George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Panorama

Panorama over Duitse buitenlandpolitiek met Saoedi-Arabië. Waarom neemt West-Europa geen afstand van verkeerde vrienden?

with 2 comments

De Duitse nieuwsrubriek Panorama probeert antwoord te geven op de vraag waarom Duitsland zaken doet met Saoedi-Arabië. ‘Wer Frieden in Syrien will, muss mit Saudi-Arabien reden’, rechtvaardigt de Duitse buitenlandminister Frank-Walter Steinmeier (SPD) de frequente ontmoetingen met zijn Saoedische collega Adil al-Jubair. Maar het Saoedische koninkrijk neemt een loopje met de mensenrechten en exporteert islamitisch terrorisme naar de regio, en naar Westerse landen. Hoe kan een liberale democratie zaken met zo’n land doen? Het is ook wat anders of men vanwege gangbare diplomatie met een land in gesprek blijft, of dat men zo’n land volop politieke dekking geeft. Wat Duitsland en Westerse landen doen met Saoedi-Arabië.

Machtspolitiek is evenwicht tussen ethiek en eigenbelang. Ethische politiek die te kieskeurig en naïef is brengt geen brood op de plank, en economische politiek kan door samenwerking met de verkeerde partners de eigen normen en waarden ondermijnen. Zodat in het laatste geval het zelfbeeld en het interne kompas versplinteren en alles dienstbaar wordt aan doelen die men afwijst. Dan worden alle landen besmet en walgen van zichzelf.

Een land moet in de spiegel kunnen kijken. Geen handel drijven met verkeerde vrienden. Waarom doen West-Europese landen zaken met landen die een loopje nemen met de mensenrechten en de democratie zoals Turkije, de Russische Federatie, Saoedi-Arabië of de Golfstaten? Dat is meer dan betrekkingen handhaven en in gesprek blijven. Natuurlijk, politieke situaties veranderen. Wat eerst een redelijk land was kan enkele jaren laten afgegleden zijn richting dictatuur. Zoals Rusland dat sinds de zogenaamde reset in 2009 veranderd is.

Er zouden ingebouwde mechanismen in de politieke besluitvorming moeten zijn waardoor er automatisch aan de noodrem getrokken wordt als een partnerland een grens overschrijdt. Zodat niet het bedrijfsleven bepaalt wat de politiek moet doen. Want altijd is de opstelling van het internationale bedrijfsleven: business as usual. Zo is het veelzeggend én ontoelaatbaar dat de Duitse kanselier Merkel zegt geen invloed te hebben op het Nord Stream II project van West-Europese landen met de Russische Federatie omdat het commercieel zou zijn, terwijl de politieke implicaties voor Midden-Europese landen, maar ook voor de EU als geheel groot zijn.

De geloofwaardigheid van de EU-lidstaten staat op het spel. In een EU die toch al zo wankel opereert keren burgers terecht de onzichtbare, verwaterde en getechnocratiseerde EU de rug toe. De huidige EU draagt de Europese waarden nog nauwelijks uit. Met de Nederlandse premier Rutte als hopeloos dieptepunt die zelfs het Oekraïne-referendum omtovert tot een koopmanspraatje namens het bedrijfsleven, terwijl het om essentiële waarden en de relatie met andere landen gaat. Rutte en Steinmeier zijn de quislings die toestaan hoe hun buitenlandse politiek ondergeschikt wordt gemaakt aan het bedrijfsleven. Dat stoot de Europese burger af die het verschil ziet tussen de zalvende praatjes van hun politici en hun daadwerkelijk handelen. Als andere landen in het gat springen dan is dat maar zo. Dat is minder erg dan je moeten schamen voor eigen handelen.

Advertenties

Panorama BBC over Putin en zijn spooklegers. En de MH17

with 3 comments

Een reportage van John Sweeney voor BBC’s Panorama. Naar YouTube gekopieerd. Uit de woorden van hoofdredacteur Dmitry Muratov van de Russische oppositiekrant Novaya Gazeta zijn de verschillende fases in de strijd in Oost-Oekraïne te schetsen. 1) De opstand hapert vanaf het begin omdat de lokale separatisten nauwelijks steun krijgen van de bevolking; 2) Russische vrijwilligers die militair materiaal vanuit Rusland krijgen proberen de opstand gaande te houden. Aangevuld met huurlingen uit de Russische Federatie; 3) Lokale separatisten worden vervangen door Russen; 4) De separatisten en huurlingen dreigen verslagen te worden door de Oekraïense strijdkrachten die luchtoverwicht hebben; 5) Invasie van onderdelen van het reguliere Russische leger met zwaar materieel vanaf half augustus 2014 dat de strijd doet doorslaan in het voordeel van de separatisten; 6) Wapenstilstand bevriest posities en bestendigt de fragmentatie van Oekraïne.

Sweeney gaat in op de chaos van de strijd. En de grove fouten die in de artilleriestrijd worden gemaakt. Zoals het Oekraïense leger dat uit onkunde een ziekenhuis of een huizenblok raakt. Muratov en oud-medewerker van Putin Gleb Pavlovsky vrezen dat er geen rem meer zit op president Putin en-ie stuurloos is geworden. Voor zichzelf, maar vooral voor anderen omdat er in de Russische Federatie in het politieke bestel geen correctie op de macht mogelijk is. Pavlovsky zegt dat zelfs een beredeneerde gokker als Putin ooit verliest van de bank. Komt de chaos dan naar de straten van Moskou? Hoeveel schade is er elders dan al aangericht?

Na 11’50” richt Panorama zich op het neerhalen van de MH17 op 17 juli en het antwoord op de schuldvraag. Sweeney loopt drie dagen later rond op de rampplek. Hij weerlegt de Russische verklaring dat een Oekraïense SU25 de MH17 neerschoot omdat het niet om een treffer van een raket gaat, maar om granaatscherven (shrapnel) die naast het vliegtuig ontploften (blast). Wat door het rapport van eerste bevindingen van de Nederlandse Onderzoeksraad voor Veiligheid bevestigd wordt. Er zijn nog meer technische redenen (maximale vlieghoogte, maximale explosieve lading raket) waarom de verklaring over de SU25 onjuist is.

Volgens Sweeney wijst de schade door granaatscherven op een BUK-installatie van Russische makelij. Hij gaat op onderzoek uit. Twee ooggetuigen bevestigen dat een BUK op de bewuste dag 17 juli is afgeschoten door Russisch-sprekende militairen, waarvan een wijst op een Moskous accent. Ze ontkennen dat het om lokale Russisch sprekende Oekraïners gaat. Sweeney claimt dat dit de eerste keer is dat de bemanning van de BUK-installatie als Russisch is geïdentificeerd. Het Kremlin heeft volgens hem nu wat uit te leggen. John Sweeney concludeert dat het Westen Oekraïne niet steunt, Putin niet durft te confronteren, geen strategisch beleid heeft en zich slap opstelt. Wat Putin alle gelegenheid geeft om verder te gokken. Vooruitzichten zijn somber.

Banken: gered of gereed voor de ondergang? Wat doen politici?

with one comment

011609_Bank_Bailout

De uitspraak Alles is relatief is weer relatief. Dood is verre van relatief voor wie het aan den lijve ondervindt. Hoewel dat voor iemand die in het hiernamaals gelooft dat weer relatief is. Zo resteren relativeringen die elkaar dwars zitten. Hetzelfde soort redenering geldt voor het internationale bankensysteem. Gered van de ondergang na 2008, maar nu opnieuw gereed voor de ondergang. Omdat de samenleving niet, maar banken wel profiteren bij hun eigen ondergang is het verlies van de een het profijt van de ander. De belastingbetaler financiert het gratis ritje van de banken. Da’s bekend, maar de politiek weet de macht van de banken niet te breken. Zodat de voorwaarden voor een nieuwe bankencrisis niet zijn weggenomen, maar worden versterkt.

Verdere relativering is dat institutionele media spaarzaam berichten over hoofdzaken. Soms Tegenlicht van de VPRO, soms Panorama of Terzake van Canvas. Programmamakers die verder kijken zijn te prijzen. Maar ze zijn de uitzondering. In de ultieme onnozelheid vulde de vraag wie bij de Europese verkiezingen de grootste partij zou worden avonden lang de zenduren van de publieke omroep. En werd er gisterenavond zonder dat een definitieve uitslag beschikbaar was urenlang gepraat over wie gewonnen of verloren had. Op de vulkaan was een dansvloer gelegd om te dansen. In een format dat haaks op de veranderingen staat. Herkenning voor onwijzen en dwazen die genoeg hebben aan een half woord dat nooit meer zal worden dan een half woord. Om met de dichter van het licht te spreken, journalistiek heeft haar gezicht verbrand. En de burger verraden.

Of is dit te somber aangezet? Oordeel over de reportage ‘Zijn de banken nu safe?’ van Wim Van den Eynde en Peter Rondou van Canvas’ Panorama. Hebben wij -lees: onze politici die zo graag de grootste zijn- de kans gemist om de banken te saneren? Het gaat om vertrouwen: Het is een absoluut noodzakelijke grondstof om mee aan de slag te gaan voor bankiers. Zonder vertrouwen geen centen, zonder centen geen bank. Maar dat vertrouwen met een vingerknip kan verdwijnen hebben we in 2008 kunnen vaststellen. Meteen waren de betonnen funderingen van enkele financiële reuzen veranderd in drijfzand. Is het vertrouwen nu terug? Verdienen de bankiers weer ons vertrouwen? Wees gerust, zeggen ook de politici en de overheden. We zitten op de zaak, we treffen maatregelen, de banken liggen aan banden, uw spaarcenten zijn veilig. Als de banken daar niet zelf voor zorgen, dan garanderen wij dat wel. Maar kunnen burgers hun politici wel vertrouwen?

Foto: Rob Rogers, cartoon, 2009.

Zie hier voor reportage ‘Zijn de banken nu safe?’ van Canvas’ Panorama.