Jensen en Moiré pseudo-provo’s, maar rechtvaardigt dat een standpunt dat de Aktionskunst van nu afbrandt?

Dat het betoog van Wernli rammelt en selectief is, en niet meer dan een gezellig life style praatje is valt te zien aan het ontbreken in haar verhaal van de nog immer actieve 79-jarige Oostenrijkse aktionist Hermann Nitsch. Hij verbindt de jaren ’70 en het nu. Hij paste blijkbaar niet in het verhaal. Ook de onlangs naar Frankrijk uitgeweken Russische performance kunstenaar Petr Pavlensky die zich eerder aan zijn penis vastspijkerde aan het Rode Plein en juist het verwijt krijgt dat hij te radicaal is en tegen letterlijk alles en iedereen protesteert is het tegendeel van pseudo-provocatie. De grootste provocatie is het flutterige blog van Tamara Wernli. Zij pretendeert met haar pseudo-journalistiek iets zinvols toe te kunnen voegen aan dit onderwerp. Niet dus.

Advertenties

Museum Moderne Kunst van São Paulo krijgt volle laag vanwege performance met naakte man en een kind dat hem aanraakt

leave a comment »

De Nederlandse museumwereld houdt zich bezig met de beschuldigingen van belangenverstrengeling door de artistiek directeur en de Raad van Toezicht in het Stedelijk Museum. Jan Christiaan Braun vatte het samen in een opinie-artikel in NRC. Maar andere landen maken zich weer over wat anders druk. Brazilië lijkt uiterst gevoelig voor godslastering en seksualiteit, zoals nog onlangs bleek door de ophef over en de agitatie door radicaal-rechts tegen de tentoonstelling Queermuseu in het Santender Cultureel Centrum in Ponto Alegre.

Nu is er nieuwe opwinding over een onlangs gehouden performance in het Museu de Arte Moderna de São Paulo, zoals het filmpje toont. Een 4-jarig meisje beweegt zich onder begeleiding van haar moeder in de buurt van een naakte, plat op zijn rug liggende man. Dat is Wagner Schwartz uit Rio de Janeiro die in een ode aan de gestorven kunstenares Lygia Clark haar La Bête opvoert als onderdeel van de tentoonstelling35º Panorama da Arte Brasileira’. De performance duurt 50 minuten en het publiek wordt uitgenodigd om deel te nemen. Zo ook deze moeder en dochter. Slechts een klein onderdeel van de performance. De pers is massaal aanwezig.

Wie op YouTube zoekt op de woorden ’Sao Paulo Museu’ struikelt over de verontwaardiging die dit oproept. De termen pedofilie en seksualiteit komen langs, net als de uitroeptekens en zwarte balkjes over het geslacht van Wagner Schwartz. Het museum zou kinderseks promoten, zo is de beschuldiging. Iedereen bemoeit zich ermee. Terwijl het anders -op wat kunstminnaars en museummensen na- niemand een mallemoer kan schelen wat er in een museum gebeurt. Om dat te veranderen is tegenwoordig blijkbaar een schandaal nodig.

Er zijn klachten ingediend tegen dit optreden binnen de muren van dit museum. Het openbaar ministerie van São Paulo zal klachten onderzoeken over ‘een optreden met een artistieke naakt bij het Museum voor Moderne Kunst van São Paulo’. De controverse is duidelijk en valt vooraf uit te tekenen. Het naakt wordt het doel van aanvallen door conservatieve groepen. Ze ondersteunen dat met verwijzingen naar pedofilie. Daarop antwoorden kunstenaars en museummensen dat deze conservatieven de artistieke vrijheid willen censureren.

Pavlensky sticht symbolisch brand bij Russische geheime dienst. Kunst die telt?

with 3 comments

Kan een vuurtje bij het kantoor van de geheime dienst kunst zijn? De Russische kunstenaar Petr Pavlensky die bekend is om zijn onorthodoxe politieke performance kunst, zoals Meduza hem in een verslag beschrijft, heeft vanochtend vroeg brand gesticht bij het kantoor van de FSB aan het Loebjanka Plein in Moskou. De FSB is de opvolger van de KGB.

Pavlensky en twee aanwezige journalisten werden in bewaring genomen door de politie. De journalisten werden later vrijgelaten nadat ze gehoord waren als getuige. Pavlensky werd aangeklaagd voor wanorderlijk gedrag en vandalisme. Indien hij veroordeeld wordt wacht hem mogelijk drie jaar gevangenis. Pavlensky omschreef zijn daad als protest tegen de eeuwigdurende terreur van de Russische speciale politie vanuit de reflex om voor zijn eigen leven op te komen.

In de periode van Halloween en Guy Fawkes Night geeft Pavlensky het bestrijden van de duisternis en het verdrijven van het kwaad met het licht een politieke betekenis. Het beroep op de kunst geeft hem de ruimte om tot deze actie over te gaan. In een steeds autoritairder en in zichzelf gekeerde Russische samenleving die oude vijandbeelden oppoetst. Pavlensky kan niet zwijgen en schreeuwt met zijn symbolische actie uit dat niet iedereen de staatsmacht accepteert. Hij scherpt aan en hoopt anderen hun werkelijkheid in een ander licht te tonen. Precies dat is kunst. Petr Pavlensky houdt het licht brandend.

Kunstzinnige naaktheid van Milo Moiré. Kan dat zonder censuur?

with one comment

De Zwitserse performancekunstenaar Milo Moiré loopt met een baby in de armen over de tentoonstelling Das nackte Leben in het LWL-Museum in Münster die 89.000 bezoekers trok. Tijdens de finissage op 22 februari 2015. Naakt. Milo Moiré zegt er achteraf over: ‘Milo und das Baby schauten sich die Akte an und wurden aufgrund ihrer Nacktheit selbst zum Akt.’ Opmerkelijk is dat er een gekuiste versie van haar rondgang is. Waar laat dat de verhalen over abstractie, representatie en perceptie? De vaktaal die de kunstvakken vult. Een zwarte balk geeft de grens aan. Maar schattig is het wel, met een baby. Dat moet gewoonweg onschuldig zijn.

Luca George: Bewegen in een box. Uitputtend afvallen

leave a comment »

De titel is geen lichte kost: ‘Conceptual Subversion Through Reflective Conceptuality; As A Means Of Post Conceptualisation‘. Waar gaat dit over? Woordenbrij als boeiendste deel van een kunstwerk? Luca George legt uit. In de biografie zegt de in Glasgow wonende kunstenaar vaak verkeerd begrepen te worden. Hoe kan dat nou? In de uitleg komt een reeks aan onderwerpen langs. Uit de spreekwoordelijke omgevallen boekenkast.

Ondanks de zware woorden is het filmpje licht van toon. Het toneelbeeld geeft een witte doos met groene ‘bekleding’. Een groen geklede man is druk in de weer. Met bewegen. Donkere schoenen gaan voor de doos heen en weer. Ze suggereren toezicht. Wat zien we? De Vierdaagse ontmoet Bobby Sands ontmoet aerobics ontmoet de controlestaat ontmoet Vsevelod Meyerhold ontmoet absurdisme. We mogen het zelf uitmaken.

c1404472ee-DSC_1084

Foto: Still uit ‘Conceptual Subversion Through Reflective Conceptuality; As A Means Of Post Conceptualisationvan Luca George, 2013.

Lady Gaga naakt voor de kunst. En voor Marina Abramovic

with 6 comments

Update 16 november 2017: Marina Abramamovic heeft 2,2 miljoen dollar opgehaald voor de bouw van het Marina Abramovic Institute. Hyperallergic vraagt zich in een bericht af waar het geld gebleven is. Het project gaat niet door. De 2,2 miljoen is volledig besteed aan een ontwerp en maquette van architect Rem Koolhaas. 

Lady Gaga helpt Marina Abramovic met de fondsenwerving voor het Marina Abramovic Institute (MAI) in Hudson, New York. De popdiva gaat uit de kleren voor het goede doel en trippelt bloot door een bos. Er is 20 miljoen dollar nodig om het MAI in 2015 te openen. Dat smeekt om aandacht. Via de fondenwervingssite voor kunstprojecten Kickstarter kan gedoneerd worden in een speciale actie. Heiligt dit doel de middelen? Kunstvol.

MAI

Foto: Marina Abramovic Institute met project op Kickstarter.

Brother Nathanael’s Global Showdown

with one comment

De in de bergen van Colorado wonende Russisch-orthodoxe priester en ‘straatevangelist’ Brother Nathanael timmert met z’n christelijke winkel aan de weg. De concurrentie in Amerikaans christelijk-rechts is moordend. Om op te vallen en fondsen te werven loont verstand en gematigdheid geenszins. Hij roept op samen de schouders te zetten onder het opbouwen van een christelijk Amerika. Nathanael Kapner is een voormalig Jood.

Nathanael portretteert Putin als de verdediger van traditionele waarden tegenover het decadente Westen. Om dat te ‘bewijzen’ ziet de priester overal de invloed van Joden. Hij beantwoordt religiekritiek van anderen met kritiek op personen. Daarmee verlaat-ie het publieke debat over de vermenging van kerk en staat in Rusland. En betreedt het gebied van roddel en kwaadsprekerij. Hij omschrijft Madonna als een oude tang en een hoer.

Brother Nathanael doet precies wat-ie de anderen verwijt, namelijk het inruilen van traditionele waarden voor moreel verval. Nathanael onderstreept hiermee zijn eigen tegenstrijdigheid. Hij is een vertegenwoordiger van religieus extremisme die middelen aanroept die erger dan de kwaal lijken. Maar in z’n retoriek blijft-ie binnen de wet, roept niet op tot geweld en maakt effectief gebruik van het First Amendment. Beledigen van alles mag.

Bizar aan de preek is dat het zowel uitnodigt tot lachen als huilen. Jiskefet meets Adolf Hitler meets Lenny Bruce. Nathanael is een geweldige humorist. De grootste verdienste is echter dat de preek inzicht geeft in het denken van christelijk-rechts. Dat schuwt de nuance en slaat wild om zich heen. De cultuurhistorische beschouwingen geven weinig inzicht in Pussy Riot. Net voldoende om een emotie van haat over te brengen.