Russische trollen, mollen, draaitollen en volle wereldbollen

enhanced-buzz-31701-1392327719-20

Buzz Feed kwam in juni met de onthulling die geen onthulling is. Russische trollen worden vanuit het Kremlin georkestreerd om tegen betaling op westerse sociale media in commentaren het standpunt van de Russische machthebbers over de invasie van Oekraïne door Rusland te verdedigen. En het Westen zwart te maken. Amerikaanse media als Fox News, Huffington Post, The Blaze, Politico en WorldNetDaily worden genoemd, maar ook Duitse media. Dit komt naast de Russische propaganda van een op een westers publiek gerichte nieuwszender als RT. Al in mei 2014 signaleerde Chris Elliott in de kolommen van The Guardian door het Kremlin betaalde pro-Russische trollen: ‘Readers and reporters alike are concerned that these are from those paid to troll, and to denigrate in abusive terms anyone criticising Russia or President Vladimir Putin.

Op dit bog verschenen vanaf maart 2014 reacties die op een tamelijk agressieve wijze de positie van president Putin verdedigden, het Westen en het gedegenereerde Europa aanvielen en vaststaande feiten ter discussie stelden. Het is niet gezegd of zich daaronder door het Kremlin betaalde trollen bevonden om hier verwarring te stichten. Daarvoor is de Nederlandse mediamarkt waarschijnlijk te onbelangrijk. Maar indirect kunnen deze commentators zich gericht hebben op de betaalde trollen op sociale media en Russische propagandazenders en haar mantelorganisaties en zo onbewust deze gefabriceerde waarheid als echt overgenomen hebben.

Een opmerkelijk bericht komt van de Oekraïense online nieuwszender Gordon. De Russische zakenman Konstantin Borovoy vertelde dat Putin vrienden op hoge plaatsen heeft, zelfs binnen de NAVO. Hij duidde op de Amerikaanse topdiplomaat Sandy Vershbow, zoals John Schindler voor The Interpreter meent. Waarheid of propaganda? Russische mollen verklaren in elk geval het uitblijven van westerse militaire steun aan Oekraïne. Ondanks het feit dat Russische trollen het tegendeel beweren en de Russisch-Oekraïense oorlog als opzetje van de NAVO zien. Een voortzetting van de oorlog door Rusland zal volgens de Russische commentator Viktor Shevchuk in de eerste week meer dan 15.000 doden en wellicht 30.000 doden aan Russische huurlingen en militairen kosten om een doorgang naar de Krim te forceren. Daarom zou Putin twijfelen. Is het echt? Als-ie dat doorzet zullen de sociale media ontploffen. En draaien de Russische trollen overuren. Tegen betaling.

Foto: Sovjet-propaganda met een regenboog-toevoeging.

Waarom keert Bulgaarse president zich tegen Russische expansie?

Er loopt een lijn van Bulgarije naar Oekraïne via Tatarstan en de Krim-Tataren. Daarom is het geen toeval dat Ukraine Today aandacht besteedt aan de toespraak van de Bulgaarse president in de Algemene Vergadering van de VN. Rosen Plevneliev keert zich tegen de Russische expansie en is voor de Oekraïense soevereiniteit.

Achtergrond is dat de Tataren in de autonome republiek Tatarstan als deel van de RF -hoewel de gerussificeerde nomenklatoera het zelf als deel van Rusland beschouwt- Bulgaarse wortels hebben. Evenals de Krim-Tataren zijn ze te herleiden tot tot de islam bekeerde etnische Turken. De Krim-Tataren worden door de annexatie -of correcter gezegd: de administratieve inlijving- van de Krim in maart 2014 door de RF vervolgd.

Dit brengt Volga-Tataren uit Tatarstan en Krim-Tataren tot het besef dat ze naast een gemeenschappelijke historie ook dezelfde belangen hebben. Gisteren protesteerde in Kazan een groep Tataren tegen de vervolging door de RF van de Krim-Tataren, aldus een bericht van de Russische oppositie waar Paul Goble naar verwijst.

Het optreden tegen de Krim-Tataren verstevigt niet alleen de banden tussen beide volkeren, maar vestigt opnieuw de aandacht op de onderdrukking en de russificering van etnische niet-Russische nationaliteiten en groepen binnen de RF. Het geeft westerse landen een aangrijpingspunt om de RF te verzwakken omdat deze zelf in Oost-Oekraïne grenzen, soevereniteit en autonomie van eigen minderheden ter discussie heeft gesteld.

c834f4d0c42a37d77dc9251818ae7b73

Foto: Protest in Kazan op 27 september 2014 door Tataren met borden waarop staat: ‘Krim-Tataren, Wij betuigen onze solidariteit met jullie!’, ‘Krim 1944-2014. Genocide moet niet worden herhaald!’, ‘Vervolging van de Tataren is de schande van Rusland’ en ‘VN, EU! Verdedig de Krim-Tataren’. Vertaling via Eurasia-blog van Paul Goble. 

Oekraïne is op zichzelf aangewezen. Zonder bondgenoten

28UKRAINE-master675-v2

Het zwijgen van Europa over Oekraïne is om mismoedig van te worden. Verergerd door een machtscarrousel waarin baantjes, nationaliteit en prestige belangrijker zijn dan beleid. Die stilte is schadelijk omdat het de escalatie van de strijd bevordert. Europa kan geen streep in het zand trekken. Het maakt als heelmeester stinkende wonden. Kanselier Merkel vraagt president Putin wat Russische militairen op Oekraïense boden doen. Niet alleen beschermen ze niet de grens met Oekraïne, maar trekken deze sinds afgelopen weekend massaal over. Rusland ontkent en noemt het allemaal ‘per ongeluk‘. Volgens sommigen maakt dat president Putin een lafaard en een stiekemerd die niet eens wil toegeven dat-ie Oekraïne militair binnenvalt. Maar hoe het kan dat Russische troepen Novoazorsk veroveren is een vraag die Putin niet wil beantwoorden.

Volgens Paul Goble levert de EU Oekraïne over aan Rusland. Voor de bühne biedt het wat tegenstand, maar dat is minimaal. De EU geeft zich in gebrek aan zelfrespect, angst voor het eigen welzijn en ontbreken van een geloofwaardige buitenlandse politiek over en kruipt voor Rusland. Ontluisterend en veelbetekenend was de verdediging van voormalig Shell-topman Jeroen van der Veer afgelopen zondag bij Buitenhof. Ook hij levert de Europese en Nederlandse waarden -en die van het internationaal recht- in voor opdrachten en een plek aan tafel bij de Russen. Wat heeft Oekraïne nog in de mouw om de EU te dwingen de eigen Europese normen en waarden te volgen? Van de EU moet het niet komen. Zie ook een Facebook-debat hierover met Luc Vancraen.

Foto: ‘Ukrainian soldiers regrouped in a defensive position after coming under heavy shelling in Novoazovsk, a border town near Russia in southeastern Ukraine. Credit Mauricio Lima for The New York Times’

Kremlin: in een paleisrevolutie draait het om de zesde colonne

$_57-1

Verschillende kanten hinten op een paleisrevolutie in het Kremlin vanwege de Oekraïne-politiek van president Putin. Zoals in 1917 niet het volk, maar een kleine beroepsklasse van revolutionaren namens dat volk optrad. Hoogleraar inlichtingen- en veiligheidsstudies Bob de Graaff vergeleek gisteren in de NRC Putin met de voormalige Servische president Milosevic. Hij vindt de gelijkenissen opvallend. Volgens hem worden dat soort leiders door hun volk uiteindelijk terzijde geschoven. Of het reëel is of wensdenken als onderdeel van de informatieoorlog is de vraag, maar hoe dan ook lijkt Putin het meest kwetsbaar in eigen huis. Oekraïne is militair en economisch machteloos, tot op het bot verdeeld en ligt voor het grijpen voor de meest biedende.

Vanuit tegengesteld gedachtengoed komt de Russische ‘euroaziaticus’ en nationaal-bolsjewiek Aleksandr Dugin die nauwe banden met het Kremin onderhoudt tot dezelfde conclusie als De Graaff. Paul Goble vat het samen op z’n blog ‘Window on Euroasia‘. Leerzaam om de reconstructie van Dugins gedachtengang te volgen. Hij ziet naast een openlijk anti-Putin, pro-Westerse ‘vijfde colonne’ ook een ‘zesde colonne’ die vanuit de verborgenheid de politiek van Putin ondermijnt. Deze verborgen zesde colonne bestaat uit ‘oligarchen, politici en anderen die weliswaar niet minder radicale atlantici dan de anti-Putin radicalen zijn, maar ze bleven binnen het politieke regime ‘en zochten een compromis’ met Putin’. Hun loyaliteit wordt gestuurd uit eigenbelang.

In een paleisrevolutie schuilt dus het gevaar voor Putin waar Dugin voor waarschuwt. Het zijn niet de vijanden, maar de medestanders die Putin het meeste kwaad kunnen doen. Dugin spreekt Putin de moed in om hard op te treden tegen deze potentieel grootste vijanden. Dat advies kan opgevat worden als een voorafschaduwing van zuiveringen die doen denken aan die van Stalin in de late jaren ’30. Maar er zijn drie verschillen met toen. Moeilijk valt in te zien hoe Putin de oligarchen kan uitschakelen zonder de economie schade aan te doen. Die verbonden is met Europa. En de ideologie van toen is vervangen door een systeem van corruptie dat tot in de haarvaten van de Russische maatschappij is doorgedrongen. Vanuit bovenstaand scenario valt te beredeneren hoe westerse sancties doelmatig kunnen zijn. Door zich te richten op de zesde colonne die het verschil maakt.

Foto: LIFE Magazine, 1953. Met op omslag de tekst ‘Stalin’s sixth column; agents buy strategic material in West‘.

Obama lijdt aan ‘Munichitis’. Gevaarlijke ziekte in de diplomatie

Demonstrace_před_Rudolfínem_22._9._1938

President Barack Obama wordt door velen steeds meer gezien als de Britse premier Neville Chamberlain die in 1938 in München in gesprekken met Duitsland, Italië en Frankrijk het Sudetenland, een deel van Tsjecho-Slowakije weggaf aan Hitler. Vandaar dat de term ‘Munichitis’ de laatste dagen steeds harder klinkt. De grootste analogie is dat de VS en Rusland zonder Oekraïne over Oekraïne praten. Zoals in München Tsjecho-Slowakije niet aan tafel zat. De opstelling van de VS accepteert feitelijk de annexatie van de Krim door Rusland. Een buiging voor deze schending van het internationaal recht met verstrekkende gevolgen, aldus Andrey Illarionov. Paul Goble zet het op z’n blog ‘Window on Eurasia‘ op een rijtje.

President Obama trekt in zijn buitenlandse politiek telkens ‘rode lijnen’ die door z’n tegenstanders worden overschreden zonder dat-ie daar consequenties aan verbindt. Zoals in Syrië gebeurde. Dat ondergraaft de geloofwaardigheid in z’n standvastigheid en het vertrouwen in de toezegging van president Obama dat-ie daadwerkelijk z’n partners steunt. Het schept ook onzekerheid. Georgië maakt zich ongerust, maar ook Oekraïne. Wordt dat in een onderonsje met de Russen weggeven? Andrey Illarionov verklaart het opvallende niet-handelen van Oekraïne op de Krim dat de legeronderdelen zonder aansturing liet uit Amerikaanse druk. De regering-Obama drong er bij de Oekraïense autoriteiten op aan om niets te doen op de Krim.

Er is veel voor te zeggen om de zaken niet op de spits te drijven. Zo onverstandig is het niet om de Krim bij Rusland te voegen. Alleen de methode die de Russen kozen met snelheid voor degelijkheid kan voor de internationale gemeenschap niet aanvaardbaar zijn. Annexatie loopt niet via een vervalst referendum en het ontbreken van overleg waarin de diverse niet-Russische (Oekraïners en Krim-Tataren) inwoners hun belangen konden bepleiten. Maar de Amerikanen komen telkens met ferme taal en geven daarna de posities op die daar bij zouden horen. Dat voedt niet de rust, maar de onrust in Europa, en is dus gevaarlijk. De VS blijken geen idee te hebben hoe het met Putin en de Russen zaken moet doen.

Paul Goble citeert Andrey Illarionov die zeven stappen geeft die nodig zou zijn om de wereld te onttrekken uit deze recente infectie met ‘Munichitis’. Ik geef ze weer: 1) Geen Russisch-Amerikaanse gesprekken over Oekraïne zonder Oekraïne; 2) Russische militaire troepen moeten van de Oekraïense grens worden teruggetrokken; 3) alle Russische acties over de annexatie van de Krim moeten worden vernietigd; 4) er moet een evacuatie komen van alle inwoners van de Krim die in Rusland wensen te leven; 5) de Russische troepen op de Krim, ook op marinebasis in Sebastopol, moeten worden teruggetrokken; 6) Oekraïense burgers moet worden aangemoedigd om na te denken over constitutionele hervormingen en 7) Oekraïne moet worden opgenomen in een nieuw systeem van collectieve veiligheid voor de landen van Midden-en Oost-Europa.

Ligt de waarheid in het midden? Andrey Illarionov loopt wel erg hard van stapel. Zo gaan de stappen 4 en 5 voorbij aan de rechten van de Russen op de Krim. Een omvattend kader dat beter de belangen van Oekraïne dient is snel nodig. Maar het echte nieuws is dat het failliet van de Amerikaanse buitenlandse Ruslandpolitiek onderdeel van de discussie over de Krim en Oekraïne is geworden. En dat verzwakt weer de positie van Oekraïne. Het wordt op min of meer dezelfde manier in de steek gelaten zoals Tsjecho-Slowakije in 1938 in de steek werd gelaten. Alleen gelaten met garanties die achteraf niet meer dan een vodje papier waren.

Foto: ‘Demonstration of the Rudolfinum on September 22 1938‘ op het Wenceslausplein te Praag.

Weten we of Russische troepen in beweging komen?

uke_btr

‘Russische troepen in beweging? Een nogal suggestieve vraag. Het is van het kaliber ‘Hoe onbeschoft zijn Nederlanders?’ of ‘Is A een pedofiel‘? En ga maar door ‘Zijn de Antillen een boevennest?‘, ‘Is Maxima een golddigger?, Is de islam democratisch?‘, of ‘Is Wilders een racist?‘. De vraag stellen is de vraag beantwoorden. De vraag verdringt het antwoord. Natuurlijk zijn Russische troepen in beweging. Maar alleen, waarheen?

Paul Goble zet het op z’n blog ‘Window on Eurasia‘ op een rijtje. De deskundigen zeggen allen wat anders over de militaire bedoelingen van de Russen met Oekraïne. De meningen neutraliseren elkaar. Na lezing van dit overzicht en het aanhoren van vele andere deskundigen weten we nog steeds niet of de Russische troepen in beweging komen. ‘Half-mei of anders niet‘, zegt Pavel Felgenhauer. Onderdirecteur Aleksandr Khramchikhi van het Instituut van Politieke en Militaire Analyse in Moskou vindt het ‘nu al duidelijk dat er geen oorlog komt’. Aleksandr Golts ziet de Russische troepen weer wel delen van Zuidoost-Oekraïne met geweld innemen. Hoewel het mede door het terrein geen makkelijke klus zal zijn. Het baart hem zorgen dat de Russen geen waarnemers bij hun troepenbewegingen toestaan, terwijl dat volgens de Weense conventie wel zou moeten.

Zo buitelen de feiten over elkaar heen. Iedereen belicht weer een ander aspect. We worden er duizelig van en weten niet of de Russische troepen in Oekraïne in beweging komen. Daarom kunnen we beter niet net doen alsof we het weten door duidingen, analyses en opinies. Die deftig de onkunde van de beschouwer verbergen. Is er dan niets zinnigers over te zeggen dan de uitspraak ‘dat we het niet weten‘? Da’s dus helemaal de vraag.

Foto: Russische troepen in beweging.