Gedachte bij foto ‘Photographie de propagande : foule à Auteuil’ (1943)

Photographie de propagande : foule à Auteuil, 20 juni 1943. Collectie: Musée Carnavalet, Histoire de Paris.

De titel van deze foto zegt dat er een menigte in Auteuil is. Dat is een Westelijk deel van Parijs. De toelichting geeft geen bijzonderheden, maar waarschijnlijk is de locatie het Bois de Boulogne of het Parc Sainte-Périne.

De menigte staat op een grasveld. Sommigen staan zelfs op stoelen om iets te zien dat zich buiten het kader van de foto afspeelt. Dat geeft spanning. Het onderwerp is niet het evenement waarnaar men kijkt, maar het kijkende publiek zelf. Zonder dat men het doorheeft wordt men zelf tot evenement gemaakt. Vrouwen dragen sjieke hoeden. Dat kan een aanwijzing zijn dat het om een paardenrace gaat. Hoewel, waarom staat men dan niet dichter langs de lijn?

De datum maakt het wrang. Het is zondag 20 juni 1943. In Amsterdam wordt bij een grote razzia een groep Joden opgepakt. Op vele plekken wordt gevochten op leven en dood. Hier wordt alleen gevochten om een goed plekje om te zien wat wij niet zien. Deze foto is dan ook een propagandafoto van de Franse pro-Duitse Vichy-regering. Alles moet lijken alsof het normaal is.

Het publiek krijgt brood en spelen. Het ziet er goed doorvoed en welvarend uit en is blijkbaar uitgelopen voor een race. Het is geen toeval dat de anonieme fotograaf hierheen gestuurd is. ‘Zolang er maar brood werd uitgedeeld en spelen werden georganiseerd, was het volk tevreden, en keek het niet verder dan zijn neus lang was‘, zo zegt betreffend lemma van Genootschap Onze Taal.

Is het flauw om de lijn te trekken die van het Romeinse Rijk via Auteuil naar de huidige tijd loopt? Sport, spel, games en media bieden het volk afleiding en ontspanning. Een verzetje dat het verzet breekt. Het is lastig om de massa die niet verder kijkt dan de eigen neus lang is niet te zien, maar het is zanikerig om het op te merken. Zo komen we er niet uit. Laten we maar opmerken dat propaganda houdt van de menigte. Dat is de vaste regel. En de menigte laat het zich graag overkomen.

Is ‘Fuck de koning’ een belediging of zegt het ‘weg met de koning’?

Wat betekent ‘fuck de koning, fuck de koningin, fuck het koningshuis’? Is het een opzettelijke belediging volgens artikel 111 of 112 van het Wetboek van Strafwet of een politieke mening die zegt ‘Weg met het koningshuis‘? Het Openbaar Ministerie ziet er een opzettelijke belediging in en gaat activist Abulkasim al-Jaberi er wegens majesteitsschennis voor vervolgen. Naar wordt vermoed omdat men niet meer heeft om hem juridisch aan te pakken. Jaberi riep de gewraakte uitspraak op 16 november 2014 tijdens een anti-Piet protest in Amsterdam, zo bericht de NOS. Jaberi’s advocaat Willem Jebbink vindt de dagvaarding bizar. Amsterdams burgemeester Eberhard van der Laan ziet de uitspraak als ordinair, ‘maar niet heel erg strafwaardig’.

Maar de vraag die zo onbeantwoord blijft is wat de hedendaagse betekenis in Nederland van ‘Fuck X’ eigenlijk is. Is deze wel zo ordinair als Van der Laan meent? Onderstaande foto toont toenmalig premier Jan-Peter Balkenende in 2010 met een T-shirt aan met de opdruk ‘Fuck drugs’. OnzeTaal merkt op: ‘Hieruit is alleen maar af te leiden dat voor hem fuck X als eerste betekenis heeft: ‘weg met X’. Met ‘fuck de koning, fuck de koningin, fuck het koningshuis’ lijkt het niet anders. De eerste betekenis is ‘weg met de koning, weg met de koningin, weg met het koningshuis’. Het is goed verdedigbaar dat ‘Fuck X’ een politieke mening is die door vele Nederlandse republikeinen gedeeld wordt en niet alleen niet strafwaardig is, maar evenmin ordinair.

wandeling-over-de-dijk-500x353

Foto: Premier Jan-Peter Balkenende in 2010 tijdens een bezoek aan Volendam met T-shirt met opdruk ‘Fuck drugs’.