George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Ontworteling

Nieuwe stemmen in de Europese islam. Waarom zijn er zo weinig?

with 23 comments

The Economist vergelijkt in een artikel met de veelzeggende titel ‘Nieuwe stemmen in de Europese islam’ Ajmal Masroor met Ahmed Aboutaleb. Na de moord op Theo van Gogh had in november 2004 Aboutaleb een duidelijke boodschap ‘Wie zich niet wil aanpassen, kan zijn koffers pakken’. Voor mensen die de waarden van godsdienstvrijheid, vrije meningsuiting en niet-discriminatie niet deelden was geen plek in de open, Nederlandse samenleving. Het kwam Aboutaleb toendertijd op het verwijt in islamitische kring te staan een overloper te zijn. Een bounty die van binnen wit was. Wegens bedreigingen moest-ie beveiligd worden.

De rechtsstatelijke opstelling van Aboutaleb is juist. Hij passeerde Job Cohen die bleef hangen in een idee van ‘compenserende neutraliteit’ en daarbij de scheiding van kerk en staat oneigenlijk oprekte. Ahmed Aboutaleb is rechtlijniger en wist valkuilen te vermijden. Trouwens ook de Amsterdamse burgemeester Eberhard van der Laan zit op die zuivere lijn. Zelfs Ahmed Marcouch nam tenslotte afstand van Cohens denkbeelden. Aboutaleb verwoordde het als geen ander. Het maakte hem geschikt als burgemeester van Rotterdam. De echte bruggenbouwer die Tariq Ramadan niet werd omdat aan hem het beeld van een moslimbroeder bleef hangen.

Onheilspellend is dat de islam in Europa niet meer ‘nieuwe stemmen’ van het kaliber Masroor en Aboutaleb weet voort te brengen. Ze zijn de ideale bemiddelaars doordat ze de juiste snaar weten te treffen. Ze blijven echter de uitzondering. Nog steeds kleeft aan de Nederlandse islam de onduidelijkheid in welke mate het zich ondergeschikt wil maken aan de nationale rechtsstaat. Trouwens een complexe kwestie omdat de islam dezelfde rechten heeft als andere religieuze organisaties en niet kritischer bevraagd kan worden. Vanuit een oogpunt van publiciteit, acceptatie en mate van integratie zou het echter gewenst zijn als de Nederlandse leiders van de islam zich meer, en vooral beter zouden uiten in het publieke debat. Hoe langer de stilte duurt, hoe meer de indruk ontstaat dat dat niet ligt aan een gebrek aan publicitaire vaardigheden, maar aan een bewuste politieke opstelling. Dat zaait twijfel. Veelzeggend is trouwens dat zowel Aboutaleb en Masroor hun loopbaan in de media begonnen. Dat geeft ze nu de instrumenten om zich vaardig en zelfverzekerd te uiten.

Ajmal Masroor is een vaardige spreker die begint met de angel uit het debat te halen. Hij noemt de moord op de Britse militair in Londen een criminele daad. Hoewel-ie de mogelijkheid open laat dat het terrorisme is. Hoe dan ook beschrijft-ie het als een daad van ontspoorde criminelen voor wie geen plek is in de liberale democratie. Tegelijk benadrukt de welsprekendheid van Masroor dat we dit soort woorden vanuit de Europese islam zo zelden horen. Enkele ‘nieuwe stemmen’ geven hoop, maar maken nog geen zomer. Eigenlijk moet Aboutalebs oproep uit 2004 opgefrist en herhaald worden. Hoewel er in negen jaar veel ten goede is gekeerd is het onverteerbaar dat er in Nederland nog steeds chagrijnige types rondlopen die zich in het openbaar niet willen verbinden aan de uitgangspunten van de rechtsstaat. Hoewel dat uiteraard niet tot de islam beperkt blijft. Maar de aanpak daarvan vraagt weer om andere leiders, andere tactieken en andere commentaren.

media_xl_1300246

Foto: De burgemeester van Rotterdam Ahmed Aboutaleb. Credits: ANP.

Advertenties

Vertelsel voor het slapen gaan over terrorisme, perspectief en emigratie

with 22 comments

477px-Stieglitz-Steerage291

Stel dat u en ik orthodoxe protestanten zijn. Afkomstig uit Nederland en verhuisd naar Canada. We lezen in de bijbel, drinken op zijn tijd een kelkje jenever, praten met een Canadees accent, maar kleden ons in de kleding van onze geboortestreek. Donkergekleurde bombazijnen broeken zijn onze Zunftbekleidung. Maar de gasbel van Slochteren trekt. Ons oude land wordt bezet door de VS en Canada. Kerken worden gesloten omdat daar verzet ontstaat. Waarom? De bevrijders zeggen democratie te willen brengen. Nederland wordt een project uit een cursus management. U en ik worden verteerd door gemengde gevoelens. Aan wie of wat behoren we toe?

Als reactie gaan we meer in de bijbel lezen. Als mannen van de Amish laten we onze baard staan. Niet alleen vervreemden we van ons oude land dat veranderd is, en van ons nieuwe land dat anders tegen ons aankijkt. Vooral vervreemden we van onszelf. De bijbel wordt ons surrogaat tehuis. We zijn onszelf kwijt. Uit wanhoop pakken we een machete en hakken in op een militair die we op straat afwachtten. Nutteloos, dat beseffen we, want hij maakt geen beleid. Hoe moeten we anders onze woede en onmacht kwijt? Wie kaatst de bal?

Opgepakt en in afwachting van een proces in de gevangenis horen we dat wat we deden een terroristische daad was. Hoezo terrorisme? We protesteerden tegen de bezetting van ons oude land door het Canadese leger en de onderdrukking van onze Nederlandse broeders. Meer niet. We handelden niet uit religieuze motieven. Als dat terrorisme is, dan is de bezetting van ons oude land ook terrorisme. En voor de duidelijkheid, we hebben geen banden met groeperingen in België of Zuid-Afrika. Dat zijn geruchten. Om onszelf te overtuigen zeggen we dat we met velen zijn. Maar we gaan niet over ons eigen lot. Dat ligt in de handen van de Ander.

Foto: Alfred Stieglitz, The Steerage (Het tussendek), 1907. Zie ook: GKKort