George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Oleg Tsarjov

Gergiev Festival is classical porn for business, local government and politics of Rotterdam

leave a comment »

The cat is out of the bag on the website of the Gergiev Festival that will start tomorrow in Rotterdam and lasts until 17 September: ‘The world-renowned maestro Valery Gergiev and Rotterdam have been inextricably linked for over 25 years. Since 1996 the Gergiev Festival has grown to become an international brand that is synonymous with Rotterdam. It offers an executive-level, international podium for the business, local government and politics worlds in Rotterdam, with numerous networking opportunities. It also provides the city with a unique cultural profile.’ Classical music as marketing, classical music as a lubricant for business. The Gergiev Festival comes straight to the point what it sees as its greatest achievement: networking in the margin at an international level. But the organization of the Festival has a sinking feeling about the cooperation with maestro Gergiev, because sponsors are not mentioned. That Gergiev Festival takes place behind the scenes.

But it is a misunderstanding it provides Rotterdam with a unique cultural profile. It does, but, different than the organisation suggests. The Gergiev Festival is increasingly criticized for political reasons and has no positive impact on the international scene. Conductor Gergiev is a political ally of President Putin. He is deployed within the Russian propaganda apparatus. Valery Gergiev in 2017 is Gustav Gründgens of 1941, an opportunist in a wrong regime. This is still the logic of an authoritarian regime where power is divided differently than in the Netherlands. But why Rotterdam’s business, local government and politics extrapolate that to Rotterdam without distancing themselves from Gergiev and Putin is inexplicable. A regime that puts pressure on human rights and European security to such a great extent. Why are Rotterdam’s business, local government and politics turning a blind eye and are they unable to end the relationship with Gergiev?

Nobody has to be against artists who express themselves politically. Wittingly or unwittingly they are always made part of an ideology, party or higher purpose. But the statement ‘politics and art have nothing to do with each other‘ is not correct. It is a lie to avoid responsibility. The soft power of art is all about politics. Or by active attitude or by accepting the existing power that is confirmed by politics. The latter only looks more passive than the first, but actually comes down to the same. Consciously looking away is what Rotterdam’s business, local government and politics do.

How is it possible that the awareness of the political role that Valery Gergiev plays in the Putin regime is so small in Rotterdam? What mechanism is working here? Is it more than just looking away and ‘business as usual’? In countries with a larger Ukrainian community like Germany, the US or Canada it is different. Along with Russian dissidents, action after action is taken against performing artists including Gergiev, Anna Netrebko and other icons that actively support Kremlin’s politics. They are under fire and have to defend themselves. But in Rotterdam, Gergiev is adored. In Rotterdam no criticism sounds, apart from a series of council questions in 2016 by Ruud van der Velden of the Animal Party. The attitude of the Rotterdam college is illustrative, it hides behind the State Department and refuses to take responsibility.

In its own words the Gergiev Festival is ‘an international brand that is synonymous with Rotterdam’. Is it really? Has Rotterdam clung to a radicalized Gergiev and do Rotterdammers let that happen to them? Without a protest sounding? The maestro makes excitement in Rotterdam and polishes his stains away.

Pictures: Screenshots of the website of the Gergiev Festival; Collaboration and Organisation.

Gergiev Festival is klassieke porno voor bedrijfsleven, overheid en politiek van Rotterdam

with one comment

Update 6 september 2018: De tragiek is dat dit soort commentaren inwisselbaar zijn en elk jaar geen debat uitlokken. De Rotterdamse politieke, economische en culturele elite is in zichzelf gekeerd en immuun voor debat. Het Gergiev Festival 2018 vindt plaats van 13 tot en met 16 september. Een festival dat een reservaat van politieke incorrectheid is. Een festival over vervreemding. Gergiev wordt in Rotterdam geknuffeld, en hiermee denkt Rotterdam zichzelf te knuffelen en te kietelen. Maar het omgekeerde is waar. Rotterdam maakt zich belachelijk met het Gergiev Festival. Rotterdam houdt flink de schijn op alsof het dat niet begrijpt. 

De aap komt uit de mouw op de website van het Gergiev Festival dat morgen in Rotterdam begint en tot en met 17 september duurt: ‘De wereldberoemde maestro Valery Gergiev en Rotterdam zijn al ruim 25 jaar onlosmakelijk aan elkaar verbonden. Het festival is sinds 1996 uitgegroeid tot een wereldmerk dat niet meer is los te koppelen van Rotterdam. Het biedt een internationaal podium op executive niveau voor het Rotterdamse bedrijfsleven, overheid en politiek met een eigentijds aanbod aan netwerkmogelijkheden. Daarnaast levert het de stad een uniek cultureel profiel. Kortom, dit festival is van onschatbare waarde voor Rotterdam.’ Klassieke kunst als marketing, klassieke kunst als smeermiddel voor zakendoen. Het Gergiev Festival windt er geen doekjes om wat het als de grootste verworvenheid ziet: netwerken op internationaal niveau in de marge. Maar de organisatie van het Festival lijkt nattigheid te voelen over de samenwerking met maestro Gergiev, want sponsors worden niet genoemd. Dát Gergiev Festival speelt zich af achter de schermen.

Maar het is een misverstand dat het Rotterdam een uniek cultureel profiel oplevert. Dat doet het wel, maar anders dan de organisatie het voorstelt. Het Gergiev Festival ondervindt om politieke redenen steeds meer kritiek en heeft internationaal geen positieve uitstraling. Dirigent Gergiev is een politieke bondgenoot van president Putin. Hij laat zich inzetten binnen het Russische propaganda-apparaat. Valery Gergiev in 2017 is de Gustaf Gründgens van 1941, een meeloper in een verkeerd regime. Dat heeft nog de logica van een autoritair regime waar de macht anders verdeeld is als in Nederland. Maar waarom Rotterdams bedrijfsleven, overheid en politiek die lijn doortrekken naar Rotterdam en geen afstand nemen van Gergiev en Putin is onverklaarbaar. Een regime dat zo de mensenrechten en de Europese veiligheid onder druk zet. Waarom kijken Rotterdams bedrijfsleven, overheid en politiek weg en zijn ze niet in staat om de relatie met Gergiev te beëindigen?

Niemand hoeft tegen kunstenaars te zijn die zich politiek uitspreken. Gewild of ongewild worden ze altijd tot onderdeel van een ideologie, partij of hoger doel gemaakt. Maar de uitspraak ‘politiek en kunst hebben niets met elkaar te maken’ klopt niet. Het is een leugen om verantwoordelijkheid te ontlopen. De zachte kracht die   kunst is heeft alles met politiek te maken. Of door een actieve opstelling of door het aanvaarden van de bestaande macht die door de politiek bevestigd wordt. Het laatste oogt alleen passiever dan het eerste, maar komt feitelijk op hetzelfde neer. Bewust wegkijken is wat Rotterdams bedrijfsleven, overheid en politiek doen.

Hoe kan het dat de bewustwording over de politieke rol die Valery Gergiev in het regime van Putin speelt in Rotterdam zo gering is? Welk mechanisme is hier werkzaam? Is het meer dan wegkijken alleen en ‘business as usual’? In landen met een grotere Oekraïense gemeenschap als Duitsland, de VS of Canada is dat anders. Samen met Russische dissidenten wordt actie na actie gevoerd tegen uitvoerende kunstenaars zoals Gergiev, Anna Netrebko en andere iconen die de politiek van het Kremlin actief steunen. Ze liggen onder vuur en moeten zich verdedigen. Maar in Rotterdam wordt Gergiev geadoreerd. In Rotterdam klinkt geen kritiek, op een reeks raadsvragen in 2016 van Ruud van der Velden van de PvdD na. De opstelling van het Rotterdamse college is illustratief, het verschuilt zich achter Buitenlandse Zaken en weigert verantwoordelijkheid te nemen.

Het Gergiev Festival is naar eigen zeggen ‘een wereldmerk dat niet meer is los te koppelen van Rotterdam’. Is het werkelijk? Zit Rotterdam vastgeklonken aan een geradicaliseerde Gergiev en laten Rotterdammers zich dat overkomen? Zonder dat protest klinkt? De maestro zorgt in Rotterdam voor opwinding en poetst vlekken weg.

Foto’s: Schermafbeeldingen van website GergievFestival.nl; Samenwerking en Organisatie.

Oproep tot boycot Gergiev en Netrebko omdat ze Putin steunen

leave a comment »

pet

Niemand hoeft tegen kunstenaars te zijn die zich politiek uitspreken. Linksom of rechtsom. Zoals dat ook sporters of wetenschappers geldt. Gewild of ongewild worden ze altijd tot onderdeel van een ideologie, partij of hoger doel gemaakt. De uitspraak ‘politiek en kunst/ sport/ wetenschap hebben niets met elkaar te maken’ klopt dus niet. Een leugen om verantwoordelijkheid te ontlopen. Kunst, sport en wetenschap  hebben alles met politiek te maken. Of door een actieve opstelling of door het aanvaarden van de bestaande macht die door de politiek bevestigd wordt. Het laatste oogt alleen passiever dan het eerste, maar is feitelijk hetzelfde.

Maar iedereen kan tegen kunstenaars zijn die zich politiek uitspreken. Zoals Dmitry Smelansky en Arts Against Aggression doen in een oproep om te protesteren tegen optredens in New York van dirigent Valery Gergiev en zangeres Anna Netrebko. Zij werd een maand geleden al geconfronteerd met een oproep tot boycot van een optreden in de Met door dezelfde beweging. Wat weinig opleverde. Dmitry Smelansky probeert het nu opnieuw omdat hij beide kunstenaars als uitgesproken supporters van president Putin ziet. Dat gaat verder dan net doen alsof politiek en kunst niets met elkaar te maken hebben en roept blijkbaar actie op.

Foto: Schermafbeelding van persverklaring over boycot van Gergiev en Netrebko door ‘Arts Against Aggression‘, 13 januari 2015.

Anna Netrebko geconfronteerd met boycot vanwege Oekraïne

with 3 comments

net

Los van onjuistheden -zo was het neerschieten van de MH17 geen argument voor sancties- is de opzet van deze open brief aan de Metropolitan Opera in New York duidelijk. Actiegroep ‘Arts Against Aggression’ roept de opera op alle geplande voorstellingen van de Russisch-Oostenrijkse sopraan Anna Netrebko te annuleren en vraagt het publiek haar voorstellingen te boycotten. Reden is dat zij in St. Petersburg achter een vlag van Novorossiya met Oleg Tsarjov -die door de Oekraïense regering wordt gezocht- poseerde en een miljoen roebel doneerde aan de opera van Donetsk. Hiermee spreekt de sopraan zich politiek uit ten gunste van de Oekraïne-politiek van president Putin en steunt ze de pro-Russische separatisten. Of: terroristen.

Russia-sorprano-Netrebko

De Met reageerde afhoudend en verklaart zonder het met haar politieke stellingname eens te zijn dat Anna Netrebko zich volgens de vrijheid van meningsuiting kan uitspreken. Dit is een juist standpunt. In het algemeen roept het echter de vraag op wat er dan wel nodig is voor een culturele instelling om tot een boycot te komen van een kunstenaar die zich politiek uitspreekt. Zou de Met identiek reageren als Netrebko met een ISIS-vlag poseerde naast een van de beulen die een Amerikaanse journalist een kopje kleiner had gemaakt?

10308196_894818170538494_2829115306167660741_n

Hoe dan ook was het onverstandig van Netrebko om zich in een controversiële kwestie die al een jaar hoog op de agenda staat politiek zo te profileren. In een reactie verklaarde ze dat ze de vlag die ze vasthield niet had herkend. Een niet erg waarschijnlijke of naïeve verklaring. Vooral in Oostenrijk waar ze woont was de kritiek niet mals. Austrian Airlines door wie ze was ingehuurd voor een campagne verbrak het contract met haar. Een woordvoerder van AA: ‘It‘s problematic to get yourself photographed with an eastern Ukrainian separatist and his flag. It‘s clear that such photos will be immediately be misused for propaganda purposes’. Wat gebeurde.

Foto 1: Open brief aan The Metropolitan Opera van ‘Arts Against Aggression’.

Foto 2: ‘Opera singer Anna Netrebko and Oleg Tsaryov, former deputy of the Ukrainian parliament and pro-Russian politician, hold a flag of Novorossiya (New Russia) during a charitable ceremony and press conference in St. Petersburg.’ Credits: Reuters.

Foto 3: Antwoord van de afdeling klantbetrekkingen van de Met op open brief van actiegroep ‘Arts Against Aggression’.