Nederlandse christenen bidden voor Afghaanse christenen terwijl ze weten dat het geen praktisch nut heeft. Voor wie is het gebed bedoeld?

Directeur Maarten Dees van stichting Open Doors die opkomt voor vervolgde christenen zegt dat ‘we’ praktisch niet zoveel kunnen voor Afghaanse christenen. Tot wie hij zich richt en waarom Dees hier een punt van maakt is onduidelijk. Het lijkt mede een symbolische uitspraak die is bedoeld om zijn eigen stichting te profileren door aan te haken bij de actualiteit. Open Doors helpt christenen wereldwijd met financiële steun.

Volgens officiële cijfers is van de ruim 36 miljoen inwoners 99,7% van de Afghanen islamitisch. Dus 0,3% van de bevolking of 110.000 Afghanen belijden een minderheidsgodsdienst waarvan het christendom er een van de vele is of belijdt geen godsdienst.

Het lijken getalsmatig en praktisch eerder de 10% tot 15% sjiitische moslims die te vrezen hebben van de streng soennitische Taliban, de soennitisch terroristische beweging Al Qaida die is verstrengeld met de Taliban en vooral de Afghaanse afdeling van het anti-sjiitische IS die sjiieten actief met geweld bestrijdt.

Directeur Dees zegt praktisch niet zo veel te kunnen voor de Afghaanse christenen. Dat is een understatement. Want Dees en zijn medechristenen kunnen helemaal niets doen voor de Afghaanse christenen. Dees en zijn achterban zijn machteloos. Hij geeft aan wel voor de Afghaanse christenen te kunnen bidden omdat het dat is ‘wat de bijbel ons vraagt te doen’.

Voor wie bidden zin heeft is de kernvraag. Het is opmerkelijk dat christenen die voor het gebed samenkomen suggereren dat bidden helpt, terwijl Dees zegt dat het praktisch niet helpt. Het zal dus hooguit denkbeeldig helpen. Dat is het domein van de hersenschim en de illusie.

Dit gebed lijkt vooral te gaan om gemoedsrust van Nederlandse christenen die hun eigen machteloosheid met een idee van daadkracht en bedrijvigheid willen verjagen door zich met elkaar te verbinden.

Duizenden godsdiensten zijn gescheiden werelden die over de wereld zijn verkaveld en niet of slechts beperkt op elkaar aansluiten. Voorbeden en dankzeggingen van de ene godsdienst komen niet aan in een andere godsdienst en zijn op de eigen God en geloofsgemeenschap gericht. Dus ook theoretisch is de werking van het gebed beperkt. Het is bovenal een poging om het individuele geloof en de geloofsgemeenschap te versterken. Het gebed is uitsluitend bedoeld voor binnenlands gebruik. Deels bedoeld vanuit zingeving en troost, deels vanuit fondsenwerving en publiciteit.

De logica van dit gebed is dat de protestante God van Nederland wordt gevraagd zich de nood van de wereld aan te trekken. Of dat aansluit op de frequentie van de soennitisch-islamitische God van Afghanistan is dubieus.

Is de kunst van het samenleven voorbehouden aan christenen? Volgens Peeters wel

confession_custom-cd4250f874907662d42d33c0930196ed2b74c31a-s6-c30

Een commentaar in het Katholiek Nieuwsblad sluit Jan Peeters als volgt af: ‘Met de christenen verdwijnt blijkbaar ook de kunst van het samenleven.’ Het is ook de titel van het commentaar. Voor de duidelijkheid, Peeters heeft het over christenen als hij katholieken bedoelt. Hij voert voor de verdwijning van christenen twee hoofdredenen aan. In het Midden-Oosten verdwijnen ze fysiek door vervolging van islamitisch geïnspireerde strijdgroepen en in het Verenigd Koninkrijk en de VS staat de vrijheid van godsdienst van christenen onder druk doordat overheden hun de universele waarden zoals de gelijkheid van homoseksuelen opleggen.

Jan Peeters heeft er nog steeds niets van begrepen, of wat waarschijnlijker is, hij doet net alsof hij het niet begrepen heeft en weet zich als geen ander van de domme te houden. Als regelmatige medewerker van het Katholiek Nieuwsblad werd op 14 maart 2015 zijn commentaar over secularisatie geplaatst waar ik met een commentaar op reageerde: ‘Alleen een religie die gelovigen vrijheid en emancipatie wil onthouden heeft wat te vrezen van secularisatie. Maar dat is een interne tegenstelling binnen een religieuze organisatie tussen conservatieven en hervormers. Het is onzin om het externe proces van secularisatie daarbij te betrekken.’ 

In het stuk over de vervolging van christenen in westerse landen doet Peeters weer hetzelfde. Hij verbindt een extern, maatschappelijk proces met de interne werking van de katholieke kerk en projecteert dat laatste op het eerste. Anders gezegd, Peeters gebruikt een externe ontwikkeling die zich los van zijn kerk voordoet om een interne tegenstelling binnen zijn kerk te beslechten. Waarbij het duidelijk is dat de conservatieve Peeters zich tegenover de hervormers opstelt en met dat doel zijn argumenten selecteert. Maar de herwaardering en het opnieuw benadrukken van universele waarden door westerse overheden staat het bestaan van geloof en religieuze instellingen niet in de weg, voorzover ze niet strijdig zijn met de nationale rechtsstaat.

Het is begrijpelijk dat Peeters vanuit kerkpolitieke redenen alles uit de kast haalt om zijn gelijk te halen. En hoofdredacteur Henk Rijkers een steuntje in de rug te geven. Religieuze instellingen zijn organisaties waar de machtsstrijd doorgaans fel en meedogenloos wordt gestreden. De gecentraliseerde en gepolitiseerde katholieke kerk is daar geen uitzondering op. Maar Peeters gaat verder door te stellen dat de kunst van het samenleven is voorbehouden aan de christenen. Hij maakt zich belachelijk door aan te komen met deze conclusie die uit de lucht komt vallen, hij niet aannemelijk kan maken en die evenmin aansluit op zijn betoog.

Foto: De biecht.

Miss World zonder bikini in Indonesië wegens islam. Slim?

ind

Miss World Ltd. schrapt dit jaar de bikini. Zo lijkt het. Reden is dat de verkiezingen dit jaar in Indonesië zijn en de organisatie de moslims niet wil beledigen, aldus AFP. Als locaties noemt het Bali en Bogor, het vroegere Buitenzorg in West-Java. De 137 deelnemende vrouwen zullen voor de strandkleding-competitie die op Bali plaatsvindt nu een sarong dragen. Maar wordt de bikini wel geschrapt? Voorzitter Julia Morley laat weten dat er nog geen definitieve beslissing is genomen over de uiteindelijke kleding die gedragen wordt tijdens de verkiezingen. Waarom ze een slag om de arm houdt is twijfelachtig. Vinden er nog onderhandelingen plaats?

Vooralsnog is onduidelijk waarom de organisator Miss World Ltd. de bikini heeft geschrapt. Op radicale moslims maakt dat geen indruk en lijkt het vóór alles een loos gebaar. Ze bezwoeren vandaag om de in hun ogen ‘immorele’ schoonheidswedstrijd tegen te zullen houden. Met of zonder bikini. De meeste Indonesiërs beleiden een tolerante versie van de islam. Maar doordat de regering consequent niet optreedt tegen de radicale moslims die andersdenkenden intimideren krijgen die steeds meer macht in politiek, op straat en in de media. En worden bevolkingsgroepen tegen elkaar opgezet. Veel christenen zijn er het slachtoffer van.

Er zitten twee merkwaardige kanten aan de beslissing van de organisatie. Omdat de vrouwen in de nationale verkiezingen mede geselecteerd zijn op het lopen in bikini is het merkwaardig om dat onderdeel nu te schrappen. Drie maanden voor aanvang. Tijdens het spel worden de spelregels veranderd. Weliswaar is de strandcompetitie in Bali pas in september zodat de 137 vrouwen nog tijd hebben om te oefenen met de sarong, maar de kanshebsters die het vooral moeten hebben van hun uitstraling in bikini worden benadeeld.

Een groter bezwaar is dat de organisatie Miss World Ltd onvoldoende politiek besef heeft waar het mee bezig is. Het onderschat de politieke strijd die de radicale moslims bereid zijn te voeren en de stilzwijgende steun die ze van de Indonesische regering krijgen. Nu bereikt de organisatie het omgekeerde van wat het beoogt. Niet het beeld blijft hangen dat het de moderniteit naar Indonesië brengt, maar wel dat het conservatisme naar de eigen verkiezingen komt. De organisatie dient niets met het schrappen van de bikini. Zelfs niet het eigen economisch belang. Het geeft een vinger aan de radicale moslims die vervolgens de hele hand afhakken.

tumblr_m6to29PKBJ1qh0yodo1_500

Foto 1 : Model en zangeres Vania Larissa uit West Kalimantan gekroond tot Miss Indonesia 2013. 21 februari 2013.

Foto 2: Brigitte Bardot in Cannes 1953 die de bikini bekendheid gaf. Zie ook: GKKort: B van Bikini.